Z dzieckiem w świat – rodzice małych dzieci za - Polska Szkola
Z dzieckiem w świat – rodzice małych dzieci za - Polska Szkola
Z dzieckiem w świat – rodzice małych dzieci za - Polska Szkola
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Ważne jest, aby ten nowy etap był już od początku przyjemny dla dziecka! Najważniejsze są<br />
<strong>za</strong>wsze pierwsze doświadczenia <strong>–</strong> jeśli dziecko <strong>za</strong>cznie dobrze, łatwiej mu będzie przełamywać<br />
pojawiające się w przyszłości trudności. Przykre doświadczenia na starcie odbierają<br />
energię i potem są trudne do odrobienia.<br />
Rady, jak sobie radzić i jak ulżyć małemu dziecku, które <strong>za</strong>czyna edukację, są w <strong>za</strong>sadzie<br />
uniwersalne <strong>–</strong> i mogą się przydać też przy starcie do szkoły regularnej.<br />
Jak pomagać w zmniejs<strong>za</strong>niu stresu?<br />
Zacznijmy od siebie. Nasze doświadczenia z programami adaptacyjnymi wskazują, że stres<br />
zwią<strong>za</strong>ny z początkiem szkoły dotyka też rodziców! Przypomnijcie sobie Wasze pierwsze dni<br />
szkole. Jak się czuliście? Czego się baliście? Co było łatwe, a co trudne? Jakie były Wasze pierwsze<br />
nauczycielki? Jak wspominacie pierwsze sukcesy i jakie były pierwsze niepowodzenia? Koniecznie<br />
trzeba o tym porozmawiać w gronie dorosłych. Trzeba sprawdzić, czy nie przenosimy<br />
nieświadomie swoich złych doświadczeń na <strong>dzieci</strong>. Czy nie mówimy „uważaj na starsze <strong>dzieci</strong>”,<br />
dlatego, że sami sobie z tym nie radziliśmy? Czy nie naciskamy na <strong>dzieci</strong>, żeby we wszystkim<br />
były najlepsze, bo sami mieliśmy takie doświadczenia? To ważne, żeby <strong>dzieci</strong>, które <strong>za</strong>czynają<br />
szkołę, mogły mieć wsparcie rodziców, a nie były obciążone ich lękami.<br />
Rozmawiać. Rozmawiajcie z <strong>dzieckiem</strong> o szkole, <strong>za</strong>nim jeszcze rozpocznie chodzić na <strong>za</strong>jęcia.<br />
Zapytajcie, jak sobie wyobraża życie w szkole. Zróbcie razem listę rzeczy, których chcielibyście<br />
dowiedzieć się o szkole. Przygotujcie się na to, że dziecko może pytać „jak trafię do swojej klasy?”,<br />
„co zrobię, jak <strong>za</strong>chce mi się do łazienki?”, „a co będzie, jak nie będę umiał odpowiedzieć<br />
na pytanie nauczycielki?”, „a jak Pani mnie nie polubi?”, „z kim będę siedział?”. Każde pytanie<br />
ma znaczenie. Dzieci mają prawo odczuwać niepokój, bo nie znają jeszcze siebie, nie wiedzą,<br />
jak reagują na nowe sytuacje, i nie wiedzą, co będzie się działo. A więc rozmowy, o jakich myślę,<br />
to bardziej pytanie, dopytywanie, uważne słuchanie dziecka, a nie mówienie. Przestrzegam<br />
przed wmawianiem <strong>dzieci</strong>om, że nie mają racji, że przesad<strong>za</strong>ją, że „będzie super” bez uważnego<br />
wysłuchania, często nawet bardzo oryginalnych i dziwnych <strong>za</strong>strzeżeń. C<strong>za</strong>sem pomaga,<br />
jeśli jego starsze rodzeństwo lub koledzy opowiedzą o swoich niepokojach. Ale uważajcie, żeby<br />
porady starszego eksperta nie przerodziły się w straszenie malucha.<br />
67