Ukończenie Wyścigu_
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu. Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu.
Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Teraz następuje zdarzenie, którego symbolem była ostatnia część ceremonii w Dniu<br />
Pojednania. Gdy kończyła się służba w miejscu najświętszym, a grzechy Izraela na mocy<br />
krwi ofiary zostały usunięte ze świątyni, przed majestat Pana przyprowadzano żywego<br />
kozła. W obecności ludu najwyższy kapłan wyznawał „nad nim wszystkie przewinienia<br />
synów izraelskich i wszystkie ich przestępstwa, którymi zgrzeszyli”, składając je „na głowę<br />
kozła”. 3 Mojżeszowa 16,21. W podobny sposób, gdy zakończy się dzieło pojednania w<br />
niebiańskiej świątyni, w obecności Boga, świętych aniołów i zbawionych grzechy ludu<br />
Bożego zostaną włożone na szatana; będzie on uznany winnym wszystkiego zła, do jakiego<br />
nakłaniał ludzi. I tak jak żywy kozioł był wyprowadzany na nie zamieszkany teren, tak<br />
szatan zostanie uwięziony na spustoszonej, nie zamieszkałej ziemi. {WB 349.3}<br />
Autor ostatniej księgi Biblii przepowiada uwięzienie szatana i spustoszenie ziemi<br />
objaśniając, że stan ten będzie trwać przez tysiąc lat. Przedstawiając wydarzenia<br />
powtórnego przyjścia Chrystusa oraz zagładę niezbożnych prorok mówi: „I widziałem<br />
anioła zstępującego z nieba, który miał klucz od otchłani i wielki łańcuch w swojej ręce. I<br />
pochwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat.<br />
I wrzucił go do otchłani, i zamknął ją, i położył nad nim pieczęć, aby już nie zwodził<br />
narodów, aż się dopełni owych tysiąc lat. Potem musi być wypuszczony na krótki<br />
czas”. Objawienie 20,1-3. {WB 349.4}<br />
Słowo „otchłań” oznacza ziemię w stanie zniszczenia i ciemności; wynika to z innych<br />
tekstów. Przedstawiając stan ziemi na „początku” Biblia mówi: „A ziemia była pustkowiem<br />
i chaosem; ciemność była nad otchłanią”. 1 Mojżeszowa 1,2. Zgodnie z powyższym<br />
proroctwem ziemia ponownie znajdzie się w podobnym stanie. Prorok Jeremiasz pisząc o<br />
wielkim dniu Pańskim stwierdza: „Spojrzałem na ziemię — a oto pustka i próżnia, ku niebu<br />
— a nie było na nim jego światła. Spojrzałem na góry — a oto się trzęsły, na wszystkie<br />
pagórki — a one się chwiały. Spojrzałem — a oto nie było człowieka, a wszystkie ptaki<br />
niebieskie odleciały. Spojrzałem — a oto pole urodzajne stało się pustynią, a wszystkie jego<br />
miasta zburzone...”. Jeremiasza 4,23-26. {WB 349.5}<br />
Tutaj przez tysiąc lat ma mieszkać szatan wraz ze swymi aniołami. Uwięziony na ziemi,<br />
nie będzie miał dostępu do innych światów, aby kusić tych, którzy nigdy nie zgrzeszyli. W<br />
takim właśnie sensie będzie „związany” — na ziemi nie będzie żadnego człowieka, wobec<br />
którego mógłby użyć swej mocy. Nie będzie mógł nikogo zwieść ani zniszczyć — nie<br />
będzie mógł czynić tego, co przez tysiące lat sprawiało mu jedyną radość. {WB 349.6}<br />
Prorok Izajasz tak mówi o klęsce szatana: „O, jakże spadłeś z nieba, ty, gwiazdo jasna,<br />
synu jutrzenki! Powalony jesteś na ziemię, pogromco narodów! A przecież to ty mawiałeś w<br />
swoim sercu: Wstąpię na niebiosa, swój tron wyniosę ponad gwiazdy Boże (...) zrównam się<br />
z Najwyższym. A oto strącony jesteś do krainy umarłych, na samo dno przepaści. Ci, którzy<br />
cię widzą, spoglądają na ciebie, przypatrują ci się uważnie. Czy to jest ten mąż, który był<br />
445