Ukończenie Wyścigu_
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu. Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu.
Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
pośród tronu, będzie ich pasł i poprowadzi do źródeł żywych wód, i otrze Bóg wszelką łzę z<br />
ich oczu”. Objawienie 7,16-17. {WB 344.5}<br />
We wszystkich wiekach wybrani Zbawiciela kształceni byli w szkole doświadczeń. Na<br />
ziemi chodzili wąskimi ścieżkami, oczyszczani byli w ogniu prześladowań. Dla Chrystusa<br />
znosili sprzeciwy, nienawiść i oszczerstwa. Szli za Jezusem w bolesnych walkach, żyli w<br />
samozaparciu i doświadczali gorzkich rozczarowań. W praktyce poznali zło grzechu i jego<br />
siłę, a poczucie winy i nieszczęścia, jakie ze sobą niesie świadomość tak wielkiej ofiary<br />
poniesionej dla ich zbawienia, upokarza ich we własnych oczach i napełnia serca<br />
wdzięcznością oraz chwałą, jakiej nie mogą odczuwać ci, którzy nigdy nie zgrzeszyli.<br />
Umiłowali wiele, bo wiele im wybaczono. Ponieważ, mieli udział w cierpieniach Chrystusa,<br />
mogą też mieć udział w Jego wspaniałości. {WB 345.1}<br />
Dziedzice królestwa Bożego przyszli z poddaszy i chat, z więzień i szubienic, z gór,<br />
pustyń i podziemnych jaskiń, jak również z głębokości morza. Na ziemi „byli w<br />
niedostatku, dręczeni, w poniewierce”. Miliony ich zeszło do grobu okrytych niesławą,<br />
ponieważ stanowczo sprzeciwiali się kłamliwym twierdzeniom szatana. Ziemskie sądy<br />
uznały ich za najgorszych przestępców. Ale teraz „Bóg jest Sędzią” (Psalmów 50,6), teraz<br />
ziemskie wyroki będą odwrócone. Bóg „usunie hańbę swojego ludu”. Izajasza 25,8. „I<br />
nazwą ich ludem świętym, odkupionymi Pana”. Izajasza 62,12. On da im „zawój zamiast<br />
popiołu, olejek radości zamiast szaty żałobnej, pieśń pochwalną zamiast ducha<br />
zwątpienia”. Izajasza 61,3. Nie są już słabi, smutni, rozproszeni czy prześladowani. Odtąd<br />
mają na zawsze być z Panem. Stoją przed tronem Bożym w bogatszych szatach, aniżeli<br />
nosili je najbogatsi ludzie na ziemi. Ich czoła zdobią korony wspanialsze od tych, jakie<br />
nosili ziemscy królowie. Dni płaczu i bólu zniknęły na zawsze. Król chwały otarł łzy z<br />
każdej twarzy, przyczyny wszelkich trosk zostały usunięte. Machając palmowymi<br />
gałązkami zbawieni śpiewają czystymi, miłymi i harmonijnymi głosami, wszystkie one<br />
łączą się w jeden chór. W całym niebie brzmi: „Zbawienie jest u Boga naszego, który siedzi<br />
na tronie, i u Baranka”. Wszyscy mieszkańcy niebios odpowiadają: „Amen!<br />
Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i siła Bogu naszemu<br />
na wieki wieków. Amen”. Objawienie 7,10.12. {WB 345.2}<br />
W doczesnym życiu możemy zrozumieć zaledwie cząstkę dzieła zbawienia. Naszym<br />
ograniczonym umysłem możemy poważnie rozmyślać o upadku i wspaniałości, o życiu i<br />
śmierci, o sprawiedliwości i łasce, które spotkały się na krzyżu, lecz pomimo największych<br />
wysiłków nie rozumiemy pełnego znaczenia tych zagadnień. Bardzo niejasno pojmujemy<br />
długość i szerokość, wysokość i głębokość zbawiającej miłości. Plan zbawienia nie będzie<br />
całkowicie zrozumiany nawet wówczas, kiedy zbawieni widzieć będą tak, jak sami są<br />
widziani i gdy poznają tak, jak są poznani; przez cały czas wieczności ze zdziwieniem i<br />
zachwytem dowiadywać się będą o nowych prawdach. Choć troski, bóle i poszukiwania<br />
440