Ukończenie Wyścigu_
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu. Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu.
Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Rozdział 39 — Czas Ucisku<br />
„W owym czasie powstanie Michał, wielki książę, który jest orędownikiem synów<br />
twojego ludu, a nastanie czas takiego ucisku, jakiego nigdy nie było, odkąd istnieją narody,<br />
aż do owego czasu. W owym to czasie wybawiony będzie twój lud, każdy, kto jest wpisany<br />
do księgi żywota”. Daniela 12,1. {WB 327.1}<br />
Kiedy głoszenie poselstwa trzeciego anioła dobiegnie końca, skończy się też łaska dla<br />
grzesznych i nienawróconych mieszkańców ziemi. Lud Boży zakończył swe dzieło,<br />
otrzymał „późny deszcz” — ochłodę od oblicza Pana i przygotowany jest na czekający go<br />
czas doświadczeń. Aniołowie są bardzo zajęci. Jeden z nich, który powrócił z ziemi,<br />
ogłasza, że wykonał swe zadanie. Świat został poddany ostatecznej próbie i wszyscy, którzy<br />
byli wierni Bożemu prawu, otrzymali pieczęć Boga żywego. W tym czasie Jezus zakończy<br />
dzieło pośredniczenia w niebiańskiej świątyni. Podniesie swe ręce i powie donośnym<br />
głosem: „Dokonało się”, zastępy aniołów złożą swe korony, gdy Chrystus uroczyście<br />
stwierdzi: „Kto czyni nieprawość, niech nadal czyni nieprawość, a kto brudny, niech nadal<br />
się brudzi, lecz kto sprawiedliwy, niech nadal czyni sprawiedliwość, a kto święty, niech<br />
nadal się uświęca”. Objawienie 22,11. Los każdego został już rozstrzygnięty. Chrystus<br />
pojednał z Bogiem swój lud i zgładził jego grzechy. Dopełniona jest liczba Jego wiernych,<br />
„Królestwo, moc i siła pod całym niebem” mają być wkrótce przekazane dziedzicom<br />
zbawienia, a Jezus ma rozpocząć panowanie jako Król królów i Pan panów. {WB 327.2}<br />
Gdy Zbawiciel opuści świątynię, ciemność okryje mieszkańców ziemi. W tym strasznym<br />
czasie sprawiedliwi będą musieli żyć przed obliczem świętego Boga bez pośrednika. Moc,<br />
która dotychczas powstrzymywała niezbożnych, przestanie działać i szatan opanuje<br />
wszystkich nienawróconych. Skończy się cierpliwość Boga. Świat grzechu odrzucił Jego<br />
łaskę, wzgardził Jego miłością i podeptał Boże prawo. Niezbożni przekroczyli granicę łaski,<br />
Duch Święty, któremu stale się sprzeciwiali, opuścił ich. Nie chronieni łaską Boga, nie<br />
mogą obronić się przed wrogiem. Szatan zgotuje mieszkańcom ziemi czas wielkiego ucisku.<br />
Gdy aniołowie Boży nie będą już powstrzymywali okrutnych zapędów ludzkich<br />
namiętności, puszczone zostaną cugle wszelkich mocy zła. Cały świat pogrąży się w<br />
zniszczeniu straszniejszym od tego, jakie kiedyś nawiedziło Jerozolimę. {WB 327.3}<br />
Jeden anioł zgładził wszystkich pierworodnych Egipcjan, napełniając cały kraj żałobą.<br />
Gdy Dawid zgrzeszył przeciwko Bogu, dokonując spisu ludności, jeden anioł spowodował<br />
zniszczenie będące karą za jego grzech. Ta sama niszczycielska moc, jaką stosowali<br />
aniołowie na rozkaz Boga, zostanie użyta przez złych aniołów, gdy Pan na to pozwoli. Już<br />
teraz przygotowane są moce, czekające tylko na pozwolenie Boga, aby dokonać wszędzie<br />
spustoszenia. {WB 327.4}<br />
417