Ukończenie Wyścigu_
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu. Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu.
Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
wywyższano niedzielę. W końcu pogańskie święto uznano za Boże, a biblijną sobotę za<br />
pozostałość żydostwa, tych zaś, którzy sobotę święcili, poczęto prześladować i<br />
wyklinać. {WB 31.1}<br />
Wielki odstępca wywyższył się „ponad wszystko, co się zwie Bogiem lub jest<br />
przedmiotem boskiej czci”. 2 Tesaloniczan 2,4. Ośmielił się zmienić w prawie Bożym to<br />
przykazanie, które niezawodnie wskazuje ludziom na prawdziwego i żyjącego Boga. W<br />
czwartym przykazaniu Bóg objawiony jest „jako Stwórca nieba i ziemi” i tym różni się od<br />
fałszywych bogów. Siódmy dzień tygodnia został poświęcony na pamiątkę stworzenia jako<br />
dzień odpoczynku dla ludzi. Sobota została ustanowiona po to, aby ustawicznie<br />
przypominać, że Bóg jest żyjącym Stwórcą, źródłem życia i obiektem czci. Szatan, usiłując<br />
skłonić ludzi do niewierności względem Boga i do nieposłuszeństwa prawu Bożemu,<br />
skierował swe ataki właśnie na przykazanie, które ukazuje Boga jako Stwórcę. {WB 31.2}<br />
Protestanci również uważają, że zmartwychwstanie Chrystusa w niedzielę uczyniło ten<br />
dzień chrześcijańskim sabatem, Pismo Święte jednak nie daje na to żadnych dowodów.<br />
Przecież ani Chrystus ani Jego uczniowie nie przypisywali niedzieli żadnego wyjątkowego<br />
znaczenia. Święcenie niedzieli według ustawy chrześcijańskiej ma swoje źródło we<br />
wspomnianej „tajemnicy nieprawości” (2 Tesaloniczan 2,7), która rozpoczęła swe dzieło już<br />
za czasów apostoła Pawła. Gdzie i kiedy ustanowił Bóg papiestwo? Na jakiej podstawie<br />
nastąpiła zmiana, dla której nie ma poparcia w Piśmie Świętym. {WB 31.3}<br />
W szóstym stuleciu papiestwo stało się już niezachwianą potęgą. Stolicę tej mocy<br />
wzniesiono w cesarskim mieście, a biskup rzymski uznany został za głowę Kościoła.<br />
Pogaństwo ustąpiło miejsca papiestwu. Smok dał bestii władzę, „siłę swoją i tron swój, i<br />
wielką moc”. Objawienie 13,2. Rozpoczęło się 1260 lat ucisku papieskiego,<br />
przepowiedzianego w proroctwach Daniela i Jana. Patrz Daniela 7,25; Objawienie 13,5-7.<br />
Chrześcijanie musieli wybierać pomiędzy wyrzeczeniem się prawdziwej wiary i przyjęciem<br />
kultu papieskiego oraz papieskich zwyczajów a życiem w więzieniach, torturami, stosem<br />
lub śmiercią z rąk kata. Wypełniły się słowa Chrystusa: „A będą was wydawać i rodzice, i<br />
bracia, i krewni, i przyjaciele, i zabijać niektórych z was, i będziecie znienawidzeni przez<br />
wszystkich dla imienia mego”. Łukasza 21,16-17. Znowu rozpoczęły się prześladowania,<br />
prowadzone z jeszcze większą gwałtownością niż dawniej, a świat stał się ogromnym polem<br />
walki. Przez wiele stuleci prawdziwy Kościół Boży znajdował schronienie w odosobnieniu i<br />
ukryciu. Prorok mówi: „I uciekła niewiasta na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane<br />
przez Boga, aby ją tam żywiono przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni”. Objawienie<br />
12,6. {WB 31.4}<br />
Zdobycie panowania przez Kościół rzymski było początkiem ciemnego średniowiecza.<br />
Im większa była moc tego Kościoła, tym większa nastawała w świecie ciemność. {WB<br />
31.5}<br />
30