Ukończenie Wyścigu_
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu. Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu.
Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
mocy papieskiej. Pod wpływem tego potrójnego przymierza pójdą śladami Rzymu, depcząc<br />
prawa sumienia. {WB 314.1}<br />
Ponieważ dzisiejszy spirytyzm stoi bliżej chrześcijaństwa, posiada większą moc<br />
zwodzenia i usidlania ludzi. Sam szatan dostosowuje się do nowego porządku rzeczy,<br />
zjawia się jako anioł światłości. Dzięki spirytyzmowi dziać się będą cuda, między innymi<br />
uzdrawianie chorych. Ponieważ duchy potwierdzą wiarę w Biblię i nakażą respektowanie<br />
zarządzeń Kościoła, ich dzieło zostanie przyjęte jako objawienie mocy Bożej. {WB 314.2}<br />
Trudno jest dzisiaj odróżnić pozornych chrześcijan od ludzi niezbożnych. Członkowie<br />
Kościołów miłują to, co lubi świat i chętnie łączą się z grzesznikami. Szatan stara się<br />
zjednoczyć tych ludzi, by wzmocnić swe szeregi, usiłuje pozyskać wszystkich dla<br />
spirytyzmu. Katolicy, którzy z dumą uważają cuda za znak prawdziwego Kościoła, łatwo<br />
zostaną zwiedzeni przez szatańską moc. Protestanci, którzy odrzucili przyłbicę wiary,<br />
również zostaną porwani tym prądem. Katolicy, protestanci oraz nienawróceni w<br />
jednakowym stopniu przyjmą pozory pobożności, nie posiadającej żadnej odradzającej<br />
mocy i będą widzieć w tym połączeniu wielki ruch nawrócenia świata oraz początek długo<br />
oczekiwanego tysiącletniego królestwa. {WB 314.3}<br />
Przez spirytyzm szatan będzie się jawił jako dobroczyńca ludzkości, lecząc choroby i<br />
wprowadzając nową formę wzniosłej religii, lecz jednocześnie działać będzie jako<br />
niszczyciel. Jego zwiedzenia prowadzą tysiące ludzi do ruiny. Brak wstrzemięźliwości<br />
niszczy rozsądek, czego następstwem są kłótnie, niemoralność i rozlew krwi. Szatan<br />
uwielbia wojnę, gdyż wzbudza ona w sercu najgorsze instynkty i na wieki zatraca swe<br />
ofiary, skąpane we krwi. Lucyfer stara się podburzyć narody do wojny, gdyż w ten sposób<br />
odprowadza ludzi od przygotowania się, które umożliwiłoby im przetrwanie dnia gniewu<br />
Boga. {WB 314.4}<br />
Szatan używa wszelkich środków, aby zebrać swe żniwo — nie przygotowane dusze.<br />
Znając tajemnice ludzkiej natury, używa swych wszystkich sił, aby opanować ją tak dalece,<br />
na ile Bóg mu pozwoli. Gdy umożliwiono szatanowi unieszczęśliwić Hioba, niezwłocznie<br />
zabrał mu trzody, sługi, domy, dzieci, a nieszczęścia następowały jedne po drugich. Bóg<br />
strzeże swe stworzenia i chroni je przed mocą niszczyciela, ale chrześcijanie okazali<br />
pogardę boskiemu prawu, Pan wykona więc to, co powiedział — pozbawi ziemię<br />
błogosławieństwa, a swej ochrony tych, którzy powstają przeciwko Jego prawu i zmuszają<br />
innych do takiego samego postępowania. Szatan posiada moc nad wszystkimi, których Bóg<br />
nie strzeże. Jednych uszczęśliwia i obdarza szczególnymi przywilejami, drugim sprawia<br />
trudności, aby następnie wmówić im, że to Bóg ich karze. {WB 315.1}<br />
Objawiając się ludziom jako wielki lekarz, który może wyleczyć ich ze wszystkich<br />
chorób, szatan wywoła równocześnie plagi i nieszczęścia, aż miasta staną się opustoszałymi<br />
ruinami. Już teraz rozwija tę działalność. Jego moc widoczna jest w nieszczęściach na lądzie<br />
399