Ukończenie Wyścigu_
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu. Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu.
Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
ały udziału w tym odstępstwie. Gdy dostali się pod panowanie Rzymu, zmuszono ich do<br />
odrzucenia prawdziwego sabatu i czczenia fałszywego. Jednak gdy tylko odzyskali<br />
niezależność, wrócili do przestrzegania czwartego przykazania.30 {WB 308.6}<br />
Te fakty z przeszłości wyraźnie świadczą o wrogości Rzymu wobec prawdziwego dnia<br />
odpoczynku i jego obrońców, jak również wskazują środki, jakich Rzym używał do<br />
egzekwowania zarządzeń, które sam ustanowił. Słowo Boże uczy, że te rzeczy powtórzą się,<br />
kiedy dojdzie do połączenia się protestantów z katolikami. {WB 309.1}<br />
Proroctwo z trzynastego rozdziału Apokalipsy Jana stwierdza, że moc przedstawiona<br />
jako zwierzę z rogami „podobnymi do baranich sprawi, że ziemia i jej mieszkańcy” oddadzą<br />
cześć papiestwu, symbolizowanemu tu przez zwierzę podobne do pantery. Zwierzę z<br />
dwoma rogami namówi mieszkańców ziemi, „by postawili posąg zwierzęciu, a potem<br />
rozkaże wszystkim, małym i wielkim, bogatym i ubogim, wolnym i niewolnikom, aby<br />
przyjęli znamię zwierzęcia”. Patrz Objawienie 13,11-16. Wyjaśniono już, że mocą<br />
przedstawioną jako zwierzę z rogami podobnymi do baranich są Stany Zjednoczone, i że<br />
proroctwo to wypełni się, kiedy w tym kraju wyjdzie powszechny nakaz święcenia niedzieli,<br />
którą Rzym uważa za szczególny znak swej władzy. Stany Zjednoczone nie będą jedynymi,<br />
które w ten sposób oddadzą cześć papiestwu. Wpływ Rzymu w krajach, które kiedyś<br />
znajdowały się pod jego władzą, nadal istnieje. Proroctwo przepowiada odnowienie potęgi<br />
papiestwa: „A jedna z głów jego była śmiertelnie raniona, lecz śmiertelna rana jego była<br />
wygojona. I cała ziemia szła w podziwie za tym zwierzęciem”. Objawienie 13,3. Zadanie<br />
śmiertelnej rany wskazuje na upadek papiestwa w roku 1798. W późniejszym czasie —<br />
stwierdza prorok — „śmiertelna rana jego była wygojona. I cała ziemia szła w podziwie za<br />
tym zwierzęciem”. Apostoł Paweł wyraźnie mówi, że człowiek niegodziwości będzie istniał<br />
aż do czasu przyjścia Chrystusa i do końca historii świata będzie wykonywał swe<br />
zwodnicze dzieło. 2 Tesaloniczan 2,3-8. Autor ostatniej księgi Biblii stwierdza, mając na<br />
myśli papiestwo: „I oddadzą mu pokłon wszyscy mieszkańcy ziemi, każdy, którego imię nie<br />
jest zapisane w księdze żywota Baranka”. Objawienie 13,8. Zarówno w Europie, jak i na<br />
kontynencie amerykańskim odda się hołd papiestwu przez święcenie niedzieli —<br />
zarządzenia opartego wyłącznie na autorytecie Kościoła rzymskiego. {WB 309.2}<br />
Od połowy XIX wieku badacze proroctw w Stanach Zjednoczonych zaczęli<br />
przedstawiać światu to świadectwo. Obecnie wydarzenia wskazują na szybki postęp w<br />
wypełnianiu się wspomnianych proroctw. Protestanccy nauczyciele twierdzą, że święcenie<br />
niedzieli jest nakazem Boga, ale brak im, podobnie jak przywódcom papiestwa, dowodów z<br />
Pisma Świętego. Często będzie się słyszeć, że Bóg karze tych, którzy przestępują nakaz<br />
święcenia niedzieli jako chrześcijańskiego sabatu. Już obecnie czyni się kroki zmierzające<br />
do wymuszenia święcenia niedzieli. {WB 309.3}<br />
392