Ukończenie Wyścigu_
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu. Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu.
Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
apostoł Jan rozgniewał się i powiedział: „Panie, czy chcesz, abyśmy słowem ściągnęli ogień<br />
z nieba, który by ich pochłonął, jak to i Eliasz uczynił?” Łukasza 9,54. Jezus ze<br />
współczuciem spojrzał na ucznia i ganiąc jego gwałtowność, powiedział: „Syn Człowieczy<br />
nie przyszedł zatracać dusz ludzkich, ale je zachować”. Łukasza 9,56. {WB 304.5}<br />
Dzisiejszy Kościół katolicki stara się pokazać światu czyste oblicze, zakrywając<br />
usprawiedliwieniami swe straszliwe prześladowania. Przywdział szaty chrześcijaństwa, lecz<br />
nie zmienił swego charakteru. Każda zasada papieska, która istniała w przeszłości, istnieje<br />
także dzisiaj. Doktryny powstałe w średniowieczu obowiązują nadal. Niech nikt się nie<br />
oszukuje. Papiestwo, któremu protestanci chcą dziś oddać cześć, jest tym samym<br />
papiestwem, które władało światem za dni reformacji, kiedy to wierni Bogu ludzie<br />
występowali przeciw Rzymowi, aby z narażeniem życia ukazać jego nieprawość. Posiada tę<br />
samą pychę i zuchwałe roszczenia jak wówczas, kiedy panowało nad królami i książętami<br />
twierdząc, że takie jest prawo Boże. Jest nadal tak samo despotyczne i okrutne jak wtedy,<br />
kiedy tłumiło wolność człowieka i zabijało świętych Najwyższego. {WB 305.1}<br />
Papiestwo jest tą odstępczą mocą, o której mówi proroctwo. Patrz 2 Tesaloniczan 2,3-4.<br />
Postępuje tak, aby jak najlepiej osiągnąć swój cel, ale pod różnymi zmiennymi maskami<br />
ukrywa nieodmienny jad węża. Twierdzi, że „nie należy wierzyć heretykom ani osobom<br />
podejrzanym o herezje”. — Lenfant, History of the Council of Constance. Czy ta potęga,<br />
która zapisała się w ciągu tysiącletniej historii krwią świętych, może być uznana za Kościół<br />
Chrystusa? {WB 305.2}<br />
Nie bez powodu stwierdzono w krajach protestanckich, że katolicyzm nie różni się dziś<br />
już tak bardzo od protestantyzmu, jak w dawniejszych czasach. Nastąpiła zmiana, lecz nie w<br />
papiestwie, katolicyzm rzeczywiście stał się podobniejszy współczesnemu<br />
protestantyzmowi, ponieważ ten ostatni podupadł od czasów reformacji. {WB 305.3}<br />
Szukając przychylności świata Kościoły protestanckie zostały oślepione fałszywym<br />
pojęciem miłości do bliźniego. Są przekonane, że mają słuszność, gdy myślą dobrze o złym<br />
i w końcu — jako nieuniknione tego następstwo — zaczną myśleć źle o wszystkim, co<br />
dobre. Zamiast bronić wiary raz świętym podanej, przepraszają Rzym za nieprzyjazne o nim<br />
opinie i proszą o przebaczenie swego fanatyzmu. {WB 305.4}<br />
Wielu ludzi — w tym także ci, którzy nie darzą papiestwa przychylnością — nie obawia<br />
się jego mocy i wpływu. Udowadniają oni, że duchowa i moralna ciemnota, która panowała<br />
w średniowieczu, sprzyjała szerzeniu jego religijnych poglądów, zabobonów i ucisku, lecz<br />
zmiany, jakie zaszły w nowszych czasach — ogólnie szerząca się wiedza i wzrastająca<br />
wolność w sprawach religii uniemożliwiają powrót nietolerancji i tyranii. Sama myśl, że<br />
nietolerancja mogłaby pojawić się w dzisiejszych czasach, wydaje się dla nich śmieszna.<br />
Faktem jest, że obecnemu pokoleniu przyświecają szlachetne zasady w kwestiach<br />
moralności, religii i nauki. Z otwartych kart Słowa Bożego spływa na cały świat<br />
387