Ukończenie Wyścigu_
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu. Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu.
Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Nasza wiedza dotycząca materialnych czy też duchowych spraw jest częściowa i<br />
niedoskonała, dlatego wielu nie może pogodzić poglądów naukowych z treścią Pisma<br />
Świętego. Niektórzy przyjmują ludzkie teorie i spekulacje za fakty naukowe i sądzą, że<br />
powinni poddawać Słowo Boże ocenie „błędnej, rzekomej nauki”. 1 Tymoteusza 6,20.<br />
Stworzyciel i Jego dzieła są dla nich nie do przyjęcia, a ponieważ nie mogą sobie tych<br />
rzeczy wyjaśnić prawami natury, wątpią w biblijne historie Starego i Nowego Testamentu.<br />
Ci, którzy to czynią, często posuwają się jeszcze jeden krok dalej — negują istnienie Boga i<br />
przypisują nieskończoną moc przyrodzie. Porzuciwszy swą kotwicę, rozbijają się na skałach<br />
niewiary. {WB 279.5}<br />
W ten sposób wielu traci wiarę i ulega zwodniczym wpływom szatana. Ludzie chcą być<br />
mądrzejsi od swego Stwórcy. Filozofia usiłuje zgłębić i wyjaśnić tajemnice, które nigdy nie<br />
zostaną objawione, nawet w wieczności. Gdyby ludzie pragnęli zbadać i zrozumieć to, co<br />
Bóg sam powiedział o sobie i swych zamiarach, zdobyliby taką wiedzę o majestacie,<br />
wspaniałości i mocy Bożej, że zdaliby sobie sprawę z własnej nicości i zadowoleni byliby z<br />
tego, co Bóg objawił im i ich dzieciom. {WB 279.6}<br />
Mistrzowskie zwiedzenia szatana polegają na tym, że skłania ludzi do badania i<br />
wysuwania przypuszczeń w tych sprawach, których Bóg nie objawił nam i nie chce, abyśmy<br />
je rozumieli. Właśnie w ten sposób Lucyfer stracił swoje miejsce w niebie. Był<br />
niezadowolony, ponieważ nie ujawniano mu wszystkich tajemnic i zamiarów Boga, sam zaś<br />
nie doceniał tego, co objawiono mu o jego roli na wyznaczonym mu wysokim stanowisku.<br />
Wzbudzając to samo niezadowolenie wśród aniołów będących pod jego rozkazami,<br />
spowodował ich upadek. Teraz stara się wszczepić tego samego ducha ludziom i w ten<br />
sposób doprowadzić ich do znieważania wyraźnych nakazów Boga. {WB 279.7}<br />
Kto nie chce przyjąć jasnych i pewnych prawd Bożych, zawsze szuka przyjemnych<br />
teorii uspokajających sumienie. Im dalej odbiegają one od Biblii, im mniej mówią o<br />
samozaparciu i pokorze, tym chętniej są przyjmowane. Ludzie karmiący się tymi naukami<br />
niszczą swoje umysłowe zdolności i są niewolnikami swych cielesnych żądz. Mniemają, że<br />
są zbyt mądrzy, by mogli ze skruszonym sercem i z gorliwą modlitwą studiować Biblię oraz<br />
prosić Boga o kierownictwo, z tego powodu nie posiadają tarczy, która mogłaby ich<br />
ochronić przed zwiedzeniem szatana. Ten zaś stara się zaspokoić pragnienia serca i<br />
podsuwa swe fałszerstwa w miejsce prawdy. Właśnie w ten sposób papiestwo zdobyło<br />
władzę nad ludźmi, a protestanci, odrzuciwszy prawdę — ponieważ wymaga ona<br />
poświęcenia — udali się tą samą drogą. Wszyscy, którzy lekceważą Słowo Boże, postępując<br />
tak, aby było im wygodniej i aby nie narazić się innym, przyjmą godne potępienia herezje<br />
za religijną prawdę. Ci, co dobrowolnie odrzucają prawdę, zaakceptują błędy pod każdą<br />
możliwą postacią. Kto ze strachem spogląda na niektóre nauki, chętnie przyjmie inne.<br />
Apostoł Paweł tak mówi o ludziach, którzy „nie przyjęli miłości prawdy, która mogła ich<br />
zbawić. I dlatego zsyła Bóg na nich ostry obłęd, tak iż wierzą kłamstwu, aby zostali<br />
354