Ukończenie Wyścigu_
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu. Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu.
Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
szukał boskiej mądrości na dworze pogańskiego króla i gdy został wrzucony do jamy na<br />
pastwę lwów, do Piotra skazanego na śmierć w więzieniu Heroda, do więźniów w Filippi,<br />
do Pawła i jego towarzyszy podczas burzliwej nocy na morzu, do Korneliusza, aby mu<br />
otworzyć serce na przyjęcie ewangelii, do Piotra, aby wysłać go z poselstwem zbawienia do<br />
pogańskiego cudzoziemca. W ten sposób święci aniołowie we wszystkich wiekach<br />
usługiwali ludowi Bożemu. {WB 273.4}<br />
Każdy naśladowca Chrystusa posiada swego anioła stróża. Ci niebiańscy strażnicy<br />
ochraniają sprawiedliwych przed mocą złego. Stwierdził to sam szatan, gdy rzekł: „Czy za<br />
darmo jest Job tak bogobojny? Czy Ty nie otoczyłeś go zewsząd opieką wraz z domem i<br />
wszystkim, co ma?” Joba 1,9-10. Istoty, jakimi Bóg posługuje się, by ochraniać swój lud,<br />
przedstawione są w słowach psalmisty: „Anioł Pański zakłada obóz wokół tych, którzy się<br />
go boją, i ratuje ich”. Psalmów 34,8. Zbawiciel przemawiając do tych, którzy uwierzyli w<br />
Niego, powiedział: „Baczcie, abyście nie gardzili żadnym z tych małych, bo powiadam<br />
wam, że aniołowie ich w niebie ustawicznie patrzą na oblicze Ojca mojego, który jest w<br />
niebie”. Mateusza 18,10. Aniołowie przeznaczeni do usługiwania dzieciom Bożym mają w<br />
każdym czasie dostęp do Boga. {WB 274.1}<br />
W ten sposób lud Boży, wystawiony na nieustanną złośliwość i zwodniczą moc księcia<br />
ciemności, a także znajdujący się w stałej walce z siłami zła, ma zapewnioną nieprzerwaną<br />
opiekę aniołów Bożych. To zapewnienie nie zostało dane bez powodu. Jeśli Bóg udzielił<br />
swym dzieciom obietnicy łaski i ochrony, to uczynił to dlatego, ponieważ istnieją potężne<br />
siły zła, którym będą musieli stawić czoło, a są to siły niezmierzone, zdecydowane i<br />
niewyczerpane, których potęgi nie wolno nie zauważyć lub lekceważyć. {WB 274.2}<br />
Złe duchy, jako istoty bezgrzeszne, stworzone na początku, dorównywały pod względem<br />
natury, mocy i chwały świętym istotom, które obecnie są Bożymi posłańcami. Ale gdy<br />
upadły przez grzech, zjednoczyły się pod wodzą szatana, by hańbić Boga i niszczyć ludzi.<br />
Zbuntowane i strącone wraz z szatanem z nieba, przez wszystkie wieki historii ludzkości<br />
współdziałają w walce przeciwko boskiej władzy. Pismo Święte mówi o ich sprzysiężeniu i<br />
panowaniu, o działalności, o ich inteligencji i chytrości, a także o złośliwych zamiarach<br />
skierowanych przeciwko pokojowi i szczęściu ludzi. {WB 274.3}<br />
Historia Starego Testamentu rzadko wspomina o ich istnieniu i działalności. Dopiero w<br />
czasie pobytu Chrystusa na ziemi złe duchy objawiły swą moc w najbardziej jaskrawy<br />
sposób. Jezus przyszedł wykonać plan zbawienia ludzkości, szatan natomiast postanowił<br />
zapewnić sobie prawo panowania nad światem. Udało mu się wprowadzić bałwochwalstwo<br />
w każdej części świata, z wyjątkiem Palestyny. Do tego jedynego kraju, który nie uległ<br />
całkowicie przemocy kusiciela, przyszedł Chrystus, aby przekazać ludziom światło z nieba.<br />
Tutaj dwie rywalizujące ze sobą potęgi dały wyraz swym dążeniom do władzy. Jezus<br />
wyciągnął ramiona zapraszając do siebie wszystkich, którzy chcieli uzyskać przebaczenie i<br />
347