Ukończenie Wyścigu_
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu. Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu.
Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
tylko sam winowajca, a jednak mieszkańcy nieba wiedzą o nim wszystko. Nawet<br />
najciemniejsza noc, zasłona tajemnicy spowijająca najsprytniejsze oszustwa nie jest w<br />
stanie ukryć grzechu przed wiedzą Wiecznego Boga, który posiada dokładne wiadomości o<br />
każdym niesprawiedliwym i nieuczciwym czynie. Boga nie można oszukać pozorem<br />
pobożności. On nie myli się w ocenie charakteru. Ludzie o zdeprawowanym sercu mogą<br />
oszukać innych, lecz Bóg przenika wszystko i zna wewnętrzne życie. {WB 258.5}<br />
Jakże to poważna sprawa! Dzień po dniu przechodzi do wieczności i zostawia po sobie<br />
sprawozdanie w księgach nieba. Raz wypowiedziane słowa i popełnione czyny nie mogą już<br />
być cofnięte. Aniołowie zapisali wszystko, co dobre i co złe. Najpotężniejszy zwycięzca na<br />
tej ziemi nie może odwołać zapisu choćby jednego dnia! Nasze czyny, słowa, a nawet<br />
najskrytsze myśli przyczyniają się do rozstrzygnięcia naszego przyszłego losu — życia albo<br />
śmierci. Chociaż my zapominamy o nich, to jednak zadecydują one o tym, czy zostaniemy<br />
usprawiedliwieni, czy potępieni. {WB 259.1}<br />
Tak jak artysta potrafi odtworzyć każdy najmniejszy rys twarzy, tak nasze charaktery są<br />
dokładnie nakreślone w księgach nieba. Niestety, ludzie niewiele myślą o księdze, którą<br />
oglądać będą niebiańskie istoty. Gdyby można było zdjąć zasłonę, jaka dzieli świat<br />
widzialny od niewidzialnego, gdyby ludzie mogli ujrzeć aniołów notujących każde słowo i<br />
każdy czyn, które zostaną im przypomniane na sądzie, wówczas wiele ze słów<br />
wypowiadanych każdego dnia nie zostałoby nigdy wymówionych, a wiele czynów nigdy by<br />
nie popełniono. {WB 259.2}<br />
Na sądzie będzie również dokładnie rozpatrywane używanie każdego powierzonego<br />
człowiekowi talentu i zdolności. Jak wykorzystywaliśmy darowane nam z nieba<br />
możliwości? Czy Pan po swoim przyjściu otrzyma to, co nam dał, pomnożone przez<br />
wytężoną pracę? Czy powierzone nam siły rąk, serca i umysłu zużyliśmy na chwałę Bożą i<br />
dla dobra ludzi? Jak posługiwaliśmy się naszym czasem, piórem, głosem, naszymi<br />
pieniędzmi, naszym umysłem? Czy uczyniliśmy coś dla Chrystusa pomagając ubogim,<br />
cierpiącym, wdowom lub sierotom? Bóg uczynił nas stróżami swojego świętego słowa, co<br />
uczyniliśmy ze światłem i prawdą darowanymi nam, aby doprowadzić ludzi do zbawienia?<br />
Wyznanie wiary w Chrystusa nie poparte czynem nie będzie miało żadnej wartości, tylko<br />
miłość okazana w uczynkach będzie się liczyła. {WB 259.3}<br />
Z drugiej strony jedynie miłość nadaje w oczach nieba wartość czynom. Wszystko, co<br />
zostało uczynione z miłości, bez względu na to, jak małe mogło się wydawać w oczach<br />
ludzi, Bóg przyjmie i nagrodzi. {WB 259.4}<br />
W księgach nieba ujawniony jest każdy egoistyczny czyn. Zapisane są w nich wszelkie<br />
zaniedbane obowiązki względem bliźnich, wszystkie nie wykonane polecenia Zbawiciela. Z<br />
ksiąg tych ludzie dowiedzą się, jak często ofiarowywali szatanowi czas, myśli i siły, które<br />
należą do Chrystusa. Smutne są zapisy, jakich aniołowie dokonują w niebie. Inteligentni<br />
328