Ukończenie Wyścigu_
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu. Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu.
Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Z braku odpowiednich dowodów biblijnych, które poparłyby ich twierdzenia, wielu<br />
powtarzało: „Dlaczego nasi wielcy ludzie nie rozumiej ą zagadnienia soboty? Tylko<br />
niewielu wierzy tak jak wy. To niemożliwe, żebyście wy mieli słuszność, a uczeni całego<br />
świata mylili się”. Zapominali, że te same argumenty wysuwano przeciwko Chrystusowi i<br />
jego uczniom. {WB 242.2}<br />
Aby obalić takie rozumowanie, wystarczyło przytoczyć nauki Pisma Świętego i<br />
wyjaśnić, jak Pan postępował ze swoim ludem na przestrzeni wszystkich wieków. Bóg<br />
działa przez tych, którzy słuchają Jego głosu i są Mu posłuszni, którzy, gdy zajdzie<br />
potrzeba, przedstawią ludziom nie schlebiające im prawdy, którzy nie boją się karcić<br />
powszechnych grzechów. Powodem, dla którego Pan rzadko posługuje się w ruchach<br />
odnowy ludźmi uczonymi i piastującymi wysokie stanowiska jest to, iż ufają oni zbytnio<br />
swym naukom, teoriom i przekonaniom, by przyjąć wskazówki pochodzące od Boga. Tylko<br />
ci, którzy są w stałej łączności ze Źródłem Mądrości, mogą zrozumieć i wykładać nauki<br />
Pisma Świętego. Do zwiastowania prawdy często bywają powołani ludzie posiadający<br />
niewielką wiedzę, ale nie dlatego, że są niewykształceni, lecz dlatego, że nie są zarozumiali<br />
i dają się prowadzić przez Pana. Uczą się w szkole Chrystusa, a pokora i posłuszeństwo<br />
czynią ich wielkimi. Powierzając im znajomość swojej prawdy, Bóg obdarza ich<br />
przywilejem, wobec którego zaszczyty ziemskie i ludzka wielkość są niczym. {WB 242.3}<br />
Większość adwentystów nie przyjęła prawdy o świątyni i prawie Bożym, a wielu<br />
przestało wierzyć w ruch adwentowy, przyjąwszy błędną interpretację proroctw, które<br />
odnosiły się do tych wydarzeń. Niektórzy popełniali błąd uporczywie starając się<br />
wyznaczyć datę przyjścia Chrystusa. Fakty, które wyjaśniły problem świątyni<br />
uzmysłowiłyby im, że żaden okres proroczy nie sięga do czasu powrotu Zbawiciela i nie<br />
podaje dokładnej daty tego wydarzenia. Ponieważ jednak odrzucili dane im światło, wciąż<br />
na nowo próbowali ustalić czas przyjścia Pana, ciągle też doznawali rozczarowania. {WB<br />
242.4}<br />
Gdy wierzący w Tesalonikach przyjęli błędne poglądy dotyczące powrotu Chrystusa,<br />
apostoł Paweł doradził im, by swe nadzieje i oczekiwania opierali na Słowie Bożym.<br />
Odesłał ich do proroctw, które mówiły o wydarzeniach mających nastąpić przed powtórnym<br />
przyjściem Chrystusa i wykazał, że nie mają żadnych podstaw, by oczekiwać Zbawiciela w<br />
ich czasach. „Niechaj was nikt w żaden sposób nie zwodzi” (2 Tesaloniczan 2,3) —<br />
brzmiały jego ostrzegawcze słowa. Jeżeli ulegną błędnym nadziejom, nie popartym<br />
dowodami z Pisma Świętego, obiorą złą drogę. Rozczarowanie wystawi ich na szyderstwa<br />
ze strony niewierzących, sami narażą się na zniechęcenie i wpadną w zwątpienie co do<br />
prawd istotnych dla zbawienia. Ostrzeżenie apostoła skierowane do Tesaloniczan zawiera<br />
ważną naukę dla żyjących w czasach ostatecznych. Wielu adwentystom wydaje się, że nie<br />
będą pilnie i gorliwie przygotowywać się na przyjście Pana, jeżeli nie oprą swej wiary na<br />
znajomości ściśle określonego czasu powrotu Jezusa. Jeśli jednak ich nadzieje będą stale<br />
306