Ukończenie Wyścigu_
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu. Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Ze wszystkich dyscyplin sportowych uprawianych przez Greków i Rzymian biegi były najstarsze i najwyżej cenione. Brali w nich udział młodzi ludzie z szanowanych i zamożnych rodów, nie szczędząc przy tym wysiłku i dyscypliny koniecznych dla zdobycia nagrody. Zawody odbywały się według ścisłych reguł, a odstępstwo od nich uważano za niedopuszczalne. Ci, którzy pragnęli stanąć do wyścigu, musieli wcześniej przejść twardy trening. Szkodliwe pobłażanie apetytowi czy jakimkolwiek zachciankom, które mogłyby obniżyć sprawność umysłową i fizyczną, było wykluczone. Aby mieć nadzieję na zwycięstwo w tej próbie siły i szybkości, należało mieć mięśnie wyćwiczone do granic możliwości, a nerwy pod całkowitą kontrolą. W każdej chwili zawodnik musiał czuć się pewnie, każdy jego ruch musiał być szybki i zdecydowany — fizyczne zdolności musiały być rozwinięte w najwyższym stopniu.
Z udziałem w biegu wiązało się istotne ryzyko. DA 169.4 Kiedy zwycięzca biegu docierał do mety, aplauz ogromnej widowni rozdzierał powietrze i niósł się echem po okolicznych wzgórzach i szczytach. Na oczach tłumów sędzia wręczał mu symbole zwycięstwa — wieniec laurowy i gałązkę palmy, którą zwycięzca dzierżył w prawej ręce. Sławiono go w pieśniach w całym kraju. Także jego rodziców spotykały zaszczyty, a miasto, w którym mieszkał, cieszyło się wysokim uznaniem, iż wydało takiego wielkiego sportowca.
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
nowego papieża, jednak władza papieska już nigdy odtąd nie zdobyła takiej mocy, jaką<br />
posiadała poprzednio. {WB 141.5}<br />
Prześladowanie Kościoła Chrystusowego nie trwało całe 1260 lat. Bóg z miłosierdzia dla<br />
swego ludu skrócił czas ogniowej próby. W przepowiedni o „wielkim ucisku”, który miał<br />
nawiedzić Kościół, Chrystus powiedział: „A gdyby nie były skrócone owe dni, nie<br />
ocalałaby żadna istota, lecz ze względu na wybranych będą skrócone owe dni”. Mateusza<br />
24,22. Dzięki wpływowi reformacji w wielu krajach zaprzestano prześladowań już przed<br />
rokiem 1798. {WB 142.1}<br />
O „dwóch świadkach” proroctwo mówi dalej: „Oni to są dwoma drzewami oliwnymi i<br />
dwoma świecznikami, które stoją przed Panem ziemi”. Objawienie 11,4. Psalmista powiada:<br />
„Słowo twoje jest pochodnią nogom moim i światłością ścieżkom moim”. Psalmów<br />
119,105. „Dwaj świadkowie” to symbol Pisma Świętego, Starego i Nowego Testamentu.<br />
Oba testamenty są ważnym świadectwem powstania i wiecznej trwałości Bożego prawa,<br />
jednocześnie są także świadkami planu zbawienia. Symbole, ofiary i przepowiednie Starego<br />
Testamentu wskazywały na mającego przyjść Zbawiciela. Ewangelie i listy Nowego<br />
Testamentu mówią o Zbawicielu, który już przyszedł dokładnie tak, jak przepowiadały to<br />
symbole i proroctwa Starego Testamentu. {WB 142.2}<br />
„Odziani w wory, prorokowali przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni”. Większą część<br />
tego czasu świadkowie Boży pozostawali w zapomnieniu. Władza papieska starała się ukryć<br />
Słowo prawdy przed ludźmi, a na jego miejsce wystawiła fałszywych świadków, którzy się<br />
sprzeciwiali świadectwu Biblii.16 Kiedy Pismo Święte zostało zakazane przez władze<br />
kościelne i świeckie, kiedy fałszowano jego świadectwo i podejmowano najrozmaitsze<br />
próby, jakie ludzie i demony mogli wymyśleć, aby odwrócić od niego umysły ludu, kiedy<br />
ci, którzy odważyli się głosić jego święte prawdy, byli ścigani, zdradzani, męczeni i<br />
torturowani w celach więziennych, zabijani z powodu swej wiary, a także zmuszani do<br />
ucieczki w wysokie góry albo krycia się w pieczarach ziemi — wtedy wierni świadkowie<br />
prorokowali, odziani w wory, przez całe 1260 lat. W najmroczniejszych czasach znajdowali<br />
się ludzie, którzy miłowali Słowo Boże i bronili czci swego Pana. Tym wiernym sługom<br />
udzielono mądrości, mocy i siły, by mogli przez ten cały czas głosić prawdę. {WB 142.3}<br />
„A jeśli ktoś chce im wyrządzić szkodę, ogień bucha z ich ust i pożera ich wrogów, tak<br />
musi zginąć każdy, kto by chciał im wyrządzić szkodę”. Objawienie 11,5. Ludzie nie mogą<br />
bezkarnie deptać Słowa Bożego. Znaczenie tej strasznej groźby znajdujemy w ostatnim<br />
rozdziale Apokalipsy Jana: „Co do mnie, to świadczę każdemu, który słucha słów proroctwa<br />
tej księgi. Jeżeli ktoś dołoży coś do nich, dołoży mu Bóg plag opisanych w tej księdze, A<br />
jeżeli ktoś ujmie coś ze słów tej księgi proroctwa, ujmie Bóg z działu jego z drzewa żywota<br />
i ze świętego miasta, opisanych w tej księdze”. Objawienie 22,18-19. {WB 142.4}<br />
176