Modlitwa
Tama Zloga obavija one koji zanemaruju molitvu. Neprijatelj ih šapatom kuša navodeći ih na grijeh samo zato što se ne služe prednošću koju im je Bog dao božanskom ustanovom molitve. Zašto bi sinovi i kćeri Božje oklijevali da se mole, kada je molitva ključ u rukama vjere koji otvara nebeska spremišta u kojima se čuvaju neograničene zalihe Svemoćnoga? Ako se ne budemo neprestano molili i budno stražili, izložit ćemo se opasnosti da postanemo nemarni i da skrenemo s pravog puta. Protivnik se stalno trudi da nam prepriječi put k prijestolju milosti da ne bismo usrdnom molitvom i vjerom dobili milost i snagu da se odupremo iskušenju.. Moćna je moć u molitvi. Naš veliki protivnik stalno nastoji uznemirenu dušu držati podalje od Boga. Sotona se više treba bojati poziva nebu od strane najskromnijeg sveca nego dekreta vlada ili mandata kraljeva.…
Tama Zloga obavija one koji zanemaruju molitvu. Neprijatelj ih šapatom kuša navodeći ih na grijeh samo zato što se ne služe prednošću koju im je Bog dao božanskom ustanovom molitve. Zašto bi sinovi i kćeri Božje oklijevali da se mole, kada je molitva ključ u rukama vjere koji otvara nebeska spremišta u kojima se čuvaju neograničene zalihe Svemoćnoga? Ako se ne budemo neprestano molili i budno stražili, izložit ćemo se opasnosti da postanemo nemarni i da skrenemo s pravog puta. Protivnik se stalno trudi da nam prepriječi put k prijestolju milosti da ne bismo usrdnom molitvom i vjerom dobili milost i snagu da se odupremo iskušenju.. Moćna je moć u molitvi. Naš veliki protivnik stalno nastoji uznemirenu dušu držati podalje od Boga. Sotona se više treba bojati poziva nebu od strane najskromnijeg sveca nego dekreta vlada ili mandata kraljeva.…
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
<strong>Modlitwa</strong><br />
W taki sam sposób uczniowie powinni prosić Boga o błogosławieństwa. Chrystus w<br />
nakarmieniu rzeszy ludzkiej oraz w kazaniu o chlebie dokładnie wskazał uczniom, jako<br />
swoim następcom, ich zadanie. Mają dać ludziom chleb żywota. Zlecając im to dzieło<br />
wiedział, jak często ich wiara będzie wystawiona na próbę. Jak często znajdą się w<br />
nieprzewidzianych sytuacjach i poznają swą ludzką bezsilność. Dusze łaknące chleba żywota<br />
przyjdą do nich, a oni sami cierpiąc niedostatek, będą bezradni. Muszą otrzymać strawę z<br />
nieba, inaczej nie będą posiadali nic, czym by się mogli podzielić z ludźmi. Przecież nie wolno<br />
odprawić żadnej istoty nie nasyciwszy jej. Chrystus wskazuje na źródło, które może<br />
zaspokoić wszystkie potrzeby. Człowiek, do którego przyszedł przyjaciel po chleb, nie pozbył<br />
się go, choć minęła północ. Sam nie miał nic, czym by mógł wesprzeć przyjaciela, ale poszedł<br />
do kogoś, kto miał żywność i tak przekonująco prosił, że uzyskał pomoc dla przyjaciela. Czy<br />
Bóg, gdy wysyła swoje sługi, by nakarmili głodnych, nie da tego, co jest potrzebne do<br />
wykonania zadania?<br />
Samolubny sąsiad z przypowieści nie objawia charakteru Bożego. Naukę ilustruje tutaj<br />
nie podobieństwo, a przeciwieństwo. Miłujący siebie człowiek spełni prośbę, ażeby pozbyć<br />
się natręta, który narusza jego spokój. Bóg natomiast daje chętnie. Jest pełen miłosierdzia i<br />
pragnie zadośćuczynić prośbom tych, którzy z wiarą przychodzą do Niego. Daje nam, abyśmy<br />
mieli co dać innym i w tym stali się Jemu podobni.<br />
Chrystus powiedział: „Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie,<br />
a otworzą wam. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje, a kto szuka, znajduje, a kto kołacze,<br />
temu otworzą”.<br />
Zbawiciel mówi dalej: „Gdzież jest taki ojciec pośród was, który, gdy syn będzie go<br />
prosił o chleb, da mu kamień? Albo gdy będzie go prosił o rybę, da mu zamiast ryby węża?<br />
Albo gdy będzie go prosił o jajo, da mu skorpiona? Jeśli więc wy, którzy jesteście źli, umiecie<br />
dobre dary dawać dzieciom swoim, o ileż bardziej Ojciec niebieski da Ducha Świętego tym,<br />
którzy go proszą”.<br />
Jezus, aby wzmocnić nasze zaufanie do Boga, uczy nas imienia, które wyraża najtkliwsze<br />
i najserdeczniejsze z ludzkich uczuć. Daje przywilej nazywania wiecznego Boga naszym<br />
Ojcem. Wypowiadanie tego imienia jest z naszej strony dowodem miłości i pokrewieństwa.<br />
Jeżeli wymawiamy je z prośbą o błogosławieństwo, brzmi ono w uszach Najwyższego jak<br />
słodka muzyka. Lecz by nazywanie Stwórcy tym ludzkim imieniem nie wydało się<br />
zarozumialstwem, Chrystus powtórzył je kilkakrotnie, pragnąc, byśmy zżyli się z tym<br />
imieniem.<br />
224