ΑΛΒΑΝΟΙ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ - ΣΑΡΑΝΤΟΣ Ι.ΚΑΡΓΑΚΟΣ
MACEDONIA is GREECE and will always be GREECE- (if they are desperate to steal a name, Monkeydonkeys suits them just fine) ΚΑΤΩ ΤΟ ΠΡΟΔΟΤΙΚΟ "ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΟΞΟ"!!! Strabo – “Geography” “There remain of Europe, first, Macedonia and the parts of Thrace that are contiguous to it and extend as far as Byzantium; secondly, Greece; and thirdly, the islands that are close by. Macedonia, of course, is a part of Greece, yet now, since I am following the nature and shape of the places geographically, I have decided to classify it apart from the rest of Greece and to join it with that part of Thrace which borders on it and extends as far as the mouth of the Euxine and the Propontis. Then, a little further on, Strabo mentions Cypsela and the Hebrus River, and also describes a sort of parallelogram in which the whole of Macedonia lies.” (Strab. 7.fragments.9) ΚΚΕ, ΚΝΕ, ΟΝΝΕΔ, ΑΓΟΡΑ,ΕΚΚΛΗΣΙΑ,ΝΕΑ,ΦΩΝΗ,ΦΕΚ,ΝΟΜΟΣ,LIFO,MACEDONIA, ALEXANDER, GREECE,IKEA
MACEDONIA is GREECE and will always be GREECE- (if they are desperate to steal a name, Monkeydonkeys suits them just fine)
ΚΑΤΩ ΤΟ ΠΡΟΔΟΤΙΚΟ "ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΤΟΞΟ"!!!
Strabo – “Geography”
“There remain of Europe, first, Macedonia and the parts of Thrace that are contiguous to it and extend as far as Byzantium; secondly, Greece; and thirdly, the islands that are close by. Macedonia, of course, is a part of Greece, yet now, since I am following the nature and shape of the places geographically, I have decided to classify it apart from the rest of Greece and to join it with that part of Thrace which borders on it and extends as far as the mouth of the Euxine and the Propontis. Then, a little further on, Strabo mentions Cypsela and the Hebrus River, and also describes a sort of parallelogram in which the whole of Macedonia lies.”
(Strab. 7.fragments.9)
ΚΚΕ, ΚΝΕ, ΟΝΝΕΔ, ΑΓΟΡΑ,ΕΚΚΛΗΣΙΑ,ΝΕΑ,ΦΩΝΗ,ΦΕΚ,ΝΟΜΟΣ,LIFO,MACEDONIA, ALEXANDER, GREECE,IKEA
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Θράκη και στην Αλβανία και με την κάθοδο των αλβανικών ή σλαυικών παλαιότερα φύλων<br />
μεταφερθήκανε και στις διάφορες ελληνικές περιοχές, φυσικά και στη Μάνη, όπου για<br />
λόγους καθαρά ιστορικούς και γεωγραφικούς αναπτυχθήκανε πολύ περισσότερο. Και για<br />
να εδραιώσω την άποψη αυτή θα καταφύγω σ' αυτόν τον ίδιον τον <strong>Ι</strong>ωάννην Αργυρόπουλον<br />
από τον οποίον αντλήσαμε πληροφορίες. Μας λέει λοιπόν αυτός για τους κατοίκους της<br />
Μάνης:<br />
«Γένος ου μικρόν ουδ' ολίγον Ελλήνων ουκ ασφαλεί γλώττη χρώμενον, λόγω μεν ασεβείς,<br />
έργω δε παν άθεοι και θηρίων, απάντων ωμότεροι, μήτε θεώ, μήτε φύσεως όροις<br />
πειθόμενοι, αλλά πλεονεξία και αρπαγή και τοις των ομοφύλων αίμασι χαίροντες,<br />
ανδραποδιστάς περί κακίας άθλων μιμούμενοι, στεφανηφορούσιν ασέβειαν αυτούς<br />
προσυπερβάλλοντες».<br />
Ποίοι όμως είναι αυτοί που «ουκ ασφαλεί γλώττη χρώνται»; Μήπως οι αυτόχθονες κάτοικοι<br />
της Μάνης που μέχρι και σήμερα ακόμη διατηρούν στοιχεία της αρχαίας Δωρικής;<br />
Ασφαλώς όχι. Μόνον όταν λάβουμε υπόψη πως την εποχή του Αργυρόπουλου το ελληνικό<br />
στοιχείο δεν είχε αφομοιώσει ακόμη το ξενικό, είναι δυνατόν να εξηγήσουμε αυτή τη<br />
φράση. Το έθιμο λοιπόν αυτό και πολλά άλλα που αναφέρουν ο <strong>Ι</strong>σίδωρος και ο<br />
Αργυρόπουλος ανήκαν σ' αυτούς που δεν «εχρώντο ασφαλεί γλώττη» και αυτοί δεν είναι<br />
δυνατόν να είναι παρά οι Μηλιγγοί ή «αποδασμοί τινες Αλβανοί», κατά τη φράση του<br />
Χέρτσμπεργκ. Άλλωστε ένας παραλληλισμός των χωρίων Δραγούμη‐Αργυρόπουλου τα<br />
κάνει να μοιάζουν σαν κείμενα της αυτής εποχής αναφερόμενα στους ίδιους ανθρώπους.<br />
Υ.Γ. Σήμερα, μετά την πάροδο 37 χρόνων από την πρώτη δημοσίευση ελάχιστα πράγματα<br />
αισθάνομαι την ανάγκη να διορθώσω. Ίσως τούτο μόνο: η αγριότητα και η τραχύτητα των<br />
ηθών δεν είναι ζήτημα φυλετικό, ούτε ζήτημα καταγωγής. Είναι ζήτημα αγωγής, πολιτικής<br />
και πολιτισμικής. Τα ήθη τότε είχαν υπερβαλλόντως τραχυνθεί, λόγω της πολιτικής<br />
αστάθειας, των πολεμικών ταραχών και της γενικότερης κοινωνικής αστάθειας. Ίσχυε στα<br />
κοινωνικά ήθη το homo homini lupus. Και αυτό δεν αφορά μόνο στους επήλυδες αλλά και<br />
στον αυτόχθονα πληθυσμό. Κι ακόμη διατηρώ ζωηρές αμφιβολίες για την μετάβαση του<br />
Μανουήλ στη Λακεδαίμονα. Η φράση «λύσις φρουρίων», δηλαδή κατεδάφιση πύργων,<br />
μπορεί να είναι γραμμένη στα κείμενα που δημοσίευσε ο Λάμπρος, δεν είναι όμως<br />
γραμμένη στο έδαφος της πραγματικότητας. Οι πύργοι της Μάνης (όχι όλοι βέβαια)<br />
προϋπήρχαν της Τουρκοκρατίας.<br />
Αξίζει ακόμη να αναφερθεί μια πληροφορία την οποία προσφέρει ο γνωστός περιηγητής<br />
Κυριάκος Αγκωνίτης, ο οποίος κάνει μακρά μνεία ενός ξακουστού στην τότε Λακεδαίμονα<br />
κυνηγού, του Γεωργίου Χοιροδόντη. Δεν λησμονεί όμως ν' αναφέρει και τον συνοδό<br />
αγωγιάτη του, τον οποίο ονομάζει Musacchum, που είναι ίσως Αλβανός, ονόματι<br />
Μουζάκης.<br />
Δύο κείμενα που «μιλάνε» για την πληθυσμιακή σύνθεση της<br />
Πελοποννήσου<br />
Για την πληθυσμιακή σύνθεση της Πελοποννήσου έχουμε δύο ιστορικές μαρτυρίες. Η μία<br />
είναι του Μάζαρι, και η άλλη του Γεωργίου Γεμιστού, του μεγάλου φιλοσόφου του Μυστρά,<br />
του γνωστού και ως Πλήθωνα. Ο Μάζαρις, που ίσως ήταν μοναχός με τ' όνομα Μάξιμος,