18 Godne polecenia: Słowacja - droga na Martinskej Holi koło Martina Austria - Haid Steig rejon Rax Włochy - Monte Albano w Mori, Alleghesi na Monte Civetta w Dolomitach Niemcy - ferrata Grunstein w Bawarii. nr 1/<strong>2017</strong>
FOT. JACEK JAWIEŃ Możliwość ich założenia istnieje, ale nie robimy tego. Nie używamy tu klasycznej liny, a jedynie krótkie dwie osobiste lonże. Musimy zatem zadbać o odpowiedni sprzęt który w maksymalny sposób pochłonie wytworzoną podczas odpadnięcia/lotu energię kinetyczną. Jaki? Absorbery energii, o czym poniżej. Prócz tego należy pamiętać o takich przeciwnościach jak ostre słońce, chłód, wilgoć i wysokość! Sprzęt Oto zestawienie podstawowego sprzętu wymaganego do przejścia drogi typu via ferrata: kask wspinaczkowy, uprząż wspinaczkowa, lonża i absorber, krótka lina, ok 20m, używana w sytuacji awaryjnej, lub do asekuracji na odcinkach nieubezpieczonych, apteczka, czołówka, ciepłe ubranie, gps, przyrząd zjazdowy, bloczek typu minitraxion, kilka taśm, rękawiczki bez palców, średnio sztywne buty górskie, buty wspinaczkowe. W wyższych partiach gór nawet latem trzeba się wyposażyć w raki i czekan jeśli teren tego wymaga. Każdy element zestawienia winien być atestowany i wygodny. Absorber energii. Jest to amortyzator w postaci zszytej taśmy połączonej z karabinkiem o zwiększonym prześwicie i blokadzie zamka. Jak to działa? Podczas lotu taśma rozrywa się w sposób kontrolowany i wytraca energię upadku. Absorber może też mieć postać metalowej płytki z wieloma otworami przez które przewleczona jest lina i po odpadnięciu lina zaciska się w otworach. Oba absorbery są jednorazowego użytku i po upadku należy wymienić na nowe. Można też zastosować lonże - linę z kilkoma węzłami luźno zawiązanymi, które spełniają taką samą rolę jak powyższe absorbery, są jednak prymitywną konstrukcją. Korzystający z via ferraty nie potrzebują własnej liny wspinaczkowej ani stosowanych we wspinaczce przyrządów asekuracyjnych. Ale uwaga! W sytuacjach awaryjnych ten sprzęt będzie nieodzowny. Bezpieczeństwo Każda ferrata powinna mieć swojego Gospodarza. I prawie zawsze ma. Jest to zazwyczaj konkretna osoba, która z ramienia macierzystej organizacji, klubu, stowarzyszenia, która wykonała ferratę, dba o jej stan techniczny. Również właściciele koleji linowych projektują i budują via ferraty, dla zwiększenia atrakcyjności danego ośrodka. Wtedy to właśnie ośrodek odpowiada za stan techniczny ferraty. Dbałość o stan techniczny ferraty jest o tyle ważna, że mamy do czynienia z elementami metalowymi w nadzwyczaj erozyjnym górskim środowisku. Korzystając z dróg żelaznych należy stosować kilka zasad: pamiętaj, że via ferraty prowadzone są w górach ze wszystkimi zagrożeniami jakie góry niosą,-planuj wspinaczkę ze szczególnym uwzględnieniem prognoz pod kątem burz,-jeśli zbliza się burza, natychmiast wycofaj się z ferraty w bezpieczny teren. Nie ufaj wszystkim napotkanym zabezpieczeniom,-zawsze miej wpięte w poręczówkę 2 lonże,-przepinaj najpierw jedną, potem drugą lonże, nigdy dwie jednocześnie,-używaj rękawiczek. Planuj przepinki, nie zostawiając jej na później gdy pozycja ciała będzie niewygodna, a lonże napięte i na poziomie stóp,-widząc element ferraty zabezpieczony taśmą izolacyjną, zachowaj szczególną ostrożność. Może to świadczyć o uszkodzeniach liny stalowej. ■ nr 1/<strong>2017</strong> 19