VUKOVARSKA TRAGEDIJA 1991
VUKOVARSKA TRAGEDIJA 1991
VUKOVARSKA TRAGEDIJA 1991
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Vukovarska tragedija <strong>1991</strong><br />
VASILJEVIĆ, Radovan STOJIČIĆ, zvani ʺBadžaʺ, Željko RAŽNATOVIĆ zvani<br />
ʺArkanʺ, i drugi poznati i nepoznati učesnici. Optužnica navodi da je radi<br />
uspešne realizacije ciljeva udruženog zločinačkog poduhvata, Slobodan<br />
MILOŠEVIĆ “radio u dogovoru sa ili preko nekolicine pojedinaca, učesnika<br />
ovog udruženog zločinačkog poduhvata. Svaki učesnik ili saizvršilac<br />
udruženog zločinačkog poduhvata odigrao je svoju ulogu ili više uloga koje<br />
su značajno doprinosile ukupnom cilju poduhvata”. Svrha udruženog<br />
zločinačkog poduhvata, kako stoji u optužnici, bila je prisilno uklanjanje<br />
većine hrvatskog i drugog nesrpskog stanovništva približno s jedne trećine<br />
teritorije Republike Hrvatske, teritorije za koju je on planirao da postane deo<br />
nove države pod srpskom dominacijom, činjenjem zločina. Ova područja<br />
obuhvatala su oblasti koje su srpske vlasti pominjale pod nazivom “Srpska<br />
autonomna oblast Krajinaʺ, ʺSAO Zapadna Slavonijaʺ i ʺSAO Slavonija,<br />
Baranja i zapadni Sremʺ (za koje su srpske vlasti od 19. decembra <strong>1991</strong>.<br />
koristile zajednički naziv ʺRepublika Srpska Krajinaʺ i ʺDubrovačku<br />
republikuʺ). Nijedan predstavnik vrha JNA nije optužen za zločine u<br />
Hrvatskoj, i nijedan član krnjeg predsedništva SFRJ.<br />
Goran Hadžić još je uvek na slobodi, a očekuje se sudjenje Franku<br />
Simatoviću Jovici Stanišiću.<br />
Dosadašnje presude Haškog tribunala samo su delomično sankcionisale<br />
prirodu počinjenih zločina. Istinski sud o ratu u Hrvatskoj, kao i o Bosni,<br />
mogu dati buduća istraživanja koja će se, izmedju ostalog, oslanjati i na<br />
ogromnu dokumentaciju koja je prikupljena u Hagu.<br />
Trajne aspiracije<br />
Srpske političke aspiracije prema Hrvatskoj nisu nestale ni nakon<br />
sudjenja u Haškom tribunalu. One datiraju još od stvaranja prve Jugoslavije i<br />
nisu nikada prestajale. Prilagodjavale su se prilikama, a u svim kriznim<br />
situacijama Jugoslavije izbijala je velikosrpska težnja prema gotovo celom<br />
hrvatskom prostoru. Sada se pretenzije prema Hrvatskoj reflektuju, pre svega,<br />
stalnim održavanjem tenzije u vezi sa srpskim pitanjem u Hrvatskoj. Egzodus<br />
Srba iz Hrvatske 1995, organizovan je iz Beograda u cilju konsolidacije srpskih<br />
etničkih teritorija u Republici Srpskoj i Vojvodini. Sada se, medjutim, stavlja u<br />
funkciju usporavanja ulaska Hrvatske u EU, zbog njenih neispunjenih<br />
obaveza prema srpskim izbeglicama. Presuda Medjunarodnog suda pravde<br />
(24. februar 2007) ostala je nedorečena u delu odgovornosti Srbije za genocid u<br />
Bosni i Hercegovini i kao da je dala podstrek Beogradu da nastavi sa svojom<br />
8<br />
Vukovarska tragedija <strong>1991</strong><br />
osnovnom tezom da je Hrvatska odgovorna za raspad Jugoslavije. 4 Za tu<br />
argumentaciju sada se ponovo koristi zločin NDH nad Srbima u Jasenovcu<br />
tokom Drugog svetskog rata. Uprkos činjenici da su brojke nastradalih u<br />
Jasenovcu naučno utvrdjene 5, Beograd i dalje insistira na broju od 700.000<br />
ubijenih Srba, Jevreja i Roma i traži da se podigne tužba protiv Hrvatske za taj<br />
zločin. Konferencija u Banjaluci (maj 2007) pokazala je da Beograd preko<br />
takvih skupova želi Hrvatsku držati kao taoca zločina u Jasenovcu, iz čega<br />
proizilazi da je svaka nezavisna država Hrvatska zločinačka.<br />
Takav stav prema Hrvatskoj artikulisan je odmah nakon prvih<br />
višestranačkih parlamentarnih izbora u Hrvatskoj (1990) čime je osporeno<br />
njeno pravo na samoopredelenje, ali joj se istovremeno i preti. Tako Vasilije<br />
Kalezić, publicista, kaže: “Ovo rukovodstvo (hrvatsko) ima pred sobom ili u<br />
sebi već postojanje jedne takve hrvatske države. Nezavisne države Hrvatske,<br />
iz vremena okupacije od strane fašističke Njemačke od 1941. do 1945. godine<br />
(....) hrvatsko rukovodstvo ne vidi drugu stranu asocijacija, “uzora i ideala”, i<br />
ne vidi tu “stranu”, tu pored sebe, u saznanju i iskustvu srpskog naroda koji je<br />
najviše, za vjekova, stradao u toj NDH, kada je najsurovije i po vrstama<br />
zločina najstrahotnije pobijeno na stotine hiljada Srba. Bila NDH “uzor i<br />
ideal”, a Njemačka snaga i pomoć, bilo saznanje i iskustvo srpskog naroda<br />
sumnja i opomena, ovo su dvije “prepreke” koje je hrvatsko rukovodstvo<br />
moralo imati u vidu. Možda je ono, to rukovodstvo, u prvoj fazi svog<br />
djelovanja, te “prepreke” potcijenilo i smatralo manje važnim, a kad je<br />
uvidjelo, a moralo je uvidjeti, jer se počeo razbuktavati otpor i srpskog naroda<br />
i nekih evropskih zemalja, da su te “prepreke” velike i jedva savladive, ono se<br />
strmoglavilo postajući još više agresivno i apsurdno”. 6<br />
Svi napori Hrvatske, ili dela njene elite da zločin u Jasenovcu (govori<br />
Predsednika Mesića na komemomoracijama u Jasenovcu, zatim značajna<br />
4 Hrvatska tužba za agresiju i genocid protiv SRJ odnosno Srbije još nije uzeta u<br />
proces i može se očekivati da Hrvatska od nje odustane s obzirom na ishod bosanske<br />
tužbe.<br />
5 Srpski propagandisti tvrde da je u jasenovcu ubijeno 700.000 Srba, Jevreja i<br />
Roma. Istraživanja dva nezavisna demografa )jedan Srbin a drgi Hrvat) došli su skoro<br />
do iste cifre koja se kreće izmedju 70.000 do 83.000. Vladimir Zarjevic u “Opsesije i<br />
megalomanija oko Jasenovca i Bleiburga. Gubitak stanoovnistva Jugoslavije u drugom<br />
svetskom ratu”, Zagreb, Globus, 1992; Bogoljub Kocevic, “Žrtve drugog svetskog rata”,<br />
Sarajevo, Svijetlost, 1990<br />
6 Vasilije Krestić, “Prilog ‘grupnom portretu’ hrvatskog vrhovništva, Politika, 2.<br />
avgust <strong>1991</strong>.<br />
9