You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
163godina, nesumljiva je bila specifičnost poreklaTrajkovićevih radova iz tog perioda.Korenito izmenjen postupak formiranja umetničkog predmeta za jednu vrstu kritičkogprosuđivanja bio je i znak kompatibilan delovanju i umetničke prakse tokom prošledecenije. No, sem toga što su radovi Slobodana Trajkovića iz tog vremena narušiliravninu slike, stvarajući jednu razuđenu, otvorenu strukturalnu postavku elemenata, onisu naprosto i dalje bili umetnički predmeti sa očiglednim plastičkim kvalitetima. Oveosobine koje su se u semantičkom smislu neposredno nastavljale na akademski ilitradicionalni jezik umetnosti, jer se i nadalje vršila razrada elemenata kada su oni ujednom posebnom vidu modernizovani prema čulnoj nastrojenosti autora, istovremenoosamvremenjavajući elemente poput boje, kompozicije, apstrahovanja, itd., tumačeni suizvan samog smisla rada pošto su dovedeni u vezu sa opštim karakteristika vremena.Recentna, sada <strong>slika</strong>rska, faza Slobodana Trajkovića u nivou značenja postavljaista pitanja i izaziva iste nedoumice i tumačenja. S jedne strane, po nekim pojavnimkarakteristikama očigledno je da su njegovi najnoviji radovi u generalnoj postavci bliskiaktuelnom <strong>slika</strong>rskom obratu. Ali, s druge strane, očigledno je i to da oni umnogomeduguju upravo plastičkoj strukturi njegovih prethodnih dela kod kojih he dominantnataktilna i materijalna vrednost. U jednom broju <strong>slika</strong> koje su neposredno prethodile ovimposlednjim, došlo je do promene prema organizovanju radova tako što je sve više vođenoračuna o plošnosti dela, ali je on istovremeno upotrevljavao i svoje poznate elemente izprethodne faze, koji insistiraju na utisku ručnog rada, obredne rekvizite načinjene odkanapa, voska, platna, metala i dr. Ideju ambijentalnog rada Trajković je definitvnonapustio prošle godine opredeljujući se jedino za plošno organizovanje kolorističkihpredstava. Eventualna prizornost koja se sa ovih <strong>slika</strong> može pojaviti u smislu nekeupletene fabularnosti nije racionalna definisana, niti željena, već je nesvesno utkanaizmeđu organskih i neorganskih formi. Slučajna literarnost nastala je više izprojektovanih mehanizama posmatrača, prepoznavanja i otkrivanja, nego iz potrebeautora da <strong>slika</strong> u formacijama događaja i stanja. Otuda se ova platna mogu uzeti kaoprepleti figurativnog i apstraktnog u kome i jedna i druga komponenta teže samo jednomcilju: hromatskoj agresiji velikog intenziteta.Kompoziciona rastrešenost ovih <strong>slika</strong>, njhova somnabulnost i oniričnost, regulišupotencijal prizora. Oslobođena morfologija na rubu prepoznatljivih oblika, izraz suodređenja unutrašnje inhibiranosti autora i trenutnog njegovog raspoloženja u tokustvaranja. Ova krajnje subjektivna projektivna ravan koja dominira u najnovijem ciklusu<strong>slika</strong> Slobodana Trajkovića u okviru je stvaralačkog pomeranja aktuelnog formalnogiskaza. Na jugoslovenskoj likovnoj sceni to znači da je stepen autonomog određenjanekog dela dostigao visok nivo, sve do prominentne autorske pozicije koja je svakakoušla u jezgro važnih zbivanja umetnosti osamdesetih godina.<strong>II</strong>I program Radio Beograda, Beograd, 23.<strong>II</strong>I 1984, Pregled, 226, Beograd, 1984.2Iako pripada sasvim mladoj generaciji naših umetnika, Slobodan Trajković (rođen 1954.godine u Prištini) je pre najnovije <strong>slika</strong>rske faze već imao zapaženo i sasvimprepoznatljivo delo koje ga je i tokom prethodne decenije svrstavalo među autentične izanimljive stvaraoce. Mada je dosta polemično ono što je tadašnja umetnička kritika