IWAAgeingPerspectives Final (Gymraeg) - Click on Wales
IWAAgeingPerspectives Final (Gymraeg) - Click on Wales
IWAAgeingPerspectives Final (Gymraeg) - Click on Wales
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Gwnaeth menyw arall o Gaerdydd yr un pwynt, <strong>on</strong>d o benarall y raddfa:“Dwi’n 33 a phan oedd fy mam yr un oedran â fi roedddau o blant ganddi a swydd hefyd. Ond dyma fi yn dal ibartïo fel stiwdant y rhan fwya o’r amser. Mae mam yngwgu ar y bywyd dwi’n byw, <strong>on</strong>d wedyn dwi’n gwgu ar eibywyd hi mewn ffordd wahanol. Mae’r cyfan i gyd ynnewid drwy’r amser, <strong>on</strong>’d yw e.”Fel hyn roedd menyw yn ei phumdegau’n gweld pethau:“Yn gyffredinol roedd cenhedlaeth ein rheini ni mewn unswydd drwy eu gyrfa gyfan. Felly erbyn iddyn nhwgyrraedd trigain neu bump a thrigain roedd angen iddynnhw ymddeol. Serch hynny, mae llawer oh<strong>on</strong><strong>on</strong> ni wedicael mwy nag un yrfa, neu bortffolio o alwedigaethau osmynnwch chi, felly mae wastad rhyw ddiddordeb newydda rhywbeth i’n cadw ni i fynd. Dych chi’n gorffen rhywbethac yn symud ymlaen. Felly, er fyddwn i ddim am fynd nôl iwaith amser-llawn dwi’n bendant am gadw swydd ranamsera chael amser i’r holl anturiaethau yna dwi’n edrychymlaen atyn nhw. Dwi angen gweithio i dalu am fy amserhamdden.”Disgrifiodd menyw yn ei chwedegau o Hwlffordd y tyndraoedd yn cael ei greu am fod y gwahanol genedlaethau ynei theulu hi yn cyd-fyw ar adeg anodd:“Fues i ddim yn gwneud lot gyda’n rhieni ar ôl i fi dyfu lanhyd at dair blynedd olaf eu bywyd nhw. Roedd nhad ynddyn abl iawn nes cyrraedd 86 neu 87. Wedyn aeth eiglyw a’i olwg yn waeth ac fe gollodd e goes. Fellysymud<strong>on</strong> ni fel teulu i fyw i gartref fy rhieni i edrych ar ôlnhw. Credwch chi fi mae’n waith caled delio â’r hollasiantaethau. Mae rhaid ichi droi’n advocate. Roedd y mabyn ddeg pan aeth<strong>on</strong> ni yna gynta i fyw. Roedden ni’n bywar draws y cenedlaethau. Doedd hi ddim yn hawdd. Roeddamrywiaeth o bobl yn dod i helpu, nyrsys ardal, doctoriaidac ati. Ond y peth oedd yn taro fi fwya oedd y diffygcymorth i gadw pobl yn eu cartref eu hunain.”47