przez Boga <strong>na</strong>m, byśmy razem fajnieją spędzili. Zawsze w moim życiu <strong>na</strong>jważniejsze<strong>jest</strong> teraz. I trzeba umiećdziękować za to losowi. Niedawnow „Różańcu” ukazała się opisa<strong>na</strong>przeze mnie historia śmierci mojejmamy, która umierała <strong>na</strong> moich rękach,a Pan Bóg <strong>na</strong>uczył mnie zato dziękować. To trudne, ale dopierow takiej chwili <strong>na</strong>uczysz się dziękować,zrozumiesz, <strong>na</strong> czym polegageneralny plan Boży w stosunku dotwojej osoby. Dopóki nie <strong>na</strong>uczyszsię dziękować, niczego w życiu niezrozumiesz.Co uważa pan za swój <strong>na</strong>jwiększysukces artystyczny, a co za życiowy?To <strong>jest</strong> to. Artystyczny – spotkanieu was, z wami, życiowy też.Wnioskując, że pa<strong>na</strong> pierwszą pasją<strong>jest</strong> muzyka, to ciśnie się pytanieo pańskie pozamuzyczne fascy<strong>na</strong>cje.. .Tu są trzy kwestie. Po pierwsze,rodzi<strong>na</strong>. Jestem żo<strong>na</strong>ty, mam dwojedorosłych już dzieci. Po drugie,od czterdziestu prawie lat pracujęzawodowo jako muzyk. Po trzecie,to dostrzeganie boskiej ingerencjiw każdym moim kroku.Ostatnio artyści estrady chętnie odwołująsię do Boga i religii, czyto tylko moda, próba kreowania pozytywnegowizerunku w oczach publiczności,czy tez istotnie wynika toz potrzeby ducha?To <strong>jest</strong> łaska. Już z zapowiedziproroków wiadomo było, że koniecXX wieku będzie czasem misjo<strong>na</strong>rzyświeckich. II Sobór Watykańskizatwierdził rolę świeckich w Kościele,i to się dzisiaj realizuje <strong>na</strong><strong>na</strong>szych oczach. Pan Jezus dotyka<strong>wielu</strong> artystów w różnych środowiskach.Szczególnie tam, gdzie trudno<strong>jest</strong> żyć z Panem Bogiem, <strong>na</strong> przykładw środowiskach muzyków rockowych,że wspomnę Budzyńskiego,Litzę czy Malejonka. To byli idole.Oni po prostu dostali „kopa” i niepotrafią już i<strong>na</strong>czej żyć. Gdyby mojemupoloniście ze szkoły średniejktoś powiedział kiedyś, że Budziaszekbędzie pisał książki, to by sięchyba przewrócił za śmiechu. To teżkolejny dowód <strong>na</strong> to, że otrzymałemłaskę od Boga. I fakt, że Pan Bóg<strong>wielu</strong> ludzi dotyka, moż<strong>na</strong> ujrzeć<strong>na</strong> przykładzie ludzi z klubu AA,który powstał z inicjatywy dwójkiludzi (wybitnego chirurga i prawnika)pogrążonych w alkoholizmie,a których w pewnym momencie krytycznymdotknął Bóg. Tak też byłoz Andre Levettem, który jako jedenz <strong>na</strong>jwiększych bandziorów jakiegokiedykolwiek wydała ziemia, w celiwięziennej zwrócił się ku Jezusowi.Dziś <strong>jest</strong> jednym z <strong>na</strong>jżarliwszychewangelistów wśród więźniów i dzieciniepełnosprawnych. To też <strong>jest</strong>łaska. O takich historiach mógłbymopowiadać godzi<strong>na</strong>mi.Od jak daw<strong>na</strong> prowadzi pan rekolekcjewśród młodzieży i studentów?Od dziesięciu lat.Dziękujemy za rozmowę.Rozmawiali:Iza SosnowskaNatalia ŚwiętoreckaTomek Schuchardt20
Jan Budziaszek z autorami wywiadu, fot. Tomasz Schuchardt.Ksiądz Marian Krzywda w towarzystwie Ja<strong>na</strong> Budziaszka, fot. Tomasz Schuchardt.21