Dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 214/1978 - Ríkissaksóknari
Dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 214/1978 - Ríkissaksóknari
Dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 214/1978 - Ríkissaksóknari
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Guðmund hafa kannast við ákærða Kristján Viðar, frá þv<strong>í</strong> að þeir voru allir saman <strong>í</strong> skóla, og taldi, að<br />
þeir Guðmundur hefðu báðir kannast við ákærða Sævar Marinó <strong>í</strong> sjón.<br />
Vitnin Lára Gylfadóttir, Ásenda 14, Reykjavik, Anna Viðarsdóttir, Flókagötu 62, Reykjavik, og Gunnar<br />
Þór Árnason, Fögrubrekku 21, Kópavogi, kváðust öll hafa séð Guðmund Einarsson á fyrrgreindum<br />
dansleik <strong>í</strong> Hafnarfirði. Vitnið Anna taldi, að hann hefði verið mikið ölvaður, og vitnið Gunnar Þór<br />
hugði, að hann hefði verið eitthvað við skál. Ekkert vitnanna sá hann, eftir að dansleik lauk.<br />
Einar Baldursson verkamaður, Hraunprýði, Blesugróf, Reykjavik, faðir Guðmundar Einarssonar, kom<br />
fyrir dóm sem vitni hinn 22, mars 1977. Vitnið skýrði frá þv<strong>í</strong>, að Guðmundur sonur þess hefði farið að<br />
heiman að kvöldi laugardagsins 26. janúar 1974, um klukkan 2000, og ekki sést s<strong>í</strong>ðan. Hefðu þr<strong>í</strong>r piltar<br />
komið að sækja hann og hann farið með þeim. Vitnið sá mönnunum bregða fyrir, er þeir hurfu á<br />
brott, en tók ekki eftir, hverjir þeir voru. Guðmundur og piltar þeir, sem með honum voru, hefðu<br />
neytt áfengis, áður en þeir fóru. Vitnið vissi ekkert, hvert förinni var heitið, og heyrði ekki fyrr en<br />
s<strong>í</strong>ðar, að þeir hefðu farið <strong>í</strong> Alþýðuhúsið <strong>í</strong> Hafnarfirði. Vitnið vissi ekkert um, hvaða verðmæti<br />
Guðmundur hafði meðferðis. Guðmundur var klæddur <strong>í</strong> köflóttan jakka, grænleitar buxur og var <strong>í</strong><br />
brúnum skóm. Ekki vissi vitnið, <strong>í</strong> hvernig skyrtu hann var, en hann var ekki <strong>í</strong> yfirhöfn. Vitnið kvaðst<br />
aldrei hafa heyrt ákærðu Kristján Viðar, Sævar Marinó og Tryggva Rúnar nefnda á nafn fyrir hvarf<br />
Guðmundar, en frétt s<strong>í</strong>ðar, að þeir Guðmundur og ákærði Kristján Viðar hefðu verið saman <strong>í</strong><br />
barnaskóla. Guðmundur var fæddur og uppalinn <strong>í</strong> Reykjavik og hafði æt<strong>í</strong>ð búið heima hjá foreldrum<br />
s<strong>í</strong>num. Bræðurnir hefðu verið fjórir og Guðmundur næst elstur þeirra. Guðmundur var ágætur á<br />
heimili, stilltur og rólegur, hjálpaði til eftir þörfum og var frekar l<strong>í</strong>tið úti við á kvöldin. Þó hefði komið<br />
fyrir, að hann fór <strong>í</strong> kvikmyndahús og á dansleiki, en vanalega komið fljótlega heim aftur og aldrei<br />
verið næturlangt að heiman, áður en hann hvarf. Guðmundur var að ljúka gagnfræðanámi, en hugur<br />
hans staðið til vélfræðináms og hann verið kominn með bækur þess efnis. Guðmundur hefði verið<br />
heilsuhraustur og ekki notað lyf af nokkru tagi, en bragðaði áfengi með kunningjum s<strong>í</strong>num, þótt vitnið<br />
hefði aldrei séð hann ölvaðan. Guðmundur var frekar vel að manni og stilltur <strong>í</strong> skapi. Vitnið kvað<br />
lögreglu ekki hafa leitað <strong>í</strong> föggum Guðmundar og sjálft hefði það ekkert fundið, svo sem dagbækur<br />
eða annað, sem varpað gæti ljósi á mál þetta.<br />
Að sögn móður Guðmundar var hann yfirhafnarlaus, er hann fór að heiman, og var ekki með hring,<br />
sem hann átti, en hins vegar var hann með armbandsúr og seðlaveski, sem ekki hafa komið <strong>í</strong> leitirnar.<br />
Vitnin Bjarnfr<strong>í</strong>ður Hjörd<strong>í</strong>s Guðjónsdóttir, Rjúpufelli 21, Reykjavik, Benedikt Garðar Eyþórsson,<br />
Álfhólsvegi 76, Kópavogi, og Grétar Jóhannes Sigvaldason, D götu 5, Blesugróf, Reykjavik, sem öll<br />
þekktu Guðmund, báru honum vel söguna og fullyrtu, að hann hefði aldrei troðið illsakir við aðra.<br />
Sömuleiðis staðhæfði Pétur Snæland, vinnuveitandi Guðmundar, að hann hefði verið sérstaklega<br />
góður starfsmaður og haft mikið til brunns að bera.<br />
Samkvæmt vottorði sakaskrár r<strong>í</strong>kisins hefur Guðmundur Einarsson hvorki sætt ákæru né refsingu.<br />
Fram hefur verið lagt <strong>í</strong> <strong>máli</strong>nu fæðingarvottorð Guðmundar, þar sem hann er talinn fæddur 6. ágúst<br />
1955, og hefur faðir hans staðfest réttmæti þessa. Fæðingarmánuður hans hefur misritast <strong>í</strong><br />
ákæruskjali.<br />
B. Erla Bolladóttir var fyrst yfirheyrð um atvik máls þessa hjá rannsóknarlögreglu hinn 20. desember<br />
1975. Tilefni skýrslutökunnar var, „að rannsóknarlögreglunni hefur borist til eyrna, að sambýlismaður<br />
40