Dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 214/1978 - Ríkissaksóknari
Dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 214/1978 - Ríkissaksóknari
Dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 214/1978 - Ríkissaksóknari
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Sævar Marinó var yfirheyrður <strong>í</strong> dómi um úr það, sem greinir <strong>í</strong> framburði þeirra Hi<strong>nr</strong>iks Jóns Þórissonar<br />
og Ingibergs Sigurðssonar. Hann sagðist hafa átt l<strong>í</strong>kt úr og fram kemur <strong>í</strong> framburðum þeirra Ingibergs<br />
og Hi<strong>nr</strong>iks Jóns. Hefði hann komst yfir úr þetta árið 1972 <strong>í</strong> innbroti hjá Jóni Steffensen prófessor. Úr<br />
þetta var hringlaga stálúr með hv<strong>í</strong>tleitri sk<strong>í</strong>fu, en eigi man hann, hvort tölustafir voru á henni. Hann<br />
veit ekki, af hvaða gerð úrið var. Úrið var með breiðri leðuról, en hvort málmtakkar eða bólur voru á<br />
henni, getur hann ekki staðhæft. Sævar Marinó telur, að hann hafi látið Ingiberg Sigurðsson fá úrið<br />
vorið 1975. Var tilefni þess það, að Hi<strong>nr</strong>ik Jón fékk lán hjá Ingibergi að fjárhæð kr. 3.000 til að kaupa<br />
áfengisflösku, og af greiðasemi við Hi<strong>nr</strong>ik Jón lét hann úr<strong>í</strong>ð að veði fyrir skuldinni. Ingibergur var með<br />
úrið þar til <strong>í</strong> ágúst sama ár. Þá lét Hi<strong>nr</strong>ik Jón Sævar Marinó fá úr, sem var gulllitað og með gulllitaðri<br />
sk<strong>í</strong>fu og leðuról. Ingibergur afhenti honum úr það, er hann hafði upphaflega fengið, og fékk úr þetta <strong>í</strong><br />
staðinn. Sævar Marinó kveður Eggert Bjarnason rannsóknarlögreglumann hafa tekið úrið af sér <strong>í</strong> fangelsinu<br />
við S<strong>í</strong>ðumúla <strong>í</strong> janúar 1976, og veit hann ekki annað en úrið sé <strong>í</strong> vörslu rannsóknarlögreglunnar.<br />
Eggert N. Bjarnason afhenti dóminum úr það, sem hann kveðst hafa lagt hzld á hjá Sævari Marinó. Úr<br />
þetta er af tegundinni NIVADA, hringlaga stálúr með hv<strong>í</strong>tri sk<strong>í</strong>fu og strik <strong>í</strong> sk<strong>í</strong>funni <strong>í</strong> stað tölustafa. Á<br />
úrinu er dagatal, og það er sjálftrekkt. Númerið á bakhlið úrsins er 7199M 2107. Engin festi er á úrinu,<br />
en festiendar á báðum eyrum kassans. Smábrestur er <strong>í</strong> glerinu yfir striki, sem táknar 4.<br />
Úrið var fengið úrsmið til athugunar, og opnaði hann það. Inni <strong>í</strong> úrinu voru tvö viðgerðarnúmer frá<br />
úraverslun Magnúsar E. Baldvinssonar, Laugavegi 8. Hefur þetta verið staðfest af versluninni, en<br />
jafnframt tekið fram, að viðgerðarnúmerin væru hvergi skráð <strong>í</strong> bækur, en væru einungis sett innan <strong>í</strong><br />
lok kassa úrsins. Leitað var eftir sölumerkingu og dagsetningu, sem skráðar eru ævinlega á bakhlið<br />
úra, en <strong>í</strong> ljós kom, að sú merking var útmáð. Verslun Magnúsar E. Baldvinssonar er innflytjandi aura<br />
úra af NIVADA gerð. Kassanúmerin á úrunum eru hin sömu á fjölda úra sömu tegundar. Er þv<strong>í</strong> ekki<br />
unnt að staðfesta, hver sé eigandi úrs, heldur að það sé úr tiltekinni sendingu. Magnús E. Baldvinsson<br />
hafði verslun <strong>í</strong> Keflav<strong>í</strong>k fram á mitt ár 1968, en seldi hann þá. Leit að ábyrgðarbók hjá versluninni fyrir<br />
t<strong>í</strong>mabil það, sem úrið hafði verið selt á, bar ekki árangur.<br />
Prófessor Jóni Steffensen, Aragötu 3, var sýnt framangreint úr. Hann sagðist aldrei hafa séð úr þetta<br />
og geta fullyrt, að sl<strong>í</strong>kt úr hefði aldrei verið til heima hjá honum. Aftók hann með öll, að þv<strong>í</strong> hefði<br />
verið stolið hjá sér <strong>í</strong> innbrotum þeim, sem hjá honum voru framin. Sjálfur sagðist Jón eiga vasaúr og<br />
hefði átt þess konar úr alla ævi.<br />
Erlu Bolladóttur var sýnd mynd af úri þv<strong>í</strong>, sem að framan greinir, við yfirheyrslu <strong>í</strong> dómi. Hún kveðst<br />
kannast við úr þetta. Sævar Marinó hafi átt það, þegar hún kynntist honum <strong>í</strong> árslok 1973. Breið ól var<br />
á úrinu með málmtökkum. Hann sagðist hafa fengið úr þetta <strong>í</strong> innbroti hjá einhverjum prófessor. Erla<br />
kveðst muna eftir þv<strong>í</strong>, að Sævar Marinó lét Ingiberg Sigurðsson fá úrið áð veði fyrir peningaláni <strong>í</strong><br />
október eða nóvember 1974. Sumarið 1975 hittu þau Sævar Marinó Ingiberg <strong>í</strong> Kópavogi. Sævar<br />
Marinó var með eitthvert úr, sem hún veit ekki nánari deili á. Lét hann Ingiberg fá úr þetta og fékk<br />
framangreint úr <strong>í</strong> staðinn.<br />
Árni Matth<strong>í</strong>asson, Meistaravöllum 23, hefur skýrt frá þv<strong>í</strong> <strong>í</strong> yfirheyrslu hjá. rannsóknarlögreglunni, að<br />
hann muni eftir þv<strong>í</strong>, að þeir Sævar Marinó og Ingibergur hafi skipst á úrum heima hjá honum, en hann<br />
bjó þá að Þverbrekku 4, Kópavogi, og hafi það verið <strong>í</strong> byrjun ágústmánaðar 1975. Árni sagðist vera<br />
nokkuð viss um, að úr það, sem Sævar Marinó var með, hafi verið af tegundinni Pierpont. Það var<br />
gullúr með dagatali og á sk<strong>í</strong>funni hafi verið tölustafirnir 12-3-6-9. Hann sagðist ekki hafa veitt þv<strong>í</strong><br />
athygli, hvernig ól var á úrinu. Þá sagðist Árni ekki muna, hvernig úr Ingibergur hefði verið með, nema<br />
345