Dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 214/1978 - Ríkissaksóknari
Dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 214/1978 - Ríkissaksóknari
Dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 214/1978 - Ríkissaksóknari
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
Mercedes Benz, gul að lit og frambyggð. Bifreiðin hafði aðeins framrúður og .glugga á hliðarhurðum.<br />
Eigandi bifreiðarinnar var Jón Þorvaldur Waltersson. Vitnið kannaðist ekkert við Sigurð Óttar<br />
Hreinsson.<br />
Þegar vitnið tók við bifreiðinni, sagði það Jóni, að það vildi ekki, að aðrir ækju bifreiðinni, meðan það<br />
væri með hana, og veit það ekki til þess, að það hafi komið fyrir. A kvöldin og nóttunni og öðrum<br />
t<strong>í</strong>ma, sem það var ekki við akstur bifreiðarinnar, lagði það henni fyrir framan húsið heima hjá sér eða<br />
gegnt þv<strong>í</strong>. Það man aldrei eftir þv<strong>í</strong>, að nokkur hafi farið fram á það við það að fá bifreiðina lánaða,<br />
nema eigandinn ætlaði einu inni að skipta við það á bifreið, en það þverneitaði. Það sé hugsanlegt, að<br />
bifreiðinni hafi verið stolið fyrir utan heima hjá þv<strong>í</strong> og skilað þangað aftur, án þess að það tæki eftir<br />
þv<strong>í</strong>, en ekki var hægt að læsa dyrum bifreiðarinnar.<br />
Vitnið neitaði þv<strong>í</strong> afdráttarlaust, að það hefði verið á bifreiðinni <strong>í</strong> Keflav<strong>í</strong>k að kvöldi hins 19. nóvember<br />
1974 eða nóttina á eftir, og var þv<strong>í</strong> ekki kunnugt um, að bifreiðin hefði getað verið þar á ferð á þeim<br />
t<strong>í</strong>ma. Hafi bifreiðinni verið ekið til Keflav<strong>í</strong>kur fyrrnefnt kvöld eða nótt, hafi hún hreinlega verið tekin <strong>í</strong><br />
heimildarleysi og algerlega án sinnar vitundar, en það sé afar ól<strong>í</strong>klegt, að það hefði getað átt sér stað.<br />
Vitnið skýrði frá þv<strong>í</strong> <strong>í</strong> yfirheyrslu hinn 26. október sl., að eftir yfirheyrsluna hinn 14. desember 1976<br />
hefði rifjast upp fyrir sér, að eitt sinn haustið 1974 hafi þv<strong>í</strong> fundist sem ol<strong>í</strong>a hefði verið tekin af<br />
bifreiðinni, þar sem ol<strong>í</strong>umælir hefði sýnt minna einn morguninn en það -taldi eiga að vera. Ekki var<br />
vein föst regla á þv<strong>í</strong>, hvernig vitnið setti ol<strong>í</strong>u á bifreiðina. Það fyllti sjaldnast geyminn og tók ol<strong>í</strong>u á<br />
ýmsum stöðum. Ol<strong>í</strong>umælirinn var <strong>í</strong> lagi, þannig að það gat fylgst með ol<strong>í</strong>ubirgðum bifreiðarinnar. Lok<br />
á ol<strong>í</strong>ugeymi var ekki læst, heldur „lúga" yfir þv<strong>í</strong>, og var notaður laus húnn með ferköntuðu járni, sem<br />
stungið var <strong>í</strong> þar til gert gat á lúgunni til að opna. Einnig var hægt að nota skrúfjárn <strong>í</strong> stað húnsins til<br />
þess.<br />
Dagana 19. og 20. nóvember 1974 var vitnið að aka fyrir Félagsmálastofnun Reykjav<strong>í</strong>kur. Það getur<br />
ekki fullyrt um, hvenær það fór að heiman hinn 20. nóvember, en telur l<strong>í</strong>klegast, að það hafi verið á<br />
t<strong>í</strong>manum frá kl. 0800 til 0900. Vitnið telur, að það hefði ekki tekið eftir, þótt bifreiðin væri nýkomin úr<br />
akstri þennan morgun, nema þá að verið hefði þv<strong>í</strong> kaldara <strong>í</strong> veðri.<br />
Lykil þurfti ekki til að gangsetja bifreiðina, en það var gert með þv<strong>í</strong> að stinga þar til gerðum lykli <strong>í</strong> gat,<br />
og s<strong>í</strong>ðan var stutt á hnapp til að ræsa hana. Hægt var að nota nagla <strong>í</strong> þessu skyni. Lykillinn var einnig<br />
notaður til að kveikja ljós á bifreiðinni, en þótt nagli eða eitthvað ál<strong>í</strong>ka væri notað til að tengja<br />
rafmagn á kveikjulásinn, var hægt að setja ljós á með þv<strong>í</strong> að nota skrúfjárn jafnframt.<br />
Bifreiðin var gul að lit, eins og <strong>í</strong> fyrri skýrslu vitnisins greinir, með svörtu „grilli" svo og framstuðara og<br />
stuðarahornum að aftan. Fullyrðir vitnið, að hún hafi hvergi verið rauðmáluð.<br />
Á þeim t<strong>í</strong>ma, sem vitnið var með bifreiðina, lagði það henni að kvöldi oft upp á stéttina framan við<br />
Skólavörðust<strong>í</strong>g 9 eða <strong>í</strong> stæði við verslun KRON, sem var beint á móti. Það fullyrðir, að það hafi aldrei<br />
skilið bifreiðina eftir <strong>í</strong> sundinu milli Hegningarhússins og Sparisjóðs Reykjav<strong>í</strong>kur og nágrennis.<br />
Rannsóknarlögreglan spurðist fyrir um gasol<strong>í</strong>usölu hjá Bifreiðastöð <strong>Íslands</strong> <strong>í</strong> Umferðarmiðstöðinni við<br />
Hringbraut dagana 19. og 20. nóvember 1974. Í svari bifreiðarstöðvarinnar, dags. 20. október sl., segir<br />
svo:<br />
„Á þeim t<strong>í</strong>ma, sem fyrirspurnin snýst um, var hér tvenns konar afgreiðslumáti:<br />
314