Dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 214/1978 - Ríkissaksóknari
Dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 214/1978 - Ríkissaksóknari
Dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 214/1978 - Ríkissaksóknari
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
neðan við bæinn Hausastaði, sunnanvert á nesinu, og sagði, að l<strong>í</strong>k Geirfinns væri grafið þar. Grafið var<br />
á svæðinu með vélskóflu, en án árangurs.<br />
Sama dag skýrði ákærði frá þv<strong>í</strong>, að hann hefði hringt „collect" til ákærða Guðjóns frá Kaupmannahöfn<br />
<strong>í</strong> mars 1975. Erla var viðstödd, er fyrri hluti s<strong>í</strong>mtalsins fár fram. Ákærði ræddi s<strong>í</strong>mtalið við hana á eftir,<br />
og var henni þv<strong>í</strong> kunnugt um efni þess. Ákærði kveðst hafa viljað vita, hvernig <strong>máli</strong>n stæðu hér heima,<br />
þ. e. „póst<strong>máli</strong>ð" og ,;Geirfinns<strong>máli</strong>ð", og einnig bað hann Guðjón um peningalán. Guðjón sagði, að<br />
óheppilegt væri, að ákærði og Erla kæmu heim. Þeir hafi <strong>í</strong> s<strong>í</strong>mtalinu rætt um það, sem komið hefði <strong>í</strong><br />
blöðum um „Geirfinns<strong>máli</strong>ð``, og Guðjón talað um, að það væri á rangri braut. Ákærði gat ekki skilið<br />
annað á honum en það væri að renna út <strong>í</strong> sandinn. Þó væri óráðlegt fyrir þau að koma strax heim.<br />
Ákærði kveðst hafa komið til <strong>Íslands</strong> nálægt miðjum apr<strong>í</strong>l, en Erla hafði farið nokkuð á undan honum.<br />
Ákærði heimsótti Guðjón oft, eftir að heim kom, og ræddu þeir Geirfinns<strong>máli</strong>ð. Töldu þeir það úr<br />
sögunni, þar sem lögreglan hefði alltaf verið á villigötum.<br />
Hinn 25. nóvember lagði lögreglan nokkrar spurningar fyrir ákærða. Var lagt fast að honum að segja<br />
satt frá, en svara ekki að öðrum kosti, þar sem röng svör gerðu engum gagn, en lengdu aðeins<br />
gæsluvarðhaldsvist hans.<br />
Ákærði vildi ekki svara þeirri spurningu, hver hefði ekið til Keflav<strong>í</strong>kur, en taldi, að farið hefði verið á<br />
dökkrauðblárri Volvo bifreið. Hann gaf <strong>í</strong> skyn, að ökumaðurinn hefði verið tiltekinn maður, er hann<br />
nafngreindi, en fékkst ekki til að tala hreint út um það. Sagðist hann hafa sagt rangt til, er hann nefndi<br />
Cuðjón Skarphéðinsson <strong>í</strong> þv<strong>í</strong> sambandi, en það færi ekki á milli mála, að Guðjón hefði verið <strong>í</strong> Keflav<strong>í</strong>k<br />
umrætt kvöld og tekið þátt <strong>í</strong> þv<strong>í</strong>, sem þar gerðist.<br />
Ákærði var spurður, hvert l<strong>í</strong>k Geirfinns hefði verið flutt úr kjallaranum á Grettisgötu 82 og hverjir<br />
hefðu gert það. Ákærði svaraði þv<strong>í</strong> til, að það hefðu hann og Kristján Viðar gert og Erla hefði ekið<br />
þeim á Land Rover bifreiðinni. Þetta hefði verið að kvöldi 21. nóvember. Ekið hafi verið út á Álftanes<br />
og l<strong>í</strong>kið grafið þar. Lýsti ákærði staðnum.<br />
Ákærði sagði, að menn þeir, sem fóru <strong>í</strong> Keflav<strong>í</strong>kurferðina, hefðu verið óánægðir með staðinn og sagt<br />
m. a., að þarna yrði farið að byggja bráðlega og mundi þá l<strong>í</strong>kið finnast. Hann hafi hitt Kristján Viðar <strong>í</strong><br />
Tjarnarbúð næsta laugardag á eftir og talað um þetta við hann. Kristján Viðar hafi ekki viljað sinna<br />
þessu og talið staðinn góðan. Þó hafi hann komið með sér og Albert Klahn Skaftasyni á Toyota bifreið<br />
föður Alberts Klahn. Þeir hafi flutt l<strong>í</strong>kið suður <strong>í</strong> fjöruna á Álftanesi og sé hann búinn að benda á<br />
staðinn. L<strong>í</strong>kið hafi verið grafið þar <strong>í</strong> sand, en hann finni ekki staðinn. Ákærði var mjög tregur til að<br />
svara þv<strong>í</strong>, hverjir hefðu viljað láta flytja l<strong>í</strong>kið, en sagði, að tveir menn, sem hann nafngreindi, hefðu<br />
vitað um þetta.<br />
Hinn 30. nóvember var ákærði spurður, vegna upplýsinga frá Guðjóni, um afnot hans af<br />
sendibifreiðum árið 1974 og til hvaða sendiferðabifreiða hann hefði þekkt. Ákærði nefndi tiltekna<br />
menn <strong>í</strong> þessu sambandi. Sagði hann m. a., að frændi Kristjáns Viðars, Óttar Sigurðsson (svo), hefði<br />
ekið sendiferðabifreið. Ákærði taldi sig hafa komið heim til Guðjóns á Ásvallagötuna 17., 18. og 19.<br />
nóvember 1974 og hringt þaðan eitthvað <strong>í</strong> öll skiptin. Ekki kvaðst hann muna, hvert hann var að<br />
hringja, og ekki, að hann hefði skrifað númer eða nafn á miða og fengið Guðjóni. Kvaðst ákærði<br />
aðeins einu sinni hafa farið með Guðjóni <strong>í</strong> bifreið til Keflav<strong>í</strong>kur. Hann var spurður, hvort hann hefði<br />
einhvern t<strong>í</strong>ma að kvöldlagi ékið <strong>í</strong> bifreið um Keflav<strong>í</strong>k og beðið farþegana að láta bera l<strong>í</strong>tið á sér.<br />
182