Dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 214/1978 - Ríkissaksóknari
Dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 214/1978 - Ríkissaksóknari
Dómur Hæstaréttar Íslands í máli nr. 214/1978 - Ríkissaksóknari
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Enn lýsti Erla l<strong>í</strong>kflutningi frá Grettisgötu 82 <strong>í</strong> bifreið, er hún ók, en <strong>í</strong> bifreiðinni hefðu einnig verið þeir<br />
Guðjón, Kristján og Sævar. Hafi l<strong>í</strong>kið verið flutt upp <strong>í</strong> Rauðhóla og grafið þar, en áður hafi bens<strong>í</strong>ni verið<br />
hellt yfir l<strong>í</strong>kið og það brennt.<br />
Hún kvaðst hafa verið heitbundin Sævari á þessum t<strong>í</strong>ma og hafi ekki ekið l<strong>í</strong>kinu af fúsum vilja, heldur<br />
vegna ótta við Sævar. Ekki gat hún bent á stað, þar sem l<strong>í</strong>kið .hefði verið grafið.<br />
I dómskýrslunni skýrði Erla einnig frá þv<strong>í</strong>, að hún hefði nokkrum dögum eftir atburði þessa, l<strong>í</strong>klega<br />
næstu helgi á eftir, heyrt á viðræður þeirra Guðjóns, Kristjáns og Sævans, þar sem þeir hafi komið sér<br />
saman um að bendla fjóra nafngreinda menn við hvarf Geirfinns, ef þeir yrðu spurðir um það. Eru það<br />
menn þeir, er þau Erla, Sævar og Kristján nafngreindu s<strong>í</strong>ðar <strong>í</strong> rannsókn málsins.<br />
Hinn 5. júl<strong>í</strong> 1977 voru þau ákærðu Erla og Sævar samprófuð. Kvað Erla sig þá ráma <strong>í</strong>, að Sævar hefði<br />
sagt sér 18. nóvember 1974, að hann ætlaði að eiga viðskipti við mann, sem hann og ákærði Kristján<br />
hefðu hitt <strong>í</strong> Klúbbnum. Þau staðhæfðu bæði, að þau hefðu tekið b<strong>í</strong>l á leigu hjá tiltekinni b<strong>í</strong>laleigu 19.<br />
nóvember 1974. Þau héldu fast við þann framburð, að þau hefðu verið á kvikmyndasýningu á<br />
Kjarvalsstöðum að kvöldi þess dags. Um viðræður, er fram fóru <strong>í</strong> bifreiðinni á leiðinni til Keflav<strong>í</strong>kur,<br />
hélt hvort þeirra fast við sinn framburð. Ákærði Sævar taldi framburð Erlu réttan um það, sem gerst<br />
hefði <strong>í</strong> bifreiðinni, eftir að Geirfinnur kom <strong>í</strong> hana, en þar hefðu þó engar sviptingar átt sér stað. Hvort<br />
um sig hélt fast við framburði s<strong>í</strong>na um átökin <strong>í</strong> Dráttarbraut Keflav<strong>í</strong>kur, og náðist ekki samræmi. Þeim<br />
bar saman um, að ákærði Guðjón hefði tekið þátt <strong>í</strong> l<strong>í</strong>kflutningi 20. eða 21. nóvember 1974.<br />
Hinn 6. júl<strong>í</strong> 1977 voru ákærðu Erla og Kristján samprófuð. Hélt Erla fast við framburð sinn um, að<br />
Kristján hefði verið með <strong>í</strong> ferðinni til Keflav<strong>í</strong>kur 19. nóvember 1977 og tekið þátt <strong>í</strong> átökunum. Neitaði<br />
ákærði Kristján þessu, sbr. s<strong>í</strong>ðar um afturköllun hans á fyrri framburðum.<br />
Hinn 12. júl<strong>í</strong> 1977 voru þau ákærðu Erla og Guðjón samprófuð. Staðfesti Erla þá framburði s<strong>í</strong>na um<br />
aðdraganda að ferðinni til Keflav<strong>í</strong>kur og um ferðina þangað. Guðjón taldi, að þau hefðu komið til<br />
Keflav<strong>í</strong>kur kl. 2200 til 2210. Bæði staðfestu þau framburði s<strong>í</strong>na um það, sem gerðist, eftir að<br />
Geirfinnur kom <strong>í</strong> bifreiðina. Að sögn Guðjóns mætti vera, að orðaskak hefði orðið þar, en hann hefði<br />
eigi orðið þess var, að komið hafi til sviptinga, án þess þó að þora að taka fyrir það. Guðjón taldi<br />
frásögn Erlu rétta um peningana, sem Sævar bauð Geirfinni, og um viðbrögð hins s<strong>í</strong>ðarnefnda.<br />
Guðjón sagði það rétt hjá Erlu, að hann hefði tekið <strong>í</strong> upphandlegg Geirfinns, en það hafi stafað af þv<strong>í</strong>,<br />
að hann hafi ætlað að hafa hann á brott með sér, án þess að hann yrði áreittur frekar. Geirfinnur hafi<br />
misskilið þetta og brugðist illa við, en þeim ,;Sævari Marinó og Kristjáni Viðari hafi verið af lausar<br />
hendur, eins og neista væri hleypt <strong>í</strong> púður". Guðjón minntist þess ekki að hafa bent hnefum og staðhæfði,<br />
að ekki hefði vakað fyrir sér að lenda <strong>í</strong> átokum. Ekki minntist hann þess, að barefli hefði verið<br />
notað <strong>í</strong> átölunum.<br />
Ákærði Guðjón kvaðst ekki hafa orðið þess var, er Erla hvarf af vettvangi. Hann synjaði fyrir að hafa<br />
tekið þátt <strong>í</strong> l<strong>í</strong>kflutningi frá Grettisgötu 82, en ákærða Erla kvaðst ekki vera örugg um, að Guðjón hefði<br />
verið með <strong>í</strong> flutningi þessum. Ákærði Guðjón neitaði að hafa tekið þátt <strong>í</strong> viðræðum við Sævar og<br />
Kristján um, hvað gera skyldi, ef upp kæmist um þátt þeirra <strong>í</strong> dauða Geirfinns. Ákærða Erla hélt fast<br />
við fyrri framburð sinn um það efni.<br />
C.5. rannsókn málsins á árinu 1976 greinir allv<strong>í</strong>ða <strong>í</strong> framburðum ákærðu frá sendibifreið, er farið hafi<br />
frá Reykjavik til Keflav<strong>í</strong>kur kvöldið 19. nóvember 1974 <strong>í</strong> tengslum við för þeirra ákærðu Erlu, Guðjóns<br />
18