nasze kopalnie nagrodzone wzorowe partnerstwo seans w cechowni
nasze kopalnie nagrodzone wzorowe partnerstwo seans w cechowni
nasze kopalnie nagrodzone wzorowe partnerstwo seans w cechowni
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
G A Z E T A F I R M O W A<br />
n r 2 ( 3 5 ) | l u t y 2 0 1 2<br />
NASZE KOPALNIE<br />
NAGRODZONE<br />
WZOROWE<br />
PARTNERSTWO<br />
SEANS W CECHOWNI<br />
W W W . K W S A . P L
G A Z E T A F I R M O W A<br />
NASZA KOMPANIA<br />
Drodzy Czytelnicy!<br />
Początek roku przyniósł <strong>nasze</strong>j firmie<br />
sporo splendorów. XXI Szkoła Eksploatacji<br />
Podziemnej przyznała coroczne nagrody<br />
dla najlepszych kopalń węgla kamiennego.<br />
W kategorii „Kopalnia roku 2011” zajęliśmy dwa<br />
miejsca na podium – II lokata przypadła kopalni<br />
„Ziemowit”, natomiast trzecia – kopalni „Bolesław<br />
Śmiały”. W kategorii „Największy postęp<br />
roku” wygrała kopalnia „Brzeszcze”, na trzecim<br />
miejscu uplasowała się kopalnia „Halemba-<br />
-Wirek”. Nasze <strong>kopalnie</strong> były bezkonkurencyjne<br />
w kategorii „Bezpieczna kopalnia”, gdzie na czele<br />
znalazły się <strong>kopalnie</strong> „Pokój”, „Bolesław Śmiały”<br />
i „Piekary”.<br />
W środowisku górniczym nagrody te cieszą się<br />
największym prestiżem, dlatego też wszyscy odczuwamy<br />
wielką radość z faktu, iż <strong>nasze</strong> <strong>kopalnie</strong><br />
nie miały sobie równych. Dla dyrektorów to<br />
znak, że ich działania przyniosły spodziewany<br />
efekt, dla załóg – poczucie satysfakcji, dla zarządu<br />
– potwierdzenie słuszności przyjętej strategii.<br />
Warto podkreślić, że nagrody i wyróżnienia<br />
przyznawane są nie na podstawie opinii czy<br />
subiektywnych ocen, lecz są dokumentowane<br />
konkretnymi parametrami dotyczącymi bezpieczeństwa<br />
pracy, a w kategorii „Kopalnia roku<br />
2011” – wskaźnikami ekonomiczno-finansowymi.<br />
Są to kryteria wymierne, porównywalne,<br />
obiektywne.<br />
Kompania Węglowa została także doceniona<br />
w kategorii „Ekologia”, w której, według kapituły,<br />
zasłużyliśmy na „Górniczy sukces roku”.<br />
Górnicy są raczej przesądni, więc nie chciałbym<br />
zapeszać, ale rok tak owocnie rozpoczęty rozbudził<br />
<strong>nasze</strong> nadzieje na kolejne sukcesy. Czy tak<br />
będzie – zależy od <strong>nasze</strong>j pracy, odpowiedzialności<br />
i zaangażowania…<br />
KOMPA N I A W ĘGL OWA<br />
Ga z e t a f i r mowa<br />
Redakcja:<br />
Biuro Komunikacji KW SA<br />
dyrektor Zbigniew Madej<br />
Redaktor naczelny:<br />
Jan Czypionka<br />
j.czypionka@kwsa.pl<br />
Jan Czypionka<br />
Adres redakcji:<br />
40-039 Katowice<br />
ul. Powstańców 30, p. 64<br />
tel. 032 7572025<br />
Wydawca:<br />
Kompania Węglowa SA<br />
40-039 Katowice<br />
ul. Powstańców 30<br />
Druk:<br />
Tolek, drukarnia im. K. Miarki<br />
LUTY<br />
3 FAKTY • LICZBY • WYDARZENIA<br />
W KOMPANII<br />
3 Popyt na węgiel będzie wzrastał<br />
6 Strategia Kompanii zaprezentowana dziennikarzom<br />
Nowa strategia firmy<br />
8 Nasze <strong>kopalnie</strong> <strong>nagrodzone</strong><br />
Nagrody dla najlepszych kopalń węgla kamiennego<br />
11 Szkolnictwo bliżej pracodawcy<br />
Szkolnictwo górnicze odradza się po wielu<br />
latach stagnacji<br />
WYDARZENIA<br />
12 Seans w <strong>cechowni</strong><br />
Dawniej jedynym środkiem przekazu<br />
w kopalniach były radiowęzły<br />
14 Poprawili transport<br />
„Potrzeba matką wynalazku”<br />
18 Wzorowe <strong>partnerstwo</strong><br />
W agresywnej strategii do 2020 roku<br />
przewiduje się systematyczny wzrost wydobycia<br />
19 Tradycja zobowiązuje<br />
Rozmowa z Januszem Adamowiczem, dyrektorem<br />
ds. produkcji, prezesem koła SITG przy kopalni<br />
„Brzeszcze”<br />
20 Transformator pojedzie kolejką<br />
Niebezpieczeństwa towarzyszące pracownikom<br />
podczas podziemnych eksploatacji<br />
22 Siła tkwiąca w prostocie<br />
Tamy wentylacyjne w podziemnych wyrobiskach<br />
LUDZIE I MIEJSCA<br />
24 Kto kupi zabytek<br />
W styczniu zakończyły się prace przy demontażu<br />
szybu „Piotr” w kopalni „Knurów-Szczygłowice”<br />
26 Metan ujarzmiony<br />
Kopalnia „Brzeszcze” jest najbardziej<br />
metanowym zakładem wydobywczym<br />
Górnośląskiego Zagłębia Węglowego<br />
27 Narty, łyżwy, basen<br />
Dzieci górników kopalni „Piekary” jak co roku<br />
wypoczywały na zimowisku<br />
28 Pracuj i odpoczywaj bezpiecznie<br />
Pierwsza Zimowa Spartakiada Kopalni Węgla<br />
Kamiennego „Piekary”<br />
29 Im zima niestraszna<br />
Wycieczka w Beskidy górników z koła SITG<br />
przy kopalni „Marcel”<br />
30 Kochamy tę muzykę<br />
Orkiestra kopalni „Pokój” gra już od 90 lat…<br />
32 Galeria<br />
Zdjęcie na okładce: grzegorz kotlorz, dyrektor ds. produkcji, kierownik<br />
ruchu kopalni „Pokój”, która zdobyła nagrodę „Bezpieczna kopalnia”.<br />
Fot. Jan Czypionka<br />
Oddano do druku: 02.03.2012
W K O M PA N I I<br />
Popyt na węgiel<br />
będzie wzrastał<br />
Raport o sytuacji na rynku węgla był głównym tematem konferencji, która<br />
odbyła się w siedzibie Kompanii Węglowej SA 27 lutego br.<br />
Wiceminister Tomasz Tomczykiewicz wskazał trzy istotne elementy rzutujące na sytuację górnictwa węglowego w Polsce. Fot. Jan Czypionka<br />
Prezentację przedstawił Laszlo Varro,<br />
naczelnik Wydziału Gazu, Węgla<br />
i Rynku Energetycznego Międzynarodowej<br />
Agencji Energii.<br />
Do gmachu Kompanii Węglowej przybyli<br />
przedstawiciele władz, szefowie spółek węglowych<br />
i przedsiębiorstw górniczych, a także<br />
przedstawiciele świata nauki. W prezydium,<br />
obok prelegenta, zasiedli: Tomasz Tomczykiewicz,<br />
sekretarz stanu w Ministerstwie Gospodarki,<br />
prof. Maciej Kaliski, przewodniczący<br />
rady nadzorczej KW SA, Carlos Fernandez Alvarez,<br />
starszy analityk Wydziału Gazu, Węgla<br />
i Rynku Energetycznego Międzynarodowej<br />
Agencji Energii. Gości powitała Joanna Strzelec-Łobodzińska,<br />
prezes zarządu KW SA.<br />
– Dla <strong>nasze</strong>j firmy to szczególnie ważne, że<br />
tematy tak istotne dla całej branży są omawiane<br />
właśnie u nas – powiedziała pani prezes.<br />
– To, jak będą się kształtowały relacje<br />
rynkowe, jest dla nas podstawą, bo na tej bazie<br />
tworzymy <strong>nasze</strong> nowe strategie – dodała.<br />
Tomasz Tomczykiewicz wskazał trzy<br />
istotne elementy rzutujące na sytuację<br />
FA K T Y • L IC Z B Y • W Y D A R Z E N I A<br />
NOWY PRZEWODNICZĄCY RADY<br />
NADZORCZEJ KW SA<br />
Profesor Maciej Kaliski został przewodniczącym<br />
rady nadzorczej Kompanii<br />
Węglowej. Zastąpił na tym stanowisku<br />
Aleksandrę Magaczewską, która 19 stycznia<br />
powołana została do rady nadzorczej<br />
KGHM Polska Miedź.<br />
Zgromadzenie akcjonariuszy przeprowadziło<br />
tę zmianę 1 lutego. W tym samym<br />
dniu Maciej Kaliski został odwołany ze<br />
stanowiska podsekretarza stanu w Ministerstwie<br />
Gospodarki. Wiceministrem był<br />
od 15 czerwca 2011 roku, wcześniej był<br />
dyrektorem Departamentu Nafty i Gazu<br />
w Ministerstwie Gospodarki.<br />
Profesor Maciej Kaliski urodził się 2 marca<br />
1947 r. w Olsztynie. Ukończył studia na<br />
Wydziale Wiertniczo-Naftowym Akademii<br />
Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica<br />
w Krakowie (1970 r.), doktorat obronił<br />
w 1975 r. na tym samym wydziale, a w 1990 r.<br />
otrzymał tytuł doktora habilitowanego<br />
nauk technicznych w zakresie górnictwa<br />
i geologii inżynierskiej na Wydziale Górnictwa<br />
i Geologii Politechniki Śląskiej.<br />
Profesor Maciej Kaliski. Fot. ARC<br />
| 3
W K O M PA N I I<br />
Do gmachu KW SA przybyli przedstawiciele władz, szefowie spółek węglowych i przedsiębiorstw górniczych, a także przedstawiciele świata nauki<br />
górnictwa węglowego w Polsce. Jednym<br />
z nich jest dobra współpraca z gminami,<br />
na terenie których odbywa się wydobycie.<br />
Drugi element, dedykowany politykom,<br />
to ich postawa podczas dyskusji dotyczących<br />
ograniczania emisji dwutlenku węgla,<br />
wreszcie trzeci, decydujący o powodzeniu<br />
– to konkurencyjność <strong>nasze</strong>go górnictwa<br />
na globalnym rynku.<br />
– Zdarzenia i sytuacje niepewne będą w sposób<br />
zasadniczy wpływać na kształt średniookresowych<br />
prognoz dla węgla, w tym trzeba<br />
wymienić aktywność gospodarczą i popyt,<br />
wzrost gospodarczy Chin, szoki podażowe,<br />
takie jak na przykład powodzie w Australii,<br />
zmiany strukturalne o charakterze bardziej<br />
długoterminowym, związane z przyrodą<br />
oraz tempem dekarbonizacji – powiedział<br />
na wstępie Laszlo Varro.<br />
Prowadzący prezentację zauważył, że<br />
w ostatniej dekadzie (2000–2010) jako<br />
FA K T Y • L IC Z B Y • W Y D A R Z E N I A<br />
WZROST PŁAC I DEPUTATY<br />
Zarząd Kompanii Węglowej i organizacje<br />
związkowe zawarły 16 lutego porozumienie,<br />
w którym określono wzrost wynagrodzeń<br />
dla pracowników spółki w tym<br />
roku. Wyniesie on 2,8 proc., co odpowiada<br />
wskaźnikowi inflacji, przyjętemu przez<br />
rząd RP w ustawie budżetowej.<br />
Strony porozumienia ujednoliciły także zasady<br />
realizacji deputatów węglowych. Spowodowane<br />
to zostało wprowadzeniem jednolitej<br />
rynkowej ceny węgla klasy orzech,<br />
wynoszącej w tym roku w Kompanii średnio<br />
618 zł za tonę. Koszt wdrożenia jednolitego<br />
deputatu węglowego wyniesie 4,4 proc.<br />
Należy nadmienić, że dotychczas pracownicom<br />
spółki zaliczano do funduszu wynagrodzeń<br />
kwotę od 288 zł do 502 zł, co było<br />
niezgodne z art. 18 3c Kodeksu pracy, który<br />
4 |<br />
zobowiązuje pracodawcę do jednakowego<br />
traktowania pracownika w poszczególnych<br />
składnikach wynagrodzeń, w tym również<br />
w przypadku węgla deputatowego. Rozmowy<br />
na ten temat prowadzone były w spółce ze<br />
stroną społeczną przez ostatnich siedem lat.<br />
Zarząd Kompanii Węglowej podpisał z działającymi<br />
w spółce organizacjami związkowymi<br />
porozumienie dotyczące zasad wydawania<br />
bezpłatnego węgla dla emerytów,<br />
rencistów i innych uprawnionych osób.<br />
Węgiel, wydawany dotąd w naturze, będzie<br />
można zamienić na ekwiwalent pieniężny.<br />
Wartość ekwiwalentu pieniężnego ustalana<br />
będzie na podstawie przeciętnej średniorocznej<br />
ceny zbytu węgla, ogłaszanej przez<br />
ministra gospodarki. W 2012 roku ekwiwalent<br />
wynosił będzie 585 zł za tonę. Osoby,<br />
które są zainteresowane otrzymywaniem<br />
ekwiwalentu na nowych zasadach, powinny<br />
złożyć w tej sprawie oświadczenie w referacie<br />
węglowym – biurze zajmującym się<br />
dotychczas wydawaniem talonów.<br />
Pieniądze przekazywane będą na wskazane<br />
konto bankowe do 30 marca danego roku.<br />
Ekwiwalent pieniężny można będzie też<br />
odbierać w kasach kopalń do 30 kwietnia.<br />
Emeryci i renciści oraz inne osoby uprawnione<br />
do deputatów nadal mogą odbierać węgiel<br />
w naturze (w zależności od uprawnień 2,5 lub<br />
3 tony w sortymencie orzech lub kostka).<br />
W związku z wejściem w życie podatku<br />
akcyzowego, aby otrzymać węgiel w naturze,<br />
uprawnieni do deputatu muszą złożyć<br />
oświadczenie o zużyciu węgla w gospodarstwie<br />
domowym. Pobrane już talony można<br />
zwrócić i otrzymać w zamian ekwiwalent<br />
pieniężny.
nośnik energii wyraźnie królował węgiel.<br />
Eksperci przewidują, że do roku 2016 globalny<br />
popyt na węgiel będzie nadal wzrastać<br />
i osiągnie poziom ok. 600 000 t dziennie.<br />
Główna kumulacja popytu na węgiel<br />
– według analiz fachowców – wystąpi na<br />
rynku chińskim.<br />
W wykorzystaniu węgla dominować będzie<br />
energetyka, zwłaszcza w krajach OECD.<br />
Przemysł to drugi największy konsument<br />
tego surowca, w tym przede wszystkim<br />
przemysł stalowy.<br />
Eksperci, analizując parametry ekonomiczne,<br />
doszli do wniosku, że koszty<br />
w górnictwie będą umiarkowanie rosły,<br />
przewidują natomiast obniżenie kosztów<br />
docelowego transportu wskutek niższych<br />
opłat frachtowych.<br />
Obecnie na światowym rynku następuje<br />
wzrost handlu węglem, lecz większość<br />
produkcji wykorzystywana jest w dalszym<br />
ciągu na potrzeby lokalne. Importerzy nadal<br />
opierają się na największych eksporterach.<br />
Według przewidywań ekspertów,<br />
Indonezja i Australia pozostaną głównymi<br />
dostawcami węgla energetycznego.<br />
Laszlo Varro podkreślił znaczący wpływ<br />
prognoz produkcji chińskiej na globalny<br />
handel węglem. Niepewność importu<br />
do głównych konsumentów napędza rozchwianie<br />
cen i ryzyko inwestycyjne. Miesięczny<br />
import do Chin z różnych kierunków<br />
pokazuje dużą zmienność poziomu<br />
chińskich zakupów – podkreślił prelegent.<br />
W podsumowaniu Laszlo Varro stwierdził,<br />
że do roku 2016 popyt na węgiel będzie stanowić<br />
istotny wkład w globalny miks energetyczny.<br />
Kluczowe niepewności w sferze<br />
gospodarki będą w dużym stopniu kształtować<br />
globalny popyt na węgiel, jego podaż,<br />
inwestycje i handel w tym zakresie.<br />
Międzynarodowa Agencja Energii przewiduje,<br />
że w najbliższych pięciu latach globalny<br />
handel i popyt na węgiel będą wzrastać,<br />
wolniej jednak niż w ciągu minionej dekady.<br />
Chiny nadal będą dominować w wielkościach<br />
handlu i zużycia węgla, przy rosnącym<br />
wpływie Indii.<br />
Inwestycje w moce dostawcze i infrastrukturę<br />
przeładunkową powinny być<br />
1 600<br />
1 400<br />
1 200<br />
1 000<br />
800<br />
600<br />
400<br />
200<br />
0,0<br />
Mtoe<br />
Energia jądrowa<br />
Energia odnawialna<br />
Ropa naftowa<br />
Gaz ziemny<br />
wystarczające do zaspokojenia dynamiki<br />
wzrostu popytu w prognozowanym okresie,<br />
jednakże opóźnienia i rezygnacja<br />
z inwestycji, jak również „wypadki pogodowe”<br />
mogą okresowo zmniejszać obroty<br />
rynku – usłyszeliśmy w konkluzji prezentacji.<br />
Wzrost popytu na energię globalną (lata 2000–2010)<br />
W dyskusji zastanawiano się nad modelem<br />
energetycznym, który – jak stwierdził prof.<br />
Maciej Kaliski – do roku 2016 będzie modelem<br />
węglowo-gazowym, natomiast potem<br />
zostanie uzupełniony o element energetyki<br />
jądrowej.<br />
Energia nie z węgla<br />
ogółem<br />
Węgiel<br />
Jan Czypionka<br />
FA K T Y • L IC Z B Y • W Y D A R Z E N I A<br />
POŻAR TAŚMOCIĄGU W „BIELSZOWICACH”<br />
Około 300 osób mieszkających w pobliżu<br />
kopalni „Bielszowice” w Rudzie Śląskiej ewakuowano<br />
w nocy z 18 na 19 lutego wskutek<br />
pożaru taśmociągu, transportującego wydobywany<br />
węgiel z budynku nadszybia kopalni.<br />
Jak poinformował rzecznik śląskiej straży<br />
pożarnej Jarosław Wojtasik, w akcji brało<br />
udział ok. 30 jednostek straży pożarnej<br />
z Rudy Śląskiej, a także okolicznych miast,<br />
m.in. Zabrza, Gliwic, Katowic i Sosnowca.<br />
Stalowa konstrukcja taśmociągu mieściła się<br />
w obudowie z blachy. Podczas pożaru zawaliło<br />
się kilkadziesiąt metrów tej konstrukcji.<br />
Pracownicy kopalni „Bielszowice” zostaną<br />
oddelegowani do pracy w kopalniach „Halemba”,<br />
„Pokój” i „Knurów”.<br />
Po pożarze wciąż trwają prace związane<br />
z porządkowaniem i zabezpieczaniem<br />
pogorzeliska oraz reorganizacją pracy zakładu.<br />
Większość górników tworzących oddział<br />
wydobywczy kopalni „Bielszowice” zostało<br />
alokowanych do kopalni „Knurów”. Część załogi<br />
oddelegowano do kopalń „Pokój” i „Halemba”.<br />
W wyniku pożaru, który miał miejsce<br />
w rudzkiej kopalni „Bielszowice”, wydobycie<br />
ograniczone zostanie o ok. 40 proc.<br />
Kopalnia zorganizowała zastępczy transport<br />
urobku. Spółka Haldex, wyspecjalizowana<br />
w odzyskiwaniu kruszyw ze zwałowisk odpadów<br />
górniczych, zorganizuje tę akcję.<br />
– Będzie to doraźny transport samochodowy<br />
w celu utrzymania ciągłości wydobycia<br />
i ograniczenia strat kopalni. Właśnie po to<br />
zbudowana zostanie droga dojazdowa do<br />
dodatkowego punktu na terenie zakładu górniczego,<br />
skąd urobek kierowany będzie do<br />
zakładu przeróbczego – wyjaśnił dziennikarzowi<br />
portalu nettg.pl Jan Flasza, wiceprezes<br />
i dyrektor techniczny spółki Haldex.<br />
Dwustumetrowy odcinek drogi poprowadzony<br />
ma być na skarpie między szybem<br />
a zakładem przeróbczym. Przygotowany<br />
zostanie również zsyp na taśmociąg odprowadzający<br />
urobek na przeróbkę.<br />
Stalowa konstrukcja taśmociągu mieściła się<br />
w obudowie z blachy. Podczas pożaru zawaliło<br />
się kilkadziesiąt metrów tej konstrukcji. Fot. ARC<br />
| 5
W K O M PA N I I<br />
W konferencji uczestniczyli wszyscy członkowie zarządu KW SA<br />
Strategia Kompanii<br />
zaprezentowana<br />
dziennikarzom<br />
Nowa strategia firmy do roku 2015 z perspektywą do 2020 była głównym<br />
tematem konferencji prasowej, która odbyła się 24 lutego w siedzibie<br />
Kompanii Węglowej SA<br />
Uczestniczyli w niej członkowie zarządu<br />
KW SA z Joanną Strzelec-<br />
-Łobodzińską, prezes zarządu,<br />
która przedstawiła główne założenia strategii<br />
– dokumentu przyjętego przez radę<br />
nadzorczą i zgromadzenie wspólników<br />
spółki.<br />
Pani prezes przypomniała, że działalność<br />
Kompanii Węglowej SA zorientowana będzie<br />
wokół trzech linii biznesowych:<br />
6 |<br />
WĘGIEL – przekształcenie organizacyjne zasobów<br />
KW SA zajmujących się wydobyciem,<br />
jakością oraz sprzedażą węgla kamiennego,<br />
przeniesienie większych uprawnień i kompetencji<br />
do kopalń węgla kamiennego, z wyodrębnioną<br />
sferą zarządczą centrali KW SA.<br />
Według strategii wydobycie węgla w Kompanii<br />
Węglowej w roku 2020 osiągnie wielkość<br />
43 mln t. Nakłady inwestycyjne wzrosną<br />
do kwoty 1,375 mln zł.<br />
ENERGETYKA – konsolidacja jednostek Kompanii<br />
zajmujących się produkcją i sprzedażą<br />
energii elektrycznej, cieplnej, sprężonego powietrza,<br />
z wykorzystaniem dostępnych paliw<br />
(węgla, metanu, biomasy oraz odpadów podlegających<br />
spalaniu), a w szczególności budowa<br />
własnej elektrowni opalanej węglem kamiennym,<br />
o najwyższej możliwej sprawności energetycznej,<br />
oraz zwiększenie gospodarczego<br />
wykorzystania ujmowanego metanu.
Marek Uszko, wiceprezes zarządu, odpowiadał na szczegółowe pytania dziennikarzy<br />
Budowa elektrowni, która ma powstać<br />
w Woli, rozpocznie się w roku 2012 i potrwa<br />
do roku 2018. Będzie ona produkować 5–7<br />
mln MWh rocznie. Zostanie wyposażona<br />
w nowoczesny, wysokowydajny blok o mocy<br />
900 MW. Roczne spalanie węgla określono<br />
na 2,5–3,5 mln ton.<br />
Wzrośnie także zagospodarowanie metanu.<br />
W roku 2020 będziemy gospodarczo<br />
wykorzystywać 149 mln m sześc. tego gazu<br />
rocznie.<br />
OCHRONA ŚRODOWISKA – wyodrębnienie<br />
w ramach grupy kapitałowej podmiotów<br />
realizujących wykorzystywanie i zagospodarowywanie<br />
odpadów wydobywczych,<br />
hałd, osadników oraz rekultywację składowisk.<br />
Strategia przewiduje zagospodarowanie<br />
94 proc. odpadów w roku 2020.<br />
Prezes Joanna Strzelec-Łobodzińska poinformowała<br />
dziennikarzy, że Kompania<br />
podejmuje także działania porządkujące<br />
strukturę organizacyjną firmy. Z dniem 1<br />
stycznia br. przestały funkcjonować centra<br />
wydobywcze, większe uprawnienia otrzymali<br />
dyrektorzy kopalń. Powołano do życia<br />
Centrum Logistyki Materiałowej, powstaje<br />
również Centrum Usług Księgowych.<br />
W roku 2020 Kompania Węglowa będzie<br />
wydobywać 10 proc. węgla więcej niż obecnie,<br />
zatrudniać 6,8 proc. więcej ludzi pod<br />
ziemią, średnia rentowność kapitału wyniesie<br />
co najmniej 15 proc., natomiast wskaźnik<br />
EBITDA, określający zysk przedsiębiorstwa<br />
przed potrąceniem odsetek od zaciągniętych<br />
kredytów, podatków, deprecjacji oraz amortyzacji,<br />
wyniesie w każdym roku średnio co<br />
najmniej 5 proc.<br />
Członkowie zarządu odpowiadali na pytania<br />
dziennikarzy, którzy interesowali się detalami<br />
zawartymi w strategii, w szczególności terminem<br />
wejścia Kompanii Węglowej na giełdę.<br />
Joanna Strzelec-Łobodzińska, prezes zarządu, przedstawiła główne założenia strategii<br />
| 7
W K O M PA N I I<br />
Nasze <strong>kopalnie</strong><br />
XXI Szkoła Eksploatacji Podziemnej przyznała coroczne nagrody dla<br />
najlepszych kopalń węgla kamiennego<br />
Nagrodę w kategorii „Ekologia” – „Górniczy sukces roku” – odebrała Joanna Strzelec-Łobodzińska, prezes zarządu KW SA. Fot. Jarosław Galusek<br />
Wkategorii „Kopalnia roku 2011”<br />
zajęliśmy dwa miejsca na podium<br />
– II lokata przypadła<br />
kopalni „Ziemowit”, natomiast trzecia<br />
kopalni „Bolesław Śmiały”. W kategorii<br />
„Największy postęp roku” wygrała kopalnia<br />
„Brzeszcze”, na trzecim miejscu uplasowała<br />
się kopalnia „Halemba-Wirek”.<br />
Nasze <strong>kopalnie</strong> były bezkonkurencyjne<br />
w kategorii „Bezpieczna kopalnia”, gdzie<br />
na czele znalazły się <strong>kopalnie</strong> „Pokój”, „Bolesław<br />
Śmiały” i „Piekary”.<br />
Organizatorami tego konkursu są Wyższy<br />
Urząd Górniczy, Fundacja Bezpieczne<br />
Górnictwo im. prof. Wacława Cybulskiego<br />
8 |<br />
oraz Szkoła Eksploatacji Podziemnej. Pracom<br />
jego kapituły przewodniczył Wojciech<br />
Magiera, wiceprezes WUG. A oto główne<br />
kryteria oceny: brak wypadków śmiertelnych<br />
i ciężkich w trzech ostatnich latach,<br />
liczba wypadków lekkich bez śmiertelnych<br />
i ciężkich, liczba kolejnych dni bez wypadku<br />
w roku konkursowym, występujące zagrożenia<br />
naturalne według stopni, kategorii<br />
i klas, liczba załogi, w tym zatrudnionej<br />
pod ziemią, wielkość wydobycia.<br />
EKOLOGICZNA NAGRODA DLA KOMPANII<br />
Posiedzenie kapituły konkursu „Górniczy<br />
sukces roku”, organizowanego przez Górniczą<br />
Izbę Przemysłowo-Handlową i Szkołę<br />
Eksploatacji Podziemnej, odbyło się w dniu<br />
14 lutego 2012 roku w siedzibie Górniczej<br />
Izby Przemysłowo-Handlowej w Katowicach.<br />
Uroczyste wręczenie nagrody nastąpiło na<br />
zakończenie SEP, 23 lutego br., w Teatrze<br />
im. Juliusza Słowackiego w Krakowie.<br />
Wśród nagrodzonych znalazła się Kompania<br />
Węglowa, która za program poprawy<br />
systemu gospodarki wodnej w Kompanii<br />
Węglowej SA otrzymała nagrodę w kategorii<br />
„Ekologia”.<br />
– Kompania Węglowa SA korzysta intensywnie<br />
z dóbr środowiska naturalnego,<br />
ale wszelkie działania gospodarcze realizuje<br />
zgodnie z koncepcją społecznej
<strong>nagrodzone</strong><br />
KOPALNIA ROKU 2011<br />
II miejsce:<br />
kopalnia „Ziemowit”<br />
III miejsce:<br />
kopalnia „Bolesław Śmiały”<br />
Na zdjęciu: ściana wydobywcza w kopalni „Ziemowit”<br />
BEZPIECZNA KOPALNIA<br />
I miejsce:<br />
kopalnia „Pokój”,<br />
II miejsce:<br />
kopalnia „Bolesław Śmiały”<br />
III miejsce:<br />
kopalnia „Piekary”<br />
Na zdjęciu: oddział GZL kopalni „Pokój”<br />
NAJWIĘKSZY POSTĘP ROKU<br />
I miejsce:<br />
kopalnia „Brzeszcze”<br />
III miejsce:<br />
kopalnia „Halemba-Wirek”<br />
Na zdjęciu: kopalnia „Brzeszcze” – widok z lotu ptaka<br />
GÓRNICZY SUKCES ROKU – KATEGORIA EKOLOGIA<br />
KOMPANIA WĘGLOWA – za „Program poprawy systemu gospodarki wodnej”.<br />
odpowiedzialności biznesu. Staramy<br />
się w każdym przypadku zapewnić skuteczne<br />
mechanizmy chroniące otoczenie<br />
przed degradacją – powiedziała Joanna<br />
Strzelec-Łobodzińska, odbierając nagrodę.<br />
– W ramach programu w naszych<br />
kopalniach prowadzone jest selektywne<br />
ujmowanie wód dołowych, co pozwala na<br />
ich dalsze, systemowe zagospodarowanie.<br />
W ramach programu zrealizowaliśmy kilka<br />
ważnych zadań. Trudno tu wymienić<br />
wszystkie, wspomnę tylko, że z największym<br />
uznaniem spotkało się udostępnienie<br />
świetnej jakościowo zmineralizowanej<br />
wody dla potrzeb załogi kopalni „Ziemowit”.<br />
W <strong>nasze</strong>j strategii działania ekologia stanowi<br />
jedną z trzech linii biznesowych.<br />
Ta nagroda utwierdza mnie i cały zarząd<br />
Kompanii Węglowej w przekonaniu, że<br />
w kwestii korzystania ze środowiska idziemy<br />
dobrą drogą – dodała pani prezes.<br />
| 9
W K O M PA N I I<br />
GRZEGORZ KOTLORZ,<br />
dyrektor ds. produkcji, kierownik ruchu kopalni „Pokój”<br />
Wyróżnienie przyjmujemy z dużą satysfakcją, ale i odpowiedzialnością,<br />
ponieważ zdajemy sobie sprawę z faktu, że stan bezpieczeństwa nie jest<br />
dany raz na zawsze. Cieszymy się, że nowoczesna technologia, dobra,<br />
optymalna organizacja pracy i odpowiedzialność <strong>nasze</strong>j załogi pozwoliły<br />
na osiągnięcie tego sukcesu. Dbanie o bezpieczeństwo pracy to proces<br />
stały, wymagający od załogi i dozoru ciągłego doskonalenia swoich umiejętności<br />
i kwalifikacji. Na dole kopalni wszyscy bez względu na funkcję<br />
odpowiadamy za bezpieczeństwo pracy.<br />
PIOTR NIEŁACNY,<br />
dyrektor kopalni „Ziemowit”<br />
Odebrałem nagrodę w imieniu całej załogi „Ziemowita”, bo jest to wyróżnienie<br />
dla nas wszystkich. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, iż nasza załoga<br />
to mieszanka rutyny z młodością. Połowa zatrudnionych w <strong>nasze</strong>j kopalni ma<br />
staż mniejszy niż 4 lata. Sukces jest tym cenniejszy, że osiągnęła go załoga<br />
młoda, jeszcze nie do końca doświadczona. Świadczy to o dobrym przygotowaniu<br />
młodych ludzi do pracy w zawodzie, ich zaangażowaniu i odpowiedzialności.<br />
Potwierdza także rolę doświadczonych, starszych pracowników<br />
w procesie integracji załogi. Pragnę serdecznie podziękować wszystkim, którzy<br />
przyczynili się do <strong>nasze</strong>go wspólnego sukcesu. Jestem przekonany, że nie<br />
byłoby tej nagrody, gdyby nie nowa, dynamiczna strategia Kompanii Węglowej,<br />
dzięki której mogliśmy przyjąć do pracy młode kadry i zainwestować<br />
w rozwój kopalni.<br />
KAZIMIERZ GRZECHNIK,<br />
dyrektor kopalni „Brzeszcze”<br />
Otrzymana nagroda to dla <strong>nasze</strong>j kopalni ogromne wyróżnienie. Cieszymy<br />
się, że wysiłek nas wszystkich został doceniony. Kapituła wzięła pod uwagę<br />
porównanie wielu ważnych parametrów rok po roku. W kopalni „Brzeszcze”<br />
odnotowano w roku 2011 wzrost zysku jednostkowego o 74,11 procent<br />
względem roku 2010; roczna wartość sprzedaży na jednego zatrudnionego<br />
wzrosła o 64,8 procent, koszt jednostkowy wydobycia zmalał o 4,89 procent,<br />
koncentracja produkcji [t/ścianę/24h] wzrosła o 39,7 proc., zmiana stanu zapasów<br />
– spadek o 52,61 procent, wynik finansowy – wzrost o 65,39 procent.<br />
Kopalnia odnotowała także znaczny spadek liczby wypadków w roku 2011<br />
(59 wypadków) w porównaniu z 2010 (88 wypadków). Należy równocześnie<br />
podkreślić, że w kopalni miały miejsce tylko wypadki lekkie.<br />
Postęp odnotowaliśmy dzięki sporym inwestycjom w nowoczesne maszyny<br />
i urządzenia. Ten stan udało nam się osiągnąć jednak przede wszystkim dzięki rzetelnej pracy i zaangażowaniu<br />
wszystkich pracowników, którym chciałbym serdecznie podziękować.<br />
10 |
Katarzyna Podolak, słuchaczka kursu w zawodzie ,,technik przeróbki kopalin stałych’’, odbiera indeks z rąk Krystyny Szumilas, minister edukacji<br />
narodowej. Towarzyszą: Joanna Strzelec-Łobodzińska, prezes zarządu Kompanii Węglowej, i Piotr Królicki, dyrektor szkoły. Fot. Jan Czypionka<br />
Szkoły bliżej pracodawcy<br />
Szkolnictwo górnicze odradza się po wielu latach stagnacji. Nowa, dynamiczna<br />
strategia Kompanii Węglowej, zakładająca wzrost zatrudnienia, mobilizuje<br />
placówki szkolne i stawia przed nimi nowe wymagania<br />
Po trwających ponad pół roku pracach<br />
przygotowawczych, polegających na<br />
badaniu rynku pracy, opracowaniu<br />
autorskiego programu kształcenia, doboru<br />
wykwalifikowanej kadry pedagogicznej,<br />
przygotowania stanowisk szkolenia praktycznego,<br />
Niepubliczna Szkoła Policealna<br />
w Knurowie, prowadzona przez Kompanijny<br />
Ośrodek Szkolenia, uruchomiła nowy kierunek<br />
kształcenia w zawodzie ,,technik przeróbki<br />
kopalin stałych’’.<br />
W sobotę, 25 lutego, Krystyna Szumilas,<br />
minister edukacji narodowej, i Joanna<br />
Strzelec-Łobodzińska, prezes Kompanii<br />
Węglowej SA, wręczyły indeksy słuchaczom<br />
nowego kierunku.<br />
Nauka w szkole realizowana jest w systemie<br />
zjazdów sobotnio-niedzielnych i trwa 1,5<br />
roku (trzy semestry). Szkoła funkcjonuje na<br />
podbudowie szkoły średniej, a słuchaczami<br />
są zarówno pracownicy kopalnianych<br />
zakładów przeróbczych, pragnących uzupełnić<br />
i podnieść swoje wykształcenie<br />
i uzyskać tytuł technika, jak i duża grupa<br />
osób starających się o pracę w oddziałach<br />
KW SA. Szkoła częściowo wypełnia lukę<br />
w szkolnictwie zawodowym, w którym na<br />
wiele lat zniknęły szkoły kształcące na potrzeby<br />
zakładów przeróbczych.<br />
Nabór do szkoły przerósł wszelkie oczekiwania.<br />
Ze względów organizacyjnych szkoła<br />
ograniczyła się do otwarcia dwóch oddziałów,<br />
z podziałem na osoby pracujące w oddziałach<br />
KW SA i niepracujące (ze względu<br />
na specyfikę zajęć praktycznych), w których<br />
uczyć się będzie około 60 uczniów.<br />
– Zależy nam na tym, aby kształcenie zawodowe<br />
było ściśle powiązane z rynkiem<br />
pracy i wspierane przez pracodawców<br />
– powiedziała Krystyna Szumilas. – Praktyki<br />
zawodowe powinny być odbywane<br />
w warunkach zbliżonych do tych, jakie są<br />
na realnym stanowisku pracy. Chcemy od<br />
1 września 2012 wprowadzić zmiany<br />
w szkolnictwie zawodowym, które będzie<br />
uczyć według nowej podstawy programowej,<br />
na podstawie tak zwanych kwalifikacji.<br />
Oznacza to, że do uzyskanych już kwalifikacji<br />
można dokładać następne i zdobywać<br />
w sposób elastyczny więcej zawodów.<br />
– Śledzimy to, co dzieje się na rynku pracy<br />
– mówiła Joanna Strzelec-Łobodzińska.<br />
– Wspieramy te działania, które rozwijają<br />
szkolnictwo zawodowe w kierunkach, które<br />
są nam potrzebne. Naszych pracowników<br />
– słuchaczy kierunku, który został właśnie<br />
otwarty, nie muszę przekonywać, że warto<br />
podnosić swoje kwalifikacje, natomiast<br />
pozostałych, którzy liczą na pracę u nas,<br />
zapewniam, że po pomyślnym zakończeniu<br />
nauki pracę tę gwarantujemy – zadeklarowała<br />
pani prezes.<br />
Jan Czypionka<br />
| 11
W Y D A R Z E N I A<br />
Górnicy zawsze znajdują czas, aby obejrzeć kolejne nowe produkcje. Fot. Wojciech Wikarek<br />
Seans w <strong>cechowni</strong><br />
Na początku istnienia Kompanii Węglowej jedynym środkiem przekazu<br />
w kopalniach były radiowęzły<br />
Zczasem jednak wysłużony sprzęt zaczął<br />
odmawiać posłuszeństwa, odchodzili<br />
także ludzie, którzy go obsługiwali.<br />
Dziś radiowęzły działające w naszych<br />
kopalniach można policzyć na palcach jednej<br />
ręki. Nie oznacza to jednak, że w kopalnianych<br />
korytarzach i <strong>cechowni</strong>ach panuje<br />
cisza. Zupełnie niepostrzeżenie dokonała się<br />
gruntowana zmiana – zamiast skrzeczących<br />
głośników, zwanych szczekaczkami, pojawiła<br />
się nowa jakość – telebimy i monitory<br />
LCD.<br />
12 |<br />
Początki były trudne, najpierw podwaliny<br />
pod dzisiejszy system audiowizualny położono<br />
w kopalni „Ziemowit”, potem dołączył<br />
„Piast”, następnie „Brzeszcze”, a później<br />
pozostałe <strong>kopalnie</strong>.<br />
– Obecnie w każdej <strong>nasze</strong>j kopalni mamy<br />
możliwość prezentowania materiałów multimedialnych<br />
– mówi Grzegorz Ochman,<br />
kierownik zespołu w Biurze Bezpieczeństwa<br />
i Higieny Pracy KW SA. – Pracujemy<br />
obecnie nad ujednoliceniem harmonogramu<br />
nadawania audycji poświęconej<br />
tematyce bezpieczeństwa pracy. Nasz system<br />
emisji jest w pełni skomputeryzowany.<br />
Od początku istnienia nowego systemu<br />
przekazywania informacji powstało już<br />
ponad 60 filmów. W tym roku filmoteka<br />
bhp wzbogaciła się o kolejne 12 pozycji.<br />
– Opracowaliśmy serię sześciu filmów przedstawiających<br />
kwestie oceny ryzyka – mówi<br />
Bogusław Porwoł z kopalni „Rydułtowy-Anna”,<br />
ich główny realizator. – W tym roku powstały<br />
także dwa filmy dotyczące transportu
ęcznego materiałów oraz film na temat przepisów<br />
przeciwpożarowych. Przygotowujemy<br />
również spot reklamujący kolejną edycję<br />
konkursu bhp „Pracuję bezpiecznie”.<br />
Scenariusze filmów poświęconych tematyce<br />
bezpieczeństwa pracy to prawdziwe miniatury.<br />
W ciągu 4-5 minut autorzy filmu muszą<br />
przekazać całość konkretnego zagadnienia.<br />
Tyle bowiem czasu górnik przechodzący<br />
obok telebimu, idący na szychtę lub też po<br />
pracy, jest w stanie poświęcić na obejrzenie<br />
transmisji. Film musi mieć dynamiczny<br />
montaż, zwięzły, czytelny komentarz. Musi<br />
trafiać swoim przekazem w sedno tematu.<br />
To naprawdę trudna sztuka i podejrzewam,<br />
że wielu znanych twórców filmowych miałoby<br />
problem, by zgrabnie „upakować” całą<br />
fabułę w tak krótkim czasie. Ekipa związana<br />
z kopalnią „Rydułtowy-Anna”, w skład której<br />
obok Bogusława Porwoła wchodzą także<br />
Mirosław Gac i Jan Krasiński, doskonale<br />
daje sobie radę. Zainteresowanie filmami<br />
emitowanymi na kopalnianych monitorach<br />
lub telebimach jest ogromne. Górnicy<br />
Tak działa system audiowizualny w kopalniach KW SA<br />
zawsze znajdują czas, żeby obejrzeć kolejne 200 wydarzeń wypadkowych mniej niż<br />
nowe produkcje.<br />
w roku poprzednim. To z pewnością także<br />
– Statystyka wypadkowa mówi sama za efekt pracy ludzi realizujących przekazy<br />
siebie – wyjaśnia Andrzej Pakura, dyrektor<br />
Biura Bezpieczeństwa i Higieny Pracy<br />
audiowizualne w kopalniach.<br />
KW SA. – W ubiegłym roku zanotowaliśmy<br />
Jan Czypionka<br />
Zainteresowanie filmami emitowanymi na kopalnianych monitorach lub telebimach jest ogromne. Fot. Stefan Rusinowski
W Y D A R Z E N I A<br />
Na zdjęciu, od lewej: Krzysztof Baranowski, Leszek Szczepański, Krzysztof Kempny, Adam Jendryczko. Fot. Stefan Rusinowski<br />
Poprawili transport<br />
„Potrzeba matką wynalazku” – to stwierdzenie doskonale sprawdziło się<br />
w kopalni „Knurów-Szczygłowice” Ruch Szczygłowice<br />
Grupa inżynierów zainteresowała się<br />
problemem związanym z trasą przenośnika<br />
taśmowego. – Prowadzenie<br />
ściany po wzniosie przekraczającym 10<br />
stopni, gdy zakres pracy obudowy nie obejmuje<br />
całej miąższości pokładu, wymusza pozostawienie<br />
warstwy węgla w spągu – mówi<br />
Krzysztof Kempny. – Taka sytuacja stwarza<br />
poważny problem, którym jest prowadzenie<br />
trasy przenośnika ścianowego ze stałym nachyleniem.<br />
Dokładnie taka sytuacja miała<br />
miejsce w ścianie nr VIII w pokładzie 407/3.<br />
Ogromnym problemem w prowadzeniu ściany<br />
okazała się niwelacja trasy przenośnika ścianowego,<br />
którą utrudniało topienie się spągnic<br />
obudowy zmechanizowanej w pozostawianej<br />
14 |<br />
warstwie węgla. Przenośnik ani obudowa nie<br />
były dostosowane do montażu mechanicznej<br />
(hydraulicznej) korekcji trasy przenośnika.<br />
Inżynierowie ze Szczygłowic zauważyli, że<br />
niwelacja za pomocą rozpór drewnianych<br />
lub stalowych zajmowała bardzo dużo czasu,<br />
a przy niekorzystnym nachyleniu ociosu<br />
była bardzo niebezpieczna.<br />
– Ogólnie rzecz biorąc, ściana kiepsko<br />
fedrowała – wspomina Krzysztof Baranowski.<br />
– Zaczęliśmy się zastanawiać nad<br />
urządzeniem, które mogłoby wyeliminować<br />
problem bez zmian konstrukcyjnych<br />
w elementach przenośnika i obudowy.<br />
Zespół zaprojektował i zastosował urządzenie<br />
składające się z trzech elementów:<br />
podstawy (wózka), siłownika o odpowiedniej<br />
długości i skoku oraz belki rozkładającej<br />
nacisk siłownika.<br />
– Opracowane urządzenie jest łatwe w montażu<br />
i lekkie w transporcie – mówi Adam<br />
Jendryczko. – Już dziesięć sztuk korekcji<br />
pozwala na skuteczne i płynne prowadzenie<br />
niwelacji przenośnika. Montaż za pomocą<br />
jednego sworznia umożliwia łatwe zabudowanie<br />
w każdym momencie na dowolnym<br />
łączniku sekcji z trasą przenośnika.<br />
Urządzenie zaprojektowane przez kopalnianych<br />
racjonalizatorów skutecznie eliminuje<br />
postoje ściany spowodowane niwelacją<br />
przenośnika oraz poprawia bezpieczeństwo<br />
pracy. Projekt został zastosowany w kopalni
w ścianie nr IX w pokładzie 407/3 i ścianie<br />
nr XII w pokładzie 407/3. Wcześniej zastosowano<br />
go z pełnym sukcesem w ścianie<br />
nr VIII w pokładzie 407/3 oraz w ścianie<br />
XXIV w pokładzie 401/1, prowadzonej na<br />
upad do 10 stopni.<br />
– Urządzenie można zastosować do praktycznie<br />
każdego typu przenośnika ścianowego<br />
i każdej obudowy zmechanizowanej.<br />
– wyjaśnia Leszek Szczepański.<br />
Dzięki zastosowaniu tego urządzenia nastąpiła<br />
wyraźna poprawa warunków bhp<br />
w miejscu pracy poprzez znaczne ograniczenie<br />
prac ręcznych przy wykonywaniu korekty<br />
nachylenia przenośnika ścianowego,<br />
a także eliminacja ekspozycji na zagrożenia<br />
wynikające z przemieszczeń elementów.<br />
Efekty uzyskane po wprowadzeniu urządzenia<br />
to:<br />
– uproszczona technologia korekty trasy<br />
przenośnika ścianowego,<br />
– poprawa komfortu pracy poprzez eliminację<br />
czynności fizycznych związanych<br />
z utrzymaniem odpowiedniego nachylenia<br />
trasy przenośnika ścianowego,<br />
– poprawa bezpieczeństwa pracy w ścianie<br />
poprzez ograniczenie czynności niezbędnych<br />
dla uzyskania tego samego skutku<br />
jak dla metody dotychczas stosowanej,<br />
– wzrost wydajności pracy w ścianach.<br />
Jury ubiegłorocznego ogólnopolskiego Konkursu<br />
Poprawy Warunków Pracy, organizowanego<br />
pod egidą ministra pracy i polityki<br />
społecznej, doceniło ten projekt, nagradzając<br />
jego twórców specjalnym dyplomem.<br />
Stefan Rusinowski<br />
AUTORZY PROJEKTU<br />
• Krzysztof Baranowski, zastępca kierownika<br />
Działu Górniczego, kierownik<br />
robót górniczych ds. wydobycia,<br />
• Adam Jendryczko, sztygar oddziałowy oddz.<br />
mechanicznego urządzeń dołowych,<br />
• Krzysztof Kempny, kierownik zespołu ds.<br />
dokumentacji i zabezpieczenia ruchu,<br />
• Leszek Szczepański, nadsztygar górniczy.<br />
Urządzenie korekcji przenośnika jest odrębnym mechanizmem pomocniczym z własnym<br />
sterowaniem stosowanym w ścianie, i nie wchodzi w skład obudowy zmechanizowanej<br />
i przenośnika zgrzebłowego. Fot. ARC<br />
| 15
PANORAMY MARKA STAŃCZYKA<br />
Prezentujemy kolejny zestaw panoramicznych zdjęć<br />
tego autora. Tym razem mamy okazję zobaczyć<br />
panoramy kopalń „Piekary” i „Bielszowice”.<br />
Marek Stańczyk to fotografik, urodzony w 1979<br />
roku w Siemianowicach Śląskich.<br />
Dokumentalista architektury przemysłowej na Górnym<br />
i Dolnym Śląsku. Od kilku lat realizuje własny<br />
projekt, zatytułowany „Made in Silesia”, dokumentujący<br />
Śląsk na fotografii, dźwięku oraz w filmie.<br />
Filmy, które ukazują pejzaż śląska oraz rozbiórki<br />
obiektów, można zobaczyć pod wyszukiwanym<br />
w przeglądarce tytułem „MADE IN SILESIA”. Autor<br />
publikuje je jako „fredmentor”.<br />
16 |
| 17
W Y D A R Z E N I A<br />
Współpraca gmin z Kompanią Węglową może być wzorowa. Na zdjęciu: Grażyna Dziedzic, prezydent Rudy Śląskiej, i Joanna Strzelec-<br />
-Łobodzińska, prezes zarządu KW SA, na wspólnej konferencji prasowej. Fot. Maciej Dorosiński (Trybuna Górnicza)<br />
Wzorowe <strong>partnerstwo</strong><br />
W agresywnej strategii Kompanii Węglowej do 2020 roku przewiduje się<br />
systematyczny wzrost wydobycia – do 43 milionów ton rocznie. Elementem<br />
odwrócenia spadkowej dotąd tendencji ma być więc także wzrost<br />
zatrudnienia wśród załogi dołowej<br />
To ważny sygnał do ożywienia kształcenia<br />
w zawodach górniczych. I tak też odczytano<br />
go w Rudzie Śląskiej – mieście,<br />
w którym działają cztery <strong>kopalnie</strong>, w tym trzy<br />
należące do Kompanii Węglowej SA.<br />
W ubiegłym roku nasza firma przyjęła do<br />
pracy przeszło 5300 osób. W tym roku<br />
– jak zapowiada prezes Joanna Strzelec-<br />
-Łobodzińska – zatrudni jeszcze więcej. To<br />
żaden, wydawałoby się, kłopot. Niedawno<br />
środki masowego przekazu obiegła wiadomość,<br />
że o pracę w kopalniach tej firmy zabiega<br />
26 tys. reflektantów.<br />
– Problem w tym, że spośród ubiegających się<br />
o pracę rzadko można wyłuskać wykwalifikowanych<br />
górników. Tymczasem najbardziej<br />
wartościowym dla spółki pracownikiem jest<br />
młody człowiek, przygotowany w zasadniczej<br />
szkole zawodowej lub technikum – tłumaczy<br />
szefowa największej górniczej firmy.<br />
Od września w Rudzie Śląskiej mają ruszyć<br />
dwie, a w przypadku powodzenia<br />
18 |<br />
rekrutacji być może nawet trzy klasy zasadniczej<br />
szkoły górniczej. O zainteresowaniu<br />
nową ofertą edukacyjną jest przekonana<br />
prezydent miasta Grażyna Dziedzic.<br />
– Patronat Kompanii Węglowej nad szkołą<br />
oznacza pewność zatrudnienia dla absolwentów.<br />
To także perspektywa dobrych<br />
zarobków, górnicze świadczenia i bezpieczeństwo<br />
socjalne. Tymczasem rynek pracy<br />
w mieście jest już nasycony kucharzami<br />
i fryzjerami. Górnicza szkoła nie będzie<br />
więc mnożyła przedstawicieli zbędnych<br />
profesji - podkreśla Grażyna Dziedzic.<br />
O tym, że mieszczący się w takim haśle<br />
model współistnienia gminy i górniczego<br />
przedsiębiorcy jest możliwy i pożyteczny<br />
dla obu stron, przekonywały w poniedziałek,<br />
30 stycznia, na konferencji prasowej<br />
w Rudzie Śląskiej prezydent miasta Grażyna<br />
Dziedzic i prezes zarządu Kompanii<br />
Węglowej Joanna Strzelec-Łobodzińska.<br />
I chociaż głównym przyczynkiem do<br />
ilustrowania takiej przyjaznej i rozumnej<br />
koegzystencji była zapowiedź uruchomienia<br />
w mieście szkoły zawodowej, przygotowującej<br />
gimnazjalistów do górniczych<br />
profesji, to – niejako przy okazji – pojawiły<br />
się również inne przykłady współpracy,<br />
potwierdzające, że problemy w relacjach<br />
gminy–górnictwo można przezwyciężać,<br />
unikając przy tym konfliktów.<br />
Dziś mało kto pamięta, że przed laty w mieście<br />
istniały trzy technika górnicze i 10 zasadniczych<br />
szkół zawodowych. W okresie<br />
tzw. restrukturyzacji branży wszystkie uległy<br />
likwidacji. Dopiero w 2004 r. – w porozumieniu<br />
z Kompanią Węglową – kształcenie<br />
techników górnictwa podziemnego odżyło<br />
w Technikum nr 3. Dziś uczy się w nim 107<br />
młodych ludzi. Od początku września w ramach<br />
zespołu szkół tę ofertę ma dopełnić<br />
nauka na poziomie zawodowym.<br />
Jerzy Chromik (Trybuna Górnicza)
Tradycja zobowiązuje<br />
Rozmowa z Januszem Adamowiczem, dyrektorem ds. produkcji,<br />
prezesem koła SITG przy kopalni „Brzeszcze”<br />
• Okres ponad 60-letniej działalności koła SITG<br />
przy kopalni „Brzeszcze” to praca społeczna,<br />
zaangażowanie i poświęcenie wielu inżynierów<br />
i techników na rzecz rozwoju kopalni oraz<br />
inspiracji przedsięwzięć techniczno-organizacyjnych<br />
z tym związanych.<br />
Jak dziś postrzegana jest w kopalni działalność<br />
koła SITG, jaki jest obecnie stan organizacyjny<br />
– W kopalni „Brzeszcze” ranga Stowarzyszenia<br />
Inżynierów i Techników Górnictwa<br />
jest wysoka, gdyż stworzyliśmy odpowiedni<br />
klimat pracy i w wielu kwestiach zawodowych<br />
wykorzystujemy opinię swoich inżynierów<br />
i techników zrzeszonych w SITG.<br />
Gdy w 2007 roku obejmowałem funkcję<br />
prezesa, koło liczyło 90 członków. Obecnie,<br />
pomimo licznych odejść na emeryturę, SITG<br />
skupia w swoich szeregach 115 członków,<br />
zatrudnionych w kopalni na różnych stanowiskach.<br />
W skład zarządu wchodzą: Leszek<br />
Styś, Leszek Ryszka, Bogdan Balcarek,<br />
Ryszard Głąb. Komisja rewizyjna pracuje<br />
w składzie: Tadeusz Pasich, Janusz Chowaniec,<br />
Zbigniew Żak. Oprócz zadań wynikających<br />
ze statutu SITG wyznaczyliśmy<br />
sobie szereg dodatkowych kierunków działania.<br />
Do najważniejszych należy zaliczyć<br />
rozpowszechnianie wśród pracowników,<br />
zwłaszcza nowo przyjętych, wiedzy o stowarzyszeniu<br />
i jego działalności, pozyskiwanie<br />
nowych członków koła, szczególnie z grona<br />
młodych techników i inżynierów oraz całej<br />
kadry, jak również pracowników, którym<br />
leżą na sercu losy kopalni „Brzeszcze” oraz<br />
jej rozwój zarówno w sferze technicznej, jak<br />
i organizacyjnej. Również propagowanie<br />
jakże ważnych tematów, związanych z bezpieczeństwem<br />
pracy, wpisane jest w zakres<br />
<strong>nasze</strong>j działalności.<br />
• Wiadomo, że wielu inżynierów i techników aktywnie<br />
włącza się w rozwiązywanie problemów<br />
związanych z funkcjonowaniem <strong>nasze</strong>j kopalni.<br />
W tym celu poszerzają swoją wiedzę, zapoznając<br />
się z najnowszymi osiągnięciami nauki i techniki.<br />
Jednak samo czytanie literatury fachowej<br />
i czasopism technicznych nie wystarcza…<br />
– Oczywiście, że nie. Członkowie koła SITG<br />
uczestniczą w szkoleniach i konferencjach<br />
naukowo-technicznych, dzieląc się swoim<br />
doświadczeniem i dorobkiem zawodowym.<br />
Biorą także udział w pracach zarządu oddziału.<br />
Muszę przyznać, że przynależność do<br />
SITG jest w pewnym sensie elitarna, ponieważ<br />
organizacja ta skupia właśnie takich ludzi,<br />
którzy żywo interesują się zagadnieniami<br />
związanymi z szeroko pojętym górnictwem<br />
i techniką, dbają o gromadzenie wiedzy, która<br />
zawsze miała i ma istotne znaczenie na każdym<br />
etapie produkcyjnym w kopalni. Ponadto<br />
w ramach statutowej działalności zacieśniamy<br />
więzi koleżeńskie, organizując integracyjne<br />
wyjazdy techniczne i wycieczki o charakterze<br />
turystyczno-naukowym do innych kopalń.<br />
Wyjazdy te połączone są każdorazowo z upowszechnianiem<br />
doświadczeń w dziedzinie<br />
nauki i nowoczesnej techniki górniczej.<br />
W ostatnim okresie zwiedzaliśmy kopalnię<br />
soli w Wieliczce, kopalnię złota w Złotym Stoku,<br />
podziemną fabrykę poniemiecką w okolicy<br />
Wałbrzycha. Także pomysł zwiedzania ciekawych<br />
zakątków <strong>nasze</strong>go kraju, takich jak Kazimierz,<br />
Kłodzko, Szczeliniec, zyskały aprobatę<br />
wśród naszych członków. Właśnie jesteśmy<br />
na etapie zacieśniania współpracy z kopalnią<br />
soli w Kłodawie. Należy także wspomnieć, że<br />
od kilku lat przy kole SITG funkcjonuje sekcja<br />
żeglarska, która jest członkiem zbiorowym<br />
Jacht Klubu „Bielsko-Biała”, dzięki czemu<br />
mamy możliwość korzystania z zaplecza lokalowo-sprzętowego.<br />
W ramach tej sekcji niejednokrotnie<br />
bierzemy udział w zawodach<br />
i atrakcyjnych rejsach żeglarskich, poszerzając<br />
swoje umiejętności i zdobywając uprawnienia<br />
żeglarskie. Jesteśmy też wspólnie z ZZ<br />
Kadra współorganizatorami corocznej, tradycyjnej<br />
Karczmy Piwnej, na której już od pięciu<br />
lat pełnię obowiązki prezesa w sprawach piwnych<br />
nigdy nieomylnego. Impreza ta na stałe<br />
wpisała się w kalendarz obchodów górniczego<br />
święta, a chętnych do wzięcia w niej udziału<br />
jest coraz więcej.<br />
• W ostatnim czasie w przemyśle węglowym<br />
wskutek zapotrzebowania na ten rodzaj surowca<br />
dzieje się coraz lepiej. Czy ten dobry<br />
symptom dla branży górniczej wpływa w jakimś<br />
stopniu na aktywność koła SITG<br />
–Uważam, że ma to mobilizujący wpływ na<br />
funkcjonowanie <strong>nasze</strong>j organizacji, gdyż<br />
klimat pracy jest zdecydowanie lepszy i pozwala<br />
na szerszą działalność oraz aktywizację<br />
życia kulturalnego i towarzyskiego.<br />
A to, że do stowarzyszenia wstępują nowi<br />
czlonkowie, budzi nadzieję, że piękne górnicze<br />
obyczaje nie zaginą i znajdą się tacy,<br />
którzy dopiszą ciąg dalszy historii koła<br />
SITG przy kopalni „Brzeszcze”.<br />
• Dziękuję za rozmowę.<br />
Maria Domżał<br />
Fot. Robert Mleczko<br />
| 19
W Y D A R Z E N I A<br />
Transformator<br />
pojedzie kolejką<br />
Podczas podziemnej eksploatacji pracownicy kopalń węgla kamiennego<br />
narażeni są na wiele niebezpieczeństw, wynikających nie tylko ze<br />
specyficznego środowiska pracy. Nagromadzenie maszyn i urządzeń<br />
wymagających stałej obsługi i częstej konserwacji stanowi dodatkowy<br />
element ryzyka<br />
Wszelkie pomysły, procesy racjonalizatorskie,<br />
udoskonalenia<br />
istniejącego stanu rzeczy<br />
są niezwykle cenne, zwłaszcza kiedy ich<br />
autorami są sami górnicy, na co dzień narażeni<br />
na niebezpieczństwa w pracy.<br />
W stosowanym dotychczas w kopalniach<br />
systemie zasilania maszyn kompleksu wydobywczego<br />
stacje transformatorowe zabudowane<br />
są we wnękach lub podwieszone<br />
w chodniku podścianowym co 250 m. Dla<br />
zapewnienia ciągłości zasilania kompleksu<br />
stacje te są sukcesywnie przekładane z wnęki<br />
do wnęki lub opuszczane, przemieszczane<br />
i podwieszane w kolejnych podwyższeniach.<br />
Opisane czynności stwarzają zagrożenie<br />
związane z transportem ciężkich elementów<br />
(podwieszanie, opuszczanie stacji<br />
o wadze ponad 5 t). Normy dotyczące odpowiedniego<br />
rozmieszczenia stacji transformatorowych<br />
w chodniku podścianowym<br />
wymagają zaplanowania i wykonania przez<br />
oddziały robót przygotowawczych odpowiednich<br />
wnęk i podwyższeń.<br />
Ponadto dotychczasowy system zasilania<br />
urządzeń kompleksu ścianowego bazował<br />
na aparaturze, której konstrukcja pochodziła<br />
z lat 80. i 90. ubiegłego wieku. Jego<br />
eksploatacja wymagała od pracowników dużego<br />
doświadczenia. Uboga diagnostyka, duża<br />
awaryjność, zawodność działania tej aparatury<br />
powodowały częste interwencje elektryka,<br />
narażając go tym samym na niebezpieczeństwo<br />
porażenia prądem.<br />
Grupa inżynierów z kopalni „Ziemowit”<br />
opracowała projekt zapewniający bezpieczną<br />
eksploatację urządzeń elektrycznych, zgodną<br />
z obowiązującymi przepisami. W skład<br />
zespołu wchodzą: Mirosław Janik, Jerzy Domagała,<br />
Sylwester Bogacki i Krzysztof Białoń.<br />
Podstawowym założeniem projektu jest<br />
umiejscowienie stacji transformatorowych<br />
Przemieszczanie całości odbywa się za pomocą przesuwnika hydraulicznego, zasilanego z własnego, niezależnego agregatu hydraulicznego<br />
Fot. ARC<br />
20 |
w pociągu aparaturowym, podwieszonym<br />
nad trasą przenośnika taśmowego na szynach<br />
kolejki. Przemieszczanie całości odbywa<br />
się za pomocą przesuwnika hydraulicznego,<br />
zasilanego z własnego, niezależnego<br />
agregatu hydraulicznego, w okresach dobranych<br />
do postępu ściany. Zasilanie pociągu<br />
aparaturowego odbywa się dwiema liniami,<br />
które w czasie przekładki zwijane są na paletach<br />
transportowych. Stałe odcinki przewodów<br />
pomiędzy stacjami transformatorowymi<br />
a wyłącznikami wielostycznikowymi zawieszone<br />
są girlandowo na wózkach transportowych,<br />
przemieszczanych po szynie kolejki. Na<br />
trasie przenośników zgrzebłowych przewody<br />
prowadzone są w półkach kablowych, sa one<br />
dzięki temu zabezpieczone przed uszkodzeniami<br />
mechanicznymi. Długość przewodów<br />
pomiędzy stacjami transformatorowymi<br />
a wyłącznikami wielostycznikowymi pozwala<br />
na przekładkę transformatorów po tygodniu<br />
postępu ściany i jest wykonywana przez<br />
trzech pracowników.<br />
System ten działa w kopalni „Ziemowit”<br />
od 2011 r. Rozwiązanie to pozwala na:<br />
– wyeliminowanie wykonywania wnęk<br />
i podwyższeń na stacje transformatorowe,<br />
– wyeliminowanie bardzo niebezpiecznych<br />
operacji związanych z przekładkami<br />
stacji transformatorowych (podwieszanie,<br />
opuszczanie stacji o wadze ponad 5 t),<br />
– poprawę bezpieczeństwa przy pracach<br />
konserwacyjno-naprawczych poprzez wyposażenie<br />
aparatury w uziemniki stacjonarne,<br />
– ograniczenie pracochłonności przy montażu<br />
linii kablowych 1kV, eksploatację wyposażenia<br />
ściany bez konieczności wykonywania<br />
prac montażowych z wyjątkiem<br />
okresowego skracania linii 6kV (co 150-<br />
-250 m postępu ściany),<br />
– ograniczenie pracochłonności przy legalizacji<br />
zabezpieczeń przeciążeniowo-zwarciowych<br />
w stacjach transformatorowych i związane<br />
z tym wyeliminowanie wymian wyłączników<br />
mocy – ww. czynność wymagała częściowego<br />
demontażu wyposażenia komory niskiego napięcia<br />
stacji transformatorowej,<br />
– zwiększenie bezpieczeństwa obsługi,<br />
możliwość szybszej lokalizacji uszkodzeń<br />
w przypadku awarii w układach zasilania<br />
i sterowania oraz prowadzenie oceny pracy<br />
poszczególnych elementów wyposażenia<br />
poprzez zapewnienie bogatej diagnostyki,<br />
– ułatwienie szkolenia załogi, zwłaszcza<br />
młodych pracowników, poprzez unowocześnienie<br />
wyposażenia, zastosowanie zabezpieczeń<br />
cyfrowych, wizualizację stanów<br />
awaryjnych na powierzchni, zastosowanie<br />
bogatej diagnostyki minimalizującej<br />
potrzebę ingerencji w wewnętrzne układy<br />
aparatury, co znacząco poprawia bezpieczeństwo<br />
mniej doświadczonej załogi,<br />
– ułatwienie transportu przy przezbrajaniu<br />
kompleksu ścianowego – możliwość transportu<br />
kolejką podwieszaną na paletach<br />
transportowych w pociągu aparaturowym.<br />
Dzięki zastosowaniu tego projektu ograniczono<br />
do minimum zagrożenie porażenia<br />
prądem elektrycznym. Nastąpiła poprawa<br />
stanu bezpieczeństwa, a także funkcjonalności<br />
poprzez zapewnienie bogatej diagnostyki<br />
układu wizualizacji.<br />
Pozostałe korzyści związane z realizacją<br />
projektu to:<br />
– poprawa parametrów pracy maszyn i urządzeń<br />
kompleksu poprzez zabudowę stacji<br />
transformatorowych jak najbliżej ściany,<br />
– wyeliminowanie przekładek stacji, a tym<br />
sam potrzeby utrzymywania w rejonie<br />
oddziału wydobywczego czwartej stacji<br />
transformatorowej,<br />
– ograniczenie pracochłonności obsługi<br />
(przeglądy okresowe, kontrole urządzeń<br />
budowy przeciwwybuchowej, konserwacja),<br />
– przyspieszenie wykonania rozcinek ścianowych<br />
przez oddziały robót przygotowawczych<br />
dzięki odstąpieniu od wykonania<br />
wnęk transformatorowych, niezbędnych<br />
do eksploatacji ściany w dotychczasowym<br />
układzie zasilania,<br />
– zmniejszenie liczby kabli i przewodów<br />
oponowych zasilających kompleks ścianowy,<br />
a zarazem usprawnienie prac montażowych<br />
w czasie zbrojenia ściany,<br />
– usprawnienie prowadzenia prac montażowych<br />
ze względu na skupienie w jednym miejscu<br />
urządzeń zasilających kompleks ścianowy,<br />
– eliminacja uciążliwego transportu stacji<br />
transformatorowych między wnękami<br />
transformatorowymi.<br />
Jury ubiegłorocznego ogólnopolskiego<br />
Konkursu Poprawy Warunków Pracy, organizowanego<br />
pod egidą ministra pracy<br />
i polityki społecznej, doceniło projekt fachowców<br />
z „Ziemowita”, nagradzając go<br />
specjalnym dyplomem.<br />
Jan Czypionka<br />
Podstawowym założeniem projektu jest umiejscowienie stacji transformatorowych w pociągu<br />
aparaturowym, podwieszonym nad trasą przenośnika taśmowego na szynach kolejki<br />
| 21
W Y D A R Z E N I A<br />
Racjonalizator zastosował do swojego projektu typowe elementy wchodzące w skład systemu Gwarek-1000, natomiast jako ruchomą część<br />
uszczelniającą wykorzystał zwykłą taśmę przenośnikową<br />
Siła tkwiąca w prostocie<br />
W podziemnych wyrobiskach regulacja parametrów powietrza jest<br />
realizowana między innymi przez tamy wentylacyjne lub układ tam<br />
tworzących śluzy wentylacyjne<br />
Osiągnięcie zamierzonych rozpływów<br />
powietrza warunkowane jest<br />
m.in. szczelnością tam wentylacyjnych.<br />
Największe trudności związane<br />
z uszczelnieniem spotyka się w śluzach wentylacyjnych,<br />
budowanych w wyrobiskach<br />
wyposażonych w przenośniki taśmowe. Dotychczas<br />
w miejscach przejścia przenośnika<br />
przez tamę wentylacyjną stosowano wahliwie<br />
zabudowane osłony, wykonane z taśmy<br />
przenośnikowej. Transportowany przenośnikiem<br />
taśmowym urobek podczas przejazdu<br />
przez niedostatecznie uszczelniony<br />
otwór w tamie wentylacyjnej jest źródłem<br />
emisji pyłu węglowego i drobin węgla, stwarzających<br />
zagrożenie dla przechodzącej załogi,<br />
oraz przyczynia się do zwiększenia<br />
22 |<br />
nakładów na zwalczanie zagrożenia wybuchem<br />
pyłu węglowego w tych rejonach.<br />
Inżynier Michał Ferdyan, kierownik robót<br />
górniczych ds. robót przygotowawczych<br />
w kopalni „Knurów-Szczygłowice” Ruch<br />
Szczygłowice wpadł na pomysł, w jaki<br />
sposób zmienić konstrukcję uszczelnienia<br />
przejścia taśmociągu przez tamę, aby<br />
zmniejszyć zapylenie i niebezpieczeństwo<br />
wybuchu pyłu.<br />
Przedmiotem zaproponowanego przez inż.<br />
Ferdyana rozwiązania jest konstrukcja<br />
tunelu kesonowego przenośnika taśmowego<br />
Gwarek-1000, z przeznaczeniem do<br />
zabezpieczenia transportowanego urobku<br />
w miejscach przechodzenia odstawy<br />
urobku przez tamy wentylacyjne w ciągach<br />
odstawczych na dole kopalni. Praca tego<br />
tunelu przewidziana jest w dowolnym<br />
miejscu trasy przenośnika taśmowego<br />
w obrębie tam wentylacyjnych murowych<br />
lub innych zabezpieczających urobek,<br />
a w szczególności drobne jego części przed<br />
zdmuchiwaniem (wywiewaniem) silnym<br />
prądem powietrza z trasy odstawczej.<br />
Racjonalizator zastosował do swojego<br />
projektu typowe elementy wchodzące<br />
w skład systemu Gwarek-1000, natomiast<br />
jako ruchomą część uszczelniającą wykorzystał<br />
zwykłą taśmę przenośnikową.<br />
Taśma ta, umieszczona na specjalnej konstrukcji,<br />
jest spięta w zamkniętym obwodzie<br />
i przylega ściśle do urobku podczas<br />
jego transportu. Rozwiązanie jest
Widok projektu inż. Ferdyana (lewa część) oraz dotychczasowe rozwiązanie (po prawej). Fot. Michał Ferdyan<br />
banalnie proste, ale jak dotąd nikt oprócz<br />
inż. Ferdyana na taki pomysł nie wpadł.<br />
Na razie tunel kesonowy zdaje doskonale<br />
egzamin w dwóch ciągach odstawczych<br />
urobku z rejonów eksploatacyjnych. W rejonie<br />
tym pracuje w sumie ok. 200 osób.<br />
Zastosowanie tego rozwiązania w ogromnej<br />
mierze przyczynia się do zwalczania<br />
zagrożenia wybuchem pyłu węglowego<br />
w wyrobiskach górniczych, jak również<br />
ogranicza zdarzenia związane z ekspozycją<br />
na drobiny węgla unoszone w powietrzu<br />
kopalnianym.<br />
– Moje rozwiązanie cechuje prostota konstrukcji<br />
– mówi inż. Michał Ferdyan. – Tunel<br />
jest wykonany z dostępnych i powtarzalnych<br />
elementów, a tym samym ułatwia<br />
jego dostosowanie do różnych warunków<br />
technicznych w miejscu zabudowy. Projekt<br />
ten poprawia komfort pracy poprzez obniżenie<br />
stężenia pyłu, ograniczenie zagrożenia<br />
wybuchem pyłu węglowego, ograniczenie<br />
zdarzeń związanych z ekspozycją na<br />
drobiny węgla unoszone w powietrzu kopalnianym.<br />
Dodatkowym atutem są niskie<br />
koszty produkcji i ograniczenie nakładów<br />
na zwalczanie zagrożenia wybuchem pyłu<br />
węglowego w rejonie z zabudowanym tunelem<br />
kesonowym.<br />
Jury ubiegłorocznego ogólnopolskiego<br />
Konkursu Poprawy Warunków Pracy, organizowanego<br />
pod egidą ministra pracy<br />
i polityki społecznej, doceniło projekt inż.<br />
Ferdyana, nagradzając go specjalnym dyplomem.<br />
Jan Czypionka<br />
Schematy: Michał Ferdyan<br />
Przekrój tunelu kesonowego. Fot. Michał Ferdyan<br />
– Moje rozwiązanie cechuje prostota konstrukcji<br />
– mówi inż. Michał Ferdyan. – Tunel<br />
jest wykonany z dostępnych i powtarzalnych<br />
elementów, a tym samym ułatwia<br />
jego dostosowanie do różnych warunków<br />
technicznych w miejscu zabudowy.<br />
Fot. Jan Czypionka<br />
| 23
L U D Z I E I M I E J S C A<br />
Kto kupi zabytek<br />
W styczniu zakończyły się prace przy demontażu szybu „Piotr” w kopalni<br />
„Knurów-Szczygłowice”<br />
Szyb ten, którego średnica rury wynosiła<br />
6 m i wykonana była w całości<br />
w obudowie z cegły, został zgłębiony<br />
w 1905 r. do głębokości 500 m i posiadał wloty<br />
na poziomach 252 m, 352 m i 449,9 m.<br />
W czasie, kiedy spełniał swoją funkcję, w szybie<br />
działały trzy urządzenia wyciągowe:<br />
• w przedziale pomocniczym uruchomiony<br />
w 1905 r. wyciąg drzewny o udźwigu 1 t do<br />
transportu materiałów długich w dwóch<br />
klatkach, napędzany elektryczną, dwubobinową<br />
maszyną wyciągową z dwoma nośnymi<br />
linami płaskimi,<br />
• w przedziale zachodnim uruchomiony<br />
w 1916 r. wyciąg klatkowy do jazdy ludzi<br />
o udźwigu 4,2 t i transportu materiałów<br />
o udźwigu 7,4 t w klatce z przeciwwagą,<br />
napędzany parową maszyną wyciągową,<br />
• w przedziale wschodnim uruchomiony<br />
w 1954 r. wyciąg skipowy o udźwigu<br />
15 t do ciągnięcia urobku w skipie z przeciwwagą,<br />
napędzany elektryczną maszyną<br />
wyciągową.<br />
Ciekawostką jest fakt, że naczynia przedziału<br />
wschodniego i zachodniego w szybie<br />
były prowadzone po prowadnikach<br />
dębowych, mocowanych do dźwigarów<br />
głównych zbrojenia szybowego. Naczynia<br />
przedziału pomocniczego były prowadzone<br />
po prowadnikach dębowych, mocowanych<br />
do odrębnych wsporników, murowanych<br />
bezpośrednio w obudowie szybu po jego<br />
zachodniej stronie.<br />
W rurze szybowej zabudowane były również<br />
rurociągi wody przeciwpożarowej,<br />
sprężonego powietrza i emulsyjny oraz dwa<br />
kable energetyczne i kabel teletechniczny.<br />
Nad rurą szybową ustawiona była zmodernizowana<br />
w 1952 r. stalowa wieża szybowa<br />
z kołami linowymi, ustawionymi obok siebie,<br />
o wysokości do poziomu osi kół linowych,<br />
czyli 36,42 m.<br />
Wieżę obudowano dwukondygnacyjnym<br />
budynkiem nadszybia, z pośrednimi stropami<br />
technologicznymi, wykonanym jako<br />
W styczniu 2012 roku kopalnia zakończyła prace rozbiórkowe<br />
24 |
konstrukcja ryglowa z elementów stalowych<br />
wypełnionych cegłą.<br />
Po stronie południowej w stosunku do wieży<br />
szybowej usytuowane były murowane<br />
budynki maszyn wyciągowych przedziału<br />
wschodniego i zachodniego, a po stronie<br />
zachodniej usytuowano bezpośrednio<br />
przylegający do budynku nadszybia murowany<br />
budynek maszyny wyciągowej przedziału<br />
pomocniczego.<br />
Wysłużony szyb z czasem przestał spełniać<br />
swoje funkcje, był mocno wyeksploatowany,<br />
wydobycie przeniosło się na głębsze pokłady<br />
i w inne rejony. Przyszedł czas, kiedy<br />
szyb „Piotr” stał się po prostu zbędny. We<br />
wrześniu 1994 r. uchwałą zarządu Gliwickiej<br />
Spółki Węglowej SA kopalnia „Knurów”<br />
uzyskała zgodę na jego likwidację.<br />
W 1997 r. zakończono prace związane z zasypaniem<br />
rury szybowej, którą zamknięto<br />
na powierzchni żelbetową płytą. Natomiast<br />
w 2001 r. zakończono prace związane z demontażem<br />
maszyny wyciągowej przedziału<br />
wschodniego wraz z przetwornicami.<br />
W lipcu 1998 r. uzyskano zgodę Oddziału<br />
Wojewódzkiego Państwowej Służby Ochrony<br />
Zabytków w Katowicach na likwidację<br />
budynku nadszybia i wieży szybowej szybu.<br />
Po opracowaniu niezbędnej dokumentacji<br />
rozbiórkowej tych obiektów i uzyskaniu<br />
zgody UGBKUE, kopalnia w styczniu<br />
2012 r. zakończyła prace rozbiórkowe.<br />
Zadbano, aby przynajmniej część zabytkowych<br />
maszyn i urządzeń obsługujących<br />
szyb, znalazła nowe zastosowanie. Maszyna<br />
wyciągowa przedziału pomocniczego<br />
– bobina – została sprzedana Przedsiębiorstwu<br />
Górniczemu „DEMEX” i będzie<br />
eksponowana na terenie szybu „Maciej”<br />
w Zabrzu.<br />
Obecnie ze zlikwidowanego szybu „Piotr”<br />
na terenie KWK „Knurów-Szczygłowice”<br />
Ruchu Knurów pozostała zabytkowa, parowa<br />
maszyna wyciągowa przedziału zachodniego<br />
oraz budynki maszyn wyciągowych<br />
przedziału zachodniego i wschodniego<br />
wraz z halą przetwornic elektrycznej maszyny<br />
wyciągowej. Na razie chętnych na zagospodarowanie<br />
tych zabytków nie ma…<br />
Rozbiórka szybu była skomplikowaną operacją techniczną<br />
Krystian Tkocz, nadsztygar mechaniczny urządzeń<br />
szybowych kopalni „Knurów-Szczygłowice”<br />
Zdjęcia: Stefan Rusinowski<br />
Przyszedł czas, kiedy szyb „Piotr” stał się<br />
po prostu zbędny<br />
| 25
L U D Z I E I M I E J S C A<br />
Stopień zużycia technicznego dotychczasowych urządzeń, konieczność zagwarantowania pewności ruchowej stacji odmetanowania<br />
i odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa były powodem podjęcia przez Kompanię Węglową decyzji o budowie nowej stacji odmetanowania<br />
w kopalni „Brzeszcze”<br />
Metan ujarzmiony<br />
Kopalnia „Brzeszcze” jest najbardziej metanowym zakładem wydobywczym<br />
Górnośląskiego Zagłębia Węglowego<br />
Obecnie wszystkie pokłady zaliczone<br />
są do IV, najwyższej kategorii<br />
zagrożenia metanowego. Roboty<br />
przygotowawcze i eksploatacyjne w kopalni<br />
prowadzone są tak, aby maksymalnie<br />
zmniejszyć niebezpieczeństwo związane<br />
z występowaniem metanu, a załodze zapewnić<br />
bezpieczne fedrowanie. Gaz ten ujmowany<br />
jest systemami odmetanowania<br />
głównie zza tam izolacyjnych i w ścianach<br />
wydobywczych. System ten, składający się<br />
z ok. 40 km rurociągów o średnicach 150–<br />
500 mm, doprowadza metan do na stacji<br />
odmetanowania na powierzchni kopalni,<br />
zlokalizowanej w rejonie szybu A VIII.<br />
Stopień zużycia technicznego dotychczasowych<br />
urządzeń, konieczność zagwarantowania<br />
pewności ruchowej stacji odmetanowania<br />
i odpowiedniego poziomu<br />
bezpieczeństwa były powodem podjęcia<br />
przez Kompanię Węglową decyzji o budowie<br />
nowej stacji odmetanowania w kopalni<br />
„Brzeszcze”.<br />
Ujęcie metanu utrzymywane jest od<br />
dłuższego czasu na stosunkowo stabilnym<br />
poziomie i wynosi ok. 87 mln m<br />
sześc. mieszaniny metanowej , co daje ok.<br />
36 mln m sześc. czystego metanu rocznie.<br />
26 |<br />
W kopalni „Brzeszcze” praktycznie cały<br />
pozyskany metan sprzedawany jest do odbiorców<br />
zewnętrznych: Energetyki Dwory<br />
w Oświęcimiu oraz Nadwiślańskiej Spółki<br />
Energetycznej.<br />
KWK „Brzeszcze” posiada program funkcjonalno-użytkowy<br />
pn. „Budowa powierzchniowej<br />
stacji odmetanowania wraz z infrastrukturą<br />
oraz zabudową agregatów<br />
prądotwórczych”, opracowany przez Zakład<br />
Odmetanowania Kopalń „ZOK II” sp. z o.o, na<br />
podstawie którego wykonawca budowy stacji<br />
wyłoniony w przetargu – Carboautomatyka<br />
– przygotuje projekt techniczny, uzyska pozwolenia<br />
na budowę i kompleksowo przystąpi<br />
do realizacji przedsięwzięcia inwestycyjnego.<br />
Wartość umowy netto wynosi 23,755 mln zł.<br />
Zgodnie z umową nowa stacja powstanie<br />
w 16 miesięcy od daty przekazania przez<br />
kopalnię placu budowy. Jednocześnie kopalnia<br />
zamierza zrealizować kolejną inwestycję<br />
związaną z gospodarczym wykorzystaniem<br />
metanu – budowę stacji silników<br />
metanowych. Docelowo planuje się zabudowę<br />
dwóch agregatów kogeneracyjnych z generatorami<br />
elektrycznymi o mocy ok. 2,5<br />
MW każdy, co umożliwi produkcję energii<br />
elektrycznej na poziomie ok. 42 600 MWh<br />
rocznie, która zostanie zużyta na potrzeby<br />
kopalni.<br />
Uruchomienie nowej stacji odmetanowania<br />
zaplanowano na rok 2013, w którym to kopalnia<br />
będzie obchodzić jubileusz 110-lecia<br />
istnienia. Ujarzmianie metanu w nowoczesnej<br />
stacji odmetanowania KWK „Brzeszcze”<br />
zapewni przede wszystkim bezpieczeństwo<br />
na dole kopalni w aspekcie prowadzenia eksploatacji<br />
ścian wydobywczych i wykonania<br />
robót przygotowawczych, umożliwi również<br />
ujęcie i niezakłócone przesyłanie metanu<br />
odbiorcom zewnętrznym. Należy także pamiętać,<br />
że wzrost wykorzystania metanu<br />
uwalnianego z pokładów węgla jest bardzo<br />
pożądany również ze względów ekologicznych.<br />
Nowa stacja będzie w pełni zautomatyzowana,<br />
a stały nadzór komputerowy pozwoli<br />
przewidzieć ewentualne awarie systemu.<br />
Budowa nowej stacji odmetanowania w kopalni<br />
„Brzeszcze” stała się priorytetowym<br />
zadaniem inwestycyjnym, a dyrekcja zakładu<br />
swoimi działaniami wybiegła znacznie<br />
w przyszłość, bowiem będzie to inwestycja<br />
bardzo nowoczesna, zrealizowana z myślą<br />
o eksploatacji nowego poziomu 900 m.<br />
Opr. Maria Domżał
Narty, łyżwy, basen...<br />
Dzieci górników kopalni „Piekary” jak co roku wypoczywały na zimowisku.<br />
Tym razem dyrekcja KWK „Piekary” zadbała o wzbogacenie zwykłych ferii<br />
zimowych o możliwość nauki jazdy na nartach<br />
Wychodząc z założenia, że sport<br />
narciarski nie jest tani, a przeciętnej<br />
rodziny górniczej nie<br />
stać na zapewnienie dziecku wyjeżdżającemu<br />
na zimowisko sprzętu, ubioru i nadzoru<br />
instruktora nauki jazdy, w ramach obozu<br />
każdemu jego uczestnikowi zapewniono<br />
darmowy komplet butów, nart i kasków<br />
oraz opiekę instruktora. Według ostrożnych<br />
szacunków początkowo liczba zamówionych<br />
kompletów wynosiła 20 sztuk, jednak<br />
rzeczywistość przerosła oczekiwania<br />
i trzeba było „domówić” jeszcze 20 kompletów<br />
sprzętu. W rezultacie, w pięknej, słonecznej<br />
scenerii, pomimo mrozu, dzieci<br />
prawie cały czas ćwiczyły na stoku swoje<br />
umiejętności.<br />
Działo się to pod opieką instruktora narciarskiego<br />
i profesjonalnej kadry wychowawców,<br />
dzięki czemu prawie 40 dzieci<br />
udało się nauczyć od podstaw jazdy na<br />
nartach. Organizatorzy wyjazdu mają<br />
nadzieję, że bakcyl narciarstwa zostanie<br />
w nich na dłużej, co z pewnością będzie<br />
miało pozytywny wpływ na dalszy rozwój<br />
ich sprawności fizycznej. Pozostali uczestnicy<br />
zimowiska mogli korzystać z lodowiska,<br />
hali sportowej i basenu. Dzieciom<br />
zorganizowano również kulig i ognisko<br />
z pieczeniem kiełbasek, ponadto odbyła się<br />
wycieczka, w czasie której zwiedzano Pragę<br />
w zimowej scenerii. Zimowisko, na którym<br />
wypoczywało 90 dzieci, można uznać<br />
za wyjątkowo udane.<br />
Aleksandra Duda<br />
Zimowisko, na którym wypoczywało 90 dzieci, można uznać za wyjątkowo udane<br />
| 27
L U D Z I E I M I E J S C A<br />
Ponad 100 osób, pracowników kopalni oraz członków ich rodzin, wyjechało w piątkowe popołudnie do Ustronia, gdzie wieczorem na stokach<br />
Czantorii odbyły się zawody<br />
Pracuj i odpoczywaj<br />
bezpiecznie<br />
W styczniowy weekend odbyła się pierwsza Zimowa Spartakiada Kopalni<br />
Węgla Kamiennego „Piekary”. Zorganizowana została wspólnie przez Dział<br />
Socjalny oraz Dział BHP i Szkolenia<br />
Hasło brzmiało „Pracuj i odpoczywaj<br />
bezpiecznie”. Ponad 100 osób,<br />
pracowników kopalni oraz członków<br />
ich rodzin, wyjechało w piątkowe popołudnie<br />
do Ustronia, gdzie wieczorem na<br />
stokach Czantorii odbyły się zawody. Choć<br />
padający śnieg utrudniał jazdę, nie odstraszyło<br />
to startujących w wieku od 5 do 58 lat.<br />
Zostali oni podzieleni wg kategorii wiekowych<br />
na sześć grup dziecięcych i młodzieżowych,<br />
jedną kobiecą i cztery męskie. Ich<br />
zadaniem był przejazd trasą specjalnie ustawionego<br />
slalomu.<br />
Zawody obserwował Jan Stokłosa, dyrektor<br />
kopalni, który po zakończeniu zjazdów<br />
wręczył nagrody zwycięzcom w poszczególnych<br />
grupach. Specjalne dyplomy<br />
otrzymała także najliczniej reprezentowana<br />
rodzina oraz najmłodszy i najstarszy<br />
zawodnik.<br />
Uczestnicy wyjazdu niebiorący udziału<br />
w konkurencjach narciarskich mieli możliwość<br />
zmierzenia swych sił w różnego rodzaju<br />
zawodach sprawnościowych, takich<br />
jak zjazd „na byle czym”, bieg 2 osób w jednych<br />
spodniach (oczywiście o specjalnej<br />
konstrukcji) i bieg w workach.<br />
Po zakończeniu rywalizacji wszyscy uczestnicy<br />
wycieczki wjechali kolejką krzesełkową<br />
na Czantorię, gdzie przy dźwiękach<br />
kapeli góralskiej wypili gorącą herbatę.<br />
Niestety, pogoda na górze nie sprzyjała<br />
dłuższej zabawie. Wieczorem w hotelu<br />
„Daniel” w Ustroniu w czasie uroczystej<br />
kolacji podsumowano wyniki spartakiady.<br />
Powodzenie tej formy czynnego wypoczynku<br />
skłania organizatorów do kolejnych<br />
spotkań, na pewno nie tylko zimowych, ale<br />
i letnich.<br />
Aleksandra Duda<br />
Uczestnicy zawodów imponowali doskonałą formą i…nieprzeciętną urodą<br />
28 |
Im zima niestraszna<br />
Siarczyste mrozy nie wystraszyły górników z koła SITG przy kopalni „Marcel”,<br />
którzy w dniach 20–22 stycznia br. wraz z rodzinami wybrali się na wycieczkę<br />
w Beskidy<br />
W<br />
czasie dwudniowego wypadu<br />
zwiedzili muzeum im. Adama<br />
Małysza w Wiśle i skocznię jego<br />
imienia w Wiśle-Malince. Jednak główną<br />
atrakcją wycieczki był kulig. Sanie, zaprzężone<br />
w rącze konie, przemierzyły z marcelowską<br />
grupą Dolinę Czarnej Wisełki. Po kuligu<br />
i pieczeniu kiełbasy w góralskiej bacówce<br />
górnicy udali się na uroczystą kolację, połączoną<br />
z zabawą. Wczesnym rankiem najwytrwalsi<br />
skorzystali z kąpieli w basenach solankowych<br />
w kompleksie uzdrowiskowym<br />
„Równica”. Można też było odwiedzić pobliską<br />
pijalnię wód mineralnych.<br />
Wyprawa – jak dowiadujemy się z pewnego<br />
źródła – zakończyła się pełnym sukcesem<br />
– nikt nie zamarzł ani nie pozostał<br />
w śnieżnej zaspie. Wypoczęci górnicy wrócili<br />
w poniedziałek do pracy.<br />
PG<br />
Górnicy z koła SITG przy kopalni „Marcel” wraz z rodzinami wypoczywali w Beskidach<br />
| 29
L U D Z I E I M I E J S C A<br />
W ramach obchodów jubileuszu 90-lecia działalności orkiestra dała dwa okolicznościowe koncerty<br />
Kochamy tę muzykę<br />
Orkiestra kopalni „Pokój” gra już od 90 lat…<br />
Muzyka to pasja. Nie można grać<br />
w orkiestrze ot tak sobie z nudów<br />
czy przymusu. To musi siedzieć<br />
głęboko w człowieku, trzeba kochać<br />
to granie, te długie godziny prób, trenowania<br />
oddechu, ćwiczenia sprawności palców,<br />
żmudnego czytania nut. Muzykę trzeba kochać...<br />
– mówił prawie trzy lata temu Jacek<br />
Kampa, dyrygent orkiestry kopalni „Pokój”.<br />
Dziś powtórzyłby wszystko słowo w słowo…<br />
Kierowana przez niego orkiestra<br />
30 |<br />
obchodziła właśnie jubileusz 90-lecia pracy<br />
twórczej. Ukoronowaniem obchodów<br />
były dwa koncerty – 27 stycznia i 10 lutego<br />
w sali Miejskiego Centrum Kultury w Rudzie<br />
Śląskiej-Nowym Bytomiu.<br />
W pierwszej części koncertu orkiestra występowała<br />
w galowych strojach górniczych,<br />
nawiązując do bogatej i trwale związanej<br />
z górnictwem tradycji. Okazję do popisu<br />
mieli soliści – instrumentaliści, członkowie<br />
zespołu. W drugiej części muzycy zagrali<br />
ubrani w stroje wieczorowe, a towarzyszyli<br />
im wokaliści – Sabina Olbrich-Szafraniec,<br />
Małgorzata Kampa, Mieczysław Błaszczyk<br />
i Robert Kampa.<br />
– Od trzech lat mamy inną rzeczywistość<br />
– mówi Jacek Kampa, dyrygent orkiestry.<br />
– Działamy jako stowarzyszenie, na własny<br />
rachunek. Okazuje się, że jeżeli się za<br />
tym dobrze pochodzi, to można przetrwać<br />
finansowo.
O ORKIESTRZE<br />
Orkiestra Dęta KWK „Pokój” powstała w 1922 roku. Założyła ją grupa ludzi pragnących poprzez muzykę wyrazić swój patriotyzm.<br />
Zespół swoją działalnością narażał się na prześladowanie ze strony pruskiego zaborcy, mimo to z własnych funduszy<br />
kompletował instrumenty, umundurowanie oraz nuty. Ambitne zamierzenia rozwijającej się orkiestry dętej przerwał wybuch II<br />
wojny światowej. Działania wojenne różnie pokierowały losami członków górniczej orkiestry, lecz w kilka dni po wyzwoleniu<br />
zaspół wznowił działalność.<br />
Orkiestra koncertowała dla załogi kopalni, rodzin górniczych oraz mieszkańców robotniczych osiedli, oprócz tego szkoliła młodych<br />
górników, ucząc ich gry na różnych instrumentach. Młodzi adepci zasiadając obok starszych kolegów, nabierali doświadczenia<br />
we wspólnym muzykowaniu. W 1968 roku nastąpiło połączenie sąsiadujących ze sobą kopalń „Wanda-Lech” i „Pokój”,<br />
równocześnie połączono orkiestry obu kopalń w jeden zespół.<br />
Dyrygentami orkiestry byli:<br />
– Wilhelm Kubisa (1925-1957 r.),<br />
– Romuald Żurek (1957-1980 r.),<br />
– Jan Karkosza (1980-1982 r.),<br />
– Eugeniusz Kozyra (1982-1993 r.).<br />
Od 1993 roku orkiestrę prowadzi Jacek<br />
Kampa, który kilka lat wcześniej<br />
– w 1984 roku, dołączył do orkiestry<br />
jako waltornista, po czym zespół sam<br />
wybrał go na dyrygenta.<br />
W roku 1996 nastąpiło kolejne połączenie,<br />
tym razem kopalni „Pokój” z kopalnią<br />
„Walenty-Wawel”, skutkiem czego<br />
złączono oba zespoły w jeden. Orkiestra<br />
liczyła wtedy prawie 120 muzyków,<br />
w tym aż 20 młodych werblistów, spośród<br />
których wyrosło następne pokolenie<br />
instrumentalistów.<br />
Orkiestra uczestniczyła w wielu konkursach<br />
i przeglądach, zajmując czołowe<br />
miejsca, uświetniała także swoimi występami<br />
festyny, bale zakładowe i jubileusze.<br />
Poza oficjalną działalnością orkiestry organizowane<br />
były wycieczki oraz zabawy<br />
integracyjne.<br />
Począwszy od 1998 roku z inicjatywy<br />
samego dyrygenta powstały cykliczne<br />
koncerty pt. „W karnawałowym nastroju”,<br />
które – jak sama nazwa wskazuje<br />
– obejmują tematykę karnawałowo-<br />
-noworoczno-kolędową oraz cieszą się<br />
dużą popularnością i zainteresowaniem<br />
wśród widzów. W koncertach, obok orkiestry,<br />
występują również znakomici<br />
artyści, na co dzień pracujący w teatrach<br />
muzycznych, operach i operetkach.<br />
Dyrygent wraz z zespołem, zmieniając<br />
repertuar, wystrój sceny, a nawet<br />
Od 1993 roku orkiestrę prowadzi Jacek Kampa<br />
wykorzystując sztuczny śnieg, stara się, by każdy koncert był wyjątkowy. Warto tutaj wspomnieć, że dzięki przychylności dyrekcji<br />
kopalni w 2005 roku zespół otrzymał nowe smokingi wizytowe.<br />
Orkiestra hucznie obchodziła jubileusze 75, 80, 85 i 90 lat swojej działalności, brała również udział w licznych wyjazdach, m.in.<br />
do Niemiec (Boesel, Hirschfeld, Ferropolis, Hagen), Czech (Bilovec), Bułgarii.<br />
Realizując zalecenia Kompanii Węglowej SA, od 1 listopada 2008 roku orkiestra działa na nowych zasadach finansowo-prawnych.<br />
Wielomiesięczny wysiłek zarządu orkiestry i przedstawicieli kopalni „Pokój” zaowocował rejestracją Rudzkiego Stowarzyszenia<br />
Kulturalnego-Orkiestry Dętej KWK „Pokój”.<br />
Opr. JC<br />
Fot. ARC
N A S Z E ŚGW AILĘ ET RE I BA<br />
A R B A R Y<br />
Kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, pierwotnie Jana Chrzciciela, został ufundowany przez biskupa krakowskiego Fulka, zwanego Pełką, w 1203<br />
roku. Na północnej ścianie nawy znajduje się wyjątkowo cenny pod względem zabytkowym obraz nagrobny biskupa krakowskieg Kajetana Ignacego Sołtyka<br />
(1716–1788). Wykonany jest w stylu późnobarokowym, z elementami rokokowymi i klasycystycznymi, a ufundowali go artyści i mieszkańcy Sławkowa.<br />
Jak głosi legenda podobno w podziękowaniu za lasy, które biskup podarował mieszkańcom. Kościół jest najstarszym zabytkiem w mieście. Wymaga jednak<br />
gruntownego remontu. Po pierwsze ze względów historycznych, a po drugie ze względu na bezpieczeństwo wiernych. Remont postępuje zgodnie z planem,<br />
odnowiono już sufit i ściany i już niedługo wrócą na swoje miejsce zabytkowe ołtarze boczne.<br />
– Ta świątynia jest prawdziwą zabytkową perełką. Razem z karczmą i rynkiem tworzy wyjątkowy klimat tego miasteczka, do złudzenia przypominający sławny<br />
Kazimierz nad Wisłą. Mamy nadzieję, że uda nam się stworzyć taki zagłębiowski Kazimierz nad Przemszą. Aby tak się stało, trzeba zadbać o świątynię – mówił<br />
dla „Dziennika Zachodniego” ksiądz Wojciech Kowalski, proboszcz parafii.<br />
Na zdjęciu: posąg św. Barbary, który po renowacji powróci niedługo do sławkowskiego kościoła.