You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Kazał też Głowaczowi przysiąść się do siebie i mieć kuszę na podorędziu¹⁵⁴⁷ od wilków,<br />
tymczasem zaś gawędził z nim wesoło.<br />
— W Przasnyszu — rzekł — jeno¹⁵⁴⁸ konie popasiem, rozgrzejem się i zaraz ruszymy<br />
dalej.<br />
— Do Ciechanowa?<br />
— Naprzód do Ciechanowa państwu się pokłonić i nabożeństwa zażyć.<br />
— A potem? — pytał Głowacz.<br />
Zbyszko uśmiechnął się i odrzekł:<br />
— Potem, kto wie, czy nie do Bogdańca.<br />
Czech spojrzał na niego ze zdziwieniem. W głowie błysnęła mu myśl, że może młody<br />
pan wyrzekł się Jurandówny, i wydało mu się to tym podobniejszym do prawdy, ponieważ<br />
Jurandówna wyjechała, o uszy zaś Czecha odbiła się w leśnym dworcu wiadomość, że pan<br />
na Spychowie przeciwny¹⁵⁴⁹ był młodemu rycerzowi. Więc ucieszył się poczciwy giermek,<br />
bo chociaż miłował Jagienkę, ale patrzał na nią, tak jak na gwiazdę na niebie i rad by był<br />
okupić jej szczęście choćby krwią własną, Zbyszka też pokochał i z całej duszy pragnął<br />
obojgu do śmierci służyć.<br />
— To już wasza miłość osiędzie na dziedzinie! — rzekł z radością.<br />
— Jakże mi na dziedzinie siedzieć — odpowiedział Zbyszko — kiedym owych rycerzy<br />
krzyżowych pozwał, a przedtem jeszcze Lichtensteina?<br />
Mówił de Lorche, że ponoć mistrz ma króla w gościnę do Torunia zaprosić, to się do<br />
królewskich pocztów przyczepię — i tak myślę, że w Toruniu Pan Zawisza z Garbowa¹⁵⁵⁰<br />
alibo pan Powała z Taczewa¹⁵⁵¹ wyprosi mi u pana naszego pozwoleństwo, abym się mógł<br />
na ostre¹⁵⁵² z tymi mnichami potykać. Pewnikiem¹⁵⁵³ wystąpią oni z giermkami, więc<br />
i tobie przyjdzie się spotkać.<br />
— Już bym też chyba sam mnichem ostał, gdyby miało być inaczej — rzekł Czech.<br />
Zbyszko spojrzał na niego z zadowoleniem.<br />
— No i nie będzie temu dobrze, który ci się pod żelaziwo nawinie. Pan Jezus dał ci<br />
siłę okrutną, ale źle byś uczynił, gdybyś nią zbytnio puszył, albowiem prawemu giermkowi<br />
pokora przystoi.<br />
Czech począł kiwać głową na znak, że siłą nie będzie puszył, ale jej też i na Niemców<br />
nie poskąpi — a Zbyszko uśmiechał się w dalszym ciągu, ale już nie do giermka, tylko<br />
do własnych myśli.<br />
— Stary pan będzie rad¹⁵⁵⁴, gdy wrócim — rzekł po chwili Głowacz — i w Zgorzelicach<br />
też będą radzi.<br />
Zbyszkowi stanęła Jagienka tak w oczach, jakby przy nim siedziała na saniach. Bywało<br />
to zawsze, że gdy wypadkiem o niej pomyślał, to widział ją ogromnie wyraźnie…<br />
„Nie! — rzekł sobie — nie będzie ona rada, bo jeśli wrócę do Bogdańca, to z Danuśką,<br />
a ona niech bierze innego…” Tu mignęli mu przed oczyma: Wilk z Brzozowej i młody<br />
Cztan z Rogowa — i nagle uczyniło mu się przykro na myśl, że dziewczyna może pójść<br />
w ręce jednego z tych dwóch. „Wolej ¹⁵⁵⁵by lepszego jakiego znalazła — mówił sobie<br />
w duszy — bo to piwożłopy i kostery¹⁵⁵⁶, a dziewka uczciwa jest”. Pomyślał też i o tym<br />
że stryjowi, gdy się dowie o tym, co zaszło, będzie okrutnie markotno¹⁵⁵⁷, ale pocieszył<br />
się wraz myślą, że Maćkowi chodziło zawsze w pierwszym rzędzie o ród i o dostatki,<br />
które mogły znaczenie rodu podnieść. Jagienka była wprawdzie bliżej, bo o miedzę, ale<br />
za to Jurand większy był dziedzic od Zycha ze Zgorzelic, wiec łatwo było przewidzieć,<br />
¹⁵⁴⁷�a ����r���� (daw.) — pod ręką.<br />
¹⁵⁴⁸���� (daw.) — tylko.<br />
¹⁵⁴⁹�rz�c���y (daw.) — niechętny.<br />
¹⁵⁵⁰�a���za �zar�y z �ar���a — (ok. 1370–1428) polski rycerz, przez pewien czas na służbie króla Węgier<br />
Zygmunta Luksemburskiego.<br />
¹⁵⁵¹�����a� ���a�a z �acz��a — (ok. 1380–ok. 1415), rycerz i dyplomata, powołany do rady wojennej przed<br />
bitwą pod Grunwaldem.<br />
¹⁵⁵²�a ���r� — na broń ostrą, przen.: na śmierć.<br />
¹⁵⁵³��������� (daw.) — na pewno.<br />
¹⁵⁵⁴ra� (daw.) — zadowolony.<br />
¹⁵⁵⁵����� (daw.) — lepiej.<br />
¹⁵⁵⁶�����ra (daw.) — gracz w kości, hazardzista.<br />
¹⁵⁵⁷�ar����� — smutno.<br />
������ ����������� Krzyżacy� ��� ���r��zy 179<br />
Sługa