Kopalnia roku - Kompania WÄglowa S.A.
Kopalnia roku - Kompania WÄglowa S.A.
Kopalnia roku - Kompania WÄglowa S.A.
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
G A Z E T A F I R M O W A<br />
n r 3 ( 3 6 ) | m a r z e c 2 0 1 2<br />
NIE STOIMY W MIEJSCU<br />
SUKCES I CO DALEJ…<br />
GÓRNICTWO ZNÓW NA TOPIE<br />
W W W . K W S A . P L
G A Z E T A F I R M O W A<br />
NASZA KOMPANIA<br />
Drodzy Czytelnicy!<br />
Nasze kopalnie bardzo dobrze wypadły<br />
w rankingu Szkoły Eksploatacji Podziemnej,<br />
zdobywając laury praktycznie w każdej<br />
kategorii. W tym numerze omawiamy szerzej<br />
te niewątpliwe sukcesy. Przedstawiamy<br />
osiągnięcia kopalni „Ziemowit”, postęp kopalni<br />
„Brzeszcze”, bezpieczeństwo kopalni „Pokój”,<br />
dobre wyniki kopalni „Halemba-Wirek”.<br />
Niestety, cieniem rzuca się na nie tragiczna seria<br />
w kopalni „Marcel”, w której w ostatnich<br />
tygodniach zginęło dwóch górników. Dla załogi<br />
i dyrekcji tej kopalni to bolesna lekcja, bowiem<br />
„Marcel” to ubiegłoroczny laureat konkursu „<strong>Kopalnia</strong><br />
<strong>roku</strong>”, typowany zresztą ponownie do tej<br />
nagrody. Tymczasem zamiast spodziewanych<br />
splendorów nastąpił twardy powrót do górniczej<br />
rzeczywistości. Mamy nadzieję, że „Marcel”<br />
i jego ambitna załoga szybko powróci do równowagi<br />
po tragicznych wydarzeniach w marcu…<br />
W numerze piszemy także o metanie. To największe<br />
zagrożenie w polskim górnictwie węgla<br />
kamiennego. W latach 1990–2011 śmierć z jego<br />
powodu poniosło 88 górników, 117 doznało ciężkich<br />
obrażeń ciała, 106 zostało lekko rannych.<br />
Uboczny produkt górnictwa przysparza coraz<br />
większych kłopotów. Jak sobie z nimi poradzić<br />
Zwalczanie zagrożenia metanowego jest<br />
jednym z priorytetów nadzoru górniczego na<br />
najbliższe lata.<br />
Odżywa w wielkim stylu górnicze szkolnictwo.<br />
<strong>Kompania</strong> Węglowa przyjmuje do pracy absolwentów,<br />
gwarantując im miejsca pracy. Przedstawiamy<br />
dwie szkoły, z którymi współpracujemy,<br />
aby zachęcić młodzież do kształcenia się<br />
w zawodzie górnika.<br />
KOMPA N I A W ĘGL OWA<br />
Ga z e t a f i r mowa<br />
Redakcja:<br />
Biuro Komunikacji KW SA<br />
dyrektor Zbigniew Madej<br />
Redaktor naczelny:<br />
Jan Czypionka<br />
j.czypionka@kwsa.pl<br />
Jan Czypionka<br />
Adres redakcji:<br />
40-039 Katowice<br />
ul. Powstańców 30, p. 64<br />
tel. 032 7572025<br />
Wydawca:<br />
<strong>Kompania</strong> Węglowa SA<br />
40-039 Katowice<br />
ul. Powstańców 30<br />
Druk:<br />
Tolek, drukarnia im. K. Miarki<br />
MARZEC<br />
3 FAKTY • LICZBY • WYDARZENIA<br />
W KOMPANII<br />
3 Szacunek dla górniczej pracy<br />
5 Menedżerowie z dyplomem<br />
Zakończyła się kolejna edycja<br />
Szkoły Menedżerów Górniczych<br />
6 Nie stoimy w miejscu<br />
W prestiżowym rankingu „<strong>Kopalnia</strong> <strong>roku</strong>”<br />
KWK „Ziemowit” zajęła drugie miejsce<br />
10 W „Pokoju” najbezpieczniej<br />
Dyrektorzy cenią tę nagrodę, przyjmują<br />
splendory, ale niechętnie o tym mówią<br />
12 Sukces i co dalej…<br />
<strong>Kopalnia</strong> „Brzeszcze” została laureatką<br />
nagrody „Postęp <strong>roku</strong> 2011”<br />
18 Spory postęp, choć nadal na minusie…<br />
W konkursie Szkoły Eksploatacji Podziemnej<br />
„Postęp <strong>roku</strong>” KWK „Halemba-Wirek”<br />
zajęła trzecie miejsce<br />
WYDARZENIA<br />
20 Górniczy sukces <strong>roku</strong><br />
<strong>Kompania</strong> Węglowa wszelkie działania<br />
gospodarcze realizuje zgodnie z koncepcją<br />
społecznej odpowiedzialności biznesu<br />
21 Co z tym metanem<br />
Największym zagrożeniem w polskim<br />
górnictwie węgla kamiennego jest metan<br />
22 Darczyńcy zjechali na dół<br />
Fundacja Rodzin Górniczych może liczyć<br />
na olbrzymie wsparcie kopalni „Jankowice”<br />
LUDZIE I MIEJSCA<br />
23 Biegali… pod ziemią<br />
Trasa biegu prowadziła 212 metrów pod ziemią<br />
24 Oskard dla karateki<br />
Rozmowa z Mariuszem Pawlusem,<br />
pracownikiem kopalni „Brzeszcze”<br />
26 Nauka z gwarancją zatrudnienia<br />
ZSP im. Sejmu Śląskiego w Radlinie jest szkołą<br />
z wieloletnią tradycją kształcenia górników<br />
27 Górnictwo znowu na topie<br />
Po wielu latach przemian górnicy znowu<br />
stali się potrzebni i pilnie poszukiwani<br />
28 Puchar dla narciarzy kopalni „Jankowice”<br />
Po raz kolejny stacja narciarska „Cieńków”<br />
gościła przedstawicieli kopalń i zakładów KW SA<br />
30 Clemensy dla malarza i kopalnianej orkiestry<br />
31 Ach, cóż to był za ślub…<br />
32 Galeria<br />
Zdjęcie na okładce: kombajnista Artur Ebert, zatrudniony od 2008 <strong>roku</strong><br />
w kopalni „Ziemowit”, obecnie na ścianie 914. Fot. Jacek Filipiak<br />
Oddano do druku: 29.03.2012 r.
W K O M PA N I I<br />
Szacunek dla górniczej pracy<br />
Członkowie rady nadzorczej Kompanii Węglowej wizytowali kopalnię<br />
„Bobrek-Centrum”<br />
Po krótkiej prezentacji, którą przedstawił<br />
Leonard Klabis, dyrektor kopalni,<br />
goście zjechali na dół. Dla niektórych<br />
było to pierwsze zetknięcie się<br />
z podziemną pracą górnika. Gospodarze zadbali,<br />
by wizyta ta nie kojarzyła się z turystyczną<br />
wycieczką i zafundowali gościom<br />
prawdziwe wyzwanie. Najpierw zjazd na poziom<br />
wydobywczy 503 na głębokości 726 m,<br />
dojście do stacji kolejki podwieszanej, potem<br />
długa jazda kolejką do ściany nr 4. Eksploatacja<br />
tej ściany została rozpoczęta w lutym ubiegłego<br />
<strong>roku</strong>. Zakończenie eksploatacji planowane<br />
jest na drugi kwartał 2013 r. Dotychczas<br />
z pokładu 503 wydobyto prawie 5 mln t węgla.<br />
Dalej – przejście całej ściany, obserwacja<br />
pracy kombajnu i powrót do stacji chodnikiem<br />
nadścianowym. Po drodze dyrektor<br />
kopalni zapoznał członków rady nadzorczej<br />
ze specyfiką pracy kopalni i zagrożeniami<br />
w niej występującymi.<br />
– To trudna ściana, ale bardzo wydajna –<br />
z niej mamy prawie połowę wydobycia – wyjaśniał<br />
Leonard Klabis. – Otrzymujemy z niej<br />
węgiel bardzo dobrej jakości, wykorzystywany<br />
w produkcji ekogroszku. Marek Uszko,<br />
wiceprezes zarządu Kompanii Węglowej SA,<br />
(dokończenie na stronie 4)<br />
Marek Uszko, wiceprezes zarządu Kompanii Węglowej SA, w rozmowie z prof. Maciejem Kaliskim,<br />
przewodniczącym rady nadzorczej KW SA<br />
FAKTY • LICZBY • WYDARZENIA<br />
PRAWIE TRZY MILARDY ZYSKU<br />
Wynik finansowy netto górnictwa węgla<br />
kamiennego za 2011 r. wyniósł 2,89 mld zł.<br />
W porównaniu z 2010 r., w którym górnictwo<br />
zarobiło na czysto 1,41 mld zł, zysk<br />
górnictwa zwiększył się ponad dwukrotnie.<br />
Poprawa wyniku to przede wszystkim skutek<br />
zwiększenia zysku ze sprzedaży węgla<br />
(wzrost o 1,87 mld zł, do kwoty 4,17 mld<br />
zł) oraz poprawy wyniku na działalności<br />
finansowej (o 423,8 mln zł). Przychody ze<br />
sprzedaży węgla, uzyskane w 2011 r., wyniosły<br />
aż 25,87 mld zł i w porównaniu z 2010 r.<br />
zwiększyły się o 17,6 proc. O takim skoku<br />
zdecydował nie tyle niespełna jednoprocentowy<br />
wzrost ilości sprzedanego węgla, ile<br />
wzrost średniej ceny zbytu surowca – o prawie<br />
17 proc. W 2011 r. rosły nie tylko ceny<br />
surowca, ale też koszty jego pozyskania,<br />
które sięgnęły kwoty 21,7 mld zł. To o ponad<br />
10 proc. więcej niż w <strong>roku</strong> poprzednim – poinformował<br />
Henryk Paszcza, dyrektor katowickiego<br />
oddziału Agencji Rozwoju Przemysłu<br />
monitorującej górnictwo.<br />
KOMPANIA SPRZEDAŁA WĘGLOZBYT<br />
W siedzibie Kompanii Węglowej 15 marca<br />
2012 r. nastąpiło przeniesienie na rzecz<br />
Węglokoksu własności 70 000 akcji spółki<br />
Centrala Zbytu Węgla Węglozbyt, stanowiących<br />
70 proc. jej kapitału zakładowego.<br />
Pozostała część akcji Węglozbytu należy<br />
do Skarbu Państwa.<br />
W ten sposób została sfinalizowana transakcja,<br />
objęta umową sprzedaży zawartą 13<br />
grudnia 2011 r. pomiędzy Kompanią Węglową<br />
a Węglokoksem. Było to możliwe po<br />
uzyskaniu przez strony wymaganych zgód<br />
organów korporacyjnych: Ministra Skarbu<br />
Państwa oraz Prezesa Urzędu Ochrony<br />
Konkurencji i Konsumentów.<br />
W akcie finalizującym transakcję Kompanię<br />
Węglową reprezentowali Joanna Strzelec-<br />
-Łobodzińska, prezes zarządu, Krzysztof<br />
Brejdak oraz Zbigniew Paprotny, wiceprezesi<br />
zarządu, natomiast Węglokoks Jerzy<br />
Podsiadło, prezes zarządu, oraz Bogusław<br />
Oleksy, wiceprezes zarządu. Obecna była<br />
także Aleksandra Słupska, prezes zarządu<br />
CZW Węglozbyt.<br />
<strong>Kompania</strong> Węglowa SA uzyskała z tej<br />
transakcji 39 mln zł.<br />
FINAŁ PRYWATYZACJI PEC W RUDZIE ŚLĄSKIEJ<br />
Jedna z największych firm ciepłowniczych<br />
w województwie śląskim ma nowego właściciela.<br />
Po pozytywnej decyzji UOKiK w sprawie<br />
| 3
W K O M PA N I I<br />
tłumaczył, że z uwagi na wymogi ochrony<br />
powierzchni wysokość wybierania ściany 4,<br />
na odcinku 900 m, licząc od linii projektowanego<br />
zakończenia ściany, obniżona zostanie<br />
do 2,6 m. Postęp dobowy ograniczony jest do<br />
3,5 m na dobę, przy nie przekraczaniu 80 m<br />
na miesiąc i utrzymaniu wydobycia w dni<br />
wolne. Pomimo tak znaczących ograniczeń<br />
postępu, ściana średnio uzyskuje wydobycie<br />
na poziomie 5000 t/d, przy czym ze względu<br />
na uwarunkowania dotyczące ochrony powierzchni<br />
jej zdolności produkcyjne ograniczone<br />
zostaną do 4000 t/d.<br />
Mimo wielkiego wysiłku włożonego<br />
w przejście ściany, członkowie rady nadzorczej<br />
byli zadowoleni z wizyty. – Wysoko<br />
oceniam zarówno bezpieczeństwo, jak i organizację<br />
pracy w kopalni – podsumował<br />
wizytę prof. Maciej Kaliski, przewodniczący<br />
rady. Jedyna kobieta, która zjechała<br />
na dół – Elwira Gross-Gołacka – była pod<br />
wrażeniem tego, co zobaczyła na ścianie.<br />
– Jestem pełna szacunku i podziwu dla<br />
górniczej pracy. To dla mnie prawdziwa<br />
lekcja pokory – podsumowała wizytę.<br />
Tekst i zdjęcia: Jan Czypionka<br />
Mimo wielkiego wysiłku włożonego w przejście ściany, członkowie rady nadzorczej byli<br />
zadowoleni z wizyty. Na zdjęciu, od lewej: Marian Turek, Leonard Klabis, Marek Uszko,<br />
Maciej Kaliski, Elwira Gross-Gołacka, Janusz Michalski<br />
przejęcia kontroli przez Zespół Ciepłowni<br />
Przemysłowych „Carbo-Energia” nad rudzkim<br />
PEC, władze Rudy Śląskiej ostatecznie<br />
podpisały umowę sprzedaży swojej spółki.<br />
Na decyzję Urzędu Ochrony Konkurencji<br />
i Konsumentów obie strony czekały od<br />
listopada ub. <strong>roku</strong>. Wcześniej w rudzkim<br />
magistracie odbyła się publiczna aukcja<br />
sprzedaży Przedsiębiorstwa Energetyki<br />
Cieplnej. Wobec braku innych oferentów<br />
przedsiębiorstwo zostało sprzedane za cenę<br />
wywoławczą, czyli 41,3 mln zł, innej rudzkiej<br />
spółce – Zespołowi Ciepłowni Przemysłowych<br />
„Carbo-Energia” sp. z o.o.<br />
– Przejęcie przez „Carbo-Energię” rudzkiego<br />
PEC wzmocni pozycję rynkową<br />
naszej spółki-córki na terenie Rudy Śląskiej<br />
– powiedziała Joanna Strzelec-<br />
-Łobodzińska, prezes zarządu Kompanii<br />
Węglowej SA. – Nastąpi to na bazie sieci<br />
przesyłowej kupionej spółki i wytwarzanej<br />
tam energii cieplnej. Z drugiej strony<br />
„Carbo-Energia”, dzięki wzmocnieniu potencjału<br />
wytwórczego, zapewni mieszkańcom<br />
Rudy Śląskiej bezpieczeństwo energetyczne<br />
poprzez pewność dostaw ciepła.<br />
To inwestycja, która obu firmom stworzy<br />
nowe możliwości rozwoju i pozwoli wykorzystać<br />
ich potencjał. Dla Kompanii<br />
4 |<br />
Węglowej oznacza to wsparcie naszej energetycznej<br />
linii biznesowej, zapisanej<br />
w strategii spółki. Zapewniam, że to także<br />
inwestycja, która podniesie efektywność<br />
funkcjonowania firmy, z równoczesnym<br />
dostosowaniem jej do wymogów ochrony<br />
środowiska.<br />
PEC w Rudzie Śląskiej dostarcza ciepło do<br />
ponad 1,1 tys. odbiorców. Ciepło kupuje<br />
głównie od elektrociepłowni węglowych.<br />
Największym dostawcą jest „Carbo-Energia”,<br />
która zapewnia PEC ok. 67 proc. potrzebnego<br />
ciepła. Pozostałe ciepło PEC kupuje<br />
od spółki Fortum Zabrze i spółki ZEC<br />
„Katowice”.<br />
CZARNA SERIA W „MARCELU”<br />
W czwartek, 8 marca, w polu macierzystym<br />
kopalni „Marcel” w Radlinie doszło<br />
do silnego wstrząsu.<br />
Wstrząs ten miał siłę 9,2 x 107 J (ponad<br />
3 stopnie w skali Richtera) i wystąpił w rejonie<br />
ściany M12, w pokładzie 707, na poziomie<br />
850 m. W wyniku tego wydarzenia<br />
rannych zostało trzech górników. Zostali<br />
przewiezieni do szpitali w Jastrzębiu-<br />
-Zdroju i Rybniku. 26-letni górnik, ciężko<br />
ranny w wyniku silnego wstrząsu, zmarł<br />
w piątek w szpitalu.<br />
Dziewięć dni po tym tragicznym wydarzeniu<br />
w kopalni „Marcel” zginął 45-letni sztygar<br />
zmianowy. Wypadek wydarzył się w sobotę,<br />
17 marca, po południu, na poziomie<br />
400 m pod ziemią. Doszło do niespodziewanego<br />
opadu skał stropowych, które przemieszczając<br />
się, przygniotły poszkodowanego<br />
do konstrukcji kombajnu ścianowego,<br />
powodując obrażenia śmiertelne.<br />
Dwóch górników zginęło w marcu w kopalni<br />
„Marcel”…
Menedżerowie z dyplomem<br />
Zakończyła się kolejna edycja Szkoły Menedżerów Górniczych<br />
– przedsięwzięcia Polskiej Fundacji Promocji Kadr<br />
Wykład zamykający szkolenie,<br />
pt. „Średniookresowy raport<br />
o rynku węgla na rok 2011. Tendencje<br />
rynkowe i prognozy do <strong>roku</strong> 2016”,<br />
odbył się 23 marca br. w gmachu KW SA.<br />
W uroczystości uczestniczyli Jacek Wojciechowicz,<br />
prezes zarządu PFPK, oraz Izabela<br />
Bara, wiceprezes, którzy wręczyli absolwentom<br />
dyplomy ukończenia Szkoły.<br />
Polska Fundacja Promocji Kadr powstała<br />
w 1989 <strong>roku</strong>. Misją Fundacji jest promowanie<br />
nowoczesnego zarządzania, głównie<br />
poprzez działalność szkoleniową, ukierunkowaną<br />
na rozwijanie wiedzy oraz doskonalenie<br />
umiejętności menedżerskich kadry<br />
kierowniczej różnych szczebli zarządzania<br />
w gospodarce.<br />
Działalność Fundacji od chwili jej powołania<br />
związana jest z górnictwem węgla kamiennego,<br />
a tradycyjną formą współpracy<br />
z tą branżą jest Szkoła Menedżerów Górniczych.<br />
Jednym z ważnych celów Szkoły jest<br />
umożliwienie jej uczestnikom poznania<br />
i przedyskutowania z ekspertami, w tym<br />
z przedstawicielami kierownictwa resortu<br />
gospodarki, aktualnych i perspektywicznych<br />
problemów, związanych z funkcjonowaniem<br />
i rozwojem branży górniczej.<br />
UCZESTNICY SMG Z KOMPANII WĘGLOWEJ<br />
Tomasz Bednarek – KWK „Pokój”,<br />
Marian Kucz – KWK „Piast”,<br />
Aleksander Chowaniec – KWK „Rydułtowy-Anna”, Witold Łukoszek – KWK „Halemba-Wirek”,<br />
Ireneusz Heliosz – KWK „Marcel”,<br />
Andrzej Nowak – KWK „Piekary”,<br />
Tomasz Jagoda – KWK „Bobrek-Centrum”, Piotr Oleś – KWK „Bolesław Śmiały”,<br />
Tomasz Kaletka – KWK „Jankowice”,<br />
Andrzej Szymusiak – KWK „Bielszowice”,<br />
Adam Kamyk – KWK „Knurów-Szczygłowice”, Piotr Ścierski – KWK „Ziemowit”,<br />
Krzysztof Kiełbiowski – KWK „Sośnica-Makoszowy”, Włodzimierz Surma – ZGRI,<br />
Jacek Kubina – KWK „Chwałowice”,<br />
Artur Zemlik – KWK „Brzeszcze”<br />
Na zdjęciu obok: Adam Gawęda przedstawia<br />
wykład kończący cykl szkolenia w Szkole<br />
Menedżerów Górniczych. Fot. Jan Czypionka<br />
PROGRAM ZAJĘĆ SZKOŁY MENEDŻERÓW GÓRNICZYCH<br />
• Zarządzanie strategiczne w górnictwie węgla kamiennego – prof. dr hab. inż. Andrzej Karbownik<br />
• Czy węgiel kamienny jest i będzie gwarantem bezpieczeństwa energetycznego Polski – Henryk Paszcza<br />
• Polski węgiel w polityce energetycznej Unii Europejskiej – dr Jerzy Markowski<br />
• Psychologiczne źródła bezpieczeństwa i zagrożeń tzw. czynnikiem ludzkim w środowisku pracy podziemnego zakładu<br />
górniczego – Krzysztof Kruszyński<br />
• Elektroenergetyka – wyniki i wyzwania w kontekście węgla kamiennego – dr Leopold Gabryś<br />
• Prywatyzacja górnictwa – szansa i możliwości pozyskania środków na inwestycje – Tadeusz Soroka<br />
• Stabilizacja załóg górniczych w kopalniach Kompanii Węglowej SA – prof. dr hab. Marek Szczepański<br />
• Podziemne zgazowanie węgla – zajęcia w Kopalni Doświadczalnej „Barbara” – dr hab. inż. Eugeniusz Krause, dr hab. inż.<br />
Krzysztof Cybulski<br />
• Projektowanie eksploatacji w warunkach występowania zagrożenia metanowego oraz pożarami endogenicznymi – dr hab.<br />
inż. Eugeniusz Krause<br />
• Średniookresowy raport o rynku węgla na rok 2011. Tendencje rynkowe i prognozy do <strong>roku</strong> 2016<br />
| 5
W K O M PA N I I<br />
Powodem do dumy w „Ziemowicie” jest wysokowydajny kompleks ścianowy w ścianie 914a, w pokładzie 209, na poziomie 650 m<br />
Fot. Jacek Filipiak<br />
Nie stoimy w miejscu<br />
W zaszczytnym i prestiżowym rankingu „<strong>Kopalnia</strong> <strong>roku</strong>” KWK „Ziemowit”<br />
zajęła drugie miejsce. Kapituła konkursu, organizowanego przez Szkołę<br />
Eksploatacji Podziemnej, wysoko oceniła wyniki ekonomiczno-finansowe<br />
lędzińskiej kopalni oraz poziom bezpieczeństwa pracy<br />
6 |
Schemat kopalni „Ziemowit”<br />
Przekrój geologiczny złoża kopalni<br />
Załoga kopalni „Ziemowit” to swoista<br />
mieszanka rutyny z młodością. Od lipca<br />
2007 <strong>roku</strong> przyjęto do pracy w kopalni<br />
1762 pracowników. Obecnie 42 proc.<br />
pracujących na dole to górnicy o stażu do<br />
5 lat. Te liczby najlepiej obrazują zmiany, które<br />
dokonały się w strukturze zatrudnienia.<br />
– Kiedy w lipcu 2007 <strong>roku</strong> witaliśmy pierwszą<br />
grupę pracowników nowo przyjętych,<br />
wiedzieliśmy, że ta „świeża krew” wymaga<br />
szczególnej uwagi – mówi Mirosław Pajor,<br />
główny inżynier ds. bhp i szkolenia w kopalni<br />
„Ziemowit”. – Jako pierwsi w Kompanii Węglowej<br />
SA podjęliśmy pracę nad stworzeniem<br />
procedury, która pozwoliłaby na łagodną<br />
adaptację nowych pracowników w specyficznym<br />
środowisku pracy. Ta procedura została<br />
następnie wykorzystana jako model referencyjny<br />
przy tworzeniu programu adaptacji<br />
zawodowej dla całej Kompanii Węglowej SA.<br />
Ze względu na fakt, że przyjęcia do pracy odbywały<br />
się po wieloletniej przerwie, istniały<br />
obawy, jak nowych przyjmie do swojego grona<br />
załoga i czy będą chętni do pracy na dole.<br />
Teraz znamy już odpowiedź na te pytania<br />
– wyjaśnia inż. Pajor.<br />
Proces integracji załogi kopalni „Ziemowit”<br />
przebiega jak dotąd bez zakłóceń. Świadczy<br />
to o dobrym przygotowaniu młodych<br />
ludzi do pracy w górnictwie. Wielu z nich,<br />
bo aż 70 proc. pracowników ze stażem do<br />
5 lat, może pochwalić się tytułem technika<br />
lub dyplomem wyższej uczelni. Mimo<br />
to chętnie deklarują podjęcie dalszej nauki<br />
w celu uzyskania wykształcenia branżowego.<br />
Obawy, czy znajdą się chętni do ciężkiej<br />
pracy w kopalni, bardzo szybko stały<br />
się nieaktualne. Dziennie składanych jest<br />
kilkanaście, a bywa, że kilkadziesiąt podań<br />
o przyjęcie do pracy w kopalni „Ziemowit”.<br />
Często syn przychodzi z podaniem do pracy<br />
w towarzystwie swego ojca, który jest<br />
naszym wieloletnim pracownikiem.<br />
– Zmianie pokoleniowej towarzyszy przekazywanie<br />
tradycji górniczych – mówi Mirosław<br />
| 7
W K O M PA N I I<br />
W kopalni „Ziemowit” zainstalowano ostatnio urządzenie przypominające bankomat, ale nie ma w nim pieniędzy, jest natomiast bank… danych<br />
Fot. Jan Czypionka<br />
Pajor. – Patrząc na strukturę zatrudnienia<br />
według miejsca zamieszkania, możemy powiedzieć,<br />
że większość naszych pracowników<br />
mieszka w bezpośrednim sąsiedztwie kopalni<br />
„Ziemowit”. Prawie trzy czwarte załogi to<br />
mieszkańcy lokalnych społeczności, którzy<br />
swoje budżety rodzinne wiążą z pracą w kopalni<br />
„Ziemowit”. Wielu z tych pracowników<br />
patrzy na kopalnię nie tylko przez pryzmat<br />
górniczego trudu, ale też dobrego i przyjaznego<br />
miejsca pracy. Wiele razy już podkreślałem,<br />
że w moim odczuciu załoga kopalni<br />
„Ziemowit” tworzy swoistą rodzinę ludzi<br />
wspierających się w pracy i umiejących spędzać<br />
razem czas także poza nią. To sprzyja<br />
powstawaniu silnych więzi łączących ludzi.<br />
Dobra atmosfera wpływa na wysoką wydajność.<br />
Obecnie załoga „Ziemowita” może pochwalić<br />
się wynikiem wydobycia 1000 ton<br />
węgla na jednego zatrudnionego. Obrazuje<br />
to ogrom trudu górnika, włożony w swoją<br />
8 |<br />
pracę, oraz wysoki poziom profesjonalizmu.<br />
Zintegrowana, odmłodzona załoga, jej odpowiedzialność<br />
i zaangażowanie to nie jedyne<br />
źródła sukcesu. Dyrekcja kopalni, pod wodzą<br />
Piotra Niełacnego, optymalizuje i ogranicza<br />
koszty działalności, co ma bezpośrednie<br />
przełożenie na dodatni wynik finansowy<br />
netto Kompanii Węglowej.<br />
Powodem do dumy w „Ziemowicie” jest wysokowydajny<br />
kompleks ścianowy w ścianie<br />
914a, w pokładzie 209, na poziomie 650 m.<br />
Produkcja węgla z tej ściany to ok. 10 000 t<br />
na dobę, przy około 200-metrowym postępie<br />
miesięcznym. Inwestycje w nowoczesne<br />
maszyny, urządzenia i technologie gwarantują<br />
utrzymanie stałego i wysokiego poziomu<br />
wydobycia, pozwalającego utrzymać status<br />
znaczącego dostawcy węgla na krajowy rynek<br />
energetyczny.<br />
Wymiernym skutkiem produkcji węgla<br />
jest nie tylko zysk, ale też obowiązek<br />
odprowadzania danin publicznoprawnych.<br />
<strong>Kopalnia</strong> „Ziemowit”, wchodząca w struktury<br />
Kompanii Węglowej SA, zasila budżety<br />
państwowe i samorządowe kwotą około<br />
300 mln zł rocznie. Tym samym w znaczącym<br />
stopniu przyczynia się do rozwoju<br />
gmin górniczych, leżących na jej obszarze.<br />
Powszechnie zaś wiadomo, że rozwój każdej<br />
jednostki terytorialnej wiąże się jednocześnie<br />
ze wzrostem energochłonności.<br />
Zatem w interesie lokalnego samorządu<br />
jest utrzymanie dobrej kondycji kopalni<br />
„Ziemowit” możliwie jak najdłużej. Z myślą<br />
o rozwoju kopalni „Ziemowit” dyrekcja<br />
postawiła na przewidywalność i stabilność<br />
produkcji, która jest w głównej mierze wynikiem<br />
prawidłowego procesu projektowania.<br />
W listopadzie 2011 r. złożony został do<br />
ministra środowiska wniosek o wydanie<br />
koncesji na poszukiwanie i rozpoznanie złoża<br />
„Imielin-Północ”, położonego na terenie
Imielina, Mysłowic i Jaworzna. Pozwoli<br />
to na zwiększenie bazy zasobowej o blisko<br />
250 mln t zasobów geologicznych i ich zagospodarowanie<br />
już od 2020 r. Dzięki temu<br />
przedłużona zostanie zdolność produkcyjna<br />
kopalni o około 20-30 lat, co przy trudnym<br />
rynku pracy i kurczących się zasobach węgla<br />
kamiennego w Polsce stanowi wyzwanie<br />
na skalę nie tylko lokalną, lecz całego kraju.<br />
Po sczerpaniu zasobów niemetanowych istnieje<br />
po 2050 r. możliwość dalszego rozwoju<br />
kopalni, skierowanego głównie na eksploatację<br />
węgla ze złóż metanowych, co pozwoli<br />
na utrzymanie wydobycia nawet do 2100 r.<br />
Rok 2012 jest rokiem obchodów jubileuszu<br />
60-lecia działalności kopalni „Ziemowit”.<br />
Ten jubileusz podkreśla trwałą obecność<br />
kopalni w krajowym górnictwie i bez wątpienia<br />
jest zasługą ciężkiej i wytrwałej<br />
pracy pokoleń górników. „Ziemowit” to kopalnia<br />
nie tylko z chlubną przeszłością, ale<br />
także z perspektywami rozwoju.<br />
Kolejną inwestycją wartą odnotowania jest<br />
System Obserwacji Sejsmologicznej SOS,<br />
o pojemności 64 kanałów, w miejsce dotychczasowej<br />
aparatury podstawowej 16-kanałowej.<br />
Modernizacja pozwala na obserwację<br />
większego obszaru robót górniczych kopalni,<br />
zwiększenie progu detekcji, niezawodności<br />
i dokładności lokalizacji, zwiększenie<br />
niezawodności całego systemu oraz lepsze<br />
wykorzystanie danych sejsmologicznych do<br />
oceny zagrożenia tąpaniami.<br />
Informacja jest najcenniejszym towarem.<br />
Informacja na temat bezpieczeństwa pracy<br />
jest bezcenna. W kopalni „Ziemowit”<br />
zainstalowano ostatnio urządzenie przypominające<br />
bankomat, ale nie ma w nim<br />
pieniędzy, jest natomiast bank… danych.<br />
Boks informacyjny pozwala wszystkim<br />
pracownikom, zwłaszcza tym o małym stażu<br />
pracy, uzyskać w łatwy sposób dostęp<br />
do dokumentów na temat bezpieczeństwa,<br />
obowiązujących instrukcji stanowiskowych,<br />
informacji o położeniu wyrobisk<br />
czy numerach telefonów zlokalizowanych<br />
w wyrobiskach dołowych. Pokazuje także<br />
schemat dróg ucieczkowych. Ponadto boks<br />
informacyjny pozwala korzystać z programu<br />
LOTUS, który umożliwia m.in. dostęp<br />
do Elektronicznej Księgi Praw.<br />
– Zainteresowanie tym urządzeniem jest<br />
duże – mówi Mirosław Pajor, szef Działu<br />
BHP. – Zgromadzenie najważniejszych dokumentów<br />
związanych z bezpieczeństwem<br />
pracy w formie cyfrowej i łatwe udostępnienie<br />
ich górnikom – to jego główna zaleta.<br />
Inwestycje produkcyjne są istotne dla przyszłości<br />
kopalni, ale dyrekcja nie zapomina<br />
o dniu codziennym i warunkach pracy górników.<br />
Trwają remonty łaźni, które są wykonywane<br />
z myślą o stałym podnoszeniu<br />
komfortu pracy. Podjęto starania, aby dla<br />
pracowników kopalni „Ziemowit” zwiększona<br />
została liczba bezpłatnych miejsc<br />
parkingowych, gdyż kwestia parkowania<br />
samochodów stawała się coraz poważniejsza<br />
wraz z zanikaniem transportu zbiorowego.<br />
Dobrą wiadomością dla górników z „Ziemowita”<br />
była informacja, że będą mogli pić<br />
wodę z własnego podziemnego źródła. Naturalnie<br />
oczyszczona i wzbogacona w warstwach<br />
czwartorzędowych i karbońskich<br />
woda jest jakościowo lepsza od wielu znanych<br />
marek wody mineralnej. <strong>Kopalnia</strong>na<br />
woda czerpana jest z pompowni, z głębokości<br />
ponad 400 m pod ziemią, gdzie spływa<br />
z północnych granic obszaru górniczego kopalni<br />
„Ziemowit” – z rejonów zlikwidowanych<br />
szybów „Piast II” i „Hołdunów”. Jest<br />
silnie zmineralizowana – całkowita zawartość<br />
składników mineralnych wynosi w niej<br />
ok. 880 mg/dm 3 . Zawiera m.in. magnez,<br />
sód, wapń, wodorowęglany, niektóre chlorki<br />
i siarczany. Inwestycja w wodę ma wymiar<br />
ekonomiczny, ale też ekologiczny. Zapewnienie<br />
pracującym w trudnych warunkach górnikom<br />
dostępu do wody z kopalnianych ujęć<br />
zastąpi wodę dostarczaną w plastikowych<br />
butelkach, które należało potem utylizować.<br />
Obecnie górnicy napełniają wodą własne pojemniki<br />
wielokrotnego użytku.<br />
Wszystkie te inwestycje to seria zintegrowanych<br />
działań, mających na celu sprostanie<br />
wymogom współczesnej gospodarki rynkowej<br />
– mówi Piotr Niełacny, dyrektor kopalni<br />
„Ziemowit”. – W tym kierunku idą też nasze<br />
dalsze zamierzenia. Podjęliśmy wspólnie<br />
ze starostwem bieruńsko-lędzińskim kroki<br />
w kierunku reaktywacji szkoły, która będzie<br />
kształciła młodych ludzi do pracy w górnictwie.<br />
Ostatni nabór do szkoły górniczej<br />
odbył się na tych terenach na początku lat<br />
dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku.<br />
Staramy się nie stać w miejscu, lecz myśleć<br />
o przyszłości. Nagroda, którą odebrałem<br />
w imieniu załogi „Ziemowita”, utwierdza<br />
mnie w przekonaniu, że wszystko, co robimy,<br />
jest akceptowane nie tylko przez nas,<br />
ale i doceniane przez innych – podsumowuje<br />
dyrektor Niełacny.<br />
JC<br />
Dobrą wiadomością dla górników z „Ziemowita” była informacja, że będą mogli pić wodę z własnego podziemnego źródła<br />
Fot. Jan Czypionka<br />
| 9
W K O M PA N I I<br />
Marek Hys, instruktor, i Marek Mikołajek, jego podopieczny, przed zjazdem na dół. Fot. Paweł Palacz<br />
W „Pokoju” najbezpieczniej<br />
Dyrektorzy cenią tę nagrodę, przyjmują splendory, ale niechętnie o tym<br />
mówią. Jeżeli ich kopalnia została uznana za bezpieczną, to niech tak<br />
pozostanie, lepiej nie zapeszać<br />
10 |
Nie inaczej jest z tegorocznym laureatem<br />
I nagrody w konkursie „Bezpieczna<br />
kopalnia”. Grzegorz Kotlorz,<br />
dyrektor ds. produkcji, kierownik ruchu zakładu<br />
górniczego kopalni „Pokój”, z dumą pokazuje<br />
otrzymany dyplom, ale nie zamierza<br />
specjalnie się chwalić.<br />
– To sukces całej załogi – od pracowników<br />
fizycznych po dozór – wyjaśnia skromnie dyrektor.<br />
– Ważna jest samodyscyplina, świadomość<br />
zagrożeń oraz przekazywanie doświadczeń<br />
długoletnich pracowników młodszym,<br />
którzy dopiero zaczynają pracę w kopalni.<br />
Zadowolenia z nagrody nie kryje Bogusław<br />
Gruchalski, kierownik Działu BHP i Szkolenia.<br />
– Zanotowaliśmy w ubiegłym <strong>roku</strong><br />
40 wypadków lekkich – wyjaśnia. – Można<br />
powiedzieć, że to jedynie 40 wypadków, ale<br />
to i tak o 40 za dużo. Podchodzimy do wyróżnienia<br />
bez euforii i z pokorą, ponieważ<br />
świadomi jesteśmy zagrożeń, które każdego<br />
dnia czyhają na górników. Wiemy, ile<br />
mamy jeszcze do zrobienia, dlatego jesteśmy<br />
dalecy od samozadowolenia.<br />
Iwona Chrószcz, kopalniana psycholog,<br />
która od 17 lat pracuje z górnikami, podkreśla<br />
rolę osobowości pracownika w procesie<br />
adaptacyjnym. Istotna jest także<br />
motywacja do podjęcia pracy na dole,<br />
a tymi czynnikami są przede wszystkim<br />
stabilizacja i pewność pracy. Ważne jest<br />
również nawiązanie do tradycji rodzinnej.<br />
Pani Iwona zauważa negatywne zjawisko,<br />
jakim jest zamknięcie szkół górniczych.<br />
Nieobecność przez wiele lat na scenie<br />
oświatowej takich placówek odbija się<br />
dziś czkawką. Co prawda żadna szkoła nie<br />
jest w stanie przygotować górnika do pracy<br />
w warunkach zagrożeń panujących na<br />
dole, ale kopalnie nadal odczuwają skutki<br />
tego, że w fachu górnika do niedawna<br />
nikt nie kształcił. Teraz powoli sytuacja ta<br />
zmienia się, ale na efekty pewnie przyjdzie<br />
nam jeszcze trochę poczekać.<br />
Najistotniejszym elementem wpływającym<br />
na bezpieczeństwo pracy jest proces<br />
adaptacji zawodowej nowo przyjętych<br />
pracowników. O powodzeniu decydują<br />
kwalifikacje i zaangażowanie instruktorów,<br />
którzy opiekują się górnikami w czerwonych<br />
hełmach. Doskonale ze swojej<br />
ważnej roli zdaje sobie sprawę Marek Hys,<br />
który jest w stałym kontakcie ze swymi<br />
podopiecznymi.<br />
– Instruktor nie odstępuje swojego podopiecznego<br />
– wyjaśnia. – W zasadzie prawie<br />
dosłownie prowadzi go za rękę. Trzeba<br />
poznać wszystkie stanowiska pracy, bo na<br />
każdym jest inne zagrożenie, trzeba umieć<br />
przekazać początkującemu górnikowi całą<br />
swoją wiedzę.<br />
<strong>Kopalnia</strong> „Pokój” to jednen z mniejszych zakładów<br />
Kompanii Węglowej, węgiel zalega<br />
tu płytko, nie ma porównania np. z „Halembą”.<br />
Warunki naturalne sprzyjają bezpiecznej<br />
pracy, ale jest to tylko bonus. Decydujące<br />
są organizacja i kultura pracy, motywacja,<br />
zaangażowanie, odpowiednia atmosfera,<br />
która nie zwiększa i tak istniejących stresów<br />
oraz łut górniczego szczęścia…<br />
Jan Czypionka<br />
Zadowolenia z nagrody nie kryje Bogusław Gruchalski, kierownik<br />
Działu BHP i Szkolenia<br />
Iwona Chrószcz, kopalniana psycholog, która od 17 lat pracuje z górnikami,<br />
podkreśla rolę osobowości pracownika w procesie adaptacyjnym<br />
KONKURS „BEZPIECZNA KOPALNIA”<br />
Organizatorami konkursu są: Wyższy Urząd Górniczy, Fundacja „Bezpieczne Górnictwo” im. prof. Wacława Cybulskiego, Szkoła<br />
Eksploatacji Podziemnej.<br />
Celem konkursu jest promowanie osiągnięć w zakresie bezpieczeństwa pracy w polskich kopalniach oraz wyróżnianie tych spośród<br />
nich, które wykazują największą dbałość o przestrzeganie przepisów i zasad bhp.<br />
Konkurs organizowany jest w dwóch kategoriach – osobno dla kopalń węgla kamiennego, osobno dla kopalń rud miedzi.<br />
Główne kryteria konkursu: liczba wypadków śmiertelnych i ciężkich w latach poprzedzających, data ostatniego wypadku śmiertelnego,<br />
liczba wypadków lekkich zaistniałych w kopalniach bez wypadków śmiertelnych i ciężkich w <strong>roku</strong> 2010, liczba kolejnych<br />
dni bez wypadku w <strong>roku</strong> 2010, występujące zagrożenia naturalne (wg stopni, kategorii i klas), liczba załogi ogółem, w tym pod<br />
ziemią, wielkość wydobycia (tys. ton/dobę).<br />
W kapitule konkursu zasiadali: Wojciech Magiera, wiceprezes WUG, prof. Józef Dubiński, dyrektor naczelny Głównego Instytutu<br />
Górnictwa, prof. Stanisław Krzemień z Politechniki Śląskiej, prof. Paweł Krzystolik z GIG, prof. Krzysztof Cybulski z Fundacji<br />
„Bezpieczne Górnictwo”, Beata Marynowska z Okręgowego Inspektoratu Pracy w Katowicach, Janusz Koc z chorzowskiego ZUS,<br />
dr Jerzy Kicki, przewodniczący komitetu organizacyjnego Szkoły Eksploatacji Podziemnej, i dr Eugeniusz Sobczyk z komitetu<br />
organizacyjnego Szkoły Eksploatacji Podziemnej.<br />
| 11
W K O M PA N I I<br />
Sukces i co dalej…<br />
<strong>Kopalnia</strong> „Brzeszcze” została laureatką nagrody „Postęp <strong>roku</strong> 2011”,<br />
przyznawanej przez Szkołę Eksploatacji Podziemnej<br />
12 |
Dla kopalni, która jest największym<br />
zakładem produkcyjnym w województwie<br />
małopolskim, ta nagroda<br />
to cenne wyróżnienie, na które – co<br />
podkreśla Kazimierz Grzechnik, dyrektor<br />
„Brzeszcz” – pracowała cała załoga.<br />
Kryteria przyznawania tej nagrody są jasne,<br />
czytelne i wymierne. Zgodnie z regulaminem<br />
konkursu, w kategorii „Największy<br />
postęp w <strong>roku</strong>” zwycięża kopalnia, która<br />
uzyskała największą poprawę swoich<br />
wskaźników na przestrzeni ostatniego<br />
<strong>roku</strong>, przy zachowaniu odpowiedniego<br />
stanu bezpieczeństwa pracy.<br />
– Uzyskanie tego wyróżnienia było możliwe<br />
również dzięki efektom realizacji kilku<br />
priorytetowych inwestycji, wpływających<br />
zarówno na wyniki techniczno-ekonomiczne,<br />
jak i bezpieczeństwo oraz poprawę<br />
komfortu pracy załogi – mówi Włodzimierz<br />
Majer, kierownik Działu Inwestycji<br />
i Przygotowania Produkcji. – Mam tu na<br />
myśli modernizację układu sprężonego powietrza<br />
poprzez zastosowanie baterii sprężarek<br />
kompaktowych, modernizację stacji<br />
uzdatniania wody, zakup kompleksu ścianowego<br />
czy wreszcie rozbudowę poziomu<br />
wydobywczego 900 metrów.<br />
<strong>Kopalnia</strong> realizuje dwie kolejne strategiczne<br />
inwestycje – budowę powierzchniowej<br />
stacji odmetanowania oraz zakup<br />
kompleksu obudowy zmechanizowanej<br />
dla eksploatacji ściany nr 121, w pokładzie<br />
364, w partii zachodniej. Szczególnie ważna<br />
jest ta pierwsza inwestycja, związana<br />
bezpośrednio z podniesieniem poziomu<br />
bezpieczeństwa pracy załogi zatrudnionej<br />
na dole w warunkach wysokiego zagrożenia<br />
metanowego. Będzie ona miała<br />
również wpływ na efekty ekonomiczne kopalni,<br />
związane ze sprzedażą ujmowanego<br />
metanu do dwóch odbiorców zewnętrznych<br />
– Synthos Dwory w Oświęcimiu – ok.<br />
95 proc. ujmowanego metanu i Nadwiślańskiej<br />
Spółki Energetycznej – ok. 5 proc.<br />
ujmowanego metanu.<br />
Po wybudowaniu powierzchniowej stacji<br />
odmetanowania kopalnia planuje realizację<br />
kolejnej inwestycji związanej z gospodarczym<br />
wykorzystaniem metanu<br />
w układzie kogeneracji – budowy stacji<br />
silników metanowych. Zaplanowano zabudowę<br />
dwóch silników metanowych<br />
o łącznej mocy elektrycznej 5 MW wraz<br />
z wyposażeniem, pozwalających na produkcję<br />
energii elektrycznej i cieplnej na<br />
bazie spalania metanu pozyskiwanego<br />
z nowej stacji odmetanowania. Jednocześnie<br />
kopalnia przewiduje konieczność<br />
WSKAŹNIK RÓŻNICA (%)<br />
wzrost wartości sprzedaży na jednego zatrudnionego 64,8<br />
wzrost koncentracji produkcji 39,7<br />
wzrost wyniku finansowego 65,39<br />
zmniejszenie kosztu jednostkowego wydobycia 4,89<br />
zmniejszenie stanu zapasów 52,61<br />
spadek wskaźnika wypadkowości na 100 tys. roboczodniówek 17,2<br />
spadek wskaźnika wypadkowości na 1000 zatrudnionych 18,3<br />
spadek wskaźnika ciężkości wypadków 2,7<br />
<strong>Kopalnia</strong> „Brzeszcze” przyjęła w 2011 <strong>roku</strong> do pracy ponad 400 nowych pracowników.<br />
Wśród nich znalazła się Justyna Gamża, która odbywa staż w zakładzie przeróbki węgla<br />
| 13
W K O M PA N I I<br />
zastosowania docelowo układu trigeneracji<br />
do produkcji energii „chłodu”<br />
w celu poprawy warunków klimatycznych<br />
z chwilą uruchomienia nowego poziomu<br />
wydobywczego 900 m.<br />
– Takie działania kopalni, zmierzające do<br />
ograniczenia kosztów związanych z zakupem<br />
energii elektrycznej i cieplnej przy<br />
utrzymaniu wydobycia węgla o dobrych<br />
parametrach jakościowych na poziomie<br />
około 2 milionów ton rocznie, będą sukcesywnie<br />
wpływać na poprawę wyników<br />
ekonomicznych, tak aby kopalnia<br />
„Brzeszcze” stała się trwale rentownym<br />
ogniwem Kompanii Węglowej SA – podsumowuje<br />
Kazimierz Grzechnik, dyrektor<br />
„Brzeszcz”.<br />
DOBRY I ZŁY METAN<br />
Metan jest niestety największym zagrożeniem występującym w kopalni. O skali<br />
tego zagrożenia świadczą następujące dane za rok 2011:<br />
• całkowita metanowość kopalni ok. 214,0 m 3 CH 4<br />
/min.<br />
• metanowość wentylacyjna<br />
ok. 137,0 m 3 CH 4<br />
/min.<br />
• ujęcie systemami odmetanowania ok. 77,0 m 3 CH 4<br />
/min.<br />
W skali <strong>roku</strong> 2011 ogółem ze złoża wydzieliło się ok. 111 mln m 3 CH 4<br />
, z czego ok.<br />
40 mln m 3 ujęto systemami odmetanowania.<br />
Struktura odmetanowania pokładów węgla w kopalni „Brzeszcze” przedstawia<br />
się następująco: 80 proc. to ujęcie zza tam izolacyjnych, natomiast 20 proc. – ze<br />
ścian wydobywczych. Efektywność odmetanowania kształtuje się na poziomie ok.<br />
36 proc. W celu zapewnienia właściwego funkcjonowania ruchu zakładu górniczego<br />
i bezpieczeństwa prowadzonych robót, kopalnia, dla zwiększenia ilości ujmowanego<br />
metanu, wprowadziła eksploatację z wykorzystaniem tzw. chodników metanowych<br />
(drenażowych) nadległych, gdzie efektywność odmetanowania sięga 80 proc.<br />
Nowoczesna zwałowarka ułatwi składowanie i ekspedycję wydobytego urobku<br />
14 |
PONAD 100 LAT HISTORII<br />
Historia Kopalni Węgla Kamiennego „Brzeszcze” sięga 1898 <strong>roku</strong>, kiedy to na terenie osady Brzeszcze prowadzono wiercenia geologiczne.<br />
Natrafiono wówczas na warstwy karbońskie na głębokości 56 i 78 m. Tereny te były wówczas rolniczymi kresami Galicji w<br />
powiecie Biała. Już w 1903 <strong>roku</strong> rozpoczęto drążenie pierwszego szybu – „Andrzej I”. Dwa lata później przystąpiono do głębienia<br />
następnego szybu wydobywczego – „Andrzej II”, a w 1907 <strong>roku</strong> założono pierwszy poziom wydobywczy, na głębokości 109 m,<br />
i rozpoczęto eksploatację.<br />
Obecny obszar górniczy kopalni zlokalizowany jest w obrębie Kotliny Oświęcimskiej na terenie dwóch województw – małopolskiego<br />
i śląskiego. Zdecydowana większość tego obszaru należy do województwa małopolskiego – dotyczy to miasta Brzeszcze oraz<br />
przynależnych do tej gminy sołectw Jawiszowice, Skidziń, Przecieszyn i Wilczkowice. Część północno-wschodnia należy do gminy<br />
Oświęcim – są to miejscowości Rajsko i Harmęże, natomiast północno-zachodnia do gminy Miedźna (miejscowość Góra).<br />
<strong>Kopalnia</strong> „Brzeszcze” jest obecnie zakładem jednoruchowym. Po zakończeniu w 1996 <strong>roku</strong> eksploatacji w obrębie Ruchu II<br />
– Jawiszowice wskutek sczerpania zasobów nastąpiła jego likwidacja. Historycznie należy również wspomnieć, że w 2005 <strong>roku</strong><br />
kopalnia „Brzeszcze” została połączona z kopalnią „Silesia” w dwuruchowy zakład górniczy KWK „Brzeszcze-Silesia” z siedzibą<br />
w Brzeszczach. W grudniu 2010 <strong>roku</strong>, w wyniku decyzji podjętej przez zarząd Kompanii Węglowej SA o sprzedaży Ruchu II – Silesia,<br />
kopalnia wróciła do modelu funkcjonowania zakładu jednoruchowego.<br />
Zasoby bilansowe węgla KWK „Brzeszcze” wynoszą 317,8 mln t, zasoby przemysłowe 117,2 mln t, w tym operatywne 69,0 mln t.<br />
Węgiel charakteryzuje się dobrymi parametrami jakościowymi, a szczególnie niską zawartością siarki.<br />
W procesie wydobycia pozyskiwany jest również metan jako kopalina towarzysząca, którego zasoby bilansowe wynoszą 2 918,9<br />
mln m 3 , w tym zasoby przemysłowe 1 023,8 mln m 3 .<br />
<strong>Kopalnia</strong> zagospodarowuje nadmiar wód dołowych. W pierwszym etapie kopalniana stacja<br />
uzdatniania dostarcza wodę na potrzeby socjalne załogi, w drugim planowane są dostawy<br />
na rzecz gminy. Na zdjęciu: Jerzy Gasica dogląda pracy filtrów<br />
Zagrożenie metanowe wymusiło modernizację układu sprężonego powietrza poprzez zastosowanie<br />
baterii sprężarek kompaktowych. Na zdjęciu: przygotowanie kolejnej sprężarki do rozruchu<br />
| 15
Widok na szyby „Piotr” i „Paweł”<br />
PANORAMY MARKA STAŃCZYKA<br />
Prezentujemy kolejny zestaw panoramicznych zdjęć<br />
tego autora. Tym razem mamy okazję zobaczyć panoramy<br />
kopalń „Knurów-Szczygłowice” Ruch Knurów<br />
i „Sośnica-Makoszowy” Ruch Makoszowy.<br />
Marek Stańczyk to fotografik, urodzony w 1979<br />
<strong>roku</strong> w Siemianowicach Śląskich.<br />
Dokumentalista architektury przemysłowej na Górnym<br />
i Dolnym Śląsku. Od kilku lat realizuje własny<br />
projekt, zatytułowany „Made in Silesia”, dokumentujący<br />
Śląsk na fotografii, dźwięku oraz w filmie.<br />
Filmy, które ukazują pejzaż Śląska oraz rozbiórki<br />
obiektów, można zobaczyć pod wyszukiwanym<br />
w przeglądarce tytułem „MADE IN SILESIA”. Autor<br />
publikuje je jako „fredmentor”.<br />
Widok na zakład przeróbki i szyby I-II & III<br />
16 |
| 17
W K O M PA N I I<br />
Spory postęp, choć nadal<br />
na minusie…<br />
Wyniki uzyskane za 2011 rok upoważniają do stwierdzenia, że realizacja programu naprawczego dała oczekiwane wyniki i przyczyniła się<br />
do znaczącego wzrostu efektywności funkcjonowania kopalni „Halemba-Wirek”. Fot. Jan Czypionka<br />
Byli tacy, którzy skazywali „Halembę-Wirek” na zamknięcie, tymczasem<br />
w prestiżowym konkursie Szkoły Eksploatacji Podziemnej „Postęp <strong>roku</strong>”<br />
kopalnia zajęła trzecie miejsce<br />
<strong>Kopalnia</strong> ta praktycznie od momentu<br />
powstania Kompanii Węglowej,<br />
tj. od 2003 r., generowała ujemne<br />
wyniki finansowe. 15 lipca 2010 r. powołano<br />
Zespół Roboczy do Oceny Stanu Aktualnego<br />
i Przyszłego KWK „Halemba-Wirek”,<br />
w skład którego weszli m. in. przedstawiciele<br />
strony związkowej.<br />
Zadaniem Zespołu Roboczego było dokonanie<br />
analizy stanu kopalni i przedstawienie<br />
18 |<br />
zarządowi KW SA propozycji dalszego postępowania.<br />
W czasie posiedzeń zespołu przeanalizowano<br />
kilka wariantów funkcjonowania<br />
kopalni „Halemba-Wirek”. Szczegółowej<br />
analizie poddano wariant bazowy,<br />
w którym zrestrukturyzowana kopalnia<br />
„Halemba-Wirek” funkcjonuje samodzielnie.<br />
Rozpatrywany był także wariant połączenia<br />
kopalń „Pokój”, „Bielszowice”<br />
i „Halemba-Wirek”, oraz tzw. wariant zamrożeniowy.<br />
W pracach zespołu roboczego nad wyborem<br />
najkorzystniejszej koncepcji funkcjonowania<br />
kopalni wykorzystano opracowania<br />
własne oraz przygotowane przez zewnętrznych<br />
ekspertów: prof. dr. hab. inż. Romana<br />
Magdę, kierownika Katedry Ekonomiki<br />
i Zarządzania w Przemyśle AGH w Krakowie,<br />
pt. „Analiza dalszego funkcjonowania
KWK «Halemba-Wirek»”, dr. Krystiana Pera,<br />
pracownika Katedry Inwestycji i Nieruchomości<br />
Akademii Ekonomicznej w Katowicach,<br />
pt. „Opinia w zakresie długoterminowej<br />
efektywności finansowej eksploatacji złoża<br />
Halemba II OG Halemba II partia K i L”,<br />
prof. dr. hab. inż. Wacława Dziurzyńskiego,<br />
kierownika Instytutu Mechaniki Górotworu<br />
PAN w Krakowie, pt. „Analiza sieci wentylacyjnej<br />
połączonych kopalń «Bielszowice»,<br />
«Pokój» i «Halemba-Wirek» w aspekcie efektywnego<br />
zagospodarowania złoża oraz ograniczenia<br />
eksploatacji podpoziomowej”.<br />
Ostatecznie, po wielu analizach, Zespół<br />
rekomendował zarządowi KW SA wybór<br />
wariantu bazowego, przewidującego samodzielne<br />
funkcjonowanie zrestrukturyzowanej<br />
kopalni. Zespół postulował<br />
także konieczność szczegółowego monitoringu<br />
realizacji założeń wariantu bazowego<br />
w okresach kwartalnych.<br />
Zarząd Kompanii Węglowej zatwierdził<br />
wnioski końcowe Zespołu i przyjął do realizacji<br />
wariant bazowy.<br />
Na podstawie tego wariantu opracowano dla<br />
kopalni „Halemba-Wirek” plan techniczno-<br />
-ekonomiczny na 2011 r. Plan ten zakładał<br />
wydobycie 2,041 mln t węgla handlowego,<br />
zatrudnienie 3233 pracowników na koniec<br />
<strong>roku</strong>, z tego 2643 na dole, 590 na powierzchni,<br />
jednostkowy koszt produkcji wynoszący<br />
12,61 zł/GJ, który wynika z założonych kosztów<br />
produkcji węgla handlowego i jego wartości<br />
opałowej.<br />
W 2011 r. odbyło się 11 posiedzeń Zespołu<br />
Monitorującego, w trakcie których na bieżąco<br />
kontrolowano realizację przyjętych<br />
dla kopalni zadań, w tym m.in. wielkość<br />
wydobycia, postępy w robotach przygotowawczych,<br />
stan zatrudnienia, wydajność<br />
ogólną, dołową, jakość miałów surowych,<br />
koszty produkcji w zł/GJ, nakłady inwestycyjne.<br />
Ponadto szczegółowo analizowano<br />
poszczególne zagadnienia i uzgadniano<br />
wprowadzenie niezbędnych korekt.<br />
Realizacja zadań za rok 2011 przez kopalnię<br />
„Halemba-Wirek” przedstawia się<br />
następująco: wydobycie – 1,916 mln t,<br />
tj. o 125,0 tys. t (6%) mniej w odniesieniu do<br />
PTE, zatrudnienie – 3822 osoby, w tym na<br />
dole 3027 osób, na powierzchni 795 osób,<br />
co jest zgodne z przyjętymi założeniami,<br />
jednostkowy koszt produkcji – 13,45 zł/GJ,<br />
tj. wyższy o 0,84 zł od założonego w PTE,<br />
postęp robót przygotowawczych za 2011 r.<br />
– 1042 m, w tym oddziały własne – 8266 m,<br />
firmy obce – 1776 m, jakość miałów surowych<br />
– 19,321 GJ/t, tj. o 0,008 GJ/t wyższe<br />
niż zadania określone w PTE.<br />
Realizacja nakładów inwestycyjnych<br />
za 2011 rok wyniosła 83 227,2 tys. zł,<br />
tj. 102,7 proc.<br />
Jak wynika z analiz przeprowadzonych<br />
w trakcie posiedzeń Zespołu Monitorującego,<br />
główną przyczyną niewykonania założonego<br />
w PTE poziomu wydobycia było pogorszenie<br />
warunków górniczo-geologicznych<br />
w prowadzonych ścianach wydobywczych.<br />
Uzyskany przez kopalnię jednostkowy koszt<br />
produkcji na poziomie wyższym o 0,84 zł/GJ<br />
niż założony w PTE oceniono jako zadawalający<br />
– mówi Wojciech Szymiczek, dyrektor<br />
kopalni. – Nieznaczne przekroczenie<br />
poziomu kosztów założonego w PTE było<br />
wynikiem obiektywnych utrudnień, wpływających<br />
negatywnie na poziom kosztów<br />
produkcji. Dla porównania: jednostkowy<br />
koszt produkcji za 2010 rok wyniósł 17,37<br />
złotych na gigadżul i był wyższy o 3,92 złotych<br />
od prognozowanego za 2011 rok.<br />
Mniejszy niż zakładany postęp wyrobisk<br />
wykonywanych przez firmy zewnętrzne<br />
związany jest głównie z długimi procedurami<br />
przetargowymi, wysokimi cenami<br />
oferowanymi przez wykonawców lub wręcz<br />
brakiem chętnych do realizacji robót.<br />
Wysoko oceniono poziom jakości miałów<br />
surowych, który był wyższy o 0,008 GJ/t<br />
niż zadanie określone w PTE, co jest szczególnie<br />
istotne w kontekście występującego<br />
w eksploatowanych ścianach pogorszenia<br />
warunków górniczo-geologicznych.<br />
Realizacja inwestycji na poziomie 102,7<br />
proc. jest bardzo korzystna w aspekcie<br />
przygotowania frontu robót na 2012 r.<br />
i lata kolejne oraz przewidzianych do realizacji<br />
złożonych zadań inwestycyjnych.<br />
Wyniki uzyskane za 2011 r. upoważniają<br />
do stwierdzenia, że realizacja programu<br />
naprawczego dała oczekiwane wyniki<br />
i przyczyniła się do znaczącego wzrostu<br />
efektywności funkcjonowania kopalni<br />
„Halemba-Wirek”. Dla przykładu: nastąpiła<br />
istotna zmiana wyniku finansowego<br />
brutto – w <strong>roku</strong> 2010 kopalnia przyniosła<br />
402,775 mln zł strat, natomiast w <strong>roku</strong><br />
ubiegłym strata ta wynosiła już tylko<br />
104,379 mln zł.<br />
– Należy zauważyć, że z punktu widzenia<br />
społecznego bardzo ważnym efektem skutecznego<br />
wdrożenia programu naprawczego<br />
– wariantu bazowego jest również fakt,<br />
że nie „zlikwidowano” ponad 3 tysięcy<br />
miejsc pracy w kopalni „Halemba-Wirek”<br />
oraz kilkunastu tysięcy w firmach zewnętrznych<br />
i Rudzie Śląskiej – konkluduje<br />
dyrektor Szymiczek.<br />
Opr. JC<br />
Ze społecznego punktu widzenia bardzo<br />
ważnym efektem skutecznego wdrożenia<br />
programu naprawczego jest również fakt,<br />
że nie zlikwidowano ponad 3 tysięcy miejsc<br />
pracy w kopalni „Halemba-Wirek”<br />
Uzyskany przez kopalnię jednostkowy koszt<br />
produkcji na poziomie wyższym o 0,84<br />
złotych na gigadżul niż założony w PTE<br />
oceniono jako zadowalający – mówi Wojciech<br />
Szymiczek, dyrektor kopalni<br />
| 19
W Y D A R Z E N I A<br />
Górniczy sukces <strong>roku</strong><br />
<strong>Kompania</strong> Węglowa, korzystając z dóbr środowiska naturalnego,<br />
wszelkie działania gospodarcze realizuje zgodnie z koncepcją społecznej<br />
odpowiedzialności biznesu, zapewniając skuteczne mechanizmy chroniące<br />
otoczenie przed degradacją<br />
Zgodnie z tą koncepcją prowadzony<br />
jest m.in. program pn. „Poprawa systemu<br />
gospodarki wodnej w Kompanii<br />
Węglowej SA”. Realizacja programu ma<br />
na celu kompleksowe rozwiązanie problemu<br />
właściwego wykorzystania wód pochodzących<br />
z odwodnienia zakładów górniczych.<br />
Za ten właśnie projekt kapituła<br />
konkursu „Górniczy sukces <strong>roku</strong>”, organizowanego<br />
przez Górniczą Izbę Przemysłowo-Handlową<br />
i Szkołę Eksploatacji Podziemnej,<br />
przyznała Kompanii Węglowej<br />
nagrodę w kategorii „Ekologia”.<br />
W kopalniach prowadzone jest selektywne<br />
ujmowanie wód dołowych, co pozwala na<br />
dalsze ich systemowe zagospodarowanie.<br />
Wybór sposobu zagospodarowania wód<br />
uwzględnia nie tylko ilość i jakość wody<br />
zasolonej, ale również możliwości zagospodarowania<br />
uzyskiwanych produktów<br />
z uwzględnieniem jak najmniejszego zużycia<br />
energii, efektywności ekonomicznej<br />
i wymogów ekologicznych. Wody o najwyższej<br />
mineralizacji są w miarę możliwości<br />
wykorzystywane gospodarczo, m.in. do<br />
uzupełniania obiegów wodno-mułowych<br />
w procesach przeróbki węgla czy zatłaczania<br />
wraz z pyłami dymnicowymi.<br />
Przykładowe zadania programu, realizowane<br />
w 2011 r.: KWK „Halemba-Wirek”<br />
Ruch Halemba od 2011 r. przekazuje najbardziej<br />
zasolone wody dołowe do wykorzystania<br />
w procesie odzysku węgla<br />
i kruszyw z odpadów wydobywczych<br />
ze zwałowiska „Panewniki”. Dzięki takiemu<br />
wykorzystaniu wody z dołu kopalnia<br />
ograniczyła zrzut zasolonych<br />
wód do rzeki Kłodnicy o 740 262 m 3 .<br />
Tym samym zmniejszono zrzut ładunku<br />
chlorków i siarczanów o blisko 5500 Mg.<br />
Wody, których nie udało się wykorzystać,<br />
są przez kopalnie odprowadzane w sposób<br />
zapewniający ochronę wód powierzchniowych<br />
przed nadmiernym zasoleniem,<br />
m.in. z zastosowaniem hydrotechnicznych<br />
20 |<br />
systemów „Mała Wisła” i „Olza”. Doskonalony<br />
w 2011 r. system „Mała Wisła” obejmuje<br />
sterowanie zrzutem wód pochodzących<br />
z odwodnienia kopalń „Brzeszcze”, „Piast”<br />
i „Ziemowit”, które stanowią ponad 50<br />
proc. zrzutu wód, niosących około 80 proc.<br />
udziału ładunku chlorków i siarczanów<br />
odprowadzanych przez całe górnictwo do<br />
zlewni Małej Wisły. Zrzut jest skoordynowany<br />
na podstawie pochodzących ze zdalnego<br />
elektronicznego monitoringu danych,<br />
określających ilości ładunków i wielkość<br />
przepływów Wisły i jej dopływów, a także<br />
ładunku zawartego w odprowadzanych<br />
przez kopalnie wodach.<br />
Wody o niskiej i średniej mineralizacji są<br />
przeznaczone m.in. do uzdatniania na wodę<br />
pitną, zasilania łaźni górniczych, zasilania<br />
kotłów parowych i wodnych lub innych<br />
celów na dole lub powierzchni kopalń. Najlepszym<br />
przykładem jest kopalnia „Ziemowit”,<br />
która przeprowadziła gruntowny<br />
remont pomieszczeń punktu poboru wody,<br />
co pozwoliło wykorzystać część ujmowanej<br />
wody do celów pitnych i sanitarnych kopalni.<br />
Wykorzystywana woda czerpana jest<br />
z pompowni położonej na głębokości 400<br />
m pod ziemią, gdzie spływa z północnych<br />
granic obszaru górniczego kopalni, z rejonów<br />
zlikwidowanych szybów „Piast II”<br />
i „Hołdunów”. Jest to woda, która naturalnie<br />
oczyszcza się i wzbogaca w składniki<br />
mineralne w warstwach czwartorzędowych<br />
i karbońskich. Pod względem składu<br />
jest to wysokiej jakości woda mineralna,<br />
o całkowitej zawartości składników ok.<br />
880 mg na litr. Zawiera m.in. cenne mikroelementy,<br />
takie jak magnez, sód czy wapń.<br />
Decydując się na wykorzystanie tej wody,<br />
kopalnia „Ziemowit” przeprowadziła inwestycję<br />
polegającą m.in. na gruntownym remoncie<br />
punktu poboru wody, wymieniając<br />
m.in. całą armaturę i aparaturę dozującą.<br />
Dzięki realizacji zadania górnicy mogą napełniać<br />
własne pojemniki przygotowaną<br />
z kopalnianej wody kawą zbożową, herbatą,<br />
czystą wodą gazowaną i niegazowaną<br />
oraz wodą z sokiem. Inwestycja ta pozwala<br />
nie tylko na zmniejszenie ilości zrzucanych<br />
wód z odwodnienia kopalni, zmniejsza<br />
również potrzebę zakupów wody ze źródeł<br />
zewnętrznych.<br />
Obecnie kopalnie Kompanii Węglowej<br />
SA wykorzystują gospodarczo ok. 76 000<br />
m 3 /dobę wód dołowych, co stanowi blisko<br />
35 proc. ogółu dopływających wód. Realizacja<br />
programu ma wymiar nie tylko<br />
ekologiczny (zmniejszenie ilości i wpływu<br />
odprowadzanych ścieków do wód), ale również<br />
ekonomiczny – poprzez ograniczenie<br />
zakupów wody zarówno z sieci wodociągowych,<br />
jak i butelkowanej, przeznaczonej do<br />
spożycia przez pracowników kopalń.<br />
Opr. JC
Stanowisko do gaszenia symulowanego pożaru metanu w kopalni „Bielszowice”. Fot. Jan Czypionka<br />
Co z tym metanem<br />
Największym zagrożeniem w polskim górnictwie węgla kamiennego jest metan.<br />
Niepokojąca jest liczba wypadków związanych z tym niebezpieczeństwem<br />
Im mniej tego gazu w kopalniach, tym<br />
większe jest bezpieczeństwo pracujących<br />
pod ziemią górników. Najważniejszym<br />
elementem w procedurze dotyczącej<br />
prowadzenia eksploatacji w warunkach<br />
tego zagrożenia jest opracowanie dokładnej<br />
prognozy metanowej.<br />
Determinuje ona projektowanie rozcinki<br />
złóż, dobór systemu eksploatacji i metod<br />
zwalczania tego zagrożenia.<br />
Obecnie tworzony jest katalog najbardziej<br />
efektywnych i skutecznych metod odmetanowania<br />
złoża, wypracowanych już w kopalniach<br />
Kompanii Węglowej. Ujęte w nim<br />
będą również najlepsze rozwiązania stosowane<br />
w Polsce i na świecie, możliwe do<br />
wykorzystania w naszych zakładach górniczych.<br />
W Kompanii rozpoczęto budowę nowych<br />
powierzchniowych stacji odmetanowania<br />
oraz modernizację już istniejących.<br />
W styczniu 2012 <strong>roku</strong> zakończono modernizację<br />
stacji w kopalni „Jankowice”.<br />
W planach ujęte są kolejne unowocześnienia<br />
– w kopalniach „Marcel”, „Brzeszcze”<br />
oraz „Halemba-Wirek”. Nowe stacje<br />
odmetanowania zostaną wybudowane<br />
w KWK „Knurów-Szczygłowice” Ruch<br />
Knurów oraz w KWK „Rydułtowy-Anna”.<br />
W naszych kopalniach prowadzi się także<br />
chodniki drenażowe. Do niedawna metoda<br />
ta stosowana była jedynie w KWK „Brzeszcze”,<br />
obecnie także w kopalniach „Knurów-<br />
-Szczygłowice” i „Sośnica-Makoszowy”.<br />
W KWK „Jankowice” wprowadzono także,<br />
wzorem kopalni „Brzeszcze”, system przewietrzania<br />
na tzw. krótkie „Z”.<br />
W kopalniach KW SA, dostosowując się do<br />
przyszłych uwarunkowań prawnych, prowadzone<br />
są prace projektowe nad prawidłowym<br />
wyznaczeniem długości i postępu<br />
ściany w warunkach zagrożenia metanowego<br />
oraz przyjęta została zasada dużych<br />
przekrojów wentylacyjnych (17,5 m kw.).<br />
Specjaliści z kopalń i centrali Kompanii<br />
uczestniczą w wielu programach prowadzonych<br />
przez Narodowe Centrum Badań<br />
i Rozwoju, związanych m.in. z występowaniem<br />
zagrożenia metanowego.<br />
Nasza firma przystąpiła do prac międzynarodowych<br />
konsorcjów nad projektami<br />
naukowo-badawczymi, dofinansowywanymi<br />
ze środków Funduszu Badawczego dla<br />
Węgla i Stali Unii Europejskiej.<br />
W zakresie dotyczącym usuwania metanu<br />
z wyrobisk w pobliżu miejsc pracy górników<br />
<strong>Kompania</strong> prowadzi badania związane<br />
z tzw. odmetanowaniem wyprzedzającym.<br />
Od września 2009 <strong>roku</strong> prowadzone są<br />
prace nad projektem „LowCarb”. Partnerzy<br />
projektu – jednostki naukowo-badawcze<br />
i firmy górnicze z Wielkiej Brytanii, Hiszpanii<br />
i Słowenii – analizują stosowane<br />
metody odmetanowania pokładów węgla.<br />
Należy pamiętać, że w zwykłej działalności<br />
górniczej najistotniejsze elementy zwalczania<br />
zagrożenia metanowego zależą od<br />
załóg górniczych. Profilaktyka metanowa<br />
to spokojna, konsekwentna praca wszystkich<br />
pracowników kopalni. To także umiejętność<br />
postępowania w sytuacjach awaryjnych.<br />
Dlatego <strong>Kompania</strong> Węglowa ogromną wagę<br />
przywiązuje do wszelkiego rodzaju szkoleń,<br />
prowadzonych m.in. przez Kompanijny<br />
Ośrodek Szkolenia, który we wrześniu<br />
2010 <strong>roku</strong> uruchomił w kopalni „Bielszowice”<br />
stanowisko ćwiczebne do nauki aktywnego<br />
gaszenia palącego się metanu.<br />
Opr. JC<br />
| 21
W Y D A R Z E N I A<br />
Uśmiechnięci darczyńcy Fundacji Rodzin Górniczych przed zjazdem na dół kopalni „Jankowice”<br />
Darczyńcy zjechali na dół<br />
Fundacja Rodzin Górniczych może liczyć na olbrzymie wsparcie kopalni „Jankowice”<br />
Dyrekcja kopalni, widząc potrzebę<br />
niesienia pomocy rodzinom górniczym,<br />
które znalazły się w skrajnie<br />
trudnej sytuacji po śmierci ojca – górnika,<br />
postanowiła rozpropagować działalność<br />
Fundacji wśród załogi. Pierwszym krokiem<br />
było określenie wielkości wsparcia dla Fundacji<br />
w 2008 <strong>roku</strong> i wyznaczenie koordynatora,<br />
który podejmie się zadania informowania<br />
załogi i zachęcania do deklarowania dobrowolnych<br />
składek. Po analizie odprowadzanych<br />
składek, deklarowanych przez pracowników,<br />
okazało się, że kopalnia „Jankowice”<br />
odprowadzała miesięcznie jedynie ok. 400 zł.<br />
To niewiele i dlatego sytuacja wymagała głębokiej<br />
analizy i akcji promocyjnej.<br />
Promocję przeprowadzano sukcesywnie<br />
w trakcie szkoleń okresowych pracowników,<br />
podczas których, przy okazji omawiania<br />
tragicznych zdarzeń w górnictwie,<br />
była mowa o potrzebie niesienia pomocy<br />
osieroconym dzieciom. Sukcesywne przekazywanie<br />
informacji na temat działalności<br />
Fundacji Rodzin Górniczych zaowocowało<br />
przekroczeniem kwoty 6000 zł<br />
22 |<br />
miesięcznych wpłat ze składek pracowników<br />
w 2010 <strong>roku</strong> i ok. 6800 zł miesięcznie<br />
w 2011 <strong>roku</strong>.<br />
Dzięki zaangażowaniu i ogromnej empatii<br />
załogi od 3 lat „Jankowice” są na czele kopalń,<br />
które obdarzają potrzebujących największym<br />
wsparciem. W 2010 <strong>roku</strong> załoga<br />
kopalni uzyskała zaszczytne miano Złotego<br />
Sponsora, potwierdzone dyplomem<br />
złożonym na ręce dyrekcji, a w 2011 <strong>roku</strong><br />
otrzymała medal Przyjaciela Fundacji, wybity<br />
przez Mennicę Śląską.<br />
Na tym jednak pomoc się nie kończy.<br />
W 2011 <strong>roku</strong> kopalnia „Jankowice” wysłała<br />
do słonecznej Bułgarii dwoje dzieci – podopiecznych<br />
Fundacji na kolonie, organizowane<br />
przez Dział Socjalny.<br />
Organizacje związkowe działające w kopalni<br />
„Jankowice” również podjęły się wspierania<br />
Fundacji. Podczas spotkań barbórkowych<br />
oraz balów karnawałowych przeprowadzono<br />
licytacje i zbiórki pieniędzy. Licytowano<br />
m.in. książki pt. „Podstawowe zasady bezpiecznego<br />
zachowania w wyrobiskach górniczych”,<br />
za które WZZ „Sierpień 80” przy<br />
kopalni „Jankowice” nazbierał i przekazał<br />
na rzecz FRG kwotę 960 zł.<br />
Kolejna akcja przeprowadzona była na balu<br />
karnawałowym, organizowanym przez<br />
ZZ Ratowników Górniczych przy kopalni<br />
„Jankowice”. Atrakcją balu było przekazanie<br />
załodze Dwóch Uśmiechów, czyli monet<br />
okolicznościowych Fundacji, oraz – za zgodą<br />
dyrekcji – licytacja możliwości zjazdu<br />
na dół pod nadzorem kierownika <strong>Kopalnia</strong>nej<br />
Stacji Ratownictwa i przedstawicieli<br />
służb bhp. Najhojniejsi darczyńcy zgodnie<br />
z obietnicą zjechali pod ziemię, aby zobaczyć<br />
przynajmniej namiastkę górnictwa.<br />
Podczas wylicytowanego zjazdu na dół, jak<br />
również w czasie spotkań barbórkowych,<br />
załoga kopalni „Jankowice”, oprócz sporych<br />
środków finansowych, przekazuje pozdrowienia<br />
i gorące uśmiechy. Pomaganie<br />
innym daje radość pomagającemu i tym,<br />
którzy pomocy oczekują. Ta zasada przyświeca<br />
załodze kopalni „Jankowice”, za co<br />
należą się jej ogromne podziękowania, wyrazy<br />
uznania i szacunku.<br />
AS
L U D Z I E I M I E J S C A<br />
Biegali… pod ziemią<br />
Trasa biegu prowadziła zabytkowymi wyrobiskami bocheńskiej kopalni soli<br />
– 212 metrów pod ziemią, na poziomie „August”<br />
WVII 12-godzinnym Podziemnym<br />
Biegu Sztafetowym wzięli udział<br />
zarówno profesjonalni, uznani<br />
maratończycy, jak i amatorzy biegów masowych<br />
i zdrowego stylu życia z całej Polski,<br />
a także z kilku krajów Europy. Korytarzami<br />
tej starej i nieczynnej już kopalni biegło 61<br />
sztafet – 244 wybranych osób. Zasady są takie,<br />
że konkurencję wygrywa ta ekipa, która<br />
w morderczym, 12-godzinnym biegu przebiegnie<br />
najdłuższy dystans. Zwyciężyła ekipa<br />
Mebli Kler, która przebiegła 211,342 km,<br />
a łączny dystans wszystkich ekip wyniósł<br />
9367,928 km!<br />
149,457 km – taki dystans przebiegła<br />
w tych prestiżowych zawodach drużyna<br />
Kompanii Węglowej SA. Pozwoliło to zająć<br />
32. miejsce, co należy uznać za przyzwoity<br />
rezultat jak na amatorów i debiutantów<br />
w tej imprezie. Pozycja ta niestety nie daje<br />
zaproszenia na kolejną edycję tego wyjątkowego<br />
biegu, bowiem tylko 10 pierwszych<br />
zespołów otrzymuje kwalifikację do kolejnych<br />
zawodów. Aby spróbować ponownie<br />
zmierzyć się z trasą, trzeba liczyć na łut<br />
szczęścia, bowiem pozostałe drużyny wybierane<br />
są w drodze losowania, gdyż chętnych<br />
do udziału w sztafecie jest nawet cztery<br />
razy więcej niż miejsc.<br />
Plany naszej drużyny w debiucie były skromne<br />
–przebiec co najmniej 130 km i nie być<br />
Dariusz Tatara na trasie biegu<br />
na szarym końcu. Udało się przebiec prawie<br />
150 km i pokonać 30 innych zespołów.<br />
Wysiłek był niemal morderczy, a bieg<br />
bardzo trudny, temperatura w różnych<br />
częściach chodnika wahała się od 5 do 15<br />
stopni Celsjusza. Trasa jest bardzo wąska<br />
– niekiedy z trudem mogły minąć się dwie osoby<br />
– i miejscami nierówna. Trzeba było równomiernie<br />
rozkładać siły, aby utrzymywać założone<br />
tempo i pokonać zmęczenie, narastające<br />
z upływem czasu i pokonanym dystansem.<br />
Wszyscy członkowie zespołu biegli z pełnym<br />
zaangażowaniem i poświęcenie, co zaowocowało<br />
dobrym wynikiem drużyny.<br />
Do wyższego miejsca zabrakło nam 54 metrów,<br />
do pełnych 150 km – 543 m. Przy 12<br />
godzinach biegu to drobne ułamki, wyzwanie<br />
na następny start i zachęta do dalszego<br />
treningu. Mamy nadzieję, że w przyszłym<br />
<strong>roku</strong> znowu poszczęści się nam w losowaniu,<br />
co pozwoli poprawić osiągnięty rezultat.<br />
Nasza ekipa startowała w składzie: Dariusz<br />
Tatara, Andrzej Łokas, Artur Duś i Grzegorz<br />
Stypuła.<br />
Pamiątkowe zdjęcie ekip uczestniczących w zawodach<br />
| 23
L U D Z I E I M I E J S C A<br />
Paulina Sobańska, złota medalistka Międzynarodowych Mistrzostw Polski w Gdańsku, w czasie treningu z Mariuszem Pawlusem<br />
Oskard dla karateki<br />
Rozmowa z Mariuszem Pawlusem, pracownikiem kopalni „Brzeszcze”,<br />
wielokrotnym mistrzem Polski w karate<br />
• Od najmłodszych lat fascynowały Cię<br />
sztuki walki Dalekiego Wschodu. Dlaczego<br />
wybrałeś akurat ten rodzaj sportu<br />
– W wieku 15 lat trafiłem do sekcji judo,<br />
ale po kilku treningach wiedziałem, że<br />
to nie dla mnie i od 1988 <strong>roku</strong> zacząłem<br />
uprawiać kyokushinkai karate w Oświęcimskim<br />
Klubie Karate. Następnie, za<br />
namową mojego trenera Tadeusza Bednarczyka,<br />
przeszedłem na styl oyama karate,<br />
w którym w 1997 <strong>roku</strong> uzyskałem<br />
stopień mistrzowski 1 dan, a dwa lata później<br />
2 dan. Obecnie jestem posiadaczem<br />
wysokiego stopnia 3 dan w karate i 1 dan<br />
w kick-boxingu. Wybrałem karate, bo to<br />
sport indywidualny, który oprócz dobrodziejstwa<br />
fizycznego rozwoju ciała, poprawy<br />
jego budowy rozwija również wnętrze<br />
człowieka, czyli jego osobowość, tak bardzo<br />
ważną w życiu. Stanowi też antidotum<br />
24 |<br />
na nieprzerwane pasmo stresów. Poza tym<br />
oyama karate daje solidne podstawy do<br />
uprawiania innych dyscyplin.<br />
• W swojej dwudziestotrzyletniej karierze<br />
sportowej uzyskałeś imponujące wyniki<br />
jako zawodnik zarówno w kraju, jak i na arenie<br />
międzynarodowej. W czym tkwi tajemnica<br />
sukcesu<br />
– Rzeczywiście, zdobyłem dziesiątki medali,<br />
byłem między innymi dwukrotnym<br />
mistrzem Polski, zdobywcą Pucharu Polski,<br />
Wicemistrzem Europy z Hagi, brązowym<br />
medalistą Międzynarodowego<br />
Turnieju „The Ultimata Challenge” w Alabamie<br />
(USA). Na zgłębianie tajników sztuk<br />
walk Wschodu poświęciłem też wiele<br />
lat. Uporczywy trening, wiele wyrzeczeń<br />
oraz konsekwencja w dążeniu do celu to<br />
podstawowe czynniki, które w rezultacie<br />
pozwalają osiągnąć sukces. Do startu<br />
zawsze podchodziłem z dużymi nadziejami<br />
i optymizmem, ale też i dużym spokojem.<br />
Do zawodów przygotowywałem się<br />
bardzo starannie i dokładnie. Zawsze byłem<br />
ambitnym perfekcjonistą, który nigdy<br />
nie spoczywa na laurach. A doskonalenie<br />
umiejętności było dla mnie bardzo ważną<br />
częścią życia.<br />
• Dziś obserwuje się wzrost popularności<br />
wschodnich sztuk walki, które niosą w sobie<br />
wiele wartości istotnych dla współczesnego<br />
człowieka. Szczególnie dzieci i młodzież poszukują<br />
możliwości zaspokojenia swoich naturalnych<br />
dążeń – do rywalizacji, określenia<br />
się, a nawet dominacji. Od 1995 <strong>roku</strong> jesteś<br />
instruktorem w sekcjach karate i kick-boxingu<br />
w Oświęcimskim Klubie Karate, w Brzeszczach<br />
i Woli. Widać, że całe serce wkładasz<br />
w treningi młodych ludzi oraz w indywidualne<br />
przygotowywanie do zawodów.
– Młody człowiek podejmując naukę tych<br />
niekonwencjonalnych sportów, już po<br />
pierwszych zajęciach ma świadomość, że do<br />
osiągnięcia zwycięstwa konieczna jest daleko<br />
posunięta aktywność własna. Ćwicząc,<br />
bardzo szybko zaczyna odczuwać zasadę<br />
„Jaka praca – takie wyniki”. Stosowane<br />
przeze mnie metody treningu gwarantują<br />
wysoką jakość ćwiczeń, co owocuje nie tylko<br />
dużą frekwencją na zajęciach, ale także<br />
osiągnięciami sportowymi młodych adeptów.<br />
Zawodnicy walczą w kraju i za granicą,<br />
zdobywając dziesiątki medali w każdym<br />
sezonie, w tym najważniejsze – mistrzów<br />
Europy, mistrzów Polski. W ubiegłym <strong>roku</strong><br />
moi wychowankowie zajmowali najwyższe<br />
miejsca podczas zawodów krajowych i zagranicznych.<br />
Mateusz Nowak zdobył Puchar<br />
Polski w oyama karate, Dawid Kwiatkowski<br />
został mistrzem Polski południowej<br />
w kick-boxingu, Magdalena Kraszewska<br />
zdobyła mistrzostwo Europy w kata oraz<br />
mistrzostwo Polski w konkurencji semiknockdown,<br />
Patrycja Mostowik i Paulina<br />
Sobańska wywalczyły pierwsze miejsca na<br />
Międzynarodowych Mistrzostwach Polski<br />
w Gdańsku, Paweł Anlauf został brązowym<br />
medalistą Międzynarodowych Mistrzostw<br />
Czech w kick-boxingu.<br />
• Kompendium wiedzy w zakresie orientalnych<br />
sztuk walki, zaangażowanie, profesjonalne<br />
podejście do treningu przynoszą pożądane<br />
rezultaty i stanowią podsumowanie<br />
Twojej rzetelnej pracy. Spełniasz się również<br />
jako działacz sportowy, organizując prestiżowe<br />
imprezy na terenie gminy Brzeszcze,<br />
powiatu oświęcimskiego i kraju. Doceniła to<br />
kapituła Nagrody Burmistrza Brzeszcz, przyznając<br />
w styczniu 2012 <strong>roku</strong> swoje doroczne<br />
wyróżnienia. W kategorii „Sport” otrzymałeś<br />
honorową nagrodę Oskarda 2011. To<br />
ogromna satysfakcja i przyjemność.<br />
– Tak, idee sportu propaguję już od wielu<br />
lat nie tylko podczas organizowanych<br />
imprez sportowych, współpracuję także<br />
z Wioską Dziecięcą im. Janusza Korczaka<br />
w Rajsku i Domem Dziecka w Oświęcimiu.<br />
Wiedząc, jak dużo zależy od doświadczenia<br />
i wyczucia instruktora, dzieciom tym<br />
staram się tak ukierunkować treningi, by<br />
ich efekty autentycznie wspomagały szkołę<br />
i dom rodzinny w trudnym procesie wychowania.<br />
To właśnie systematyczne i regularne<br />
ćwiczenia poszerzają wiedzę na temat<br />
uprawianej dyscypliny sportowej oraz<br />
wpływają na harmonijny rozwój motoryczny<br />
i psychiczny. Wyrabiają siłę wewnętrzną,<br />
odwagę, podwyższają samoocenę i poczucie<br />
własnych możliwości.<br />
Mistrz ze swoimi podopiecznymi – Maksymilianem Bieleninem i Dorianem Pawlusem<br />
Cieszę się, że moja długoletnia kariera<br />
sportowa jako zawodnika i instruktora<br />
została doceniona przez kapitułę Nagrody<br />
Burmistrza Brzeszcz. To wyróżnienie zobowiązuje<br />
mnie do jeszcze większego zaangażowania<br />
w społeczną pracę z dziećmi<br />
i młodzieżą.<br />
• Jesteś postacią znaną w kręgach karate,<br />
masz ogromny talent organizatorski.<br />
Ciągłe wyjazdy, seminaria, obozy szkoleniowe,<br />
zgrupowania, zawody spowodowały<br />
eksplozję talentów trenujących<br />
karate, kick-boxing. Jak godzisz pracę<br />
zawodową z obowiązkami rodzinnymi,<br />
treningami i działalnością społeczną na<br />
rzecz klubu<br />
– Moją prawdziwą pasją są wschodnie sztuki<br />
walki i jestem zadowolony, że ten niekonwencjonalny<br />
sport rozwija się bardzo<br />
dynamicznie. Myślę, że ci, którzy zasmakowali<br />
radości z uprawiania tej dyscypliny,<br />
będą poszerzać krąg zainteresowanych.<br />
Staram się maksymalnie wykorzystać czas<br />
i tak zorganizować wszystkie sfery mojego<br />
życia, by nie zaniedbywać relacji z bliskimi.<br />
To moje zaangażowanie w sport daje<br />
mi wiele satysfakcji, tym bardziej, że na<br />
co dzień spotykam się z uznaniem lokalnej<br />
społeczności.<br />
Rozmawiała: Maria Domżał<br />
Zdjęcia: Piotr Bielenin<br />
| 25
L U D Z I E I M I E J S C A<br />
Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. Sejmu Śląskiego w Radlinie, 44-310 Radlin, ul. Orkana 23,<br />
tel. (32) 455-83-04, (32) 453-15-54, (32)-453-15-55, zsz-radlin@oswiata.org.pl, www.zsz-radlin.oswiata.org.pl<br />
Nauka z gwarancją zatrudnienia<br />
ZSP im. Sejmu Śląskiego w Radlinie jest szkołą z wieloletnią tradycją kształcenia<br />
górników. Dogodne położenie, bliskość okolicznych kopalń, kameralna atmosfera,<br />
doświadczeni nauczyciele – to wszystko sprawia, że warto spędzić kolejne lata<br />
szkolne u nas, w Radlinie<br />
Osobom chcącym kształcić się w zawodach<br />
górnik, mechanik monter<br />
i elektryk gwarantujemy ciekawą,<br />
dobrze płatną i cieszącą się olbrzymim zainteresowaniem<br />
społecznym pracę na dole<br />
kopalni. Nasi uczniowie w czasie nauki realizują<br />
zajęcia praktyczne zarówno na powierzchni,<br />
jak i pod ziemią, co podnosi poziom<br />
fachowości i znajomości zawodu.<br />
Wszyscy uczniowie naszej szkoły mają zagwarantowane<br />
zajęcia praktyczne! Uczniowie<br />
wszystkich zawodów mają zagwarantowaną<br />
pracę w kopalniach należących do<br />
Kompanii Węglowej.<br />
Szkoła jest bardzo dobrze wyposażona<br />
w sprzęt komputerowy i łącza internetowe.<br />
Wszystkie sale lekcyjne mają charakter pracowni<br />
multimedialnych. Uczniowie mają<br />
możliwość nauki języka angielskiego lub<br />
niemieckiego. Zajęcia kończą się najpóźniej<br />
o godzinie 15.00, co sprzyja wczesnemu powrotowi<br />
do domu.<br />
Nasi uczniowie uczestniczą w działaniach<br />
wolontariatu i honorowego krwiodawstwa.<br />
Szczególnie ważną rolę odgrywa u nas sport,<br />
czego efektem są liczne sukcesy naszych wychowanków.<br />
Od lat współpracujemy z gimnazjum<br />
w Genthin. Organizujemy wspólne spotkania<br />
zarówno w Polsce, jak i Niemczech.<br />
Obecnie kolejny raz uczestniczymy w projekcie<br />
Comenius.<br />
Szczególnie ważną rolę odgrywa u nas sport, czego efektem są liczne sukcesy naszych wychowanków<br />
Uczniowie wszystkich zawodów mają zagwarantowaną pracę w kopalniach należących do Kompanii<br />
Węglowej<br />
mgr Jarosław Rudol, dyrektor szkoły<br />
26 |
Górnictwo znowu na topie<br />
Po wielu latach przemian górnicy znowu stali się potrzebni i pilnie<br />
poszukiwani. Szansę na zatrudnienie mają jednak tylko osoby z górniczymi<br />
kwalifikacjami<br />
Praca w górnictwie jest jednym z najniebezpieczniejszych<br />
zawodów, wymagającym<br />
odpowiedzialności i rozwagi.<br />
Po kilku latach przemian i niepewności<br />
to zawód coraz bardziej poszukiwany i powracający<br />
do łask na naszym rynku pracy.<br />
Nowa, progresywna strategia Kompanii<br />
Węglowej, zakładająca systematyczny<br />
wzrost wydobycia, a co za tym idzie<br />
– wzrost zatrudnienia, mobilizuje szkoły<br />
i stawia przed nimi nowe wymagania w zakresie<br />
kształcenia kadr dla górnictwa.<br />
Jedną ze szkół, która podjęła wyzwanie edukacji<br />
w zawodach górniczych pod patronatem<br />
Kompanii Węglowej, jest Zespół Szkół<br />
Ekonomiczno-Technicznych w Gliwicach.<br />
Jest to szkoła z długoletnią historią i tradycjami<br />
w zakresie kształcenia górniczego,<br />
przygotowująca młodzież i dorosłych do<br />
pracy w kopalniach już od <strong>roku</strong> 1945, kiedy<br />
to przy kopalni „Sośnica” utworzono trzyletnią<br />
Szkołę Dokształcającą Zawodową nr 1.<br />
Obecnie nauka w zawodach górniczych<br />
odbywa się w Zasadniczej Szkole Zawodowej<br />
nr 7 – na kierunku górnik eksploatacji<br />
podziemnej oraz w Technikum nr 8 – na<br />
kierunku technik górnictwa podziemnego.<br />
Obie szkoły wchodzą w skład Zespołu<br />
Szkół Ekonomiczno-Technicznych.<br />
Zgodnie ze zmianami w szkolnictwie zawodowym,<br />
obowiązującymi od września 2012<br />
<strong>roku</strong>, nauka będzie się odbywać według nowej<br />
podstawy programowej, na bazie tzw.<br />
kwalifikacji i potrwa w szkole zawodowej<br />
3 lata, natomiast w technikum 4 lata. Oba<br />
etapy nauczania będą się kończyć egzaminami<br />
zewnętrznymi, umożliwiającymi zdobycie<br />
odpowiednich kwalifikacji zawodowych.<br />
<strong>Kopalnia</strong> węgla kamiennego jest jednym<br />
z najbardziej skomplikowanych zakładów<br />
przemysłowych, na który składa się nie<br />
tylko technika, ale także ludzie. Dlatego<br />
też misją szkoły jest solidne przygotowanie<br />
młodych ludzi do ciężkiej, ale dającej<br />
olbrzymią satysfakcję pracy w górnictwie.<br />
Zajęcia w Zespole Szkół Ekonomiczno-<br />
-Technicznych odbywają się pod okiem<br />
doświadczonej kadry nauczycielskiej. Uczniowie<br />
poznają trudy pracy górnika w trakcie<br />
zapewnionych przez szkołę praktyk zawodowych,<br />
odbywających się w Centrum Kształcenia<br />
Praktycznego w Gliwicach oraz sztolni<br />
szkoleniowej w Knurowie. W trzeciej klasie<br />
zajęcia praktyczne realizowane są w kopalni.<br />
Po zdobyciu wymaganych kwalifikacji zawodowych<br />
<strong>Kompania</strong> Węglowa gwarantuje<br />
zatrudnienie absolwentów szkoły w kopalniach<br />
należących do spółki.<br />
Zachęcamy do podjęcia nauki w Zespole<br />
Szkół Ekonomiczno-Technicznych w Gliwicach<br />
i zdobycia kwalifikacji dających gwarancję<br />
zatrudnienia.<br />
Maciej Kwaśny,<br />
nauczyciel przedmiotów górniczych w ZSET<br />
| 27
L U D Z I E I M I E J S C A<br />
Puchar Prezesa Kompanii Węglowej zdobyła ekipa kopalni „Jankowice”<br />
Puchar dla narciarzy<br />
kopalni „Jankowice”<br />
Po raz kolejny stacja narciarska „Cieńków” gościła przedstawicieli kopalń<br />
i zakładów wchodzących w skład Kompanii Węglowej na zawodach<br />
narciarskich w slalomie gigancie o Puchar Prezesa Kompanii Węglowej<br />
Zawodnicy, podzieleni na dziewięć grup<br />
wiekowych, walczyli nie tylko o zwycięstwo<br />
indywidualne, ale także drużynowe.<br />
Tegoroczna aura – piękne słoneczne niebo<br />
oraz rosnące zainteresowanie sprawiły, że<br />
28 |<br />
zawody minęły w miłej, rodzinnej atmosferze,<br />
połączonej ze zdrową rywalizacją.<br />
Zwycięzcy otrzymali puchary, dyplomy oraz<br />
nagrody z rąk Krzysztofa Brejdaka, wiceprezesa<br />
zarządu Kompanii Węglowej SA<br />
– głównego sponsora tegorocznych zawodów,<br />
Piotra Wilchelma, prezesa Nadwiślańskiej<br />
Agencji Turystycznej sp. z. o.o., oraz Krzysztofa<br />
Brożyny, dyrektora stacji narciarskiej<br />
„Cieńków”.
WYNIKI ZAWODÓW<br />
KONKURENCJA DRUŻYNOWA:<br />
1. KWK „JANKOWICE” – Puchar Prezesa Kompanii Węglowej SA<br />
2. KWK „KNURÓW-SZCZYGŁOWICE” – Puchar Prezesa Nadwiślańskiej<br />
Agencji Turystycznej<br />
3. KWK „CHWAŁOWICE” – Puchar Dyrektora Stacji Narciarskiej<br />
„Cieńków”<br />
I grupa – dziewczęta do lat 15 (urodzone w 1997 r. i młodsze):<br />
1. AGATA SZOMBARA, KWK „BOLESŁAW ŚMIAŁY”<br />
2. DOROTA GÓRECKA, KWK „CHWAŁOWICE”<br />
3. MAGDALENA ŻAK, KWK „BRZESZCZE”<br />
II grupa – dziewczęta w wieku 16–20 lat (urodzone w latach 1992–1996):<br />
1. KSYMENA SMUSZ, KWK „MARCEL”<br />
2. JULIA PŁONKA, KWK „BOLESŁAW ŚMIAŁY”<br />
3. MAŁGORZATA KRYST, KWK „MARCEL”<br />
III grupa – kobiety w wieku 21–35 lat (urodzone w latach 1977–1991):<br />
1. BARBARA WITKOWICKA, KWK „CHWAŁOWICE”<br />
2. IZABELA SIERNY, KWK „JANKOWICE”<br />
3. ZUZANNA WAŁACH, KWK „BIELSZOWICE”<br />
IV grupa – kobiety powyżej 35 lat (urodzone w 1976 r. i starsze):<br />
1. JOANNA PATAS, KWK „JANKOWICE”<br />
2. MARIA GÓRECKA, KWK „CHWAŁOWICE”<br />
3. DANUTA STOPPEL, KWK „KNURÓW-SZCZYGŁOWICE”<br />
V grupa – chłopcy do lat 15 (urodzeni w 1997 r. i młodsi):<br />
1. KRZYSZTOF STABLIK, KWK „BOLESŁAW ŚMIAŁY”<br />
2. PIOTR ROBAKOWSKI, KWK „MARCEL”<br />
3. BARTŁOMIEJ PNIOWSKI, KWK „KNURÓW-SZCZYGŁOWICE”<br />
VI grupa – chłopcy w wieku 16–20 lat (urodzeni w latach 1992–1996):<br />
1. MACIEJ BUGIEL, CENTRALA KW<br />
2. DAMIAN SKUPIEŃ, KWK „JANKOWICE”<br />
3. MIŁOSZ MAZUREK, KWK „JANKOWICE”<br />
VII grupa – mężczyźni w wieku 21–35 lat (urodzeni w latach 1971–1977):<br />
1. FRANCISZEK SMUSZ, KWK „MARCEL”<br />
2. WITOLD KOWOL, KWK „RYDUŁTOWY-ANNA”<br />
3. MAREK SZCZYRBA, KWK „MARCEL”<br />
VIII grupa – mężczyźni w wieku 36–50 lat (urodzeni w latach 1962–1976):<br />
1. TOMASZ SMUSZ, KWK „MARCEL”<br />
2. DARIUSZ RYGUŁA, KWK „BOLESŁAW ŚMIAŁY”<br />
3. MAREK CZECH, KWK „BOLESŁAW ŚMIAŁY”<br />
IX grupa – mężczyźni powyżej 50 lat (urodzeni w 1961 r. i starsi ):<br />
1. JACEK WITKOWICKI, KWK „CHWAŁOWICE”<br />
2. ROBERT SUDOŁ, KWK „KNURÓW-SZCZYGŁOWICE”<br />
3. WOJCIECH PLUTA, KWK „BRZESZCZE”<br />
Nagroda dla najmłodszego zawodnika, który ukończył slalom: JO-<br />
NATHAN PLUTA, KWK „BRZESZCZE”<br />
Nagroda dla najstarszego zawodnika: MIECZYSŁAW KOCOŃ, KWK<br />
„BRZESZCZE”<br />
Nagroda dla zawodnika z najlepszym czasem – PRACOWNIKA<br />
I PRACOWNICY – (członkowie rodzin nie byli brani pod uwagę):<br />
JOANNA PATAS, KWK „JANKOWICE”<br />
MAREK SZCZYRBA, KWK „MARCEL”<br />
Zdjęcia: Jarosław Galusek (Trybuna Górnicza)<br />
Zwycięzcy otrzymali puchary, dyplomy oraz nagrody z rąk Krzysztofa Brejdaka, wiceprezesa zarządu Kompanii Węglowej SA – głównego<br />
sponsora tegorocznych zawodów, Piotra Wilchelma, prezesa Nadwiślańskiej Agencji Turystycznej sp. z. o.o., oraz Krzysztofa Brożyny,<br />
dyrektora stacji narciarskiej „Cieńków”<br />
| 29
L U D Z I E I M I E J S C A<br />
Clemensy dla malarza<br />
i kopalnianej orkiestry<br />
W Lędzinach odbyła się uroczysta sesja Rady Powiatu Bieruńsko-Lędzińskiego<br />
z okazji wręczenia Nagrody Starosty Bieruńsko-Lędzińskiego w Dziedzinie Kultury<br />
Nagrody otrzymali: Czesław Ślosarczyk<br />
– artysta malarz rodem<br />
z Bojszów, przez wiele lat związany<br />
z KWK „Ziemowit” w Lędzinach, obchodząca<br />
w tym <strong>roku</strong> 60-lecie Orkiestra Dęta KWK<br />
„Ziemowit” i jej długoletni dyrygent i kierownik<br />
Bronisław Latocha oraz Bieruński<br />
Ośrodek Kultury.<br />
– Przyznaje się ją raz w <strong>roku</strong>. Nagroda<br />
z jednej strony nobilituje poszczególnych<br />
twórców, ludzi kultury, a z drugiej jest<br />
realizacją zadania ustawowego powiatu,<br />
polegającego na sprawowaniu mecenatu<br />
nad działalnością kulturalną – informują<br />
władze powiatu.<br />
Poprzez nagrodę, której rzeczowym wyrazem<br />
jest statuetka autorstwa Romana Nygi,<br />
symbolizująca świętego Klemensa, starosta<br />
i cała społeczność powiatu honorują twórców,<br />
animatorów i mecenasów kultury, indywidualne<br />
osoby i całe zespoły, wyrażają<br />
im uznanie i wdzięczność za podtrzymywanie<br />
tradycyjnych wartości duchowych ziemi<br />
rodzinnej i kreowanie nowych.<br />
Święty Klemens jest patronem świątyni<br />
zajmującej poczesne miejsce w tradycji<br />
religijnej i kulturowej powiatu. Kandydatów<br />
do nagrody Clemensa wskazują władze<br />
i instytucje samorządowe, stowarzyszenia<br />
oraz pojedyncze osoby. Od 2001 <strong>roku</strong> nagroda<br />
przyznawana jest w dwóch kategoriach:<br />
Clemens Pro Arte i Clemens Pro<br />
Cultura, natomiast od 2003 <strong>roku</strong> także<br />
w kategorii Clemens Pro Publico Bono.<br />
Laureaci nagrody Clemensa – Czesław Ślosarczyk, Bronisław Latocha, Zofia Łabuś. Fot. Andrzej Maj<br />
30 |
Gratulujemy tej wspaniałej decyzji i życzymy samych najpiękniejszych chwil<br />
Ach, cóż to był za ślub…<br />
W<br />
słoneczne popołudnie,<br />
17 marca br., w kościele<br />
pw. św. Krzyża w Miechowicach<br />
w otoczeniu najbliższych sakramentalne<br />
„tak” powiedzieli sobie<br />
Stanisława Górska i kapelmistrz Górniczej<br />
Orkiestry Dętej „Bytom” Józef<br />
Słodczyk. Mszę świętą odprawił proboszcz,<br />
a zarazem kapelan orkiestry<br />
ks. Bartosz Podhajecki. Stanisława<br />
i Józef planowali uroczystość w gronie<br />
najbliższej rodziny, ale muzycy<br />
zrobili swojemu szefowi niespodziankę<br />
i uświetnili mszę świętą swoim występem.<br />
Marsza weselnego zagrało trio<br />
puzonowe, a przed kościołem cała orkiestra<br />
odegrała „Sto lat” dla państwa<br />
młodych.<br />
KRÓTKA HISTORIA ORKIESTRY<br />
Istnienie orkiestry do <strong>roku</strong> 1995 wiąże się ściśle z kopalnią „Miechowice”. W tym<br />
właśnie <strong>roku</strong> orkiestra przekształciła się w Stowarzyszenie Muzyczno-Kulturalne<br />
Górnicza Orkiestra Dęta „Miechowice”, a w <strong>roku</strong> 2007 zmieniła nazwę na Miechowickie<br />
Stowarzyszenie Muzyczno-Kulturalne Górnicza Orkiestra Dęta „Bytom”, ze<br />
względu na to, że została jedyną orkiestrą w tym mieście. W <strong>roku</strong> 1997 stanowisko<br />
prezesa Stowarzyszenia objął Marek Klementowski, który pełni tę funkcję do dnia<br />
dzisiejszego.<br />
Kapelmistrzem orkiestry niezmiennie od 31 lat jest Józef Słodczyk. To dzięki niemu<br />
powstała kronika orkiestry, licząca już 12 tomów, założył on także Izbę Pamiątek,<br />
w której gromadzone są wszystkie zdobyte przez orkiestrę nagrody.<br />
Miechowiccy muzycy koncertowali czterokrotnie dla papieża Jana Pawła II w Watykanie.<br />
Po raz pierwszy orkiestra odwiedziła papieża w 1989 <strong>roku</strong> – zagrała wtedy<br />
marsza polskiego w Bazylice św. Piotra w Rzymie.<br />
Orkiestra nagrała kilka audycji w polskim i niemieckim radiu oraz kilka programów<br />
telewizyjnych. W 2008 <strong>roku</strong> zakwalifikowała się do półfinału programu TVN „Mam<br />
Talent”.<br />
Od <strong>roku</strong> 2007 orkiestra kibicuje Damianowi Jonakowi i bierze czynny udział we<br />
wszystkich galach boksu z jego udziałem.<br />
Każdego <strong>roku</strong> orkiestra uczestniczy w festiwalach poświęconych twórczości docenta<br />
Józefa Szweda – w Tarnowskich Górach i Edwarda Czernego – w Zabrzu.<br />
Wielokrotnie koncertowała dla mieszkańców Essen i Monachium na zaproszenie<br />
władz tych miast.<br />
Obecnie orkiestra liczy 100 osób, w tym 28 kobiet. Ciekawostką jest również to,<br />
że gra w niej 9 muzykujących rodzin.<br />
| 31
N A S Z E ŚGW AILĘ ET RE I BA<br />
A R B A R Y<br />
Ołtarz świętej Barbary w kopalni „Knurów-Szczygłowice” Ruch Szczygłowice