Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
________________<strong>Milli</strong> Kitabxana________________<br />
Mamaça sözünü qurtarmamış, qoca xan qucağında gözlərini açan körpəyə<br />
baxa-baxa içəri girdi. Onu Məhtabanın böyrünə uzatdı, titrəyən dodaqları ilə<br />
xanımının saralan yanaqlarından öpdü. Xaricdən dayə dəvət edib-etməmək<br />
məsələsini sonraya qoydu. Qoca xana qayıdan cavan atalıq hissi onu daha<br />
qəmdən çıxıb ayılmağa, bir insan kimi mərhəmətli olmağa çağırırdı. Düzü, bu<br />
halında bilmək olmurdu ki o qoca Məmalikdir, ya Pəhləvan Məhəmmədin cavan<br />
kürəkəni...<br />
13<br />
Yetmiş yaşlı Məmalikin oğlu olmaq xəbəri hər yana yayılıb dədə-baba<br />
düşməni həlakulara çatdı. Bu xəbərdən bütün həlakuların böyüyündən kiçiyinə<br />
sir-sifəti turşudu. Həlaku ilə Məmalikin böyük nəvələri burunlarını bir qarış<br />
salladılar. Xırda nəvələr mırıldandılar. Ərmağan xanım qapandığı otaqdan<br />
çıxmadı, qana susayan sifətini göstərmədi.<br />
Bu hal qoca Həlakunun xeyli xoşuna gəldi. Yaxşı ki, Məmalik qızı Ərmağan<br />
dədə-baba düşməni qayınatasının titrəyən qırışıq sifətini, əsən çal bığlarını,<br />
açılıb-yumulan, damarları titrəyən əllərini görmədi. Bəlkə qayınatasının belə<br />
övzainə görə Ərmağan xanım inada düşər, adlayıb atasının tayında durar, qoca<br />
Məmalikin yetmiş yox, lap yüz yaşı olsun, ona bəraət verər, atasının səngərinə<br />
keçərdi. Özü də tərəddüd göstərmədən qılınc siyirib, atasının oğul varisinin<br />
keşiyində durar, bu gecikən varisin başından bircə tük əskik olmağa qoymazdı.<br />
Onda daha məmaliklər mülkü həlakular torpağına qarışmaz, yenə dədə-baba<br />
düşməni sicillisinin tüstüsü Savalana ucalar, gələcəyinə həlakular göz açmağa<br />
macal tapmazlar. Birdən Pəhləvan Məhəmmədin nəvəsi ana babasına oxşasa,<br />
onun qolunu qatlayan kas nəinki həlakular torpağında bütün məmləkətdə<br />
tapılmaz. Birdən bu əcaib uşaq qalxıb, boy atıb qollu-qanadlı Rüstəm-Zal olar,<br />
hər hansı düşmən ondan tük salar. Bəlkə bu çağa pəhləvan, sərkərdə olub öz<br />
Məmalik əcdadının intiqamını ögey bacısının həlaku uşaqlarından alar, öz<br />
qılıncım onlardan əsirgəməz, hamısını ölüm körpüsündən keçirər, həlakuların<br />
başlarını nizələrə taxdırıb kəndbəkənd gəzdirər... Quru küləşə düşən qığılcımdan<br />
ya payız xəzanından meşəyə düşən ildırımdan hansı alov desən çıxmaz. Bəli,<br />
alov aləmi büruyər, kənd deməz, oba deməz, hamısını yaxıb-yandırar.<br />
71