Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
________________<strong>Milli</strong> Kitabxana________________<br />
Onların münasibətləri bu məqama çatınca, qoca yeganə qızından da biryolluq<br />
əlini üzürdü. Axır yeganə qızı qocanı dinləmir, onun dərdinə qalmır, əksinə,<br />
atasının mənliyini düşmən malikanəsində təhqir edib: "özünə süni, qondarma<br />
varis düzəldirsən" - deyə onu ana bətnində nəşv-nüma tapan övladını şübhə<br />
altına alırdı. Qoca Məmalikə görə indi bir Allah özü onu sındırmamalı, onun<br />
mülkünü, əmlakını düşmən həlakulara qismət etməməli, Pəhləvan Məhəmmədin<br />
yetimçəsindən ona öz varisini, mütləq oğlan varisini verməlidir!.. Yoxsa<br />
Məmalikin gözündə Allah ədalətsiz olar. Fürsəti fövtə verən, yuxudan gec ayılan<br />
Məmalikin sümükləri qəbirdə od tutub çırtaçırt yanar, tüstüsü də Savalana doğru<br />
dumanlanar...<br />
Məmalik üçün mətləb aydın idi. Ancaq Ərmağan üçün qocanın yeni sevgisi<br />
yersiz görünən izafi pərdə idi. Ərmağana elə gəlirdi ki, atasının vücudunda odatəş<br />
deyil, heç cüzi qığılcım da yoxdur. Qocanın ürəyində eşq-məhəbbətdən iz də<br />
qalmamışdır! Atasında hər nə od vardısa, hamısı sönmüşdür, hər nə vardısa,<br />
Sərəncam xanımın dəfni ilə məzara getmişdir! Ərmağanın nəzərində yetmiş<br />
yaşında qocada nə sevgi, nə eşq-məhəbbət Bunların hamısı ondan ötrüdür ki,<br />
qoca xan Ərmağan xanımı da, onun həlakular sicillisi daşıyan oğul övladlarını da<br />
Məmalik mülk-əmvalından binəsib, bibəhrə eləsin, Pəhləvan Məhəmmədin<br />
yetirməsindən də olsa, özünə varis düzəldib, Məmalik mülk-malikanəsinə oyuq<br />
qoysun!..<br />
Ərmağan xanım balaca pəncərədən yol uzunu burulan toza baxır, atasının elə<br />
bu toz içində də itib-batıb, bu dünyadan getməsini istəyirdi. Üstəlik, qocanın<br />
indiyə qədər də itib-batıb getməməsinə təəssüf edir, əlini dizinə döyürdü... Əgər<br />
qoca Məmalik vaxtında ölüb getsəydi, eybini də özü ilə aparardı.<br />
Ərmağan hiddətlənir, mırıldanırdı.<br />
Ərmağan toz içində uzaqlaşan süvarilər baxdıqca daha artıq oyalanırdı:<br />
"Bir gör mehmannəvazlıq göstərib özünü xahan kimi gözə soxan çalbığ<br />
Həlaku məqamı çatanda mənim üstümə necə şəmatətlər yağdıracaq. Qoca<br />
Mamalikin səfil anadan təvəllüd tapan vaxtsız varisinə necə güləcək, üstəlik<br />
məni, öz gəlinini gözükölgəli edib, getdikcə günümü göy əskiyə düyəcəkdir!<br />
Yəqin Həlaku oğlu Ərdahan da artıq sir-sifəti qırışan Ərmağanın üstünə növrəstə<br />
qız gətirib istehza ilə deyəcəkdir: "Sənin atanın əkdiyini biçirik!".<br />
42