Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
________________<strong>Milli</strong> Kitabxana________________<br />
- İlahi, mənim atam divanədir! - deyə döşü-başı açıq Ərmağan xanım<br />
əllərini yuxarı qaldırdı. - İlahi, sən aqibətindən saxla! İlahi, bu qoca öz doğma<br />
nəvələrindən birisini aparıb ağ-açıq özünə varis edib bunca xəcalət girdabına<br />
düşməyə bilməzdimi, Xudaya, sən bizi düşmən şəmatətindən, əğyar tənəsindən,<br />
yaman dildən hifz elə!<br />
- Daha qurtardınmı duanı, qız<br />
- Duam qurtarsam da sinəmdə yanan sözlərimi qurtarmadım, xan!<br />
- Onda sinəndə yanan sözlərini də qurtar, qız!<br />
- Sözlərim budur ki, quru yerdən özünə süni varis düzəltmə, ata!<br />
- Necə quru yerdən sünai varis, qız<br />
- Mən Məmalikə indidən dedim, bir də məqamında deyərəm. - Ərmağan<br />
kinli gözləri ilə dəlicəsinə atasını süzdü, dönüb yorğanına büküldü, onun<br />
hönkürtüsü otağı başina götürdü.<br />
Qapı ağzında pusquda dayanan Həlaku xan oğlu Ərdahanı dirslədi, onlar<br />
ayaqlarının ucunda geri çəkildilər. Özünü heç nə eşitməmiş, bilməmiş kimi<br />
göstərən qoca Həlaku qohumunun şərəfinə açdırdığı təam süfrəsinin<br />
hazırlanması üçün uca səslə sərəncam verdi. Ancaq içəridən qəzəbli çıxan qoca<br />
Məmalik süfrəya meyl etmədən öz nəvələri ilə görüşüb, qohumları ilə<br />
salamlaşmadan gədələrinin üstünə qışqırıb atları çəkdirdi, heç bir köməkçi<br />
gözləmədən atının belinə qalxıb, həlakular imarətini tərk etdi. Həlaku xan pörtüb<br />
tərləyən oğlu Ərdahana müraciətlə:<br />
- Atası bilər, bir də qızı! - deyə ilan başına oxşayan şəhadət barmağını<br />
qaldırdı. - Bizə heçcə cürə dəxli yoxdur!..<br />
7<br />
Daşlı yolda dördəm gedən qığılcım qoparan nal səslərindən səksənən<br />
Ərmağan öz rəxt-xabından dik atıldı, balaca pəncərənin qabağında müztərib<br />
dayanıb toz burulğanında gedən atasını, onun dövrəsindəki silahlı süvariləri<br />
güclə gördü... Deməli, qoca Məmalik qızı Ərmağanın iynəli sözlərini<br />
udmamışdı. Deməli, o, dədə-baba düşməni həlakular evində sınmağını<br />
istəməmişdi... Qızı gəlin olan, dörd nəvəsi oynaşan imarət qoca Məmalikə<br />
pusquda durub, girəvə gözləyən düşmən səngəri kimi görünmüşdü. Məmalikə<br />
görə düşmən səngərində dayanmaq olmazdı! Ona öz səngəri, öz istehkamı<br />
gərəkdi...<br />
41