Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
________________<strong>Milli</strong> Kitabxana________________<br />
ovurdları çalalanırdı, bir sözümü iki eləmirdi. Niyə mən Göyəm qızı cəld<br />
tərpənib cəsarət göstərmədim Mənəm müqəssir! Mənəm günahkar! Mənəm<br />
divana çəkilməli müttəhim! Qoy mənə divan tutsunlar! Qoy mənim ürəyimi<br />
oxlasınlar! Qoy məni Şükranın yanında dəfh olunmaq şərəfindən də məhrum<br />
etsinlər... Bəs bu qara at Bəs bu qara əzrayıl Yox, qoy bu qara əzrayıl mənim<br />
dəliləşən, divanələşən gözlərimə görünməsin!<br />
Birdən ağlı dolaşan ana ayağa qalxdı. Nitqsiz olduğundan lalsayağı<br />
qarqışqırıq qopartdı. Qaratel titrəyən əllə qara atı göstərdi, nitqi açılmasa da,<br />
işara ilə bildirdi ki, sən Bəyalı oğlu Göyalı, ləngimə! Əgər bacarmırsansa qoy<br />
mən özüm oğlumun ox-kamanı ilə bu qara əzrayılı gəbərdim. Qoy bu qara<br />
uğursuz çölün qurd-quşuna, canavarlarına, pələnglərinə, vəhşilərinə qismət<br />
olsun! Özü də başqa yanda yox, Ziyarət dağının ətəyində!<br />
Əli ilə danışan, qırıq-qırıq, heybətli-heybətli səs çıxaran ana bütün bunların<br />
hamısını Göyalıya çatdırdı. Yenə də ağlaşma qopdu. Göylər obasının adamları<br />
daşlana-daşlana gəldi. Onlar söz tapıb Göyalı ailəsinə heç bir söz deyə bilmədi.<br />
Qara atı qapıda dayanan görüncə bu ata-anaya heç bir toxtaqlıq verə bilmədilər,<br />
onlar da ağlaşanlara qoşulub ağlaşdılar. Qara at da başını tərpədə-tərpədə onlara<br />
qoşulub ağladı, adamlar kirişəndən sonra da qaralan Ulduz öz ağlamağından<br />
qalmadı.<br />
XVIII<br />
Qara şeytanın qara qurğusu qara mozalan qara qəsd üçün öz qara rəngini<br />
Ulduza yaxıb bu dünya üzündə uğursuzluğun qara kabusuna döndərmişdi. Ulduz<br />
öz Şükranının, igid qəhrəmanını; ağ çuxalı, ağ papaqlı, gümüş xəncərli, qırmızı<br />
çəkməli səvarisinə dəmir nallı təpik çalmaqla öz taleyinə də təpik çalmışdı.<br />
Şükran ölmüşdü. O torpaq altındadır. Ulduz da ölmüşdür, ancaq torpaq<br />
üstündədir. Belə bir fəlakət olandan sonra, əlbəttə, torpaq altında, gözlərdən<br />
iraqda olmaq qat-qat yaxşıdır. Sürünə-sürünə, sürüklənə-sürüklənə, gözdən düşədüşə,<br />
nifrətlə süzülə-süzülə, lənətlə damğalana-damğalana bu qara at kimi yas<br />
içində qalmaqdansa, ölüm yaxşıdı! Deməli, qapıya gələn qara at üçün tale ölüm<br />
yolu açmışdı. Elə bil qara ölüm onu səsləyirdi: gəl-gəl qara at! Gəl mən səni<br />
düşdüyün qara gündən xilas edim! Gəl, gəl qara kabusluğunu ortadan götürüm!<br />
Axı sənin qalmağın əzab-əziyyət, iş-<br />
208