Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
________________<strong>Milli</strong> Kitabxana________________<br />
XV<br />
Şükranın dəfnində Göyən düzənində insan dəryası təlatümə gəldi. İndiyə<br />
qədər görünməyən insan dalğası Göyən düzənində dalğalandı, Axı eşidən də<br />
Göyənə gəlmişdi, necə deyər, eşitməyən də; bilən də gəlmişdi, bilməyən də;<br />
yaxın da gəlmişdi, uzaq da. Ağqoyunlulardan başqa qaraqoyunlular da gəlmişdi,<br />
həkərəlilər də, bərgüşadlılar da, elyanlılar da, müsəlmanlar da, zarıslılar da,<br />
ovşarlar da, mərzli-mərcanlılar da Arazın bu tayı qarabağlılar da, o tayı<br />
qaradağlılar da axın-axın Göyənə gəlmişdilər. Bilməyənlər bilənlərə,<br />
eşitməyənlər eşidənlərə qoşulub gəlmişdilər. Hər yanda, her yerdə insan axını<br />
başlayınca, bu axından qalmaq qeyri-mümkün olmuşdu. Göyən düzəni öz<br />
ömründə görmədiyi min-min adamla dolmuşdu. Hamı bu müsibətə, faciəyə, bu<br />
ağır dərdə şərik olmağa gəlmişdi. Şükranın dəfni Göyəndə görünməyən insan<br />
toplanışına səbəb olmuşdu. Elə bir toplanış ki, nə ucu görünürdü, nə də intəhası.<br />
Adət üzrə arvadlar ayrıca toplanmışdılar , kişilər də ayrı. Ağçuxalı igidlər qara<br />
çuxalar geymişdilər. Onlar Ulduz atlarının belinə qara-qara örtüklər örtmüşdülər.<br />
Onlar piyadalanmışdılar. Atlarını yedəklərinə almışdılar. Məğrur başlarını<br />
döşlərinə sallamışdılar. İnsan axınının ardınca gəlməyə başlamışdılar. Bəs<br />
Şükranın Ulduzu Qatil sayılan Ulduz harada qalmışdı Bəlkə Ulduz öldürülmək<br />
qorxusundan yana qaçıb Göyənin dərin dərəsində gizlənmişdi Xeyr, Ulduz nə<br />
qorxmuşdu, nə qaçmışdı, nə də bir yanda gizlənmişdi. İndi Ulduz heç kimdən,<br />
heç nədən qorxmurdu. Ulduz çox yamanca kədərlənmişdi. O, Şükranın ən yaxın<br />
dostlarından da artıq kədərlənmişdi. Onlardan da artıq göz yaşı tökməyə<br />
başlamışdı. Ancaq Ulduz bütün bu axının ardınca başını sallaya-sallaya, yenə də<br />
gözlərindən qanlı yaşlar tökə-tökə gəlməyə başlamışdı. Heç kəs də bilmirdi niyə<br />
bu qara at bu dəfn mərasiminə qoşulmuşdu Görən də deyirdi: nə çoxdur Göyən<br />
düzən-dərələrində özbaşına buraxılan, əldən düşəndən sonra çölə ötürülən boşbekara<br />
al! Bu atları nə cavanlardan, nə də oğru-əyridən qorğanan vardır. Belə<br />
atlar işdən düşüb, kardan çıxınca səllimi buraxılırdılar. Bu atlardan da ölən ölür,<br />
itən itir, batan batırdı. Əgər tək-tükü də qışın çovğunundan sağ çıxırdısa, baharın<br />
bolluğuna çatırdısa, istəyən kasıb-kusubun gərəyinə gələ bilirdi. Bəs Şükranın<br />
Ulduzu necə Ulduz özbaşına buraxılsa belə, onun üzünə baxan olacaqdımı<br />
Ulduzun necə bir Ulduz olduğunu bilincə, ona dəyib-dolaşan<br />
199