Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
Seçilmiş əsərləri - Azərbaycan Milli Kitabxanası
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
________________<strong>Milli</strong> Kitabxana________________<br />
deyirdilər ki, Göyalı özü günahkardır ki, gəzib-dolanıb, arayıb-axtarıb, nəhayət,<br />
bu uğursuz atı qanı qiymətinə uzaq-uzaq eldən alıb gətiribdir. Görunür bu atın<br />
nəsli-nəcabəti belə imiş. Mazarat at nəslindən imiş, sahibini öldürən, yaxşılıq<br />
itirən nəsil! Yoxsa o qaçıraqda atı hər nə qiymətə də olsa, heç başdan<br />
elərdilərmi Gərək biz elə Şükranın qanını bu atı başından eləyən adamın elindən<br />
alaq ki, bizim sevincimizi, gözümüzün işığını, elimizin yaraşığını, yeddi bacının<br />
bir qardaşını, Ziyarət dağının, ulu Tanrının verdiyi oğlanı əlimizdən aldı, yüzdən<br />
yuxarı ağçuxalı, doğruçu Ulduz atlı oğlanı öncülsüz, başçısız qoydu. Bizim<br />
haylı-küylü səsimiz yatdı, durna qatarı kimi cərgələnən yallımız qırıq-qırıq olub,<br />
bir-birindən qopdu, toy-mağarımız susdu. Yox, Ulduz deyilən atı satan mazarat<br />
günahkardır. O mazarat bilə-bilə ev yıxandır. Gərək hər necə olsa, onu tapıb<br />
yaxalayaq, qanımızı ondan alaq. Onların başdan elədiyi Ulduz heç Şükranın çölə<br />
atılan dırnağına da dəyməzdi. Sən hiyləgər, xatakar at, dur öz minicini dəmir<br />
nallı təpiyində həlak elə! "Yox, bu Ulduzu sağ-sağ oda qalasan da azdır. Gərək<br />
bu Ulduzu daşqalaq eləyəsən! Ya da bu Ulduzu yüz arşın dərinlikdə elə bir<br />
xəndəyin altında qoyasan, özünü də sağ-sağ qoyasan ki, bəlkə az-az da olsa<br />
ürəyin soyuya.<br />
Matəm mərasiminə gələnlərin içində Ulduzu belə təhdid edənlər, atəşə<br />
tutanlar, onu cinayətkar, qatil sayanlar az deyildi. Bir Bəyalı oğlu Göyalıdan, bir<br />
də Göyəm qızı Qarateldən savayı heç kəs heç nə bilmirdi. Bilmirdilər ki, burada<br />
şər-şeytanın üfürüb, doldurub, qara qəsd üçün göndərdikləri qara mozalanın necə<br />
qara qəsdi olubdur! Lakin göz qabağında olanı bu idi ki, oğlanı at vurubdur. Özü<br />
də bu at qorxusundan qaçıb aradan çıxıbdır. Bəlkə də öz əvvəlki elinə, ilxısının<br />
içinə giribdir. Gedib öz doğulduğu mazarat ilxısının içinə ki, orada gizlənsin,<br />
kənar kəsə tutduruq verməsin. Bütünlükdə bu ilxı dağlarda, dərələrdə törəsin,<br />
artsın, çölün-çəmənin ruzisindən bəsdir deyincə yesin, bu mazarat atlar<br />
kökəlsinlar, şişsinlər, heç bir düz-əməlli insan oğlunu da bellərinə<br />
mindirməsinlər, heç kəsə qulluq edib xidmətində durmaq istəməsinlər. Desinlər:<br />
biz yaşayaq özümüz üçün, yaşamayaq insanlara xidmət üçün. Siz görün Şükran<br />
nəyə görə isə bu ata acıqlanıb, ya acıqlanmayıb, vurub, ya vurmayıb, at da dönüb<br />
hər nəvazişini unudub belə namərdlikla, görünməzin kəmfürsətliklə allahsıztanrısız<br />
bir xəta işlədibdir. Yox, bu düşmənləşən atın cəzası böyükdür. Gərək<br />
yerin təkində də olsa, bu qatil at tapıla, onun cəzası verilə, özü də at satan<br />
193