pobierz nowy numer w wersji pdf - EUROSTYL Nowe Spojrzenie
pobierz nowy numer w wersji pdf - EUROSTYL Nowe Spojrzenie
pobierz nowy numer w wersji pdf - EUROSTYL Nowe Spojrzenie
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
10-11/2008, cena 5,90 zł (w tym 7% VAT)<br />
Omar Sharif<br />
Impulsywny<br />
romantyk<br />
Francja<br />
Kraina<br />
kontrastów<br />
Usłyszeć<br />
świat<br />
Prof. Henryk Skar¿yñski<br />
Ewa<br />
Minge<br />
Kobieta<br />
z kosmosu<br />
Podniebne<br />
rozkosze
GP Auto<br />
Morusiewicz Filipkowski sp.j.<br />
ul. Łukasiewicza 1 d<br />
19-300 Ełk<br />
tel. (087) 621 07 70<br />
fax (087) 621 78 26<br />
www. toyotaelk.pl<br />
Nowakowski Wrocław<br />
ul. Czekoladowa 10<br />
(obok Castoramy)<br />
Bielany Wrocławskie<br />
tel. (071) 799 60 60<br />
www.toyotanowakowski.pl<br />
Toyota Bielany<br />
ul. Klaudyny 1<br />
01- 684 Warszawa<br />
tel. (022) 832 33 33<br />
fax: (022) 832 44 44<br />
www.toyota-bielany.pl
www.marchewka.pl Piotrowice 125, 55-311 Kostomłoty, tel. 071 397 01 94, tel./fax 071 397 01 83 e-mail: schody@marchewka.pl
Rzemiosło doprowadzone do perfekcji<br />
staje się Sztuką<br />
<br />
Deska podłogowa<br />
Długość do 9 mb i szerokość 24 cm.<br />
Marchewka®<br />
<br />
20 lat rzemiosła
10-11/2008<br />
W <strong>numer</strong>ze:<br />
POSTACI<br />
10 Prof. Henryk Skarżyński<br />
Usłyszeć świat<br />
16 Omar Sharif<br />
Impulsywny romantyk<br />
32 Ewa Minge<br />
Kobieta z kosmosu<br />
KRAJ<br />
20 François Barry Delongchamps, Ambasador Francji w Polsce<br />
W służbie Francji<br />
24 Francja<br />
Kraina kontrastów<br />
PASJE<br />
28 Baloniarstwo<br />
Podniebne rozkosze<br />
Wydawnictwo AN-PRESS<br />
adres redakcji<br />
ul. Tarnowiecka 54 lok. 22<br />
04-174 Warszawa<br />
tel.: 022 490 42 15<br />
fax: 022 435 95 37<br />
e-mail: eurostyl@e-eurostyl.pl<br />
www.e-eurostyl.pl<br />
www.anpress.pl<br />
redaktor naczelna<br />
Aneta Polak-Myszka<br />
a.polak-myszka@e-eurostyl.pl<br />
zastępca redaktor naczelnej<br />
Anna Zawadzka<br />
a.zawadzka@e-eurostyl.pl<br />
zespół redakcyjny<br />
Katarzyna Bajer, Agnieszka Bratkiewicz,<br />
Borys Czonkow, Rafał Gałecki,<br />
Lucyna Kocicka, Maciej Kocuj,<br />
Juliusz Krasny, Magdalena Krawczak,<br />
Katarzyna Krzymińska, Marek Kukiel,<br />
Maciej Łabudzki, Ilona Miluszewska,<br />
Robert Sławiński, Ewa Zarzycka<br />
Grzegorz Zieliński<br />
dyrektor wydawnictwa<br />
Maciej Kocuj<br />
reklama i marketing<br />
Alicja Chałan<br />
a.chalan@e-eurostyl.pl<br />
tel.: 022 490 41 72<br />
Zbigniew Pieńkowski<br />
z.pienkowski@e-eurostyl.pl<br />
tel.: 022 490 42 15<br />
Tomasz Polak<br />
t.polak@e-eurostyl.pl<br />
tel.: 022 490 42 12<br />
webmaster<br />
Katarzyna Sadło<br />
korekta<br />
Daria Wolska<br />
skład<br />
Apla Press<br />
tel.: 022 668 92 91<br />
druk<br />
Drukarnia Imprima<br />
Redakcja nie odpowiada za treść<br />
zamieszczonych reklam. Materiałów<br />
niezamówionych nie zwracamy.<br />
Zastrzegamy sobie prawo do redagowania<br />
i skracania nadesłanych tekstów
EKSKLUZYWNE MARKI<br />
42 Dusza „francuza”<br />
42 Nowoczesne technologie<br />
Małe jest lepsze<br />
ZDROWIE & SPA<br />
48 Bath Spa<br />
BIZNES<br />
52 Jelfa<br />
Narodziny legendy<br />
54 Wierzynek<br />
Niepowtarzalny klimat<br />
56 Osmoza<br />
Kosmetyka sukcesu<br />
WYDARZENIA<br />
58 Konkurs win i miodów pitnych<br />
59 Spotkanie z winami włoskimi<br />
PATRONAT<br />
60 Tajemna historia Moskwy
NOWA KIA SPORTAGE<br />
Z GWARANCJĄ NA 7 LAT *<br />
CIESZ SIĘ ŻYCIEM.<br />
Życie jest o wiele prostsze, gdy nie musisz przesadnie dbać o swoje rzeczy.<br />
Nowa KIA Sportage. Jedyny SUV z gwarancją na 7 lat. Stworzony w Europie,<br />
z zachowaniem najwyższych standardów. Wygodny i bezpieczny,<br />
doskonały w mieście i na bezdrożach.<br />
Zawsze dojedzie tam, gdzie chcesz.<br />
Wybierz się na jazdę testową i ciesz się życiem!<br />
* 7 lat lub 150 000 km gwarancji na układ napędowy, 5 lat lub 150 000 km gwarancji na cały samochód. Obowiązuje we wszystkich krajach UE oraz w Norwegii, Szwajcarii, Islandii i Gibraltarze.<br />
Sopot<br />
PPHU POLESZAK<br />
ul. Niepodległości 881 c<br />
tel. (058) 550 43 14<br />
www.poleszak.kia.pl<br />
Wrocław<br />
WROBUD<br />
ul. Szczecińska 7<br />
tel. (071) 35 35 997<br />
www.wrobud.kia.pl<br />
Wrocław<br />
GAM Sp.z o.o.<br />
ul. Żmigrodzka 249 E<br />
tel. (071) 352 84 73<br />
www.gam.kia.pl
Wstyd się przyznać, ale w natłoku codziennych<br />
spraw i problemów nawet nie zauważyłam, że kolejny<br />
rok wielkimi krokami zbliża się ku końcowi. Rozglądając<br />
się wokół, mam wrażenie, że nie jestem w tym<br />
gapiostwie odosobniona. Jeszcze nie tak dawno<br />
wspominaliśmy zabawę sylwestrową, prawie przed chwilą wracaliśmy<br />
z urlopów i z <strong>nowy</strong>mi siłami próbowaliśmy stawić czoło wszystkim wyzwaniom.<br />
A tu nagle rzuca się na nas koniec roku – zupełnie jak zima,<br />
która zawsze z regularnością zegarka zaskakuje drogowców.<br />
A przecież tyle mieliśmy w tym 2008 roku zrobić, tyle było noworocznych<br />
postanowień i marzeń. Znowu zabrakło nam czasu. Mamy listopad,<br />
trzeba zacząć przedświąteczne przygotowania...<br />
A marzenia? Marzenia możemy zawsze odłożyć na przyszły rok...
Co nowego ?<br />
INGRID COSMETICS wprowadza do swej oferty rynkowej<br />
<strong>nowy</strong> puder prasowany ILLUMINATION. Nowatorska formuła,<br />
którą zastosowano w tym kosmetyku, nie tylko pielęgnuje<br />
skórę, ale też poprawia jej elastyczność. Nowy puder<br />
wyróżnia się też eleganckim opakowaniem. Zamknięto go<br />
w gustownej, czarnej puderniczce z lusterkiem.<br />
Cena ok. 14,00 zł<br />
Krem punktowy wybielający przebarwienia<br />
z serii White&Beauty firmy FLOSLEK<br />
– krem, o lekkiej konsystencji, przeznaczony<br />
do codziennego, regularnego stosowania<br />
wyłącznie na miejsca i obszary skóry twarzy<br />
i ciała o nierównomiernej pigmentacji w celu<br />
jej rozjaśnienia i wyrównania kolorytu.<br />
Systematycznie aplikowany redukuje<br />
wielkość i zmniejsza intensywność<br />
zabarwienia piegów i plam barwnikowych.<br />
88% testujących dobrze<br />
oceniło skuteczność preparatu.<br />
Cena: 20 zł (op. 20 ml)<br />
KREM NAWILŻAJĄCY firmy FLOSLEK może być stosowany<br />
na dzień i na noc, również pod makijaż. Dzięki zawartości<br />
Hydraprotectolu SM, głęboko i trwale nawilża skórę,<br />
ograniczając międzykomórkową utratę wody. W składzie<br />
kremu znajdują się także aktywne ekstrakty z miłorzębu<br />
japońskiego, bratka i arniki górskiej, dzięki którym obkurcza<br />
on naczynka krwionośne oraz witamina E, prowitamina<br />
B5, olej ze słodkich migdałów a także filtr UV.<br />
Cena: 14,00 zł (op./50ml)<br />
Zupełnie <strong>nowy</strong> napój sojowy SOYA MACCHIATO<br />
to propozycja rynkowa marki ALPRO SOYA.<br />
Dzięki zawartości soi i ekstraktu ze starannie<br />
wyselekcjonowanych ziaren kawy, napój ten<br />
dostarcza zdrowej i pozytywnej energii a jego smak<br />
przywoła chociaż na chwilę beztroski czas odpoczynku.<br />
Napój sojowy MACCHIATO jest ciekawą odskocznią<br />
od wypijanych na pobudzenie hektolitrów kawy.<br />
Zawiera śladowe ilości kofeiny, jest więc bezpieczny<br />
dla kawowych pasjonatów, nadciśnieniowców<br />
i kobiet w ciąży.<br />
Cena ok. 13 zł \1 litr<br />
Wózki na laptopa oraz plecaki na laptopa z kolekcji BIZ<br />
firmy RONCATO – oferowane są w czarnym kolorze. Ich prosty,<br />
klasyczny design nadaje im uniwersalny charakter. Wysuwana<br />
rączka i stabilne kółka wózków, jak również wygodne uchwyty<br />
i naramienniki oraz dobrze zorganizowana przestrzeń<br />
wewnętrzna (z pojemnymi kieszeniami i komorami) decydują<br />
o wygodzie użytkowania produktów BIZ.<br />
Ceny: Wózek mały na laptopa (3,7 kg; 30 litrów) – 499 zł<br />
Wózek na laptopa 2-komorowy (3,85 kg; 23 litry) – 429 zł<br />
Wózek na laptopa 3-komorowy (4,3 kg; 25 litrów) – 479 zł<br />
Plecak na laptopa – 399 zł
Postaci<br />
Us³yszeæ œwiat<br />
rozmawiała: Alicja Chałan<br />
foto: Maciej Cioch, Maciej Łabudzki<br />
12
Henryk Skarżyński<br />
Każda forma ułatwienia<br />
komunikacji ludzi<br />
niesłyszących ze światem<br />
jest ważna. Najistotniejsza<br />
jest jednak realna nadzieja<br />
na całkowite przywrócenie<br />
słuchu. Czymś takim<br />
zajmuje się właśnie<br />
profesor Henryk Skarżyński,<br />
światowej klasy specjalista<br />
od chirurgii ucha<br />
W lipcu minęło 16 lat od wszczepienia pierwszego<br />
implantu ślimakowego do ucha pacjenta. Jakie<br />
znaczenie dla dalszego leczenia słuchu w Polsce<br />
miało wykonanie tej operacji?<br />
Dzięki nowej, wykorzystanej wówczas metodzie,<br />
powstała szansa dla osób całkowicie niesłyszących<br />
i głęboko niedosłyszących. Operacja z 1992<br />
roku dała początek wielu inicjatywom i inwestycjom<br />
w całym kraju, tworzeniu <strong>nowy</strong>ch specjalistycznych<br />
poradni, ośrodków, stosowaniu<br />
na szeroką skalę nowoczesnych, obiektywnych<br />
badań słuchu, szkoleniu lekarzy, psychologów,<br />
logopedów, pedagogów, inżynierów i techników.<br />
Potem nadszedł 1998 rok i zakończona pełnym<br />
sukcesem pierwsza w Polsce operacja wszczepienia<br />
implantu do pnia mózgu, następnie<br />
w 2002 roku miała miejsce pierwsza na świecie<br />
operacja wszczepienia implantu osobie<br />
z częściową głuchotą, a dwa lata później taka<br />
sama operacja u pierwszego na świecie dziecka.<br />
W końcu 2003 roku, pierwsza w Polsce operacja<br />
wszczepienia implantu do ucha środkowego,<br />
a w 2005 roku pierwsze połączenie implantu<br />
i aparatu słuchowego w jednym uchu. W 2007<br />
roku uruchomiony został pierwszy na świecie telefiting<br />
użytkowników implantów. To tylko kilka<br />
spośród ponad 100 różnych <strong>nowy</strong>ch inicjatyw,<br />
programów i urządzeń, dla których impulsem<br />
było zoperowanie pierwszego głuchego pacjenta<br />
przed szesnastu laty.<br />
Czy to oznacza, że dzisiaj można pomóc każdemu?<br />
Zarówno tym, którzy częściowo utracili<br />
słuch, jak i osobom, które nie słyszą wcale?<br />
Tak właśnie mówię – prawie w każdym przypadku.<br />
To odzwierciedla wielkie możliwości techniczne<br />
oraz stały wzrost naszych umiejętności. Problem<br />
często tylko w tym, aby pacjent zgłosił się na<br />
czas i nie zaniedbał swojej choroby. W ostatnich<br />
latach najwięcej zoperowaliśmy osób z głuchotą<br />
lub głębokim niedosłuchem metodą wszczepienia<br />
implantów słuchowych. Od kilku lat wykonujemy<br />
najwięcej na świecie różnego typu operacji poprawiających<br />
słuch. Czy to oznacza, że możemy pomóc<br />
każdemu? Tak, prawie każdemu mamy coś do zaoferowania.<br />
Dziś, dysponując doskonałym zapleczem<br />
technicznym, wszystkimi protezami słuchu,<br />
jakie są obecnie używane na świecie, nowoczesnymi<br />
rozwiązaniami chirurgicznymi i ogromnym<br />
doświadczeniem, mamy solidne podstawy, żeby<br />
każdemu dać szansę na normalne życie.<br />
13
Postaci<br />
14
Henryk Skarżyński<br />
Czy leczenie podejmowane jest bez względu na<br />
wiek pacjenta?<br />
Tak, pomagamy pacjentom w każdym wieku. Dziś<br />
implant ślimakowy można wszczepić każdemu<br />
pacjentowi, z głuchotą całkowitą, głębokim<br />
niedosłuchem czy częściową głuchotą. W praktyce<br />
końcowe efekty nie muszą być takie same.<br />
Zależą one od wielu czynników, na które mamy<br />
wpływ my – terapeuci, a także rodzice operowanych<br />
dzieci i sami dorośli pacjenci. Najbardziej<br />
optymalne wyniki możemy uzyskać, gdy wadę<br />
słuchu rozpoznamy niedługo po urodzeniu dziecka<br />
i zoperujemy ją przed upływem pierwszych<br />
kilkunastu miesięcy życia.<br />
A jak ta przełomowa operacja z 1992 roku wpłynęła<br />
na Pana losy zawodowe?<br />
Dziś jestem przygotowany na różne niespodzianki,<br />
jakie kryje w sobie organizm człowieka.<br />
Wtedy wszystko wyglądało inaczej. Nie oznacza<br />
to, że operacja z 16 lipca 1992 roku była jakimś<br />
„pospolitym ruszeniem”. Takie były wtedy możliwości<br />
w ośrodkach, które już taki program realizowały.<br />
Zwykle poszczególne grupy kliniczne<br />
pracowały w odosobnieniu, na własne konto,<br />
z jednym typem urządzenia. Gdybym w ciągu<br />
tych kilkunastu lat nie współpracował z różnymi<br />
zespołami klinicystów i naukowców, i nie korzystał<br />
z różnych urządzeń – nie byłoby ogromnego<br />
postępu i nowej metody Skarżyńskiego w leczeniu<br />
częściowej głuchoty. W 2002 roku pierwszą<br />
na świecie tego typu operację przeprowadziłem<br />
u dorosłego pacjenta, a w 2004 roku jako pierwszy<br />
tą metodą zoperowałem dziecko. Wykorzystałem<br />
w tym celu wiedzę wielu moich współpracowników,<br />
opracowane przeze mnie nowe<br />
dojście operacyjne. Podczas kilkudziesięciu<br />
pokazów międzynarodowych „na żywo” zarówno<br />
w kraju, jak i za granicą, przeprowadzałem<br />
operacje, udowadniając, jak wielkie możliwości<br />
otwierają się przed pacjentami z częściową<br />
głuchotą. Dziś nikt nie ma na świecie tak dużej<br />
grupy zoperowanych pacjentów z częściową<br />
głuchotą, którym zostały wszczepione implanty.<br />
Ci ludzie częściowo słysząc rozumieli około<br />
10 – 12 proc. słów. Po operacji ten poziom<br />
wzrasta do 90 proc., a większość pacjentów rozumie<br />
to, co do nich mówimy w 100 proc. To jest<br />
fenomen technologii, umiejętności operacyjnych,<br />
ale i niezwykłej plastyczności centralnego<br />
układu nerwowego człowieka.<br />
Wraz z zespołem specjalistów stworzył Pan instytut<br />
naukowo-badawczy, który ma znakomite<br />
dokonania w zakresie fizjologii i patologii słuchu.<br />
Jeszcze później powstało Międzynarodowe Centrum<br />
Słuchu i Mowy. Jaką rolę dzisiaj odgrywają<br />
te placówki w zwalczaniu problemów związanych<br />
ze słuchem?<br />
Międzynarodowe Centrum Słuchu i Mowy to największa<br />
jednostka Instytutu Fizjologii i Patologii<br />
Słuchu, unikalny w skali światowej kompleks,<br />
gdzie przeprowadza się najwięcej na świecie<br />
operacji poprawiających słuch. Zostały tu opracowane<br />
i wdrożone najnowsze w skali międzynarodowej<br />
metody leczenia wad słuchu, głosu<br />
i mowy. W instytucie zostały między innymi opracowane<br />
narzędzia do wczesnego wykrywania wad<br />
słuchu: nowatorski multimedialny program „Słyszę...”,<br />
(a także „Mówię...” i „Widzę...”), a także<br />
Audiometr Kuba Micro AS, który jest pierwszym<br />
urządzeniem umożliwiającym wszechstronną ocenę<br />
słuchu w warunkach badań przesiewowych.<br />
Uzyskał wyróżnienie „Polski Produkt Przyszłości”<br />
w 2006 roku oraz złote medale na europejskich<br />
i światowych targach wynalazczości: Paryż 2004,<br />
Bruksela 2005, Genewa 2007 i Norymberga 2007.<br />
Co jeszcze należałoby zrobić, by poprawić profilaktykę<br />
i leczenie zaburzeń słuchu?<br />
W ostatnim roku zrobiliśmy bardzo dużo w zakresie<br />
profilaktyki zaburzeń słuchu i należy to kontynuować.<br />
Pod koniec 2007 roku przebadaliśmy prawie<br />
całą populację warszawskich szóstoklasistów.<br />
To bardzo ważny program w historii badań przesiewowych,<br />
które inicjowałem w Polsce z moim<br />
zespołem. Dla przypomnienia, w latach 1995 – 98<br />
opracowaliśmy standardowy sposób wczesnego<br />
wykrywania wad słuchu u noworodków i niemowląt.<br />
Od 2000 roku kolejnymi badaniami przesiewowymi<br />
zostało w całym kraju objętych kilkaset<br />
tysięcy dzieci i młodzieży w wieku szkolnym. Program<br />
badań słuchu u szóstoklasistów był bardzo<br />
precyzyjny, gdyż obejmował konkretną populację.<br />
Wiemy dziś, co się dzieje z młodzieżą, która<br />
opuści za chwilę szkołę podstawową. Jaki jest jej<br />
stan słuchu? Wyniki są niepokojące. Wskazują, że<br />
21,5 proc. dzieci ma problemy ze słyszeniem, prawie<br />
30 proc. odczuwa przemijające lub stałe szumy<br />
uszne. To nas niepokoi najbardziej. W pierwszej połowie<br />
tego roku, przeprowadziliśmy badania słuchu<br />
na jeszcze większą skalę. Objęliśmy nimi 92 876<br />
uczniów klas pierwszych z 5045 szkół rozsianych<br />
w siedmiu województwach (warmińsko-mazurskim,<br />
mazowieckim, podlaskim, lubelskim, świętokrzyskim,<br />
małopolskim, podkarpackim). W tej<br />
populacji 19,4 proc. dzieci ma zaburzenia słuchu,<br />
a 33 proc. ma szumy uszne. Warto zwrócić uwagę,<br />
że u blisko 60 proc. dzieci (szósto i pierwszoklasistów)<br />
z wykrytymi zaburzeniami słuchu, rodzice nie<br />
zauważyli wcześniej problemów ze słuchem.<br />
Pana dokonania na polu naukowym oraz jako<br />
twórcy Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu są<br />
nie do przecenienia. Proszę nam jednak opowiedzieć<br />
coś o sobie, nie jako o profesorze, tylko<br />
prywatnej osobie. Co Pana fascynuje w wolnych<br />
chwilach, czemu się Pan poświęca z równą pasją,<br />
co sprawom zawodowym? Czy w ogóle ma Pan<br />
czas na coś poza pracą?<br />
Zajęcia związane z pracą zawodową zajmują mi<br />
czas od siódmej rano do dziewiątej wieczorem.<br />
Czasem zaczynam jeszcze wcześniej i kończę jeszcze<br />
później. Od godz. 7.00 zaczynam operować,<br />
potem są konsultacje, zebrania naukowe, wykłady,<br />
zbieranie materiału naukowego do publikacji,<br />
do prezentacji wykładów za granicą. Jest też wiele<br />
różnorodnych problemów administracyjnych, które<br />
mnie nie omijają. Czy mogę dziś z satysfakcją<br />
powiedzieć coś o zrealizowaniu moich fascynacji<br />
poza zawodowymi – niewiele. Mamy przy instytucie<br />
pięknie oświetlone boisko. Czasem gramy,<br />
dzieląc się na dwie drużyny – zespół operacyjny<br />
przeciw pozostałym pracownikom. Od czasu do<br />
czasu udaje mi się kilka dni w roku wygospodarować<br />
na wyjazd na narty. Kocham zwierzęta i jest<br />
ich sporo w moim otoczeniu – konie, osły, kozy<br />
i... renifery. Ale czasu mam dla nich coraz mniej.<br />
Wiemy, że był Pan na olimpiadzie w Pekinie. Czy<br />
sport to Pana hobby?<br />
Tak. Do niedawna grałem regularnie w piłkę nożną.<br />
Jestem kibicem prawie od zawsze. Jeździłem na mistrzostwa<br />
Europy, Świata, na Igrzyska Olimpijskie do<br />
Turynu. Ostatnio kibicowałem naszym w Pekinie. Pamiętam,<br />
że przed 10 laty wszczepiłem implant osobie<br />
głuchej w Pekinie. Wtedy było to miasto rowerów.<br />
Teraz można było podziwiać wspaniałe obiekty<br />
sportowe. Odciski mi się porobiły na dłoniach od<br />
dopingowania polskich sportowców, głównie drużyn.<br />
Ale dzięki temu po raz pierwszy od dawna na<br />
chwilę odpocząłem od zajmowania się sprawami<br />
zawodowymi, którymi żyję prawie cały czas.<br />
•<br />
15
Postaci<br />
Impulsywny<br />
romantyk<br />
tekst: Rafał Gałecki<br />
foto: TCM<br />
“Wola³bym raczej graæ w bryd¿a<br />
ni¿ zrobiæ kiepski film.”<br />
- Omar Sharif<br />
16
Omar Sharif<br />
AAleksandria... w starożytności słynąca z największej w owych<br />
czasach biblioteki, dziś kulturalna stolica Egiptu. Stąd właśnie<br />
pochodzi bodaj najsłynniejszy na świecie egipski aktor Omar El-<br />
Sharif (wymowa: ‘Umar asz-Szarif), w Europie i Ameryce znany po<br />
prostu jako Omar Sharif.<br />
Zodiakalny Baran, urodził się 10 kwietnia 1932 roku jako Michael<br />
Demitri Chalhoub. Jego ojciec Joseph Chalhoub był z pochodzenia<br />
Syryjczykiem, natomiast matka Claire, z domu Saada,<br />
była Libanką.<br />
Początkowo nic nie zapowiadało jego kariery, zwłaszcza że Michael<br />
podjął studia na uniwersytecie w Kairze, wybierając specjalizację<br />
o profilu matematyczno-fizycznym, zaś po ukończeniu szkoły zajął<br />
się rodzinnym interesem i pracował w lombardzie prowadzonym<br />
przez ojca.<br />
Złośliwi twierdzą, że wybił się dzięki swej ukochanej, Faten Hamamie,<br />
bardzo popularnej w Egipcie aktorce filmowej, teatralnej<br />
i telewizyjnej, a także producentce, którą poślubił w 1955 r.<br />
i której później wielokrotnie na planie partnerował. Faten była<br />
muzułmanką, więc wychowany w wierze rzymsko-katolickiej, żeniąc<br />
się z nią, Michael przeszedł na islam. Wraz ze zmianą wiary<br />
przyjął też imię Omar El-Sharif. Ich małżeństwo przetrwało prawie<br />
dwadzieścia lat i zakończyło się w 1974 r. rozwodem. Dwa lata po<br />
ślubie Faten urodziła mu syna, Tareka Sharifa, którego Omar dość<br />
wcześnie wprowadził w świat kina – chłopak miał swój debiut już<br />
w wieku ośmiu lat, grając w „Doktorze Żywago” młodego Jurija.<br />
W 1977 roku świat obiegła wieść, że Omar powtórnie się ożenił,<br />
poślubiając w tajemnicy aktorkę Sohair Ramzi, ale plotka okazała<br />
się nieprawdziwa. Wraz z rozwodem Omar porzucił również wiarę,<br />
którą zmienił chyba tylko przez wzgląd na miłość do Faten. Wiele<br />
lat później w wywiadzie dla hiszpańskiej gazety „El Mundo” przyznał,<br />
że wraz z synem są ateistami.<br />
Zanim trafił do Hollywood, był już znany z licznych produkcji we<br />
własnym kraju, głównie filmów z wątkami romantycznymi, które zapewniły<br />
mu w ojczyźnie rozgłos i wizerunek wielbionego przez kobiety<br />
amanta. Ten przystojny, postawny mężczyzna o silnym charakterze<br />
i gorącym temperamencie zdecydowanie podobał się kobietom.<br />
W dużej mierze zawdzięczał to swej ognistej arabskiej krwi.<br />
Omar sprawdził się również w rolach dramatycznych, w filmach<br />
wojennych, grywał też w filmach kostiumowych i przygodowych.<br />
W komediach występował rzadziej, ale z równym zaangażowaniem i<br />
powodzeniem, czego dowodem może być bardzo popularna swego<br />
czasu parodia II wojny światowej „Ściśle tajne” (Top Secret!, 1984).<br />
Debiutem Omara był egipski film Sira` Fi al-Wadi (w wolnym tłumaczeniu:<br />
„Starcie w dolinie”), którego premiera odbyła się w 1954<br />
roku. W ciągu następnych ośmiu lat Sharif zagrał w aż szesnastu<br />
filmach, takich jak Ayyamna el helwa („Our Best Days”, 1955), La<br />
17
Postaci<br />
18
Omar Sharif<br />
anam („I Don’t Sleep”, 1958), Sayedat el kasr („Lady of the Castle”,<br />
1959) czy też Nahr el hub („The River of Love”, 1961), egipskiej adaptacji<br />
„Anny Kareniny”.<br />
Światową sławę przyniósł mu w 1962 roku jego pierwszy film anglojęzyczny,<br />
dramat wojenny „Lawrence z Arabii” (Lawrence of Arabia),<br />
z wyśmienitą obsadą aktorską. Omar wystąpił u boku Anthony’ego<br />
Quinna, Aleca Guinessa i Petera O’Toole’a. Za rolę Sherifa Alego<br />
otrzymał Złoty Glob dla najlepszego aktora drugoplanowego i od tej<br />
pory stał się najbardziej znanym na świecie aktorem arabskiego pochodzenia.<br />
Na planie zaprzyjaźnił się z Peterem O’Toolem, grającym<br />
tytułową rolę, a ich przyjaźń przetrwała wiele długich lat i wspólnie<br />
zagrali jeszcze w kilku filmach.<br />
Najsłynniejszą rolą Omara, która przeszła do historii kina, była tytułowa<br />
rola Jurija Żywago w epickim dramacie wojennym z mocnym<br />
wątkiem romantycznym „Doktor Żywago” (Doctor Zhivago), najgłośniejszej<br />
ekranizacji powieści Borysa Pasternaka z 1965 roku. Omar<br />
dostał za tę rolę kolejną nagrodę Złotego Globu, tym razem dla najlepszego<br />
aktora w dramacie. Jego honorarium wyniosło osiem tysięcy<br />
funtów, tyle samo zresztą otrzymał za role w filmach „Lawrence<br />
z Arabii” i „Zabawna dziewczyna” (Funny Girl), głośny melodramat<br />
na motywach biograficznych, w którym partnerował Barbarze Streisand,<br />
czym wywołał dezaprobatę w gabinecie egipskiego rządu ze<br />
względu na poparcie aktorki dla syjonistów.<br />
Od chwili, gdy nazwisko Sharif stało się głośne nie tylko w Egipcie,<br />
ale i na całym świecie, Omar wystąpił w ponad sześćdziesięciu filmach,<br />
w tym również w produkcjach europejskich, jak na przykład<br />
„Był sobie raz” (C’era una volta..., 1967), Le Casse („The Burglars”,<br />
1971), Le Droit d’aimer (1972), La Isla misteriosa y el capitan<br />
Nemo (1973), „Katarzyna Wielka” (Katharina die Große, 1995) Les<br />
Possédés („The Possessed”, 1998) i wielu innych. Przydatne okazały<br />
się w tym przypadku zdolności językowe Omara, który włada<br />
biegle rodzimym arabskim, angielskim, greckim i francuskim,<br />
a także, choć nieco słabiej, włoskim i tureckim. Olbrzymia filmografia<br />
Sharifa świadczy o jego wielkim zaangażowaniu, jeśli wręcz nie<br />
o pracoholizmie.<br />
W 1992 roku ciężka praca doprowadziła go w efekcie do operacji<br />
wszczepienia potrójnych bajpasów. Choć zakończyła się szczęśliwie,<br />
dwa lata później przeszedł lekki atak serca. Mimo że wcześniej<br />
palił 50 papierosów dziennie, po operacji z łatwością porzucił<br />
groźny dla swego zdrowia nałóg. Nie był on zresztą jedyny, jako że<br />
Omar od wczesnych lat młodości oddawał się hazardowi, a przede<br />
wszystkim pasji gry w brydża. Jako profesjonalny gracz, należał<br />
swego czasu do ścisłej czołówki światowych brydżystów, a w latach<br />
70. i 80. prowadził w „Chicago Tribune” cotygodniowy dział<br />
poświęcony tej grze. Był współautorem kilku książek poświęconych<br />
tej tematyce. W 1992 roku została nawet wydana firmowana jego<br />
nazwiskiem komputerowa gra Omar Sharif Bridge, pierwotnie napisana<br />
pod system DOS, później przekonwertowana pod Windows,<br />
a nawet telefony komórkowe. Przez wiele lat jego stałym partnerem<br />
w międzynarodowych turniejach był Tommy Prothro, znany trener<br />
amerykańskiego futbolu.<br />
Omar był też stałym bywalcem francuskich kasyn, przynajmniej do<br />
czasu skandalu, jaki wywołał w 2003 roku w Paryżu. Grając w ruletkę,<br />
postawił w jednym zakładzie okrągłą sumkę z trzema zerami<br />
i przegrał, obarczając winą krupiera, a kiedy pojawił się zaalarmowany<br />
awanturą policjant, Omar nie tylko mu naubliżał, ale także<br />
zdzielił go tzw. bykiem, czyli ciosem z czoła w twarz i został skazany<br />
prawomocnym wyrokiem sądu na miesiąc więzienia w zawieszeniu<br />
oraz karę grzywny w wysokości 1700 dolarów plus odszkodowanie<br />
dla policjanta. Jego porywcza natura odezwała się dwa lata później,<br />
gdy złamał nos parkingowemu z Beverly Hills, gdy ten odmówił<br />
mu przyjęcia opłaty w europejskiej walucie. Omar został skazany<br />
zaocznie, gdyż nie stawił się na rozprawie. Może między innymi<br />
z powodu tych ekscesów, w wywiadzie dla prasy udzielonym<br />
w 2006 r. na okoliczność zakończenia swej kariery brydżysty powiedział:<br />
„Postanowiłem, że nie chcę być już dłużej niewolnikiem<br />
żadnej pasji, za wyjątkiem mej pracy. Miałem zbyt wiele namiętności,<br />
brydż, konie, hazard. Pragnę prowadzić inne życie, być bliżej<br />
z rodziną, gdyż poświęcałem jej dotąd zbyt mało czasu.”<br />
Także w kwestii przekonań politycznych Omar Sharif wielokrotnie<br />
udowadniał, że nie zapomniał o swym pochodzeniu. Ostro potępił<br />
amerykańską politykę w Iraku, nazywając Amerykanów ignorantami.<br />
Podobno w rozmowie z prezydentem Georgem W. Bushem, odbytej<br />
jeszcze przed rozpoczęciem ofensywy w Iraku, oznajmił, iż Arabowie<br />
nie są zwykłymi ludźmi i jako naród odporni są na wszelkie<br />
próby demokratyzacji swego społeczeństwa. Jego zdaniem, Bliski<br />
Wschód nigdy nie zaakceptuje demokracji, a prawdziwi Arabowie<br />
będą woleli przenieść się do najbliższego w sąsiedztwie szejka niż<br />
znosić demokratyczne rządy.<br />
Mimo podeszłego już wieku 76 lat i bajpasów, Omar Sharif nie<br />
stracił swej krzepy i ani myśli żegnać się z karierą aktorską.<br />
W 1999 roku zagrał w dość głośnym przygodowym „Trzynastym<br />
wojowniku” (The 13th Warrior), a w 2003 r. odbyła się premiera<br />
adaptacji książki Érica-Emmanuela Schmitta „Pan Ibrahim<br />
i kwiaty Koranu” (Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran). Za rolę<br />
w tym dramacie Omar otrzymał na festiwalu w Wenecji nagrodę<br />
Cezara dla najlepszego aktora, odpowiednik Oscara przyznawany<br />
przez Francuską Akademię Sztuki Filmowej. Zimą przyszłego<br />
roku będzie można go zobaczyć wraz z Mirą Sorvino (Oscar za<br />
rolę w filmie Woody’ego Allena „Jej wysokość Afrodyta”, 1995)<br />
w telewizji NBC, w premierze przygodowego mini serialu telewizyjnego<br />
The Last Templar (czyli „Ostatni Templariusz”), do którego<br />
zdjęcia jeszcze trwają.<br />
•<br />
19
Postaci<br />
W s³u¿bie Francji<br />
Jak bardzo Francja<br />
chce się zaangażować<br />
w rozwiązywanie<br />
konfliktów<br />
międzynarodowych?<br />
Jak zmieniła się rola<br />
dyplomacji w ciągu<br />
ostatnich trzydziestu lat?<br />
Czym będzie się różnić<br />
Unia Śródziemnomorska<br />
od Unii Europejskiej?<br />
Na te i inne pytania<br />
odpowiada ambasador<br />
Republiki Francuskiej<br />
– François Barry<br />
Delongchamps<br />
Wywiad przeprowadzony przy współpracy portalu psz.pl<br />
20
PPanie Ambasadorze, obecnie najważniejszym<br />
zadaniem jakie spoczywa na Francji na arenie<br />
międzynarodowej jest prezydencja w Unii Europejskiej.<br />
Jakie wyzwania w związku z tym stoją<br />
obecnie przed Francją? Czego Francja chce dokonać<br />
przez te pół roku?<br />
Od 1 lipca Francja sprawuje prezydencję w Radzie<br />
Unii Europejskiej. Przewodnictwo to ma miejsce<br />
w bardzo szczególnym momencie. Francja musi<br />
stawić czoło niepewnej sytuacji międzynarodowej,<br />
jak niedawny wybuch kryzysu gruzińskiego<br />
lub utrzymujące się konflikty takie jak walka<br />
z terroryzmem w Afganistanie.<br />
Musimy działać w sytuacji naznaczonej porażką<br />
irlandzkiego referendum w sprawie ratyfikacji<br />
Traktatu Lizbońskiego oraz końcem kadencji Parlamentu<br />
Europejskiego i Komisji Europejskiej.<br />
Jak to podkreślił prezydent Republiki Francuskiej<br />
w swoim przemówieniu wygłoszonym 10 lipca<br />
w Parlamencie Europejskim, ambicją naszej prezydencji<br />
jest odpowiadanie na troski i oczekiwania<br />
obywateli Europy.<br />
W tym celu wyznaczyliśmy sobie cztery główne<br />
cele. Po pierwsze uzyskanie porozumienia politycznego<br />
w sprawie pakietu klimatyczno-energetycznego,<br />
który pozwoli ograniczyć skutki zmian<br />
klimatycznych, zmniejszając o 20% emisję dwutlenku<br />
węgla do 2020 roku. Pierwsze nieformalne<br />
spotkania pozwoliły już zapoczątkować kompromis<br />
polityczny, jak również rozpocząć prace nad<br />
przeciwdziałaniem wzrostowi cen paliw i nad<br />
wprowadzeniem wspólnej polityki energetycznej<br />
zdolnej zapewnić Europejczykom bezpieczeństwo<br />
w tej dziedzinie. Drugim celem jest przyjęcie<br />
europejskiego paktu w sprawie imigracji i azylu,<br />
zobowiązującego kraje członkowskie i instytucje<br />
europejskie do wspólnego zarządzania ludnością<br />
napływową. Jako trzeci cel, nasza prezydencja<br />
proponuje zaktualizowanie europejskiej strategii<br />
bezpieczeństwa poprzez lepsze połączenie europejskiej<br />
polityki obronności z polityką NATO,<br />
ale również przez stworzenie <strong>nowy</strong>ch zdolności<br />
wojskowych, odpowiednich instrumentów planowania<br />
i szybkiego reagowania.<br />
Czwartym celem na najbliższe sześć miesięcy jest<br />
zakończenie prac nad „bilansem zdrowotnym”<br />
wspólnej polityki rolnej i rozpoczęcie refleksji na<br />
temat reformy w tej dziedzinie. Reforma ta powinna<br />
odpowiedzieć na cztery ważne cele, zaproponowane<br />
przez prezydenta Sarkozy’iego: zapewnić<br />
Europie bezpieczeństwo żywnościowe, znaleźć<br />
odpowiedź na światowy popyt, chronić środowisko<br />
i zachować równowagę terenów wiejskich.<br />
Czy można uznać stworzenie Unii Śródziemnomorskiej<br />
za nową politykę „arabską” Francji?<br />
Unia Śródziemnomorska nie jest projektem mającym<br />
przynieść korzyści Francji czy jakiemuś wybranemu<br />
państwu Maghrebu. Szczyt ustanawiający<br />
Unię Śródziemnomorską, który odbył się w Paryżu,<br />
zgromadził 43 głowy państw z krajów otaczających<br />
Morze Śródziemne i z całej Unii Europejskiej. Jest<br />
to projekt autentycznego partnerstwa pozwalający<br />
krajom z dwóch brzegów basenu śródziemnomorskiego<br />
wzmocnić ich współpracę. Wobec różnic<br />
w rozwoju między dwoma brzegami Morza Śródziemnego,<br />
prezydent Republiki Francuskiej, wraz z<br />
wszystkimi przywódcami europejskimi pragnął nadać<br />
nową dynamikę partnerstwu, które opiera się<br />
na zdobyczach procesu barcelońskiego. Trzy główne<br />
zasady przyświecają temu partnerstwu: z jednej<br />
strony polityczna mobilizacja poprzez zwoływanie<br />
co dwa lata szczytów głów państw i szefów rządów,<br />
z drugiej strony, wprowadzenie zarządzania na<br />
zasadzie ko-prezydencji Północ-Południe i parytetowego<br />
stałego sekretariatu. I wreszcie nadawanie<br />
priorytetów konkretnym projektom w wymiarze regionalnym,<br />
które mogą się przyczynić do powstania<br />
<strong>nowy</strong>ch powiązań. Za priorytetowe uznano działania<br />
w dziedzinie kultury, kładąc szczególny akcent na<br />
wymianę między naszymi kulturami i sprzyjając<br />
wymianie studentów w ramach śródziemnomorskiego<br />
programu Erasmus. Równie istotne są<br />
kwestie środowiska naturalnego – chcemy uczynić<br />
z Morza Śródziemnego jedno z najczystszych mórz<br />
świata. Pracujemy nad śródziemnomorskim „planem<br />
słonecznym”, którego celem jest polepszenie<br />
dostępu do energii ludności zamieszkującej na południowych<br />
wybrzeżach.<br />
François Barry Delongchamps<br />
Jaką rolę w związku z prezydencją unijną mają do<br />
odegrania francuscy dyplomaci na placówkach<br />
w krajach członkowskich UE, w tym Pan, jako ambasador<br />
Francji w Polsce?<br />
Ambasady Francji odgrywają kluczową rolę<br />
w czasie prezydencji francuskiej Unii Europejskiej.<br />
Nasi dyplomaci pracujący na placówkach<br />
w europejskich stolicach pośredniczą między<br />
francuskimi władzami a władzami miejscowymi,<br />
przedstawiają nasze inicjatywy i równolegle przekazują<br />
stanowiska naszych partnerów europejskich.<br />
Dyplomaci ci, oprócz swych tradycyjnych<br />
funkcji – reprezentowanie i bronienie francuskich<br />
interesów, ale również nadawanie odpowiedniej<br />
rangi kulturze i językowi francuskiemu – zajmują<br />
się przewidywaniem ewentualnych obiekcji niektórych<br />
krajów i pomagają w poszukiwaniu kompromisowych<br />
rozwiązań. Moja rola jako ambasadora<br />
w Polsce polega na podjęciu takich działań,<br />
aby wszystkie podlegające mi służby przyczyniły<br />
się do sukcesu francuskiej prezydencji Unii Europejskiej,<br />
nie zaniedbując przy tym ważnych<br />
zadań, które na nich spoczywają. Chcemy intensywnie<br />
rozwijać stosunki dwustronne, polityczne,<br />
gospodarcze i kulturalne.<br />
Objął Pan stanowisko ambasadora w Polsce w listopadzie<br />
2007 roku. Proszę podzielić się z nami<br />
pańskimi refleksjami z dotychczasowego pobytu<br />
w naszym kraju. Co Panu podoba się tu najbardziej,<br />
a co przeszkadza? Co było największym<br />
zaskoczeniem?<br />
Z wielką radością będę wkrótce obchodzić pierwszą<br />
rocznicę mojego przyjazdu do Polski i objęcia<br />
stanowiska ambasadora Francji. Bardzo cenię<br />
ten kraj za jego bogactwo kultury, wyrafinowany<br />
język, jego historię. Uważam, że Polska odegrała<br />
ważną rolę w dziejach Europy i miała związek<br />
z historią mojego kraju. Pasjonujące jest dla mnie<br />
odkrywanie i poznawanie różnych miejsc i zabytków,<br />
a także znajdowanie wydarzeń i faktów łączących<br />
to, co działo się w Polsce z historią Francji.<br />
Takie epizody, nawet te tragiczne, składają<br />
się na wspólną tożsamość naszych krajów i całej<br />
Europy. Poza kwestiami historycznymi, ogromnie<br />
cenię sobie serdeczność i spontaniczność<br />
Polaków, którą zauważyłem w czasie spotkań<br />
z wieloma polskimi osobistościami różnych dziedzin.<br />
Żałuję jedynie, że czasami niektóre osoby<br />
w Polsce oceniają w sposób niesprawiedliwy<br />
postawę Francji w pewnych momentach historii.<br />
Nie chodzi tu na szczęście o ogólne podejście<br />
Polaków. Jednakże, staram się w czasie spotkań,<br />
korygować te poglądy, które moim zdaniem nie<br />
odpowiadają prawdzie.<br />
Panie Ambasadorze, proszę nam opowiedzieć o swoich<br />
zainteresowaniach. Jak spędza Pan wolny czas?<br />
Żałuję bardzo, że mam tak mało czasu wolnego,<br />
zwłaszcza teraz, w czasie francuskiej prezydencji.<br />
Mimo to znajduję czasem chwile na uprawianie<br />
sportu czy na spacery, a także na oglądanie filmów<br />
i spotkania z przyjaciółmi.<br />
Zaczął Pan pracę w dyplomacji w latach siedemdziesiątych.<br />
Jak według Pana zmieniła się dyplomacja,<br />
sposób jej prowadzenia? W jakim kierunku<br />
będzie podążać współczesna dyplomacja?<br />
Oczywistym jest, że ogromnie dużo zmieniło się<br />
od czasu, kiedy rozpocząłem pracę w dyplomacji<br />
21
Postaci<br />
w 1972 roku. Kiedy przebywałem na pierwszej<br />
zagranicznej placówce, Stany Zjednoczone i Rosja<br />
właśnie podpisały umowę o ograniczeniu zbrojeń<br />
SALT (Strategic Arms Limitation Talks). Układ stosunków<br />
międzynarodowych po tej umowie uległ<br />
całkowitej zmianie. Mocarstwa zmieniły swoje<br />
cele, rywalizacja przeniosła się na inne płaszczyzny.<br />
Siłą rzeczy metody pracy w dyplomacji<br />
również uległy modyfikacjom. Dobry dyplomata<br />
musi dzisiaj doskonale znać wszystkie sprawy,<br />
o których mówi. Negocjacje „pakietu klimatycznoenergetycznego”,<br />
który stanowi jeden z priorytetów<br />
prezydencji francuskiej w Unii Europejskiej,<br />
wymagają znajomości wielu umów dwustronnych<br />
między różnymi krajami, a także znajomości precyzyjnych<br />
danych dotyczących tej dziedziny. Zawód<br />
dyplomaty stał się obecnie zawodem bardzo<br />
technicznym, w stosunku do którego wymagania<br />
nieustannie rosną. Z drugiej strony środki, którymi<br />
dysponuje dyplomata, nie zawsze są dostosowane<br />
do zmieniającej się sytuacji. Uważam, że ta<br />
tendencja nie tylko utrzyma się w najbliższych latach,<br />
ale będzie utrzymywać się przez długi czas.<br />
Jak to się stało, że wybrał Pan akurat karierę dyplomaty?<br />
Muszę przyznać, że do rozpoczęcia kariery dyplomatycznej<br />
skłoniła mnie moja fascynacja azjatyckim<br />
miastem Samarkanda i chęć zamieszkania<br />
w nim. Poza tym, zawsze bardzo interesowałem<br />
się stosunkami międzynarodowymi. Pasjonowałem<br />
się studiami na temat Europy lat trzydziestych<br />
dwudziestego wieku, okresu znanego niestety ze<br />
wzrostu ekstremizmu, nazizmu i napięć między<br />
potęgami. Później zafrapował mnie klimat zimnej<br />
wojny lat powojennych, która wielokrotnie budziła<br />
na świecie obawy wybuchu konfliktu atomowego.<br />
Studia dotyczące tych dwóch okresów, zrodziły we<br />
mnie pewną obsesję na punkcie podjęcia wszelkich<br />
działań mogących zapobiec wojnie nuklearnej<br />
i wpłynięcia na stosunki między państwami<br />
tak, żeby zapewnić trwały pokój.<br />
Co było dla Pana największym sukcesem w dotychczasowej<br />
karierze dyplomatycznej? A jaki był<br />
najtrudniejszy moment?<br />
Może wydać się to zaskakujące, ale powiedziałbym,<br />
że projektem, z którego jestem najbardziej<br />
dumny i który moim zdaniem stanowi sukces<br />
dyplomatyczny, było zorganizowanie francuskiej<br />
wystawy sztuki nowoczesnej w Singapurze<br />
w 1990 roku. Przywiązuję do tego szczególną<br />
wagę, bo było to zrealizowanie mojej osobistej<br />
ambicji i przyczyniło się do promocji kultury francuskiej.<br />
Znacznymi sukcesami były też dla mnie<br />
udane negocjacje w sprawie konwencji o zakazie<br />
broni chemicznej, traktat o zakazie prób z bronią<br />
jądrową, a także rozmowy w sprawie realizacji<br />
przez przedsiębiorców francuskich linii metra<br />
w Singapurze. Jeśli chodzi natomiast o najtrudniejszy<br />
moment w mojej karierze, odpowiem bez<br />
wahania, że był to dzień 11 września 2001 roku.<br />
Pracowałem wtedy w placówce dyplomatycznej<br />
w Waszyngtonie. Musiałem stawić czoło sytuacji<br />
kryzysowej, pod nieobecność mojego ambasadora,<br />
przy jednoczesnych problemach w porozumiewaniu<br />
się z reprezentantami amerykańskiego<br />
rządu. Na bieżąco odpowiadałem na pytania nadchodzące<br />
z Francji zaniepokojonej tymi tragicznymi<br />
wydarzeniami, które zmieniły obraz świata.<br />
Czy poleciłby Pan swoim dzieciom pracę w dyplomacji?<br />
Przez cały czas mojej kariery zawodowej, nigdy nie<br />
próbowałem zainteresować moich dzieci takim czy<br />
innym sektorem życia zawodowego. Towarzyszyły<br />
mi jednak na różnych placówkach za granicą i umiały<br />
wykorzystać to międzynarodowe doświadczenie,<br />
rozwijając otwartość umysłu, poznając kulturę,<br />
ciekawych ludzi, zdobywając przyjaciół na całym<br />
świecie. Mogły same ukształtować swoje poglądy<br />
na temat kariery dyplomatycznej, którą wybrałem<br />
z przyczyn osobistych, i zdecydować jaką drogą<br />
pójdą. Próbowałem im dać tylko kilka wskazówek,<br />
aby mogły wybrać zawód, który pozwoli im na pełen<br />
rozwój, a nie zapewni jedynie komfort materialny.<br />
Służba cywilna, a w szczególności dyplomacja,<br />
bardzo zmieniła się od czasu, kiedy rozpoczynałem<br />
karierę w ministerstwie spraw zagranicznych.<br />
Uważam, że profesja dyplomaty stała się bardzo<br />
technicznym zajęciem i straciła coś z magii, która<br />
niegdyś istniała w tym zawodzie.<br />
•<br />
22
Kraj<br />
Francja<br />
Długie i wysokie wydmy wzdłuż wybrzeża<br />
atlantyckiego, urwiste zatoczki w Bretanii,<br />
winnice w Burgundii, gaje oliwne w Prowansji<br />
oraz leniwe plaże na Lazurowym Wybrzeżu<br />
dają wyobrażenie o niezwykłej różnorodności<br />
i bogactwie Francji. Ten kraj rozdarty między<br />
eleganckim i estetyzującym Paryżem,<br />
a pięknem prowincjonalnych miasteczek,<br />
przyciąga turystów z całego świata<br />
kraina<br />
kontrastów<br />
tekst: Jolanta Winnicka<br />
foto: Archiwum Ambasady Francji<br />
24
Francja<br />
Paryż<br />
Nazywany jest Miastem Świateł i Stolicą Zakochanych.<br />
Wieczorny spacer ulicami miasta lub rejs<br />
statkiem po Sekwanie dostarcza niesamowitych<br />
wrażeń. Nigdzie indziej kawa nie smakuje tak, jak<br />
w kafejkach Dzielnicy Łacińskiej. Atmosferę paryskich<br />
ulic i zaułków pięknie opisywali artyści francuscy<br />
na czele z Edith Piaf, której przejmujący, mocny<br />
głos zdaje się nadal rozbrzmiewać na brukach<br />
Paryża. Ten jest miastem przeciwieństw. Z jednej<br />
strony ulica Faubourg Saint-Honore z ekskluzywnymi<br />
sklepami i domami haute couture, a z drugiej<br />
bukiniści od wieków sprzedający stare książki nad<br />
brzegiem Sekwany. Z jednej strony dzielnica La Defense,<br />
z nowoczesnymi wieżowcami ze szkła i stali,<br />
a z drugiej zabytkowa Dzielnica Łacińska.<br />
Jednym z ciekawszych miejsc jest Montmartre,<br />
dzielnica paryskiej bohemy, w której pracownie<br />
mieli Braque, Modigliani, van Gogh, Renoir, Gauguin.<br />
W kamienicy La Bateau Lavoir mieszkał Pablo<br />
Picasso. W tej dzielnicy narodziła się również legenda<br />
słynnego kabaretu Moulin Rouge. Po I wojnie<br />
światowej cyganeria paryska przeniosła się na lewy<br />
brzeg Sekwany do dzielnicy Montparnasse. Była to<br />
wtedy dzielnica biedoty i ludzi z półświatka. Życie<br />
artystycznej bohemy, upływające na spotkaniach<br />
w kawiarniach, kabaretach i domach uciech przedstawiali<br />
na swych obrazach liczni malarze. Toulous-Lautrec<br />
wielokrotnie malował codzienne życie<br />
kobiet, Degas stworzył wiele portretów tancerek.<br />
Do dzisiaj stoi młyn Moulin de la Galette, miejsce<br />
zabaw artystów, uwiecznione na obrazie Renoira.<br />
W czasie wędrówki po Montmartrze można wstąpić<br />
do Cafe de Lilas i usiąść przy stoliku, przy którym<br />
pisał swoje opowiadania Ernest Hemingway. Całe<br />
bogactwo Paryża najlepiej oddają słowa Victora<br />
Hugo: „Wszystko, co istnieje w dowolnym miejscu<br />
na ziemi, istnieje też w Paryżu.”<br />
Francja północno-wschodnia<br />
Lotaryngia wiele zawdzięcza królowi polskiemu<br />
Stanisławowi Leszczyńskiemu, który był teściem<br />
Ludwika XV i przez wiele lat był księciem tej krainy.<br />
Na głównym placu w Nancy stoi pomnik tego<br />
polskiego władcy. Królowi Stanisławowi Francja<br />
zawdzięcza słynne „magdalenki”, które wypieka<br />
się i jada z herbatą lipową. Nazwa ciasteczek pochodzi<br />
od Magdaleny Commercy, pokojówki króla,<br />
która upiekła te ciasteczka, kiedy cukiernik Leszczyńskiego<br />
w przypływie złości rzucił pracę.<br />
Strasburg, stolica Alzacji, nazywany był kiedyś<br />
„miastem tysiąca kościołów”. Najsłynniejsza jest<br />
gotycka katedra z jedną wieżą, której asymetrią<br />
był oczarowany sam Goethe. Niezwykle malownicza<br />
jest dzielnica Mała Francja, czyli La Petite<br />
France. Tworzy ją sieć wąskich uliczek, kanałów<br />
i śluz, przy których stoją domy z pruskiego muru.<br />
Równie ciekawym regionem jest Szampania,<br />
gdzie produkuje się słynne wina musujące. To<br />
właśnie tu w katedrze w Reims koronowano od<br />
średniowiecza królów Francji. Niedaleko leży<br />
piękna Pikardia ze stolicą w Amiens, gdzie zbudowano<br />
największą we Francji gotycką katedrę. To<br />
stąd pochodził słynny pisarz Juliusz Verne. Rejon<br />
ten znany jest również z trufli, zarezerwowanych<br />
dla estetów gastronomii lotaryńskiej. Ich smak,<br />
według specjalistów jest wyjątkowo delikatny<br />
z subtelną domieszką lukrecji.<br />
Normandia<br />
Ta kraina zamieszkiwana najpierw przez Celtów,<br />
potem Franków i Normanów, pełna jest średniowiecznych<br />
zabytków i i katedr. Urwiska, drążone<br />
przez fale w białych kredowych skałach, tworzą fantastyczną<br />
skalną architekturę, nazwaną Alabastrowym<br />
Wybrzeżem. Klify wyznaczają wąskie doliny<br />
i plaże, przy których leżą miejscowości wypoczynkowe.<br />
Do najbardziej znanych należy Etretat, którego<br />
atrakcją są wyrzeźbione przez morze skały<br />
różnego kształtu. Guy de Maupassant twierdził,<br />
że jedna ze skał przypomina mu słonia zanurzającego<br />
swoją trąbę w oceanie. Jednym z najbardziej<br />
malowniczych portów Normandii jest Honfleur<br />
ze średniowieczną zabudową. Miasto upodobali<br />
sobie malarze i stało się ono kolebką impresjonizmu.<br />
Na drodze do Rouen, znajduje się małe miasteczko<br />
Giverny, w którym ostatnie lata swego<br />
życia spędził Claude Monet, goszcząc pod swym<br />
dachem Cezanne’a, Matisse’a i Renoira. Na szczególną<br />
uwagę zasługują ogrody zaprojektowane<br />
i troskliwie pielęgnowane przez Moneta. Niedaleko<br />
królują majestatycznie ruiny potężnego zamku<br />
– Chateau Gaillard, który zbudował w XII wieku<br />
Ryszard Lwie Serce.<br />
Stolicą Normandii jest Rouen. Z miastem tym<br />
związani byli filozof i matematyk Blaise Pascal<br />
i Gustav Flaubert, który tutaj umieścił akcję<br />
25
Kraj<br />
„Madame Bovary”. W środku miasta wznosi się<br />
katedra, którą Monet malował ponad 30 razy.<br />
W południowej części katedry mieści się grobowiec<br />
króla Ryszarda Lwie Serce.<br />
Na zachód od Rouen prowadzi Route des Abbayes,<br />
czyli szlak średniowiecznych, normandzkiech<br />
opactw. Ruiny największego niegdyś opactwa w Jumiege,<br />
założonego w X wieku, Wiktor Hugo nazwał<br />
„najpiękniejszymi ruinami Francji”. Najsłynniejsze<br />
opactwo Normandii to Mont Saint-Michel. Widok<br />
strzelistych wież wyrastających z morza wraz ze<br />
skałą na zawsze zostaje w pamięci. Podobno jednemu<br />
z biskupów średniowiecznych, świętemu Hubertowi,<br />
ukazał się Archanioł Michał, który poprosił<br />
o wybudowanie kościoła na skale. Do dzisiaj tłumy<br />
26<br />
turystów z całego świata przyjeżdżają podziwiać<br />
to przepiękne opactwo. Dalej leży miasto Caen,<br />
popularnie zwane Bramą Normandii. Założył je Wilhelm<br />
Zdobywca. Trumna z jego ciałem spoczywa tu<br />
w romańskim kościele Saint-Etienne.<br />
Bretania<br />
Piękna i dzika, najmniej chyba znana kraina północno-wschodniej<br />
Francji. Bretonowie stworzyli<br />
jedną z najstarszych cywilizacji europejskich, tzw.<br />
cywilizację megalitów. Pozostało po nich największe<br />
na świecie skupisko menhirów w okolicach<br />
Carnac, na południu Bretanii. Te olbrzymie skały,<br />
których jest około trzy tysiące, stoją w 11 rzędach<br />
długich na wiele kilometrów. Bretania to niezwykłe<br />
krajobrazy – skaliste, poszarpane wybrzeża,<br />
piaszczyste plaże, ciche wioski zatopione w zieleni<br />
i nadmorskie kurorty na Szmaragdowym Wybrzeżu.<br />
Kamienne miasteczka, miniaturowe porty,<br />
strzeliste wieże gotyckich kościołów, latarnie<br />
morskie i punkty widokowe tworzą niezapomniany<br />
klimat. To także ojczyzna słynnych bohaterów<br />
komiksowych: Asteriksa i Obeliksa.<br />
Malowniczo położone miasteczko Saint Malo, sławę<br />
swoją zawdzięcza dwóm postaciom – słynnemu<br />
korsarzowi, Robertowi Surcouf, który za poparciem<br />
i zachętą Napoleona napadał na angielskie<br />
statki oraz urodzonemu tu francuskiemu romantykowi<br />
– Rene Chateaubriand, którego skromny<br />
grób leży na wyspie Grand Be. W tej samej zatoce<br />
leży Dinard – luksusowy kurort, w którym na deptaku<br />
prowadzącym do plaży stoi pomnik Alfreda<br />
Hitchcocka z wielkimi ptakami na ramionach.<br />
Dolina Loary<br />
Loara jest najdłuższą francuską rzeką. Najbardziej<br />
interesujący odcinek z ponad 300 zamkami,<br />
liczy zaledwie 200 kilometrów. Najwcześniejsze<br />
zamki zbudowano tu jeszcze w średniowieczu,<br />
większość jednak pochodzi z epoki renesansu,<br />
i zostały zaprojektowane przez włoskich architektów.<br />
Do najpiękniejszych należą pałace w Blois,<br />
Chambord, Chenonceau, a także w Amboise, gdzie<br />
w 1519 roku zmarł Leonardo da Vinci.<br />
Francja południowa<br />
Region Perigord wokół Doliny Dordogne słynie<br />
z warownych miast i prehistorycznych malowideł<br />
naskalnych. Do najbardziej malowniczych<br />
miejscowości należy Rocamadour, położone na<br />
szczycie klifu. Z dołu wygląda jak gniazdo przyklejone<br />
do skał, jest tam tylko jedna ulica. Według<br />
legendy miasto założono na grobie obdarzonego<br />
uzdrowicielską mocą pustelnika, św. Amadoura.<br />
Pielgrzymi wchodzili kiedyś na kolanach po 216<br />
schodach do kapliczek położonych na zboczu<br />
wzgórza. W jednej z nich znajduje się posąg Czarnej<br />
Madonny. Niedaleko, w Padirac znajdują się<br />
podziemne rzeki, po których można pływać małymi<br />
łódkami, podziwiając ogromne stalaktyty i stalagmity.<br />
W niektórych jaskiniach dostrzec można<br />
naskalne rysunki ludzi pierwotnych.<br />
Pireneje to królestwo Basków, które niegdyś za-
Francja<br />
mieszkiwane było też przez Greków i Rzymian.<br />
Piękne krajobrazy i zabytki przeszłości najlepiej<br />
podziwiać wędrując szlakiem albigensów i katarów.<br />
Warto odwiedzić Albi, zabytkowe miasto z katedrą<br />
św. Cecylii, największą budowlą romańską<br />
w Europie, rodzinne miasto Toulousa-Lautreca.<br />
Stałym punktem zwiedzania jest Carcassonne,<br />
największa średniowieczna warownia w Europie.<br />
Wąskie kamienne uliczki, malutkie sklepiki i chłód<br />
murów, przenoszą nas do dawnych czasów. Carcassonne<br />
składa się z dwóch części: Cite – stare<br />
miasto opasane podwójnym pierścieniem baszt,<br />
wieżyczek i murów i Dolne Miasto – z katedrą St.<br />
Michel (XIII w.) i kościołem St-Vincent (XIV w.).<br />
W Alpach Sabaudzkich liczne kurorty i ośrodki<br />
sportowe czekają na miłośników białego szaleństwa.<br />
Najsłynniejsze uzdrowisko w tym regionie<br />
to Aix-les-Bains. Jednym z pierwszych kuracjuszy<br />
był w IV wieku rzymski cesarz Gracjan. W czasach<br />
bardziej współczesnych wypoczywali tu słynni<br />
kompozytorzy – Camile Sain-Saens i Siergiej<br />
Rachmaninow.<br />
Lyon za czasów Cesarstwa Rzymskiego był stolicą<br />
Galii. Do dzisiaj możemy tu podziwiać dwa rzymskie<br />
amfiteatry. Tu też urodzili się i wychowali<br />
bracia Lumiere – August i Louis, których ojciec był<br />
właścicielem fabryki. To oni byli autorami pierwszego<br />
w historii filmu dokumentalnego „Wyjście<br />
robotników z fabryki”. W Lyonie urodził się również<br />
inny wielki Francuz, lotnik i pisarz Antoine-de<br />
Saint Exupery.<br />
Prowansja<br />
Łagodny klimat, wspaniałe krajobrazy i fascynujące<br />
świadectwa minionych wieków, co roku<br />
ściągają do Prowansji rzesze turystów. Nasycone<br />
barwami fioletu pola lawendy i winnice pełne<br />
radosnego blasku słońca urzekły już niejednego<br />
człowieka. Peter Mayle, Anglik zafascynowany tym<br />
miejscem osiadł tu na stałe, a swój podziw dla tej<br />
ziemi opisał w książkach, które stały się bestselerami.<br />
Reżyser Ridley Scott również uległ czarowi<br />
tego regionu – już od 16 lat jest tu właścicielem<br />
winnicy i produkuje własne wino.<br />
Awinion, miasto papieży, jest obecnie dużym<br />
centrum kulturalnym. Pałac papieski zbudowany<br />
z białego kamienia jest największą gotycką budowlą<br />
w Europie. Można tu podziwiać gotyckie<br />
freski, a także Madonnę z Dzieciątkiem pędzla<br />
Botticellego. Na dwór papieski ściągało wielu artystów<br />
z całej Europy. Przybył tu również florencki<br />
notariusz, ojciec słynnego poety Francisco Petrarki.<br />
Prawdopodobnie w miejscowym kościele Św.<br />
Klary, wielki Petrarka pierwszy raz zobaczył swoją<br />
ukochaną Laurę, do której pisał później swoje<br />
sonety.<br />
Niedaleko położone Arles znane jest dzięki mieszkającemu<br />
tu przez wiele lat Vincentowi van Goghowi.<br />
Niestety, większość starych budynków miasta<br />
uległa zniszczeniu Arles można zwiedzać „trasą<br />
Van Gogha”. Jej 10 etapów – to miejsca z obrazów<br />
malarza. Kawiarnia wieczorem znajdowała się na<br />
placu Forum, Żółty dom na placu Lamartine’a,<br />
Gwieździsta noc na nabrzeżu Rodanu. Jeżeli ktoś<br />
lubi mocniejsze atrakcje, to powinien przyjechać<br />
na wielkanocną corridę, która odbywa się na arenie<br />
rzymskiego amfiteatru.<br />
Najbardziej urokliwe miasto słonecznej Prowansji<br />
to Aix-en-Provance – najstarsza miejscowość<br />
założona przez Rzymian. W tym mieście pełnym<br />
kawiarń, restauracji i galerii większość życia spędził<br />
Paul Cezanne. Na placu Mirabeau znajduje<br />
się słynna kawiarnia Cafe de Deux-Garcons, która<br />
była ulubionym miejscem francuskich intelektualistów<br />
od Emila Zoli do Jacquesa Cocteau.<br />
Prowansja to kraina wyśmienitego jedzenia. Tutejsze<br />
kiełbasy czy szynki mają niepowtarzalny<br />
smak, a każdą tutejszą potrawę spowijają ziołowe<br />
aromaty. Najbardziej popularną mieszanką przyprawową<br />
jest quatreepices: pieprz czarny, gałka<br />
muszkatołowa, goździki i imbir. Stąd już niedaleko<br />
na Lazurowe Wybrzeże i piękne plaże w ekskluzywnych<br />
miejscowościach. Leży tu Saint-Tropez,<br />
które odkrył jako pierwszy Guy de Maupassant,<br />
a rozsławił na cały świat Luis de Fines. Pełno tu<br />
kolorowych domów i jachtów milionerów. Jest<br />
też Cannes – stolica europejskiej kinematografii.<br />
Największe miasto na południowym wybrzeżu to<br />
Marsylia. Głośna i barwna metropolia, założona<br />
przez Greków 2500 lat temu.<br />
Mimo zróżnicowania poszczególnych regionów<br />
jest coś, co je łączy - niezwykła gościnność mieszkańców<br />
i to, co sami nazywają joie de vivre, czyli<br />
radość życia. Podróżowanie po Francji dostarcza<br />
wielu wrażeń. Jednego dnia można siedzieć gdzieś<br />
na wzgórzu, na liczącym kilkaset lat kamienistym<br />
murze i podziwiać leniwie toczące się życie w pobliskim<br />
miasteczku, a następnego dnia zakosztować<br />
luksusu odwiedzając ekskluzywny kurort.<br />
Jedno jest pewne – we Francji nie można się nu-<br />
27
Pasje<br />
Podniebne<br />
W żadnym innym sporcie, nie trzeba wstawać<br />
tak wcześnie rano. Trzeba, bo po godzinie dziewiątej,<br />
wiatr wzmaga się i staje niebezpieczny, dopiero pod wieczór<br />
znów łagodnieje i pozwala latać. Czy właśnie dlatego baloniarstwo<br />
jest w Polsce sportem elitarnym? A może są ku temu inne powody?<br />
Zaczęło się od... prania<br />
Susząc koszulę nad kominkiem, bracia Montgolfier<br />
zauważyli, że rozgrzane powietrze z paleniska<br />
unosi materiał. Joseph i Étienne, dwóch młodzieńców<br />
z szesnaściorga dzieci, które miał właściciel<br />
młyna papierniczego w Vidalon-lès-Annonay pod<br />
Lyonem, zaczęło eksperymentować z papierowy-<br />
mi torebkami. Napełniali je gorącym powietrzem<br />
nad kuchennym piecem i śledzili ich lot. Zaintrygowani<br />
tym doświadczeniem, rozpoczęli prace<br />
nad skonstruowaniem balonu. Po wielu próbach,<br />
4 grudnia 1782 roku z przydomowego ogródka<br />
bracia Montgolfier wypuścili balon o objętości<br />
18 m 3 , który osiągnął wysokość 250 metrów.<br />
Pierwszy publiczny pokaz miał miejsce pół roku<br />
później w Annonay. 4 czerwca 1783 napełniony<br />
rozgrzanym powietrzem z ogniska płócienny balon<br />
„Ad astra” wzniósł się na wysokość ponad<br />
1600 metrów przelatując około 2 kilometrów<br />
w czasie 10 minut. Balon ten miał średnicę 11,7<br />
metra i objętość 900 m³. We wrześniu w kolejnym<br />
locie, który odbył się w Wersalu przed królem<br />
Ludwikiem XVI, umieszczono w podwieszonym<br />
koszu: owcę, kaczkę i koguta. Udowodniono<br />
w ten sposób, że wysokość nie ma negatywnego<br />
28
Baloniarstwo<br />
rozkosze<br />
tekst: Dorota Nelke<br />
warstwy znajdujące się na zewnątrz. Na zasadzie<br />
prawa Archimedesa balon jest wypychany i może<br />
unosić się nad ziemią. Od swoich protoplastów<br />
z XVIII wieku dzisiejsze balony różnią się źródłem<br />
ciepła i materiałem, z którego wykonuje się czasze.<br />
Do robienia powłok balonów wykorzystuje się niepalny<br />
i wytrzymały poliester, a także nomex – materiał<br />
stworzony dla potrzeb lotów kosmicznych przez<br />
NASA. Powietrze podgrzewa się palnikami o mocy<br />
do 4500 kW, zasilanymi propanem z butli gazowych.<br />
Po podgrzaniu powietrza balon wznosi się, po<br />
wychłodzeniu opada. W ten sposób sterujemy wysokością<br />
lotu. Balony latają z prędkością i kierunkiem<br />
wiatru. Nie posiadają żadnego napędu. Ponieważ<br />
zazwyczaj wiatry na różnych wysokościach wieją w<br />
różne strony, pilot może sterować kierunkiem lotu<br />
zmieniając wysokość. Takie sterowanie jest zawsze<br />
szokiem dla pilotów samolotów, którzy pierwszy raz<br />
lecą balonem. Tu trzeba poddać się naturze. Nigdy<br />
nie da się w stu procentach wyznaczyć miejsca lądowania.<br />
Mimo to wielu pilotów decyduje się przesiąść<br />
z szybowca na balon. Są oczarowani tym, że<br />
każdy lot jest niepowtarzalny, można się skupić na<br />
podziwianiu krajobrazów. Lot balonem dostarcza<br />
niezwykłych wrażeń, jakich nie zapewnia żaden inny<br />
statek powietrzny, sterowiec czy samolot.<br />
wpływu na organizmy żywe. Miesiąc później poleciał<br />
balonem pierwszy człowiek. Pilâtre de Rozier<br />
wzniósł się na wysokość 26 metrów w balonie na<br />
uwięzi. Pierwszy w historii swobodny lot balonem<br />
odbył się nad Paryżem 21 listopada 1783 - Rozier<br />
i markiz d’Arlandes w czasie 25 minut lotu pokonali<br />
około 9 kilometrów. Co ciekawe wbrew powszechnemu<br />
przekonaniu tylko jeden z braci Montgolfier latał<br />
balonem, w dodatku odbył jedną krótką podróż.<br />
Balonem w XXI wiek<br />
225 lat po tych historycznych wydarzeniach wygląd<br />
zewnętrzny balonu, budowa i zasada działania<br />
pozostają praktycznie bez zmian. Do wykonania<br />
kosza nadal używa się wikliny, która jest<br />
lekka i wytrzymała. Ciepłe powietrze tłoczone do<br />
wnętrza balonu jest wypychane przez zimniejsze<br />
Polskie sukcesy<br />
Tak do baloniarstwa trafił 13 lat temu Krzysztof<br />
Rękas, który jest pierwszym – i na razie jedynym -<br />
polskim aeronautą wpisanym do Księgi Rekordów<br />
Guinnessa! W maju 2000 roku wykonał pierwszego<br />
lot balonu na ogrzane powietrze... pod ziemią.<br />
Lot ten miał miejsce na głębokości 125 metrów<br />
w kopalni soli w Wieliczce.<br />
Pomysł podziemnego lotu balonem zrodził się<br />
w 1998 roku kiedy to w gronie przyjaciół zastanawialiśmy<br />
się jak zwrócić na siebie uwagę potencjalnego<br />
sponsora w celu zakupienia balonu<br />
– opowiada nam Krzysztof Rękas. Baloniarstwem<br />
zajmowali się już kilka lat, wciąż jednak latali na<br />
wypożyczanym sprzęcie. Balon był na tyle kosztowny,<br />
że tylko przedsiębiorstwa z dużym kapitałem<br />
mogły pozwolić sobie na jego zakup. Zachętą<br />
dla sponsora miała być powierzchnia reklamowa<br />
balonu i pokazanie jej w mediach. Ale jak zainteresować<br />
media? Potrzebny był niezwykły pomysł.<br />
Przygotowania trwały dwa lata. Tyle czasu zajęło<br />
znalezienie odpowiedniego miejsca i balonu oraz<br />
ustalenia ze specjalistami od bezpieczeństwa<br />
29
Pasje<br />
w kopalni. Obliczenia, ekspertyzy, zezwolenia...<br />
Co będzie, gdy balon zahaczy o skały, albo gdy<br />
powłoka balonu się zapali? Co zrobić z dwoma<br />
tonami gorących spalin po zakończeniu lotu?<br />
W efekcie tej pracy górnicy stali się ekspertami<br />
od balonów, a baloniarze od górnictwa. Powstało<br />
opracowanie objętością przypominające pracę<br />
doktorską.<br />
Ze względów bezpieczeństwa lot wykonano po zamknięciu<br />
kopalni dla turystów. Kosz nie zmieścił<br />
się w windzie i trzeba go było transportować szybem<br />
technicznym. Aby nie naruszyć mikroklimatu<br />
kopalni, został zmieniony cały system wentylacji<br />
pod ziemią. Lotnicy mogli podjąć tylko jedną<br />
próbę napełnienia balonu i wzniesienia się pod<br />
kopułę komory. Obsługą systemu wentylacyjnego<br />
i zabezpieczeniem lotu zajmowało się 60 górników<br />
i ratowników.<br />
Balon wzniósł się na wysokość 213 centymetrów<br />
i przez 4 minuty unosił się w locie swobodnym<br />
125 metrów pod powierzchnią ziemi. Ustanowiony<br />
został rekord świata w starcie do lotu swobodnego<br />
z najniższego poziomu. Lot ten przyniósł<br />
Wieliczce i sponsorowi duże korzyści reklamowe.<br />
Baloniarska rodzina<br />
Baloniarstwo to sport rodzinny. Lata Robert Helak<br />
i jego córka Ewelina. Witold Walawski z dziećmi,<br />
Katarzyną i Tomaszem. Wojciech Jaskólski i jego<br />
syn Adam. W rankingu zawodników Komisji Balonowej<br />
znajdziemy także Joannę i Waldemara<br />
Ozgów, Wojciecha i Pawła Bamberskich, Michała<br />
i Macieja Gębarowskich, Zbigniewa i Henryka Jagodzików.<br />
Licencję pilota balonowego w Polsce<br />
ma około 150 osób. Aby ją zdobyć trzeba odbyć<br />
w jednym z polskich aeroklubów 50-godzinne<br />
szkolenie teoretyczne z meteorologii, nawigacji,<br />
prawa lotu i eksploatacji balonów. W 2007 roku<br />
Aeroklub Lubelski w Radawcu odwołał Teoretyczny<br />
Kurs Balo<strong>nowy</strong> z powodu zbyt małej ilości chętnych.<br />
Normalnie takie szkolenie kosztowało 850<br />
zł i prowadził je Ireneusz Cieślak – zdobywa Pucharu<br />
Gordona Bennetta, najbardziej prestiżowej<br />
nagrody w sporcie balo<strong>nowy</strong>m. W swojej karierze<br />
Cieślak nadzorował szkolenie większości pilotów<br />
balo<strong>nowy</strong>ch na terenie Polski, Czechosłowacji,<br />
Węgier i Rosji. Późniejsze szkolenia praktyczne<br />
prowadzone są indywidualnie na terenie całej<br />
Polski. Kandydat musi wylatać około 15 godzin,<br />
30
Baloniarstwo<br />
co zwykle kosztuje kilkanaście tysięcy złotych. Na<br />
zakończenie trzeba zdać egzamin przed Państwową<br />
Komisją Lotnictwa Cywilnego...<br />
No i wreszcie można polatać! Zapisać się do<br />
aeroklubu lub kupić własny balon. Aerokluby<br />
pobierają od swoich członków składki, starają się<br />
utrzymać ze szkoleń i działalności reklamowej. Na<br />
zakup własnego balonu przygotować musimy około<br />
150 tys. złotych. W specjalistycznej prasie, oraz<br />
na portalach internetowych można znaleźć ogłoszenia<br />
o sprzedaży używanych balonów. Zakładając,<br />
że będziemy latać około 150 godzin rocznie,<br />
balon może nam służyć przez 10, a nawet 15 lat.<br />
W Polsce nie ma firmy produkującej balony. Można<br />
je kupić w Wielkiej Brytanii (Cameron Balloons),<br />
Niemczech (Schroeder), Hiszpanii (UltraMagic)<br />
lub Czechach (Kubicek Balloons). Zamówiony<br />
balon zostanie uszyty na miarę. Wybierzemy kolor,<br />
wielkość i wzór. Następnie butle do paliwa,<br />
urządzenia do nawigacji, radio. Konieczny jest<br />
także samochód tere<strong>nowy</strong>, najlepiej z przyczepą,<br />
który dowiezie cały ten sprzęt na miejsce wylotu<br />
i lądowania.<br />
Polecieć w przestworza<br />
Loty rozpoczynają się gdy, powietrze jest spokojne,<br />
czyli razem ze wschodzącym lub zachodzącym<br />
słońcem. Poranne wstawanie jest zaletą tego sportu<br />
– twierdzi Andrzej Rogowski, kilkakrotny mistrza<br />
Polski w lotach balonem, pierwszy Polak przyjęty<br />
do klubu „1000 Godzin w Balonie”. Pan Andrzej był<br />
wcześniej – podobnie jak Rękas – pilotem szybowca.<br />
Budzący się dzień, zaspane wsie i miasteczka,<br />
zdziwione ptaki, zwierzyna biegająca w lesie, cisza,<br />
spokój, otwarta przestrzeń, nieograniczony horyzont,<br />
chmury na dotknięcie ręki – wymienia jednym<br />
tchem. Latał w tak egzotycznych stronach jak Chiny<br />
czy Indie, ale jego ulubionym regionem są Kaszuby.<br />
Zawsze trzeba poszukać odpowiedniego miejsca<br />
startu. Pola oddalonego od linii energetycznych,<br />
na którym rozłożymy powłokę balonu. Napełniamy<br />
ją przy pomocy wielkiego wentylatora. Kiedy balon<br />
jest już w dużej części wypełniony powietrzem,<br />
przy pomocy palnika zaczynamy je ogrzewać.<br />
Wprawnej załodze postawienie balonu zajmie od<br />
10 do 15 minut!<br />
Lot z pilotem z odpowiednimi kwalifikacjami<br />
i doświadczeniem jest bezpieczny. Lęk wysokości<br />
jest absolutnie naturalny, ale najczęściej mija po<br />
chwili, wraz z oswojeniem się z nową sytuacją. Wytyczanie<br />
trasy to sztuka prognozowania, gdzie poniesie<br />
nas wiatr. Trudne może być lądowanie. Pilot<br />
musi znaleźć dużą otwartą przestrzeń, potrzebną<br />
do wyhamowania balonu. Lądowanie może być<br />
trudne przy nagłej zmianie pogody. Czasem kończy<br />
się siniakami i obtarciami. Ostatni wypadek<br />
w polskim baloniarstwie miał miejsce 50 lat temu.<br />
W Szatarpach na Kaszubach w niewyjaśnionych<br />
okolicznościach zginął płk. Franciszek Hynek,<br />
dwukrotny zdobywca Pucharu Gordona Bennetta.<br />
Dla uczczenia jego tragicznej śmierci na początku<br />
września bieżącego odbyły się zawody Hynek Cup.<br />
Była to świetna okazja do spotkania się z pasjonatami<br />
baloniarstwa, oraz sprawdzenia swoich<br />
umiejętności. Na przykład w „pogoni za lisem”,<br />
w której piloci lecą za uciekającym balonem<br />
i zrzucają markery jak najbliżej krzyża wyłożonego<br />
przez ten balon. Markery to długie wstęgi z <strong>numer</strong>em,<br />
zakończone kieszonką, w której zaszyte<br />
jest 70 gramów piasku. To jedna z najstarszych<br />
konkurencji. Wraz z GPSami, zwanymi w balonach<br />
loggerami pojawiły się inne konkurencje. Logger<br />
to elektroniczne urządzenie rejestrujące trasę<br />
(szerokość i długość geograficzną oraz wysokość)<br />
i czas lotu. Sędziowie wyznaczają na mapie obszar,<br />
określając minimalną i maksymalną wysokość,<br />
na której pilot musi go przelecieć. Wygrywa<br />
załoga, która wykona zadanie, spędzając w wyznaczonym<br />
obszarze jak najwięcej czasu.<br />
Podczas zawodów Hynek Cup miała miejsce nocna<br />
gala rozświetlonych balonów i spotkanie ze<br />
Stefanem Makne, uczniem płk. Hynka, dwukrotnym<br />
zdobywcą Pucharu Gordona Bennetta. Takie<br />
imprezy dobrze służą spopularyzowaniu baloniarstwa<br />
w Polsce.<br />
•<br />
31
Postaci<br />
Kobieta z kosmosu<br />
tekst: Rafał Gałecki<br />
foto: MW Media<br />
Tworzy dla kobiet szczęśliwych<br />
i spełnionych, ale zarazem pełnych<br />
marzeń. Chce, żeby projektowane<br />
przez nią stroje spełniały<br />
ich oczekiwania w każdych<br />
okolicznościach. W biznesie,<br />
podczas wypoczynku, w trakcie flirtu.<br />
Taka jest właśnie filozofia Ewy Minge...<br />
32
Ewa Minge<br />
EEwa Minge jako młoda dziewczyna chciała zostać<br />
lekarką. Przy pierwszym podejściu do dostania się<br />
na wymarzoną medycynę zabrakło jej paru punktów.<br />
Postanowiła je „zdobyć” za pomocą aktywności<br />
społecznej. Przez rok pracowała nieodpłatnie<br />
w szpitalu jako salowa. Doszła wtedy do wniosku,<br />
że zawód lekarza nie jest jej pisany. Bardziej ciągnęło<br />
ją w stronę sztuk plastycznych, stąd <strong>nowy</strong> wybór<br />
kierunku studiów: kulturoznawstwo i historia<br />
sztuki. Od tego czasu Minge pozostaje wierna swoim<br />
zainteresowaniom artystycznym. Projektantka<br />
deklaruje, że jej największą pasją jest malarstwo.<br />
Jest to jednak sztuka dość „elitarna” i dostępna dla<br />
nielicznych. Tymczasem Minge od początku chciała<br />
ze swoją twórczością dotrzeć do jak najszerszej<br />
publiczności – zajęła się więc modą.<br />
Ekskluzywna i b³yszcz¹ca<br />
W 1991 roku Ewa Minge zakłada firmę odzieżową<br />
sygnowaną własnym nazwiskiem. Dziś jest<br />
właścicielką trzech marek: ekskluzywnej i luksusowej<br />
„Eva Minge”, przeznaczonej dla masowego<br />
odbiorcy „Minge” i skierowanej do młodzieży<br />
„Red Dot”. Projektantka w swojej kolekcji oferuje<br />
rozmaite linie produktów: klasyczną, koktajlową,<br />
wieczorową, sportową i dżinsową. Wśród sygnowanych<br />
przez nią produktów można również<br />
znaleźć dzianiny, futra, torebki i buty, a także<br />
akcesoria: okulary przeciwsłoneczne, oprawki<br />
okularów korekcyjnych oraz biżuterię. Cała kolekcja<br />
została zaprojektowana tak, żeby ubrania<br />
z różnych linii można było ze sobą dowolnie łączyć<br />
i zestawiać.<br />
Na oficjalnej stronie Ewy Minge można przeczytać:<br />
„Nasze produkty łączą w sobie klasykę<br />
i nowoczesność. Tworzymy według zasad starego<br />
krawiectwa ręcznego, wykorzystując najnowsze<br />
technologie i park maszy<strong>nowy</strong>. Wiele elementów<br />
powstaje jednak na bazie manufaktury. Dzięki<br />
połączeniu starej sztuki rękodzielniczej i najnowszych<br />
technologii otrzymujemy produkt o wysokiej<br />
jakości i oryginalnym wzornictwie.”<br />
Serce kolekcji stanowi niewątpliwie linia wieczorowa.<br />
Nie znajdziemy tutaj szczególnych ekstrawagancji<br />
– stroje są raczej klasyczne, zgodne<br />
z potocznym wyobrażeniem kreacji na wielką<br />
galę. „Specialite de la Maison” to suknie w stylu<br />
glamour, zazwyczaj mocno dopasowane w talii<br />
i biodrach, rozszerzające się na dole – bardzo<br />
kobiece, podkreślające kształty fasony (tzw.<br />
„syrenki”). Projektantka lubi też duże dekolty<br />
i odkryte ramiona. Materiały, z których korzysta,<br />
są lekkie i zwiewne: tiul, jedwab, satyna, atłas.<br />
Dużo przezroczystości i połysku. Stroje Ewy Minge<br />
są też zwykle bogato zdobione – stąd czasem<br />
pojawiają się zarzuty, że dzieła zalatują kiczem.<br />
Charakterystyczne są drapowania i wycięcia.<br />
Zdarzają się również treny. Często pojawiają się<br />
też błyszczące elementy ozdobne: klamry, spinki,<br />
broszki czy aplikacje z połyskujących pajetek<br />
w kolorze srebrnym, złotym lub perłowym. Ulubionym<br />
kolorem projektantki jest czerń, w jej kolekcjach<br />
pojawiają się jednak również połyskujące<br />
srebro i złoto, odcienie beżu i popielu oraz<br />
delikatne pastele – na przykład rozbielony błękit<br />
czy lilaróż. Z mocniejszych kolorów projektantka<br />
w najnowszych kolekcjach promuje czerwień,<br />
najchętniej w połączeniu ze złotem.<br />
Znana i po¿¹dana<br />
„Eva Minge” jest już uznaną marką. Często współpracuje<br />
z innymi firmami. W 2007 roku Minge<br />
nawiązała współpracę z firmą „Dekoral”. Pokaz<br />
mody Ewy Minge był połączony z promocją <strong>nowy</strong>ch<br />
farb z połyskującymi drobinkami. Trzeba<br />
przyznać, że stroje znanej z zamiłowania do połysku<br />
projektantki pasowały idealnie do „diamentowej<br />
kolekcji” farb.<br />
Projektantka próbuje swoich sił na rynkach zagranicznych.<br />
Już kilkakrotnie wystawiała swoje<br />
suknie w czasie Rzymskiego Tygodnia Mody (Alta<br />
Roma). Jej kolekcje były prezentowane i nagradzane<br />
między innymi w Moskwie (Złoty Medal na<br />
Międzynarodowych Targach Moskiewskich), we<br />
Lwowie, Montrealu, Rzymie, Pradze czy Berlinie.<br />
Projekty Ewy Minge można kupić niemal na całym<br />
świecie. W styczniu tego roku Ewa, jako pierwsza<br />
Polka, zaprezentowała kolekcję swoich ręcznie<br />
szytych sukien na paryskim pokazie mody Haute<br />
Couture. Po pokazie pojawiły się bardzo pozytywne<br />
recenzje w prasie francuskiej. Idąc za ciosem,<br />
w maju Ewa „zaatakowała” Cannes w czasie Festiwalu<br />
Filmowego, gdzie udało jej się zorganizować<br />
własny „showroom” w pobliskim Spa. Projektantka<br />
ma też na swoim koncie sesję do włoskiego wydania<br />
magazynu Vogue, oraz stale współpracuje<br />
33
Postaci<br />
z magazynem Next Couture, zajmującym się promowaniem<br />
młodych projektantów.<br />
W jej karierze zagranicznej nie zabrakło też<br />
bardziej dramatycznych momentów. W czasie<br />
jednego z pokazów na Alta Roma Ewa Minge<br />
zamierzała zaprezentować stroje z najnowszej<br />
„japońskiej” kolekcji. Niestety, większa część jej<br />
projektów została zarekwirowana i zatrzymana<br />
z nieznanych bliżej powodów przez Włoską Izbę<br />
Mody – projektantka została z jedną suknią.<br />
Ale nawet taką sytuację Minge zdołała przekuć<br />
w sukces. Udało jej się sprowadzić na kilka godzin<br />
przed pokazem kolekcję z poprzedniego<br />
sezonu. Nie chciała pokazywać „starych” kreacji,<br />
więc szybko, przy pomocy nożyczek i szpilek,<br />
„zaimprowizowała” nową kolekcję. Pokaz zrobił<br />
furorę – prawie każda z naprędce przygotowanych<br />
sukien dostała owację. Ze wszystkich aktualnie<br />
działających polskich projektantów to<br />
właśnie Ewa Minge zdobyła największe uznanie<br />
poza granicami naszego kraju.<br />
Kontrowersyjna i przebojowa<br />
Również w Polsce styl Ewy Minge jest doceniany:<br />
projektantka została laureatką czterech nagród<br />
przyznawanych projektantom mody: Srebrnej Pętelki,<br />
Złotej Fastrygi, Złotego Wieszaka i statuetki<br />
oraz tytułu „Osobowość Mody”. Mimo to oceny jej<br />
twórczości w kraju nie są jednoznaczne. Minge<br />
jest często krytykowana za swój styl. Komentatorzy<br />
zarzucają jej skłonność do kiczu i tandety,<br />
nadmierne zdobnictwo. Jednym z najbardziej<br />
znanych antagonistów projektantki jest Tomasz<br />
Jacyków, który stwierdził wprost: „Nazywanie tej<br />
pani projektantką to pomyłka”, a później dodał:<br />
„Ewa Minge to kompletna klapa”.<br />
Na szczęście Ewa może liczyć na swoje klientki, którym<br />
jej styl bardzo odpowiada. To, co zarzucają jej<br />
krytycy – jej klientki uznają za zaletę. Bogate zdobnictwo?<br />
Wspaniale, każda kobieta lubi przecież „zabłysnąć”.<br />
Tradycyjne fasony, brak ekstrawagancji?<br />
Tym lepiej, bo to przecież suknia powinna być dodatkiem<br />
do ubranej w nią kobiety, a nie na odwrót!<br />
Zaopatrują się u niej w ubrania kobiety z pierwszych<br />
stron gazet: aktorki, biznesmenki, żony polityków:<br />
Nina Terentiew, Natalia Kukulska, Małgorzata Walewska,<br />
Ewa Błaszczyk, Beata Ścibakówna… Chyba<br />
najbardziej wpływową klientką była ówczesna<br />
Pierwsza Dama Jolanta Kwaśniewska. Krytycy Ewy<br />
Minge twierdzą, że to właśnie znajomość z Pierwszą<br />
Damą pomogła projektantce wypromować się. Pani<br />
Prezydentowa wielokrotnie podkreślała, że stroje<br />
Ewy Minge pomogły jej stworzyć wizerunek kobiety<br />
eleganckiej i atrakcyjnej oraz, że ma do projektantki<br />
pełne zaufanie. To właśnie w sukni od Ewy wystąpiła<br />
młodziutka Aleksandra Kwaśniewska, córka prezydenckiej<br />
pary na balu debiutantek. Ale Minge stara<br />
się nie tworzyć aury „elitarności” wokół siebie i swoich<br />
projektów. Projektantka nie chwali się na każdym<br />
kroku nazwiskami sławnych klientek. Zamiast<br />
tego podkreśla, że dla firmy zaszczytem jest każda<br />
zadowolona z jej produktów kobieta, niezależnie od<br />
tego czy jest znana czy nie.<br />
Minge współpracuje też z TVP i TVN. Projektantka<br />
przygotowuje kreacje do programów i na wielkie<br />
gale. To jej stroje prezentują kandydatki startujące<br />
w konkursach Miss Polonia i Elite Model Look.<br />
Najsłynniejszą na świecie klientką Minge jest<br />
jednak… lalka Barbie! W 2006 roku w ramach wystawy<br />
„The Wonderful World of Lego and Barbie”<br />
projektantka stworzyła dla słynnej laleczki kolekcję<br />
sześciu strojów wieczorowych i sportowych.<br />
Pieniądze uzyskane ze sprzedaży kolekcji zostały<br />
przeznaczone na cele charytatywne.<br />
Ewa to nie tylko projektantka i właścicielka dobrze<br />
prosperującej firmy odzieżowej – ale także barwna<br />
osobowość i bohaterka plotek w kronikach<br />
towarzyskich. Już sam jej wygląd jest szeroko komentowany.<br />
Charakterystyczna twarz Ewy wywołuje<br />
wiele emocji. Nienaturalnie malutki nosek, do<br />
tego nieproporcjonalnie duże, wręcz „nadmuchane”<br />
usta i brwi sprawiające wrażenie mocno naciągniętych.<br />
Wszystko to wskazuje na chirurgiczne<br />
korekty wyglądu. Z tego powodu projektantka<br />
bywa nazywana „kosmitką”, albo nawet „polskim<br />
Michaelem Jacksonem”. Sama projektantka przyznaje<br />
się tylko do jednej operacji nosa, w dodatku<br />
zaleconej ze względów medycznych. Sama jednak<br />
podkreśla, że nie ma nic przeciwko poprawianiu<br />
urody skalpelem i w przyszłości zamierza skorzystać<br />
z dobrodziejstw chirurgii plastycznej.<br />
Zaskakuj¹ca i kosmiczna<br />
Poza projektowaniem strojów, Ewa Minge podejmuje<br />
się też innych wyzwań. Niedawno zaprojektowała<br />
kolekcję mebli sygnowaną „Eva Minge for Livingro-<br />
om”. Projektantka spróbowała też swoich sił w zupełnie<br />
nowej dziedzinie: napisała tekst piosenki na<br />
płytę piosenkarza Dawida Koczy. Jej zainteresowania<br />
obejmują również nietypową dla kobiet dziedzinę<br />
– Minge jest zapaloną „samochodziarą”. Ulubiona<br />
marka: Porsche. Na niedawnym warszawskim pokazie<br />
kolekcji Ewy Minge w Rondo Royal prezentowany<br />
był premierowy model Porsche 911. Projektantka<br />
uważa, że każda kobieta powinna mieć dwa modele<br />
tej marki: mocne, terenowe Cayenne i wyrafinowane,<br />
eleganckie Carrera. Niedawno sama nabyła porsche<br />
Cayenne (obowiązkowy gadżet gwiazd rodzimego<br />
show biznesu), w którym wymieniła skórzaną tapicerkę<br />
z czarnej na rudą, żeby dopasować ją do…<br />
koloru swoich włosów. Ta przyjemność kosztowała<br />
ją dodatkowe 5000 dolarów. Ale Minge twierdzi, że<br />
były to dobrze zainwestowane pieniądze: spędza<br />
w samochodzie „pół życia”, więc musi on zaspakajać<br />
jej potrzeby estetyczne.<br />
Kolejnym hobby Minge jest parapsychologia. Wydaje<br />
się, że jest to hobby dość popularne wśród projektantów<br />
mody – podobne zainteresowania ma np.<br />
Paco Rabanne. Projektantka (która w czasie studiów<br />
miała przezwisko „E.T.”) przyjaźni się z wróżką Aidą.<br />
„Kiedy się pytałam mamy, skąd się wzięłam, to<br />
moja mama pokazywała mi gwiazdy i mówiła:<br />
Stamtąd. Mnie kiedyś tutaj zostawili kosmici razem<br />
z tobą, wcześniej mieszkałam tam i stamtąd<br />
kiedyś po nas przyjadą” – wyznała Minge. Cóż…<br />
może ona naprawdę jest kosmitką?<br />
•<br />
34
Ewa Minge<br />
35
Ekskluzywne marki<br />
Chopard<br />
– Happy Sport<br />
Bulova Mirador linia Accutron<br />
– mechaniczny zegarek z pięćdziesięcioma<br />
diamentami na tarczy i kopercie. Wykonany<br />
ze szlachetnej stali pokrytej powłoką w kolorze<br />
różowego złota, tarcza z naturalnej masy perłowej, szkiełko<br />
szafirowe z metalizowaną obwódką w kolorze różowego złota,<br />
biała ceramiczna bransoleta<br />
Kolejna nowość włoskiej marki Stipula.<br />
Monna Lisa nawiązuje do twórczości Leonarda<br />
Da Vinci. Korpus i przednia cześć wykonana jest<br />
z oszlifowanej włoskiej żywicy, pierścień<br />
ze srebra próby 925, a stalówka<br />
z 14 karatowego złota. W ofercie dostępne jest<br />
pióro wieczne i pióro kulkowe w kolorach<br />
czerwonym, zielonym i czarnym<br />
Linia LUNA – inkrustacja różowym<br />
złotem. Firma CHIMENTO szczyci się<br />
swoimi, należącymi już do klasyki<br />
wyrobami jubilerskimi, o ciekawych<br />
i nietypowych rozwiązaniach<br />
Perrelet – Model Diamentowy kwiat.<br />
Podobno najlepszymi przyjaciółmi<br />
kobiet są diamenty… Niektórzy mówią,<br />
że nic nie cieszy kobiet tak jak<br />
piękne kwiaty… Firma Perrelet, chcąc<br />
spełnić obydwa te pragnienia,<br />
stworzyła zegarek o nazwie<br />
„Diamond Flower”<br />
Model Aventurine<br />
– Bernhard Lederer Universe<br />
– tajemniczy i zachwycający<br />
Zegarki firmy Chopard<br />
– Happy Diamond<br />
36
Ekskluzywne marki<br />
Zegarek Bulova Colosseum z okienkiem<br />
w srebrnej tarczy, przez które widoczny<br />
jest mechanizm<br />
Kolekcje: SUNNY, MAC<br />
i ESPRIT to cenione<br />
ze względu na<br />
niepowtarzalność formy,<br />
wysoką jakość i prestiż,<br />
wyroby w ofercie firmy<br />
jubilerskiej Chimento<br />
Spinki z kolekcji SUNNY<br />
– stal szlachetna,<br />
włókno węglowe<br />
Model Terzett<br />
– Bernhard Lederer<br />
Universe<br />
– zainspirowany<br />
przez tradycyjny styl<br />
Firma H. Moser & Cie odradza dawną<br />
legendę. Zegarek Mayu stanowi<br />
świadectwo dawnego stylu, oferując<br />
równocześnie najwyższą jakość wyrobu<br />
i unikatowość rozwiązań technicznych<br />
Spinki z kolekcji MAC i ESPRIT<br />
stal szlachetna, guma, złocenie<br />
Nowość marki Golden Head z serii<br />
Croco. Portfel wykonany z najwyższej<br />
jakości skóry imitującej wzór skóry<br />
krokodyla, z 9 przegrodami na karty<br />
kredytowe, kieszenią na bilon<br />
oraz przezroczystą przegrodą<br />
na dokumenty. Dostępny również<br />
w kolorze czarnym i wiśni<br />
Znakomity album dla wszelkich bondofilów,<br />
jak i wszystkich pragnących po prostu<br />
posłuchać dobrych piosenek<br />
37
Ekskluzywne marki<br />
Każda kobieta kryje w sobie dwa oblicza:<br />
niegrzeczne i delikatne, dziewczęce oraz mrocznie<br />
ponętne, chce wyglądać czarująco słodko, ale<br />
i diabelnie seksownie lub mieć po trochu każdej<br />
z tych osobowości<br />
Spiralna sylwetka<br />
flakonu Absolutely<br />
Irrésistible Givenchy<br />
olśniewa rubinową<br />
czerwienią i lśniącym,<br />
nowoczesnym<br />
ornamentem.<br />
Ognisty, wibrujący<br />
i soczysty jest<br />
też zamknięty<br />
w środku zapach<br />
Kompozycja irlandzkiej<br />
śmietanki i wyśmienitej<br />
whiskey, a do tego<br />
czekolada, wanilia<br />
i odrobina celtyckiej magii<br />
Najnowsza kolekcja URBAN CHIC marki ARTDECO łączy<br />
w sobie kobiecość i ekstrawagancję<br />
Olejek Prodigieuse ze złotymi<br />
drobinkami powstał na bazie<br />
olejku pielęgnacyjnego,<br />
do którego dodano mikrodrobinki<br />
macicy perłowej rozpraszające<br />
światło i nadające efekt<br />
subtelnego blasku twarzy,<br />
ciału oraz włosom<br />
Pupa YES GOLD to nowoczesny, a zarazem bardzo<br />
kobiecy zapach, pełen uroku i zmysłowości.<br />
Zamknięty w pięknym flakonie jest<br />
drogocenny i kuszący jak czyste złoto…<br />
Biżuteria z Kolekcji TALIZMANY marki<br />
Yes – zawsze wierzono, że kamienie<br />
posiadają sekretną moc. Kwarc<br />
dymny sprzyja marzycielskim naturom,<br />
ułatwiając im osiągnięcie koncentracji<br />
oraz afirmację własnej osobowości.<br />
Piękne, przezroczyste brązy pomagają<br />
wywołać spokojny, łagodny nastrój<br />
38
Ekskluzywne marki<br />
Zabłyśnij <strong>nowy</strong>m telefonem<br />
Sony Ericsson T700 – modelem,<br />
którego smukła elegancja sprawi,<br />
że wyróżnisz się z tłumu<br />
Omnia po łacinie „wszystko”,<br />
w języku arabskim oznacza<br />
zaś „życzenie”. Samsung Omnia<br />
to zaproszenie do świata<br />
nowoczesnych technologii,<br />
w którym nie obowiązują<br />
żadne granice<br />
iPhone – najbardziej<br />
wyczekiwany gadżet<br />
tego roku<br />
Telefon LG Secret charakteryzuje się<br />
stylowym wzornictwem i zaawansowaną<br />
technologią. Z pewnością<br />
spodoba się osobom<br />
poszukującym wyrafinowanej<br />
stylistyki i ponadczasowej<br />
elegancji<br />
Samsung Pixon<br />
– niewielkich rozmiarów<br />
telefon wyposażony<br />
w wyświetlacz dotykowy<br />
i aparat fotograficzny<br />
o rozdzielczości<br />
8 megapikseli<br />
Emporio Armani Samsung<br />
NIGHT EFFECT wyróżnia się<br />
smukłą sylwetką i niewielkimi<br />
wymiarami. Znakiem<br />
rozpoznawczym jest dioda<br />
LED umieszczona z boku<br />
obudowy, która mieni się<br />
kolorami, gdy użytkownik<br />
odbiera lub wykonuje<br />
połączenie<br />
T-Mobile G1 posiada<br />
ekran dotykowy,<br />
a po rozsunięciu<br />
wygodną klawiaturę,<br />
umożliwia pełen<br />
dostęp do internetu<br />
HTC Touch HD łączy funkcjonalność<br />
ze stylowym, eleganckim wzornictwem<br />
39
Ekskluzywne marki<br />
Stylowy odtwarzacz MP3, którego kształt<br />
został zainspirowany naturalnym pięknem<br />
kamieni szlifowanych przez wodę.<br />
Samsung S2 to prawdziwy muzyczny klejnot<br />
Netbook X110 – następca<br />
smartfonów, to całkiem <strong>nowy</strong> rodzaj<br />
urządzenia telekomunikacyjnego<br />
z wbudowanym łączem 3G HSPA, dzięki czemu<br />
łączy się z Internetem jak telefon komórkowy<br />
Telewizor LCD PG7000<br />
– jeden z najbardziej<br />
zaawansowanych TV<br />
Full HD z częstotliwością<br />
odświeżania obrazu 600 Hz<br />
i czasem reakcji 0,001 ms<br />
Aspire one – przenośne urządzenie<br />
internetowe firmy Acer zaprojektowane<br />
z myślą o zapewnieniu prawdziwej<br />
mobilności oraz bezprzewodowego,<br />
ciągłego dostępu do internetu<br />
z każdego miejsca<br />
Pozwól innym zachwycać się<br />
swoimi zdjęciami – ramki na<br />
zdjęcia to świetny sposób na<br />
ożywienie domowego wnętrza<br />
40
Ekskluzywne marki<br />
Słuchawki Creative, na<br />
które czekali gracze<br />
– technologia X-Fi<br />
pozwala na pełną<br />
kontrolę i sprawną<br />
komunikację z drużyną<br />
podczas akcji<br />
Nikon D90 to nie tylko możliwość robienia zdjęć.<br />
Cyfrowa lustrzanka wyposażona została w funkcję<br />
filmowania, zapewniającą prawdziwie kinowe efekty,<br />
przy zachowaniu najwyższej jakości obrazu<br />
Jakość cyfrowej lustrzanki w niespotykanej dotąd kompaktowej<br />
i lekkie formie. W komplecie ręcznie wykonany futerał aparatu<br />
oraz pasek, utrzymane w stylu retro, dopełniają<br />
wyglądu zestawu Komachi<br />
Creative Sound Blaster<br />
X-Fi Go! – karta<br />
dźwiękowa w formie<br />
modułu USB<br />
z 1 GB pamięci<br />
Notebooki<br />
dla profesjonalistów<br />
Acer TravelMate 6593<br />
wyposażone są<br />
m.in. w modem 3G<br />
µ 1050 SW teraz w kolorze złotym<br />
– symbioza wytrzymałości i elegancji<br />
41
Ekskluzywne marki<br />
Dusza<br />
tekst: Lucyna Kocicka<br />
foto: Archiwa prasowe producentów<br />
„francuza”<br />
Francuskie samochody mają swoich<br />
przeciwników, którzy stawiają na<br />
niemiecką solidność, japońską<br />
precyzję czy amerykański rozmach.<br />
Nie mniej liczne jest jednak grono<br />
zagorzałych obrońców pojazdów<br />
z francuską duszą. A skąd<br />
dusza w samochodach? Być może<br />
wzięła się ona z pasji ich twórców...<br />
42
Samochody<br />
HHistoria marki peugeot jest o wiele dłuższa<br />
od pojawienia się pierwszego samochodu.<br />
Rewolucja przemysłowa zaczęła się w firmie<br />
w 1810 roku, kiedy to bracia Jean-Pierre<br />
i Jean-Frédéric rodzinny młyn przekształcili<br />
w odlewnię stali oraz zakład produkujący<br />
piły taśmowe. Już wtedy pojawiło się też<br />
logo lwa, którym oznaczane były piły. Lew<br />
symbolizował twardość zębów, elastyczność<br />
ostrza i szybkość piłowania. Później logo<br />
trafiło też na inne narzędzia. W 1858 r. produkcja<br />
została bowiem rozszerzona i uprzemysłowiona:<br />
wytwarzano wszelkiego rodzaju<br />
urządzenia domowe, takie jak słynne młynki<br />
do kawy, maszyny do szycia oraz inne różnorodne<br />
artykuły, jak szkielety do krynolin czy<br />
konstrukcje parasoli i gorsetów.<br />
Jak parasol zmienił się w samochód<br />
Pod koniec XIX wieku dwaj bracia stryjeczni<br />
Armand i Eugéne, kontynuując przemysłowe<br />
tradycje rodzinne, w firmie o nazwie „Synowie<br />
braci Peugeot” uruchomili produkcję rowerów.<br />
W końcu jednak zafascynowani ideą<br />
przemieszczania się bez użycia mięśni zajęli<br />
się produkcją automobili. W 1889 na Światowej<br />
Wystawie w Paryżu pokazali trójkołowiec<br />
z silnikiem parowym. Tym sposobem firma<br />
Peugeot stała się jednym z pionierów rynku<br />
samochodowego. Później były pojazdy czterokołowe<br />
z silnikami spali<strong>nowy</strong>mi i benzy<strong>nowy</strong>mi.<br />
Na przełomie wieków w katalogu Peugeota<br />
było już 15 pojazdów kołowych mających od 2<br />
do 12 siedzeń. Do roku 1900 firma wyprodukowała<br />
500 automobili i 20 tys. rowerów. Rozpoczęła<br />
również produkcję modelu „Baby”<br />
przeznaczonego dla klasy średniej. Dzięki<br />
niemu i kolejnym jego wersjom Peugeot stał<br />
się producentem połowy wszystkich samochodów<br />
we Francji.<br />
Po pierwszej wojnie światowej firma została<br />
zreorganizowana, produkcja usprawniona.<br />
Pojazdy zyskały aerodynamiczne kształty,<br />
które zdominowały design samochodów aż<br />
do drugiej wojny światowej. W przypadku<br />
Peugeota, kulminacją tego trendu było wprowadzenie<br />
na rynek modelu 402 w 1935 roku.<br />
Aż do lat 60. marka Peugeot uchodziła za luksusową,<br />
a jej samochody nazywano francuskimi<br />
Mercedesami. Dopiero wprowadzenie<br />
do produkcji w latach 70. i 80. mniejszych<br />
modeli, zwłaszcza Peugeota 104, zmieniło<br />
wizerunek marki na producenta samochodów<br />
popularnych.<br />
Tu rozstajemy się z samochodami, na których<br />
dumnie prezentuje się wizerunek lwa, aby<br />
przyjrzeć się historii pozostałych francuskich<br />
marek.<br />
Marzenia cichego nastolatka<br />
Entuzjastą wszystkich rzeczy związanych z mechaniką,<br />
wliczając w to silniki i elektryczność<br />
był także inny Francuz – Louis Renault. I choć<br />
nauka nie była jego mocną stroną, to ten cichy<br />
nastolatek miał inne istotne atuty – intuicję<br />
i sprawność manualną. Marzył o skonstruowaniu<br />
własnego samochodu.<br />
Pierwszy wehikuł jego konstrukcji powstał<br />
1 października 1898 roku, w szopie nieopodal<br />
posiadłości państwa Renault w Billancourt.<br />
Nowością konstrukcyjną tego pojazdu była<br />
trzybiegowa skrzynia przekładniowa z przesuwnymi<br />
kołami zębatymi oraz wał napędowy,<br />
przekazujący napęd z silnika, znajdującego się<br />
z przodu pojazdu, na tylne koła. W rok później<br />
21-letni Louis wraz ze swym starszym bratem<br />
Marcelem założył rodzinną firmę Les Fréres Renault<br />
(Bracia Renault). W Billancourt rozpoczęli<br />
oni montaż dwuosobowych karet, dumnie nazwanych<br />
samochodami.<br />
W roku 1906, po ulicach Paryża jeździło już 250<br />
samochodów Renault, których mocne, dwucylindrowe<br />
silniki rozpędzały auta do – wówczas<br />
zapierającej dech w piersiach prędkości – 35 km<br />
na godzinę.<br />
W czasie I wojny światowej, produkcję zakładów<br />
w Billancourt przestawiono na potrzeby<br />
wojska. Renault został głównym dostawcą<br />
ciężarówek, ciągników artyleryjskich, silników<br />
43
Ekskluzywne marki<br />
lotniczych i czołgów dla Ententy. Louis za swoje<br />
zasługi został odznaczony Legią Honorową.<br />
Szczególnie cennym projektem dla wojska<br />
okazał się rewolucyjny czołg FT-17. Ważący<br />
zaledwie 7 ton, dwuosobowy pojazd bojowy<br />
z działkiem kalibru 37 mm poruszał się z prędkością<br />
8 km na godzinę.<br />
Po wojnie samochody z nazwiskiem Renault na<br />
masce zdobywały pierwsze miejsca w rajdach<br />
Monte Carlo – w roku 1925 i 1935. Na rynek<br />
trafiają zarówno tani Renault Primaquatre<br />
11CV, ale także luksusowe modele – Vivasix,<br />
Monastella i roadster Vivasport z silnikiem<br />
o pojemności 3 litrów, z centralnym smarowaniem<br />
i chłodnicą oleju.<br />
Okres prosperity firmy przerywa II wojna światowa.<br />
Zakłady dostały się w ręce okupanta,<br />
a potem zostają zniszczone bombami aliantów.<br />
Fabryka w Billancourt odrodziła się po<br />
wojnie na mocy decyzji generała de Gaulle’a.<br />
Już po dwóch latach, na Salonie Samochodowym<br />
w Paryżu pokazano opracowany jeszcze<br />
w czasie wojny prototyp Renault 4CV – czterodrzwiową<br />
minilimuzynę. Ze względu na<br />
niską cenę pojazd ten cieszył się ogromną<br />
popularnością – do 1961 r. wyprodukowano<br />
aż 1 105 000 egzemplarzy.<br />
Dwuzębne logo<br />
Książki Juliusza Verne rozbudziły wyobraźnię<br />
i podziw dla naukowych odkryć nie jednego<br />
młodego człowieka. Tak też było w przypadku<br />
dziesięcioletniego André Gustave Citroëna,<br />
któremu potrzeba rywalizacji oraz nieustanne<br />
poszukiwania przygód i innowacyjnych<br />
pomysłów pozostały na całe życie. Kolejnym<br />
wydarzeniem, które wpłynęło na wybór życiowej<br />
drogi przyszłego twórcy marki Citroën była<br />
budowa wieży Eiffla. To wtedy młody André<br />
postanowił zostać inżynierem. Wiedział, że<br />
początek dwudziestego wieku będzie epoką<br />
wielkich wyzwań przemysłowych i zamierzał<br />
stawić im czoła.<br />
W roku 1900, w wieku dwudziestu dwóch lat,<br />
wyruszył w podróż do Polski – kraju urodzenia<br />
swojej matki. Tu zetknął się z zaskakująco pomysłową<br />
i tanią technologią produkcji drewnianych<br />
przekładni zębatych, które dzięki swej<br />
daszkowanej konstrukcji nie niszczyły się. Kupił<br />
patent i po powrocie otworzył mały zakład produkujący<br />
koła zębate ze stali, którego logiem<br />
stał się fragment uzębienia przekładni. Ten<br />
Louis Renault<br />
44
Samochody<br />
sam znak będzie w przyszłości dumnie zdobił<br />
maski samochodów marki Citroën. Zanim jednak<br />
to nastąpi przekładnie Citroëna montuje<br />
się w większości francuskich samochodów,<br />
a także w Rolls-Royce’ach.<br />
W wieku 27 lat Citroën jest już znanym przedsiębiorcą.<br />
Gdy wybucha I wojna światowa,<br />
jego firma uzyskuje zamówienie rządowe na<br />
produkcję pocisków typu szrapnel. Po zakończeniu<br />
wojny zmienia profil działalności.<br />
Przeczuwając, że samochód stanie się jednym<br />
z najważniejszych zjawisk dwudziestego wieku<br />
André postanawia być jednym z jego twórców.<br />
Jest entuzjastą postępu, jaki w motoryzacji<br />
dokonał się w Ameryce za sprawą Henry’ego<br />
Forda. W swojej fabryce wprowadza więc taki<br />
sam system produkcji seryjnej, jaki obowiązuje<br />
w fordowskiej fabryce w Detroit, dzięki czemu<br />
także w Europie zaczynają jeździć tańsze samochody<br />
przeznaczone dla masowego odbiorcy.<br />
Pierwszy Citroën Typ A jest standardowo<br />
wyposażony w elektryczny rozrusznik, elektryczne<br />
światła i miękki dach, a kosztuje niecałe<br />
8 tysięcy franków. W ciągu dwóch tygodni<br />
od rozpoczęcia kampanii reklamowej do firmy<br />
spływa ponad 16 tysięcy zamówień.<br />
W 1921 roku produkcja fabryki Citroën osiąga<br />
20 tysięcy aut. To więcej niż łączna liczba<br />
egzemplarzy, które tego roku opuściły zakłady<br />
konkurentów – Peugeot i Renault. Jeszcze tego<br />
roku Citroën wypuszcza kolejny mały, lekki<br />
i tani – Model B, a następnie mniejszy o niewielkiej<br />
mocy Model C skonstruowany z myślą<br />
o kobietach.<br />
W roku 1930 Citroën posiada 5 tys. przedstawicielstw<br />
na całym świecie. Jednak kryzys gospodarczy<br />
go nie oszczędza. W 1934 roku banki<br />
nie chcą już udzielać firmie kredytów. Ma ona<br />
trudności z dotrzymaniem terminów. Największym<br />
jej wierzycielem są bracia Michelin, którzy<br />
w końcu obejmują udziały w zakładach Citroën,<br />
a następnie przejmują zarządzanie. Andre<br />
Citroën dotknięty chorobą nowotworową umiera<br />
kilka miesięcy później – 3 lipca 1935 roku.<br />
Dziś wszystkie marki, których początki tu opisaliśmy,<br />
istnieją i radzą sobie znakomicie na motoryzacyjnym<br />
rynku. Po ich twórcach pozostała<br />
ta wyczuwalna pasja, którą niektórzy nazywają<br />
duszą. Jeździć można rozmaitymi samochodami,<br />
ale pokochać tylko te francuskie...<br />
•<br />
foto: Wikimedia Commons foto: Wikimedia Commons<br />
André Gustave Citroën<br />
45
Zdrowie & Spa<br />
Bath Spa<br />
Gdzie znajdowało się miejsce, o którym już w 43 roku n.e. pisano, że podbiło serca Rzymian?<br />
Czy chodziło o słoneczną Sycylię, wyspę Capri, albo piękne plaże Adriatyku? Nie. Była to niewielka<br />
miejscowość w jednej z odległych prowincji, w Brytanii podbitej przez cesarza Klaudiusza<br />
46
Bath Spa<br />
OOddalone o półtorej godziny jazdy pociągiem od Londynu, Bath Spa<br />
ze swoimi architektonicznymi cudami i zapierającymi dech w piersiach<br />
krajobrazami przyciąga swym urokiem licznych turystów. Zielone wzgórza<br />
doliny rzeki Avon w południowo-zachodniej Anglii są jednym z najbardziej<br />
malowniczych miejsc na wyspach brytyjskich. To właśnie w tej<br />
pięknej okolicy położone jest Bath Spa, które swą nazwę zawdzięcza<br />
jedynym geotermalnym źródłom na terenie Anglii. W tutejszych wodach<br />
kąpali się już starożytni Celtowie. Wierzono, iż woda mineralna z Bath<br />
jest lekarstwem na rozmaite przypadłości. Pierwsze łaźnie z prawdziwego<br />
zdarzenia zbudowali tu Rzymianie. W ten sposób powstał pierwszy<br />
„kurort” Anglii, nazwany wówczas Aquae Sulis. Po ich odejściu<br />
piękne łaźnie popadły w ruinę.<br />
Bath odzyskało sławę w czasach anglosaskich, gdy wybudowano tutaj<br />
kompleks kąpielowy, a w 1574 roku królowa Elżbieta I zaszczyciła<br />
Bath swoją wizytą. W XVIII wieku Bath stało się najpopularniejszym<br />
kurortem wśród śmietanki towarzyskiej Anglii. W owym czasie dwaj<br />
znakomici architekci: John Wood starszy i jego syn John Wood młodszy,<br />
wznieśli tutaj piękne budowle palladiańskie. Na wielu tutejszych<br />
domach z tamtego okresu można dostrzec tabliczki z nazwiskami<br />
sławnych ludzi, którzy tu mieszkali.<br />
To modne i eleganckie uzdrowisko niedaleko Bristolu, nadal jest<br />
zaliczane do najczęściej odwiedzanych ośrodków Wielkiej Brytanii.<br />
47
Zdrowie & Spa<br />
Dziś Bath Spa jest pięknym, odrestaurowanym miastem z rzymskim<br />
klimatem. Najważniejszym obiektem stanowiącym serce miasta są<br />
Łaźnie Rzymskie (Roman Bath) ze świątynią i kompleksem kąpielowym<br />
zasilanym wodą o stałej temperaturze 46,5 o C. Sporą atrakcją są<br />
też bardzo stare ruiny, będące świadectwem dawnych dziejów tego<br />
miejsca. Starożytne artefakty i zabytki odkryte w trakcie prowadzonych<br />
tu wykopalisk można podziwiać na specjalnych ekspozycjach.<br />
Zaprezentowane są w niezwykle ciekawy sposób, przy użyciu najnowszych<br />
technologii. Łaźnie w Bath otoczone są tarasami i posągami<br />
sławnych Rzymian. Wszędzie wokół unosi się para wydobywająca się<br />
z gorących źródeł. Przyjezdni mogą tu skorzystać z leczniczych kąpieli<br />
w ciepłych i bogatych w minerały wodach.<br />
Wiele charakterystycznych budynków posiada ciekawe walory architektoniczne.<br />
Stanowią one połączenie nowej i dawnej architektury.<br />
Historyczne mury łączą się z nowoczesnymi szklanymi ścianami. Dobrym<br />
przykładem takiego aliansu jest budynek Thermae Bath Spa. Na<br />
jego specjalnie wzmocnionym dachu, z którego roztacza się widok na<br />
panoramę miasta, zbudowano nowoczesny basen.<br />
Chociaż Bath zostało założone przez Rzymian, większa część miasta<br />
pochodzi z epoki georgiańskiej. The Royal Crescent, czyli około trzydzieści<br />
domów ustawionych w półkolu, tworzy jeden z najpiękniejszych<br />
przykładów architektury tego okresu w Wielkiej Brytanii.<br />
Centrum tętniącego życiem uzdrowiska już wiele lat temu zostało<br />
zamknięte dla ruchu kołowego. Znajdują się tu muzea, kawiarnie<br />
i ciekawe sklepy, dla których tłem są eleganckie georgiańskie domy.<br />
Na ulicach prezentują się wędrowni artyści i muzycy. Piękne uliczki<br />
z małymi kawiarniami i restauracjami pozwalają zatrzymać się<br />
i odpocząć przy filiżance angielskiej herbaty i muffinach. O czasach,<br />
gdy leczyli się tu, plotkowali i flirtowali kuracjusze w wielkich<br />
perukach, przypomina Pump Room, elegancka herbaciarnia, zwana<br />
tak od dekoracyjnej fontanny, z której czerpie się wodę do picia. Zachwyca<br />
również piękny arkadowy most (Pulteney Bridge) nad rzeką<br />
Avon zabudowany z dwóch stron małymi sklepikami oraz park, gdzie<br />
mieszkańcy i turyści wypoczywają na trawie lub leżakach, spożywając<br />
lunch i czytając książki Jene Austen. Ta czołowa przedstawicielka literatury<br />
angielskiej mieszkała tu w XIX wieku, dlatego też w Bath Spa<br />
znajdziemy „Centrum Jene Austen”. Godne odwiedzenia jest również<br />
Fashion Museum. Warto tam zajrzeć z uwagi na fakt, że Bath było kiedyś<br />
swoistym centrum mody. Od 1702 roku działał tam brytyjski arbiter<br />
elegancji Richard Beau Nash, który uczynił Bath najmodniejszym<br />
miastem w Wielkiej Brytanii. W północnej części miasta znajduje się<br />
piękny ogród angielski Prior Park Landscape Garden, zaprojektowany<br />
przez poetę Alexandra Pope’a. Ogród ten został założony przez<br />
lokalnego przedsiębiorcę i filantropa Ralpha Allena. Kolejną atrakcją<br />
jest Theatre Royal – piękny teatr gregoriański, w którym dziś mieści<br />
się restauracja. Ponieważ w Bath Spa zachowało się wiele pięknych<br />
i zabytkowych obiektów, dlatego też wpisane jest na listę Światowego<br />
Dziedzictwa UNESCO. Bath Spa jest architektonicznie bardzo piękne,<br />
jest urokliwym miejscem. Spacerując małymi uliczkami ma się wrażenie,<br />
że życie płynie tu wolno i spokojnie.<br />
•<br />
48
Zdrowie & Spa<br />
Cetaphil MD<br />
to nowoczesny preparat<br />
głęboko nawilżający<br />
skórę, który<br />
z powodzeniem<br />
spełnia rolę zarówno<br />
kremu do twarzy,<br />
jak i balsamu do ciała<br />
SOS dla<br />
podrażnionej<br />
skóry ciała<br />
– hipoalergiczny<br />
balsam Allerco<br />
Krem Iklen przywraca<br />
blask skórze<br />
z przebarwieniami<br />
Trwały, nawilżający<br />
podkład<br />
o właściwościach<br />
napinających<br />
z rozświetlającymi<br />
drobinkami złota<br />
Na jesienne chłody – kąpiel z żelem<br />
wzbogaconym mleczkiem nawilżającym<br />
i ekstraktem z kwiatu wiśni, azjatyckim<br />
symbolem kobiecego piękna<br />
Zestawy produktów rewitalizujących<br />
zapewniających cerze gładkość<br />
i blask diamentów<br />
Filiżanka herbaty Tetley Intensive to znakomity<br />
pretekst, by zrobić sobie przerwę, nabrać dystansu<br />
i dostrzec codzienne, drobne przyjemności<br />
49
Zdrowie & Spa<br />
W<br />
50<br />
Narodziny legendy<br />
rozmawiała: Alicja Chałan<br />
Wprowadził Pan na polski rynek preparat Spec-<br />
Tab. Dla kogo jest on przeznaczony i na jakiego<br />
typu dolegliwości działa najskuteczniej?<br />
Preparat SpecTab pozwala w czasie zabawy<br />
dłużej zachować w dniu następnym trzeźwość<br />
umysłu, jednocześnie zapobiega ubocznym<br />
skutkom nadmiernego spożycia alkoholu.<br />
Specyfik wprowadziliśmy na rynek z myślą o<br />
mężczyznach (piją oni średnio 3,5-krotnie więcej<br />
alkoholu niż kobiety!) w wieku od 20 do 35<br />
lat, zarabiających powyżej średniej krajowej.<br />
Niezwykły preparat SpecTab stał się w tym roku bohaterem<br />
niecodziennej kampanii reklamowej. Product Manager Piotr Mrzygłód<br />
opowiada o sukcesie produktu<br />
Adresaci kampanii promującej SpecTab to ludzie<br />
prowadzący aktywne życie towarzyskie.<br />
Osoby, które nie lubią przekraczać pewnych<br />
granic, tracić kontroli nad sytuacją i własnym<br />
samopoczuciem. Nasi klienci zwracają uwagę<br />
na markowe produkty, a informacji o nich szukają<br />
najczęściej w internecie.<br />
Czy można jednoznacznie stwierdzić, że Spec-<br />
Tab to preparat naturalny i nie powoduje żadnych<br />
skutków ubocznych?<br />
Tak, SpecTab opiera się na trzech naturalnych<br />
substancjach czynnych połączonych w odpowiednich<br />
proporcjach – zawiera kwas burszty<strong>nowy</strong>,<br />
ekstrakt z żurawiny oraz witaminę C. Dodatkowo<br />
nasz preparat wyróżnia się formą kapsułki, która<br />
sprawia, że SpecTab działa szybciej i skuteczniej<br />
niż substancje o podobnym zastosowaniu.<br />
Jak stosować preparat, żeby jego działanie<br />
było najskuteczniejsze? Należy to robić przed<br />
czy po spożyciu alkoholu?
SpecTab<br />
By wspomóc organizm w przetwarzaniu alkoholu,<br />
SpecTab można przyjmować nie tylko po<br />
spożyciu, ale i przed imprezą czy w jej trakcie.<br />
Alkohol będzie wówczas szybciej metabolizowany,<br />
co pozwoli na zachowanie jasności<br />
umysłu i utrzymanie sprawności organizmu,<br />
a także pomoże w szybszym odzyskaniu dobrej<br />
formy nazajutrz.<br />
Pojawieniu się preparatu SpecTab na polskim<br />
rynku towarzyszyła niecodzienna kampania<br />
reklamowa. Na czym polegała jej niezwykłość?<br />
Rzeczywiście, kampania wprowadzająca Spec-<br />
Tab była dość niezwykła dla firmy farmaceutycznej,<br />
jaką jest Jelfa SA. Można powiedzieć,<br />
że była innowacyjna jak na polskie warunki.<br />
Przypominała ona trochę działania dywersyjnoszpiegowskie<br />
i składała się z kilku etapów: konspiracji,<br />
prowokacji, dekonspiracji i propagandy.<br />
W czasie pierwszego etapu postanowiliśmy<br />
stworzyć fikcyjną postać chemika, neurologa<br />
i pracownika KGB prof. Mikołaja Onowałowa,<br />
który w 1952 roku stworzył środek wykorzystywany<br />
przez agentów służb specjalnych. Profil<br />
prof. Onowałowa pojawił się w Wikipedii oraz<br />
na dwóch innych stronach internetowych (rosyjskiej<br />
i angielskiej) poświęconych sławnym<br />
rosyjskim chemikom. Na tym etapie promocji<br />
„wyciekły” na YouTube „archiwalne” filmy z zasobów<br />
KGB, ukazujące testowanie SpecTabu.<br />
Filmy te obejrzało ponad 250 tysięcy osób!<br />
Drugim etapem kampanii była prowokacja. Jej<br />
celem było osiągnięcie jak największego efektu<br />
przy mocno ograniczonym budżecie. W poniedziałkowy<br />
ranek, 23 czerwca, na warszawskim<br />
placu Bankowym obok pomnika Juliusza Słowackiego<br />
stanął monument radzieckiego wynalazcy<br />
Mikołaja Onowałowa. Warto podkreślić,<br />
że plac Bankowy to dawny plac Dzierżyńskiego,<br />
na którym do 1989 roku stał pomnik twórcy<br />
Czeki, a obecnie na placu, który powrócił do<br />
dawnej nazwy znajduje się pomnik Juliusza<br />
Słowackiego. Stawiając tam monument, chcieliśmy<br />
„uczcić pamięć” domniemanego wynalazcy<br />
kapsułki – i odrestaurować jego pomnik,<br />
zapomniany i zaniedbany w ostatnich latach.<br />
W drodze powrotnej do Moskwy ciężarówka<br />
transportująca odnowiony monument do Rosji<br />
miała „ulec uszkodzeniu”, wskutek czego liczni<br />
warszawiacy i telewidzowie w całym kraju<br />
mogli uczestniczyć w tajemniczym wydarzeniu<br />
z radzieckim uczonym i jego cudowną kapsułką<br />
w tle. Efekt kampanii w mediach był nadspodziewanie<br />
dobry, uzyskaliśmy aż 10 minut darmowego<br />
czasu antenowego w ogólnopolskiej<br />
telewizji, wspominano o tym wydarzeniu także<br />
w radiu i w wielu publikacjach prasowych. Internet<br />
aż wrzał od spekulacji i komentarzy.<br />
W następnym etapie, gdy w czasie konferencji<br />
prasowej Jelfa przyznała, że stoi za tymi wydarzeniami,<br />
wszystkie media umieszczały wyjaśnienia<br />
dotyczące poprzednich publikacji o pomniku,<br />
podwajając uzyskany poprzednio efekt<br />
reklamowy. Obecnie jesteśmy w fazie „propagandy”,<br />
której częścią jest niezwykła strona<br />
www.spectab.pl, ze specjalnym udziałem<br />
rosyjskiej pielęgniarki... Warto ją odwiedzić<br />
i osobiście przejść specjalne szkolenie – efekt<br />
piorunujący! Przed każdym listopadowym<br />
weekendem będziemy także emitować „telenowele”<br />
o Onowałowie w radiu Zet i Antyradiu.<br />
Kampania wprowadzająca SpecTab została nagrodzona<br />
kilkoma nagrodami na festiwalu reklamy<br />
Golden Drum w słoweńskim Portorożu.<br />
Czy mógłby Pan coś więcej opowiedzieć nam<br />
o tych nagrodach?<br />
Podczas festiwalu reklamy Golden Drum<br />
w słoweńskim Portorożu, Jelfa SA otrzymała<br />
przyznaną po raz pierwszy nagrodę dla klientów<br />
Golden Winged Nike w kategorii Heath &<br />
Beauty. Ponadto kampanii SpecTabu przyznano<br />
nagrody Grand Prix i Złoty Bęben w kategorii<br />
media campaigns (dla najlepszej kampanii<br />
mediowej), Złoty Zegarek w kategorii advertising<br />
campaigns (dla najbardziej kreatywnych<br />
kampanii) oraz Grand Prix w kategorii interactive<br />
(dla najlepszych kampanii w internecie).<br />
Mam osobistą satysfakcję, że SpecTab<br />
w kategoriach, w których konkurował, pokonał<br />
wiele światowych marek, takich jak: Nike,<br />
McDonalds, Levi’s, Mercedes GLK, BMW, MTV,<br />
Orange, Head&Shoulders czy Orbit. Do konkursu<br />
Golden Drum zostało zgłoszonych 171<br />
polskich projektów, a jurorzy w sumie ocenili<br />
2338 projektów z całej Europy. To jedno z najważniejszych<br />
wydarzeń i nagród w obszarze<br />
reklamy. Tegoroczny konkurs Golden Drum<br />
w Portorożu jest już 15. edycją tego festiwalu.<br />
Jaki jest Pana przepis na skuteczny marketing?<br />
Trzeba wiedzieć, co, komu i jak chce się powiedzieć.<br />
Do tego potrzebna jest odwaga, by<br />
wchodzić w niestandardowe rozwiązania. No<br />
i chęć dobrej zabawy!<br />
•<br />
51
Biznes<br />
Wierzynek – niepowtarzalny klimat<br />
rozmawiała: Anna Zawadzka<br />
We wnętrzach restauracji Wierzynek goście mogą poczuć się jak renesansowi<br />
monarchowie. Zresztą, tak jak w czasach opisywanej przez Jana Długosza uczty<br />
u Wierzynka, i dziś bywają tu koronowane głowy i prezydenci. Z okien roztacza się<br />
widok na krakowskie Sukiennice i Kościół Mariacki. Panuje tu wszechobecna<br />
atmosfera elegancji i spokoju, tak ważna zarówno podczas spotkań biznesowych,<br />
jak i osobistych, o czym opowiada Elżbieta Filipiak, właścicielka Wierzynka<br />
52
WWierzynek jest najsłynniejszą i najbardziej reprezentacyjną restauracją Krakowa.<br />
Jak zasłużył sobie na taką opinię?<br />
Restauracja Wierzynek na trwałe wpisała się w pejzaż Krakowa. Wpłynęło na to wiele<br />
czynników decydujących o sukcesie restauracji: wyśmienita kuchnia, obsługa,<br />
dla której każdy gość jest królem, przepiękne wnętrza i niezwykła atmosfera.<br />
Wierzynek<br />
Z pewnością swoją rolę odegrała także lokalizacja – przy krakowskim Rynku<br />
Głównym. Proszę jednak opowiedzieć o kuchni, serwowanych daniach.<br />
Nie chciałabym powtarzać oczywistych opinii, ale w restauracji najważniejsza jest<br />
kuchnia. Przygotowywane przez nas dania bazują na najwyższej klasy polskich produktach,<br />
począwszy od mięsa, poprzez ryby, a na grzybach leśnych kończąc. Nasi<br />
goście bardzo chętnie jadają dziczyznę i gęsinę. Dużym powodzeniem cieszy się<br />
tradycyjny barszczyk. Serwowane potrawy mają nie tylko niepowtarzalny smak, ale<br />
również piękny wygląd. Są ucztą zarówno dla podniebienia, jak i dla oczu.<br />
Jest pani właścicielką Wierzynka od 2001 roku. Czy przez ten czas restauracja<br />
uległa jakimś znaczącym przeobrażeniom, czy raczej zadbała Pani o kontynuację<br />
tradycji odwołującej się przecież aż do 1364 roku?<br />
Przede wszystkim restauracja zyskała <strong>nowy</strong> wygląd. Zostały przeprowadzone<br />
prace konserwatorskie. Obecny Wierzynek zyskał duszę. Świadczy o tym chociażby<br />
fakt, że bardzo dużo młodych ludzi wybiera restaurację na miejsce swoich<br />
zaręczyn. Tradycja jednak jest dla nas wciąż ważna i widać ją na każdym kroku<br />
w wystroju wnętrz, ale również w podawanych przez nas typowo polskich daniach.<br />
Restauracja gościła w swoich wnętrzach wielu znamienitych gości. Którzy<br />
z nich zapadli najbardziej w Pani pamięć?<br />
Lista VIP-ów goszczących w Wierzynku jest długa. Z pewnością jednak zapamiętam<br />
uroczystą kolację, którą wydał Pan Prezydent Kwaśniewski dla głów państw<br />
przybyłych na obchody 60-lecia wyzwolenia obozu w Oświęcimiu. Nigdy wcześniej<br />
nie gościliśmy w jednym czasie tylu prezydentów i koronowanych głów.<br />
Przygotowania do tego przyjęcia były szczególne. Była to bowiem dla nas jakby<br />
powtórka ze słynnej uczty u Wierzynka, którą opisał w swoich kronikach Jan<br />
Długosz. W 1364 roku znany krakowski kupiec podejmował w swoim domu<br />
gości Kazimierza Wielkiego, cesarzy i królów państw europejskich.<br />
Czym jest Wierzynek dla Pani? Czy ta restauracja to tylko biznes czy także coś<br />
więcej?<br />
Restauracja to oczywiście biznes, ale pracuje się dużo lepiej, gdy lubi się swoją<br />
pracę. Dla mnie to prawdziwa przyjemność. Mogę się sprawdzić w wielu dziedzinach:<br />
projektowaniu wnętrz, zarządzaniu firmą, a także jako krytyk kulinarny.<br />
Jest Pani jedną z nielicznych kobiet, które znalazły się na liście 100 najbogatszych<br />
Polaków tygodnika Wprost. Proszę nam wyjawić, jak osiągnąć sukces<br />
w biznesie? Czy bycie kobietą może być tutaj atutem?<br />
W samym pytaniu mamy już odpowiedź – na liście jest zaledwie kilka kobiet.<br />
Bycie kobietą to po prostu więcej obowiązków. Trudno jest stłumić w sobie<br />
zachowania typowo kobiece. Mam troje dzieci, a ich wychowanie wymagało<br />
i wymaga czasu. Sukces w biznesie często jest dziełem przypadku, szczęścia,<br />
ale na pewno nie można go osiągnąć bez ciężkiej pracy.<br />
Co poza spełnieniem w pracy jest dla Pani ważne w życiu?<br />
Cenię sobie rodzinę i lubię spędzać z nią czas. Po dniu pełnym wrażeń potrzebuję<br />
spokoju. Jestem estetką.<br />
•<br />
53
Biznes<br />
Kosmetyka<br />
sukcesu<br />
rozmawiała: Aneta Polak-Myszka<br />
Osmoza działa na rynku polskim od trzech lat. Dzięki przemyślanej strategii osiągnęła<br />
ważną i stabilną pozycję wśród dystrybutorów wysokiej jakości kosmetyków<br />
i suplementów diety. O sukcesie firmy opowiada jej właścicielka Delphine Girard<br />
54
Osmoza<br />
Dlaczego wybrała Pani na miejsce prowadzenia<br />
działalności właśnie Polskę?<br />
To przypadek. Mój mąż został przeniesiony do<br />
pracy w Polsce. Jako że biznes pociąga mnie od<br />
dawna (wcześniej próbowałam swoich sił w Belgii),<br />
zainteresowałam się możliwościami prowadzenia<br />
interesów w Waszym kraju. Po przeanalizowaniu<br />
rynku farmaceutycznego i wyszukaniu<br />
najlepszych możliwości rozwoju, postanowiłam<br />
dystrybuować w Polsce ważne, zdobywające<br />
sukces marki z dziedziny dermo- oraz para-kosmetyki,<br />
a także suplementy diety. Okazało się,<br />
że znalazłam własną niszę na rynku i że warto tu<br />
inwestować. W kwietniu 2005 roku rozpoczęła<br />
działalność moja firma Osmoza.<br />
Co Osmoza oferuje polskim kobietom?<br />
Ideą przewodnią Osmozy jest zaoferowanie<br />
polskim konsumentkom, a także konsumentom,<br />
takich marek, które zaspokoją ich oczekiwania.<br />
Muszą to być produkty skuteczne, naturalne,<br />
innowacyjne i najwyższej jakości.<br />
Kiedy zaczynaliśmy, oferta produktów z dziedziny<br />
dermo- i para-kosmetyki była w aptekach<br />
mniej niż skromna. Postawiliśmy na marki,<br />
które konsumenci mieli okazję poznać w czasie<br />
podróży zagranicznych. Staraliśmy się<br />
wsłuchać w głosy polskich kobiet, poznać ich<br />
pragnienia i potrzeby. Z drugiej strony bardzo<br />
liczyliśmy się ze zdaniem farmaceutów, wybierając<br />
produkty, które pozwoliłyby uzyskać im<br />
jak największe przychody ze sprzedaży.<br />
Jakie produkty Osmoza wprowadziła na polski<br />
rynek?<br />
Dzisiaj Osmoza dystrybuuje marki wpisujące<br />
się w dwa główne trendy. Po pierwsze promujemy<br />
produkty naturalne takich marek jak:<br />
NUXE (połączenie urody, blasku i natury), OE-<br />
NOBIOL (suplementy diety dla urody) czy też<br />
NATESSANCE (marka kosmetyków BIO).<br />
Po drugie proponujemy produkty ważne dla<br />
zdrowia. Dystrybuowane przez nas marki to:<br />
FORTE PHARMA (lider w dziedzinie suplementów<br />
diety, wspomagających wyszczuplanie),<br />
ISODIS (lider w dziedzinie suplementów diety<br />
na bazie omega 3), PIZ BUIN (światowy lider<br />
ochrony przed słońcem), SOFT (pierwsza marka,<br />
która zaczęła na zewnątrz polskich aptek<br />
instalować dystrybutory prezerwatyw w ramach<br />
działań na rzecz zdrowia publicznego).<br />
Gdzie możemy kupić produkty dystrybuowane<br />
przez Osmozę? Jak firma je promuje?<br />
Naszym głównym odbiorcą są apteki. Bardzo<br />
dużo inwestujemy w próbki rozdawane konsumentom,<br />
w szkolenia ekip farmaceutów, dzięki<br />
czemu są oni wyspecjalizowanymi doradcami.<br />
Dystrybuujemy broszury informacyjne. Ważną<br />
rolę odgrywa marketing bezpośredni, a także<br />
nowoczesne medium, jakim jest internet.<br />
Kiedy wprowadzamy na rynek nowe artykuły,<br />
zależy nam na stworzeniu prawdziwej „osmo-<br />
zy” między marką i konsumentem. To on właśnie<br />
znajduje się w centrum naszej uwagi, decyduje<br />
o sukcesie naszych marek. A jeśli nam<br />
zaufa i będzie zadowolony skorzystają także<br />
nasi partnerzy – farmaceuci.<br />
Wszystkie te działania stosowane zgodnie<br />
z przemyślaną strategią pozwalają nam na<br />
utrzymywanie ważnej pozycji na rynku.<br />
Co w największym stopniu przyczyniło się do<br />
sukcesu stworzonej przez Panią firmy?<br />
Na pewno duże znaczenie miała koniunktura<br />
na rynku polskim, utrzymująca się przez<br />
ostatnie pięć lat. Ale najbardziej przyczynili<br />
się do sukcesu moi współpracownicy, którzy<br />
z pasją biorą udział w tej przygodzie. Zasługują<br />
na podziękowania za zaangażowanie. Są<br />
najważniejszymi ambasadorami naszej marki<br />
Osmoza. Razem dążymy do celu – tydzień po<br />
tygodniu – od ponad trzech lat. Jesteśmy dumni<br />
z ciągłego wzrostu sprzedaży marek, które<br />
dystrybuujemy.<br />
•<br />
55
Wydarzenia<br />
Konkurs win<br />
i miodów pitnych<br />
Organizując wyjątkowy wieczór czy robiąc<br />
zakupy, warto szukać butelek, na których widnieją<br />
symbole medali, a potem sprawdzić, czy eksperci<br />
nie pomylili się przyznając nagrody<br />
56<br />
Ogólnopolski Konkurs Win, Miodów Pitnych i Wyrobów Winiarskich odbył się już po<br />
raz siedemnasty. Wzięli w nim udział polscy producenci i dystrybutorzy. Najlepsze<br />
wyroby otrzymały złote i srebrne medale, które będą umieszczane na etykietach<br />
butelek z trunkami.<br />
Co zdaniem ekspertów jest najważniejsze w dobrym winie? Znawcy twierdzą, że<br />
istotna jest barwa, klarowność, aromat i smak. Mają na to wpływ szczep i region,<br />
z którego pochodzi winogrono, okres leżakowania, temperatura, w jakiej dojrzewają<br />
owoce i wiele innych czynników. Liczy się też podobno serce, które winiarze<br />
wkładają w swoją pracę. Dla części klientów duże znaczenie ma także<br />
opakowanie produktu, co wzięli również pod uwagę organizatorzy konkursu,<br />
przyznając wyróżnienia w tej kategorii.<br />
Podczas konkursu ocenionych zostało 108 gatunków win i miodów. W ten<br />
sposób wyselekcjonowano najlepsze na rynku produkty. Jest to doskonała<br />
wskazówka zarówno dla konsumentów, jak i producentów. Jedni mogą<br />
podczas robienia zakupów wesprzeć się na opinii eksperta, a drudzy mają<br />
wyznaczone wzorce, do których powinni dążyć. Konkurs ten zorganizowany<br />
przez Krajową Radę Winiarstwa i Miodosytnictwa ma na celu wyselekcjonowanie<br />
i wspieranie na polskim rynku najlepszych produktów winiarskich.<br />
Na szczególną uwagę zasługują miody pitne, które mają szansę stać się w<br />
Unii Europejskiej polską marką narodową. Nasz kraj już otrzymał specjalny<br />
certyfikat i teraz tylko od polskich producentów zależy, czy staropolskie miody,<br />
wytwarzane od pokoleń w wielu regionach Polski, podbiją serca mieszkańców<br />
innych krajów.<br />
•
Spotkanie<br />
z winami w³oskimi<br />
W kameralnej atmosferze Q-Club w Hotelu Hyatt Regency w Warszawie odbyła się<br />
degustacja win włoskich z oferty firmy Pavonique. Dwunastu producentów z różnych<br />
regionów Włoch zaprezentowało po jednym, najbardziej charakterystycznym winie<br />
dla swoich winnic. Opowiadali o znaczeniu „terroir” oraz o tradycjach winiarskich<br />
istotnych dla budowania jakości wina. Pokazali specyfikę własnych regionów i typowych<br />
szczepów winorośli, z których powstają prezentowane przez nich trunki.<br />
Mieliśmy okazję spróbować eterycznych win z Górnej Adygi, przez potężne w smaku<br />
wina charakterystyczne dla Piemontu, dostojne wina Toskanii, na temperamentnych<br />
z południowych regionów kończąc.<br />
– Producenci, których zaprosiliśmy do prezentacji to ludzie pełni pasji – zapewniała<br />
Anna Weigt-Pavoni, prezes Pavonique. – Wydobywają to co najpiękniejsze w winie. Rozumieją,<br />
że to nie winogrono powinno się dopasować do procesu tworzenia wina, ale<br />
tworzenie musi uwzględniać cechy charakterystyczne dla każdej odmiany winorośli.<br />
Wina trafiły do oferty firmy Pavonique niedawno, uzupełniając szeroką gamę ekskluzywnej<br />
żywności włoskiej, której spółka jest importerem i dystrybutorem. Dodatkowo,<br />
w czerwcu został otwarty Salon Win AROMI & GUSTI, który wzoruje się na<br />
włoskich placówkach typu „ Enoteca” i „Alta gastronomia”. Nawiązuje on atmosferą<br />
do podobnych salonów działających w wielu włoskich miastach m.in. w Mediolanie,<br />
Rzymie czy Wenecji. Gama dostępnych trunków obejmuje 125 win pochodzących<br />
z 25 winnic włoskich, korzystających z tradycyjnych metod produkcji, ale także tworzących<br />
wina nowoczesne, innowacyjne, których jakość jest skutkiem kilkudziesięciu<br />
lat eksperymentów prowadzonych przez winiarskie rody.<br />
•<br />
57
Patronat medialny<br />
Realizm magiczny z rosyjską duszą<br />
Piękna, niepokojąca książka, która robi dla Moskwy to, co, jak mam nadzieję,<br />
moje Nigdziebądź zrobiło dla Londynu...<br />
NEIL GAIMAN<br />
Tajemna historia Moskwy to pomysłowy koktajl, złożony w równych<br />
częściach z Bułhakowa i Gaimana – mroczny, niepokojący,<br />
śmiały i cierpki – taka może być tylko prawdziwa rosyjska literatura.<br />
Gregory Frost, autor Fitcher’s Brides i Shadowbridge<br />
Wysmakowana powieść, z akcją osadzoną w ukrytym podziemnym<br />
świecie kapitalistycznej od niedawna Rosji, napisana przez<br />
byłą moskwiankę, mieszkającą obecnie w New Jersey... wspaniale<br />
nakreślone postacie i wiele epizodów w duchu realizmu<br />
magicznego, przedstawionych w czarującej prozie z rosyjskim<br />
akcentem.<br />
„Kirkus Reviews”<br />
Ekaterina Sedia urodziła się i wychowała<br />
w Moskwie. Po studiach przeniosła się<br />
do Stanów Zjednoczonych. Obecnie<br />
Niezwykle pomyślana i napisana, dokładnie taka, jaka musi być<br />
literatura, z fascynującą autentycznością szczegółów i głębią psychologiczną,<br />
Tajemna historia Moskwy Ekateriny Sedii jest znakomitą<br />
lekturą, kolejnym krokiem zapowiadającym długą i znaczącą<br />
karierę.<br />
Lucius Shepard, autor Viator i Softspoken<br />
mieszka w New Jersey razem z mężem<br />
i dwoma kotami. Wykłada botanikę<br />
i ekologię. W chwilach wolnych uprawia<br />
<br />
www.olesiejuk.pl<br />
EGZEMPLARZ<br />
RECENZENCKI<br />
ogródek i pisze książki. Jej najnowszy<br />
NIE PRZEZNACZONY DO SPRZEDAŻY<br />
bestseller to „Tajemna Historia Moskwy”.<br />
Więcej informacji<br />
o publikacjach<br />
Wydawnictwa MAG<br />
w internecie na stronie:<br />
www.mag.com.pl<br />
THM-OKrec14mm.indd 1 28-08-08 15:07:35<br />
58<br />
Każde miasto ma swoje sekretne miejsca. Wieki pełne mrocznych historii sprawiły, że<br />
stolica Rosji ma takich miejsc wyjątkowo dużo. Współczesność przenika się tu z przeszłością<br />
w sposób subtelny i magiczny. Mieszkańcy Moskwy, szukając schronienia<br />
przed problemami współczesnego życia, mogą czasem trafić do niezwykłych miejsc.<br />
Wystarczy jeden nieostrożny krok, żeby znaleźć się w mrocznym, baśniowym świecie<br />
pełnym magii, płaczących drzew, gadających ptaków, wygnanych wieki temu pogańskich<br />
bóstw i baśniowych stworzeń. Tu można usłyszeć najdziwniejsze z opowieści.<br />
Trzeba tylko cierpliwie nadstawiać uszu.<br />
Ekaterina Sedia napisała książkę niezwykłą o zderzeniu dwóch światów. Kapitalistycznej<br />
i nowoczesnej Moskwy z magicznym światem starorosyjskich baśni. Tuż pod<br />
powierzchnią szarej rzeczywistości kryje się inny świat. Mroczny, niebezpieczny, ale<br />
i zarazem piękny. Tu wszystko jest możliwe. Niepokojący klimat powieści porównywany<br />
jest przez krytyków z dziełami Bułhakowa. Ta książka to jedna z najważniejszych<br />
pozycji współczesnej literatury rosyjskiej.<br />
Główną bohaterką powieści jest Galina, młoda kobieta mająca na głowie zwyczajne<br />
problemy codziennego życia. Zostaje zaplątana w wir tajemniczych wydarzeń i razem<br />
z milicjantem prowadzącym śledztwo w sprawie tajemniczych zaginięć musi na nowo<br />
poznać otaczający ją świat. Wspólne poszukiwania prowadzą ich do podziemnego<br />
królestwa, do krainy zawieszonej między rzeczywistością i fantazją. Do świata, gdzie<br />
honor ma znaczenie, a dobro i zło są tym, czym były u zarania dziejów.<br />
Książkami Ekateriny Sedii zachwycają się tacy powieściopisarze jak Neil Gaiman i Lucius<br />
Shepard. „Tajemna historia Moskwy” ukazuje się na polskim rynku pod patronatem<br />
miesięcznika „EuroStyl <strong>Nowe</strong> <strong>Spojrzenie</strong>”.<br />
•
PRZYSPIESZA METABOLIZM ALKOHOLU<br />
SUPLEMENT DIETY<br />
POZWALA ZACHOWAĆ JASNOŚĆ UMYSŁU<br />
NIWELUJE SKUTKI UBOCZNE ALKOHOLU<br />
EKONOMICZNE OPAKOWANIE 10 KAPSUŁEK<br />
60