You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
girdilər. Erəmənilərin qoyub qaçdığı ağ çaxırdan nübar eləməmiş, qırıcılar Yevlaxdan<br />
qalxdı. Hava əlaqəsi alınmadığına görə kənddə bizimkilərin olduğunu qırıcılara xəbər<br />
verə bilmədilər. Yevlax susurdu... Bu susqunluğu qırıcıların Hoğa kəndinə yağdırdığı<br />
bombalar pozdu. Qırıcıları ruslardan od qiymətinə kirayə götürüblərmiş. Kim idi bizdə<br />
qırıcı alan, ya onu idarə edən. Deyirdilər, ruslar qəsdən bizimkiləri qırıblar… Axşam<br />
gün batmamış ermənilər təzədən yerlə yeksan olan Hoğa kəndinin bütün<br />
yüksəkliklərinə qayıtdılar.<br />
“Vğğğğğğğğ.... ıııııııınnn....!”<br />
Bu da hərbi maşın – rus “Ural”ı...<br />
...Xocavənd qaçqınları Ağcabədi ilə Taxtakörpü arasındakı asfalt yolla qoyun<br />
sürüsü aparırdı. Birdən bu urallardan biri nəriltiylə döngədən çıxdı. Çobanlar birtəhər<br />
yolun sağ-soluna atıldılar. Ural gəldiyi sürətlə sürünün ortasına helləndi. Təkərlərə<br />
dolaşan qoyun-quzu krelə dəyib cındır əsgi kimi yan-yörəyə səpələnirdi. Maşın sürünü<br />
başa-baş iki yerə böldü və uzaqlaşdı.<br />
Bir-iki ağsaqqal kişi qəza ilə əlaqədar ordunun rayon mərkəzindəki qərargahına<br />
getdi. Qərargah rəisi heç kimi qəbul etmədi. Axşam işdən çıxanda yaşlı kişilərin biri<br />
onu yaxaladı:<br />
“Başına dönüm, yoldaş mayor, bu qoyunların yiyələri Kurapatkində vuruşur.<br />
Hamısının ailəsi, uşağı burda yataxda bu heyvanlarnan birtəhər dolanırdılar, indi biz<br />
neyləyək?”<br />
“A kişi, özün bilirsən, hərbi vəziyyətdi, gündə yüz meyit gəlir, sən də iki-üç qotur<br />
qoyunun dalınca düşmüsən.”<br />
“Yoldaş mayor, vallah əlacımız yoxdu.”<br />
“Sən nə təhər adamsan, a kişi! Əmr dalınca gedən maşın yubana bilməz! Sürü<br />
asfalt yolda nə gəzir?”<br />
“Başqa yol yoxdu, qadan alım.”<br />
“Get, get burdan, vaxtımı alma!”<br />
Kişini itələyib UAZ markalı maşına yaxınlaşdı. Kişi dözmədi:<br />
“Qurumsaxlar! Siz öləsiz, düz prezidentin yanınacan gedəcəm!”<br />
“A kişi, ağzının qatığını dağıtma, get, nə bilirsən elə! Get, get...” – qərargahın<br />
qarşısındakı əsgərlər kişini zorla itələyib darvazadan çölə çıxartdılar. Kişi arxasını<br />
səkidəki ağacların birinə söykəyib dərindən köks ötürdü, sonra boynunu büküb<br />
çarəsizcə duran yoldaşlarına baxdı və dedi:<br />
“Evin yıxılsın, fələk!”<br />
“Dam-daram-dam-duuuuum!!!!”<br />
Bu dəfə, day özümü saxlaya bilmirəm, oğlumun hərbçilərinə əməlli-başlı hücum<br />
edirəm. Ayağımı yüksəkliklərdən enib döşəmənin üstündə sıraya düzülən əsgərlərin<br />
üstünə qoyub yerimdə bir dəfə buruluram. Ayağım da, nəmxuda, qırx dörd razmer! Başı<br />
üzülən, qılçası çıxan, avtamatı düşən... Hərbi texnikaya dəymirəm. Hər necə olsa, əsas<br />
insandı. İnsan olmayandan sonra topu, qradı kim atacaq?! Sonra bu şil-şikəst əsgərləri<br />
xışmalayıb balaca yataqxana otağının künc-bucağına səpələyirəm… Bölük komandirinə<br />
də bir şapalaq:<br />
“Dur əynini geyin, kaşanı ye! Baş-beynimi aparma!”<br />
81