Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
***<br />
Qaçqınçılıqdan altı ay sonra qohumlarımızdan biri Kəlbəcər üzdən aşıb getmişdi<br />
kəndimizə. Onun gətirdiyi xəbəri bütün ailə üzvlərimiz söz-söz cümlə-cümlə əzbər<br />
bilirik. Bu cümlələri təhrif edən olsa, daxmamızda əməlli-başlı mərəkə qopar:<br />
"...Qıfılı sındırmışdılar. Hər yeri qırıb-töküb axtarmışdılar. Salamat pəncərə yox idi.<br />
Pilləkəndə bir qarış ot bitmişdi. Həyətinizdə cəngəl əlindən yerimək olmurdu.<br />
Məhəllədəki evlərin və ot tayalarının heç birini yandırmamışdılar."<br />
***<br />
Evimizi son dəfə fotoşəkildə gördüyümdü. Uzaqdan çəkilmiş pozuq, bulanıq bir<br />
fotoşəkildə... Onu da bizə vermədilər. Kənd bütöv düşmüşdü deyin üstündə dava idi.<br />
Üzünü çıxarmaq isə heç cür mümkün deyildi.<br />
Anaxanım<br />
Dədəmin birinci arvadı olub Anaxanım. Həm də yaxın qohumudu. Bir yerdə on ilə<br />
yaxın ömür sürüblər, övladları olmayıb. Tale gülməyib üzlərinə. Səbəbi özündə biləndə<br />
«gəl üzüsulu ayrılaq» deyib dədəmə. Dədəm də razılaşıb, yaxın-uzaqda yaşayan<br />
qohum-əqrəba da... «Elin adəti var, doğmayan arvadı saxlamazlar!»<br />
Balaca daxmalarında nə varsa, tən bölüblər. Bir daxma qalıb, bir də bir inək. İnəyi<br />
ona bağışlayıb dədəm, daxmanı özü götürüb. Deyilənə görə, heç inəyi də aparmaq<br />
istəmirmiş: «Nəyimə gərəkdi, saxlayanım yox, otaranım yox. »<br />
Zənbilini qoltuğuna vurub, inəyini qabağına qatıb getmək istəyəndə, «Dayan»<br />
deyib dədəm:<br />
«İlk oğlumu sənə verəcəm... Qoy qocalanda yiyə dursun sənə».<br />
Dinməyib Anaxanım, başını aşağı salıb.<br />
Miladın 1976-cı ilinin ilk günü mən gəlmişəm dünyaya. Dədəmin ilk oğlu,<br />
babamın ilk oğul nəvəsi... Daha doğrusu, yanvarın ortalarında doğulmuşam, sənəddə<br />
birinə yazıblar. Uşaqlığımı dumanlı xatırlayıram. Amma ağlım kəsəndən ta bu günəcən<br />
özümə qarşı hədsiz sevgi duymuşam Anaxanımdan. Yalan olmasın, əllərində anamın<br />
əllərindən artıq bir hərarət hiss etmişəm. Böyüdükcə bu gerçəkliyi mistik vahimələrlə<br />
qavramışam. İllah da eşidəndə ki, dədəmlə Anaxanımın arasındakı söhbəti başqa heç<br />
kəs bilmir. Hətta doğma anam belə...<br />
Sonradan mənə məlum olmayan səbəbdən dədəmlə Anaxanımın sevdası baş<br />
tutmayıb.<br />
İndi Bakıdayam... Darısqal bir yataqxana otağında. Ailəmlə, övladlarımla...<br />
Anaxanım isə Ağcabədinin Taxtakörpü qəsəbəsindən İmişli sərhədlərinə qədər<br />
uzanan kəndsiz-kəsəksiz, ağacsız və susuz düzəngahın ortasında... Kəndimizin qış<br />
yatağında. Yatağın lap kənarındadı yaşadığı yeraltı dam. Olmuşam bu damda. Adam<br />
məzar kimi enir bu qəribə olacağın içinə. Ətrafını təxminən bir metr qazıblar. Damın<br />
ortasına basdırılan dirəklərin üstünə mil qoyublar. Milə perpendikulyar yerləşdirilən<br />
qabırğaların o biri ucu xəndəyin tinindədir. «Tavan»ın sağ küncündə açılmış kiçik<br />
bacadan bir ovuc göyüzündən başqa heç nə görünmür. Xəndəyin evin içinə düşən<br />
hissəsindən mebel kimi istifadə edir Anaxanım. Üstünə qab-qacaq yığır, fanar, çıraq<br />
55