Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
«Uşaqlarım qaldı! Atam qaldı! Ailəm qaldı! Balalarım qaldı! Qardaşımın<br />
yetimləri qaldı!»<br />
Tanklar hərəkətə gəldi. Adamlar yoldan çəkildilər və camaatı düşmən umuduna<br />
qoyub nərildəyə-nərildəyə aradan çıxan bu cansız əjdahalara nifrinlər yağdırmağa<br />
başladılar. Bircə Əliqulu yoldan çıxmadı. Qabaqdakı tank məcbur olub dayandı,<br />
içindən çantaraq bir əsgər düşüb Əliquluya yaxınlaşdı:<br />
«Dayı, çıx yoldan».<br />
«Bala, bizi qoyub hara gedirsiniz? Barı silahlarınızı verin, gedib arvaduşağımızı<br />
xilas edək də...»<br />
«Çıx yoldan! Mane olma, biz əmrə tabeyik ».<br />
Əliqulu üzüqoylu asfaltın ortasına uzandı:<br />
«Onda mənim üstümdən keçəcəksiniz».<br />
Tankdan daha bir əsgər başını çıxarıb zabitəli səslə rus dilində nəsə dedi.<br />
Görünür komandir idi. Cantaraq əsgər onu dinləyəndən sonra tələsik Əliqulu kişiyə<br />
yaxınlaşdı və avtomatın qundağı ilə boynunun arxasına möhkəm bir zərbə endirdi.<br />
Əliqulu kişinin sifəti asfalta dəyincə hüşunu itirdi. Əsgər yaxasından yapışıb onu<br />
yolun kənarına sürüdü. Asfalta tökülmüş qanın içində Əliqulunun qızıl dişləri<br />
parıldayırdı.<br />
***<br />
Qaş qaralmışdı artıq. Qələbəliyin içində hamı biri-birindən kimisə xəbər alırdı.<br />
Biz də təsadüfən bir qohumumuzu gördük. O, dedi ki, dayım maşın tutub heyvanları<br />
Ağcabədiyə aparıb. Day elə bir işimiz qalmamışdı. Elə həmin maşının üstündəcə<br />
Cəbrayılın Dastumas kəndinə gəldik.<br />
Tanımadığımız tinlərin birində düşdük. Kənddə işıq yanmırdı, küçələr zülmət<br />
içində idi. Dədəm qalın şüşəli eynəyini taxıb sağa-sola boylandı:<br />
«Bu kənddə olmamışam, heç yanı tanımıram».<br />
Boş küçə ilə kəndin içinə tərəf addımladıq. Acından ürəyim gedirdi. Hündür<br />
darvazalı evlərin birindən bişmiş çolpa ətinin qoxusu gəlirdi.<br />
«Bax, bir kasıb evi tap, a bala, gözüm yaxşı seçmir».<br />
«Kasıb niyə?»<br />
«Kasıblar dargöz olmur».<br />
Qəribədir, dədəm kəndimizin ən varlı adamlarından idi.<br />
Sınıq-salxaq bir darvazanın qarşısında dayandıq. Həyət divarla deyil, dağılıbyırtılmış<br />
köhnə çəpərlə əhatələnmişdi. Dədəm darvazanı taqqıldatdı, cavab gəlmədi.<br />
Bir də... Bir də... Yerdən daş götürüb, təkrar taqqıldatdı. Yenə cavab gəlmədi.<br />
Darvazanı qorxa-qorxa itələdi. Açıq idi, amma eybəcər cırıltısı vardı. Bir qarış<br />
açmışdı ki saxladı, kepqasını götürüb başını içəri uzatdı:<br />
«Ay ev yiyəsi!»<br />
Mən çəpərin yırtığından həyətdəki tövlənin dəhlizini aydınca görürdüm. Əyninə<br />
plaş geyinmiş uzun bir kişi əlində fənər, o biri əlində ağac üzü tövləyə dayanmışdı.<br />
Qarşısında bir camış vardı. Camışın altında çömbəltmə oturan qadının çılpaq dizi<br />
fənər işığında ağappaq ağarırdı.<br />
«Ay ev yiyəsi!»<br />
15