SUKCES W BRANżY BUDOWLANEj - EUROSTYL Nowe Spojrzenie
SUKCES W BRANżY BUDOWLANEj - EUROSTYL Nowe Spojrzenie
SUKCES W BRANżY BUDOWLANEj - EUROSTYL Nowe Spojrzenie
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Postaci<br />
Wojciech Cejrowski<br />
Uwielbiam<br />
dzikie miejsca<br />
Podróżnik, dziennikarz, pisarz, fotograf, badacz dzikich<br />
plemion, członek Królewskiego Towarzystwa Geograficznego<br />
w Londynie. Oto Wojciech Cejrowski - człowiek,<br />
który spędził pół życia w podróży<br />
foto: www.cejrowski.com<br />
KKiedy po raz pierwszy wyjechał Pan w tropiki?<br />
Moje wyprawy zaczęły się od wyjazdu do Meksyku<br />
w 1984 roku, praktycznie bez pieniędzy.<br />
Na pierwszy bilet uciułałem sprzedając lodówkę<br />
i to jeszcze nie koniec. W Meksyku musiałem<br />
dorabiać sobie m.in. pracując jako barman<br />
w ekskluzywnym hotelu w Acapulco.<br />
Początek mojej barmańskiej kariery wyglądał<br />
dosyć zabawnie. Poznałem polskiego marynarza,<br />
który uciekł ze statku Batory, gdzie zajmował<br />
się dorywczo serwowaniem alkoholi gościom.<br />
Trafił do Meksyku i tam nadal pracował<br />
za barem. Z przyczyn praktycznych wszedłem<br />
z nim w następujący układ: kiedy on nocami<br />
pracował, ja spałem w jego pokoju. Natomiast<br />
w dzień, on odpoczywał po ciężkich nocach,<br />
a wtedy ja zwiedzałem miasto. Któregoś dnia<br />
ustalony między nami porządek został zburzony.<br />
Barman zachorował na grypę i ja musiałem<br />
go zastąpić za barem. W zamian za moje poświęcenie<br />
wszystkie napiwki tej nocy miały trafić<br />
do mojej kieszeni. Jednak główny problem<br />
tkwił w tym, że nie potrafiłem przyrządzić żadnego<br />
drinka. Ale i z tym jakoś sobie wspólnie<br />
poradziliśmy. On nauczył mnie mieszać Margaritę<br />
i Piňa Coladę. Dzięki tej lekcji przetrwałem<br />
całą noc, co niestety nie było sprawą łatwą, ale<br />
z perspektywy czasu niezwykle zabawną. Otóż,<br />
zamożni goście z USA przebywający w tym<br />
hotelu próbowali zamawiać dziesiątki różnych<br />
ciekawych drinków, na co ja szybko i na dodatek<br />
po hiszpańsku pytałem: Margarita czy Piňa<br />
Colada? Na co większość z nich głośno i wyraźnie<br />
odpowiadała mi, ze nie chce Margarity, tylko<br />
coś zupełnie innego – np. gin z tonikiem – wtedy<br />
ja rżnąłem głupka i uparcie potwierdzałem:<br />
„Jedna Margarita, Senior. Już się robi”. Z Margaritą<br />
i Piňa Coladą wytrwałem całą noc, goście<br />
również jakoś to przeżyli. Najważniejsze,<br />
że zebrałem sporą sumę pieniędzy z napiwków.<br />
Od tego czasu bardzo polubiłem mieszanie<br />
drinków i robię to przy każdej możliwej okazji.<br />
Co Pana tak gna po świecie, że odlatuje Pan<br />
do ciepłych krajów jak bocian?<br />
Szukam miejsc, gdzie nie dotarła jeszcze nasza<br />
cywilizacja. Szukam ostatnich wolnych Indian –<br />
dzikich plemion Amazonii. W ten sposób realizuję<br />
dziecięce marzenia o dalekich podróżach<br />
i przygodach. Robię rzeczy, o których kiedyś<br />
czytałem w książkach przygodowych. Jestem<br />
szczęśliwy. Najbardziej tam – pośród dzikich<br />
plemion. Tam, gdzie nie ma granic państwowych,<br />
władzy, urzędasów. Tam, gdzie człowiek<br />
sam decyduje o sobie.<br />
Nie boi się Pan tych wszystkich robali, węży,<br />
trujących krzewów?<br />
Kiedy opisuję moje wyprawy, staram się zachować<br />
umiar – nie epatować czystym pięknem, bo<br />
tam obok piękna są także rzeczy nieprzyjemne,<br />
groźne, niebezpieczne. Ale nawet te najgorsze<br />
opisuję z humorem, prawda? Arkady Fiedler<br />
trochę idealizował w swoich książkach: "Ryby<br />
śpiewają w Ukajali"... Ryby już nie śpiewają<br />
w Ukajali, bośmy je wszystkie wyłapali, wytruli,<br />
zjedli lub sprzedali... no w każdym razie te śpiewające.<br />
Staram się oddawać prawdę. Kiedy piszę<br />
o ludziach, pokazuję nie tylko szczęśliwych<br />
Indian. Kiedy piszę o przyrodzie, pokazuję nie<br />
tylko pachnące kwiatki – także wredną rybkę<br />
canero, która wpływa ludziom w pupę i zaczyna<br />
człowieka wyjadać od środka. Napisałem<br />
o paru niebezpieczeństwach, których sam się<br />
boję. Mam portki pełne strachu, gdy idę przez<br />
las i wiem, że istnieje taki motyl, który ma na<br />
skrzydłach cyjanek potasu – machnie człowiekowi<br />
w twarz i koniec. Ale nie przeraża mnie on<br />
na tyle, żebym nie poszedł dalej. Jest to, przez<br />
tę swoją grozę, fascynująco piękne. Taki delikatny<br />
motylek, bezbronna istota, każdy ją może<br />
zgnieść, pohańbić, zrobić z nią co chce, a on<br />
potrafi się obronić. To daje nadzieję, że ja pojedynczy<br />
człowiek, wobec wielkiej machiny Unii<br />
Europejskiej też ocalę swoją wolność osobistą.<br />
Wystraszył się Pan kiedyś podczas podróży?<br />
Dawno temu w Gwatemali jechałem autobusem<br />
i była taka mgła, że kierowca postanowił<br />
zatrzymać się i przeczekać do rana w jakimś<br />
miasteczku. Była trzecia w nocy, więc zaciągnął<br />
hamulec ręczny i poszedł spać do tyłu. Nagle<br />
zerwał się ręczny hamulec i autobus ruszył.<br />
Ja siedziałem zaraz za miejscem dla kierowcy,<br />
więc doskoczyłem i próbowałem wrzucić<br />
bieg, żeby nas zatrzymać. Niestety lewarek do<br />
zmiany biegów został mi w ręku, a my ostatecznie<br />
wjechaliśmy w jakąś glinianą chałupę. Na<br />
szczęście nikomu nic się nie stało, ale... Kiedy<br />
się wszyscy obudzili, to zobaczyli, że gringo<br />
z wyrwanym lewarkiem siedzi za kierownicą,<br />
a przód autobusu jest wbity w glinianą chałupę,<br />
z której dobiegają wrzaski przerażonych<br />
mieszkańców. W efekcie zostałem na jakiś czas<br />
aresztowany do wyjaśnienia.<br />
Musiał Pan zwrócić pieniądze za straty?<br />
Nie, bo uciekłem przez kibel. Na szczęście nikt<br />
nie wziął mojego paszportu, tylko mnie zamknęli<br />
i poszli spać. Mogłem potem wrócić do Gwatemali,<br />
bo nikt mnie tam nie ściga. Straciłem<br />
tylko plecak z bagażami. Pewnie to wystarczyło<br />
za całe odszkodowanie i nikt nie robił sprawy.<br />
A czym Pan się żywi w dżungli, zabiera pan<br />
własny prowiant?<br />
To byłby błąd. W dżungli wszystko zaraz zgnije,<br />
spleśnieje, a poza tym strasznie ciężko<br />
jest maszerować z ciężkim bagażem. Bardziej<br />
praktycznym rozwiązaniem jest wybranie takiego<br />
indiańskiego przewodnika, który jest jednocześnie<br />
świetnym myśliwym. On codziennie<br />
dostarcza nam świeżego jedzenia.<br />
Jada Pan robaki?<br />
Pędraki wydłubane z butwiejących pni to<br />
amazoński przysmak. Robi się z nich rosołek<br />
i szaszłyki, ale najczęściej podaje na surowo.<br />
16 17