Zobacz szczegóÅowy program - Miasto i Gmina KamieÅ Pomorski
Zobacz szczegóÅowy program - Miasto i Gmina KamieÅ Pomorski
Zobacz szczegóÅowy program - Miasto i Gmina KamieÅ Pomorski
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
KOMITET ORGANIZACYJNY:<br />
Bronisław Grzegorz Karpiński<br />
Burmistrz Kamienia <strong>Pomorski</strong>ego,<br />
Przewodniczący Komitetu Organizacyjnego<br />
Henryk Masłowski<br />
Przewodniczący Rady Miejskiej w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m,<br />
Przewodniczący Towarzystwa Miłośników Ziemi Kamieńskiej<br />
ks. Dariusz Żarkowski<br />
Proboszcz Parafii Rzymskokatolickiej pw. św. Ottona<br />
w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m<br />
Paweł Czapkin<br />
Starosta Kamieński<br />
Józef Serafin<br />
Dyrektor artystyczny<br />
Eugeniusz Kus<br />
Dyrektor <strong>program</strong>owy<br />
Jerzy Serdyński<br />
Dyrektor Wydziału Kultury, Edukacji i Sportu<br />
Urzędu Marszałkowskiego Województwa Zachodniopomorskiego<br />
Wioleta Anders<br />
Dyrektor Zamku Książąt <strong>Pomorski</strong>ch w Szczecinie<br />
Andrzej Jędrzejewski<br />
Zastępca Burmistrza Kamienia <strong>Pomorski</strong>ego<br />
Mikołaj Szczęsny<br />
Historyk muzyki, prelegent<br />
Helena Zwolska<br />
Dyrektor Biura Festiwalu<br />
Beata Mieczkowska-Miśtak<br />
Prezes Zarządu Uzdrowiska w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m<br />
Walenty Bagiński<br />
Przedsiębiorca<br />
Jan Duda<br />
Towarzystwo Miłośników Ziemi Kamieńskiej<br />
Henryk Grzybowski<br />
Przewodniczący Katolickiego Stowarzyszenia Civitas Christiana<br />
w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m<br />
Mariusz Stankiewicz<br />
Organista katedralny<br />
Elżbieta Kucharska<br />
Inspektor ds. promocji w Urzędzie Miejskim<br />
w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m<br />
4
RADA ARTYSTYCZNA:<br />
Józef Serafin<br />
Dyrektor artystyczny<br />
Eugeniusz Kus<br />
Dyrektor <strong>program</strong>owy<br />
Ewa Jakubiec<br />
Roman Kraszewski<br />
Zbigniew Pawlicki<br />
Teresa Podesławska<br />
Mikołaj Szczęsny<br />
PROWADZENIE KONCERTÓW:<br />
Mikołaj Szczęsny i Zbigniew Pawlicki<br />
REDAKCJA PROGRAMU:<br />
Mikołaj Szczęsny<br />
BIURO ORGANIZACYJNE FESTIWALU:<br />
72-400 Kamień <strong>Pomorski</strong>, ul. Wolińska 9<br />
tel. 091 38 20 541, 091 38 21 142, fax 091 38 25 028<br />
e-mail: um@kamienpomorski.pl<br />
Bilety do nabycia w Katedrze Kamieńskiej oraz Powiatowej<br />
i Miejskiej Bibliotece Publicznej przy ul. Wolińskiej 9, codziennie<br />
w godz. od 8.00 do 18.00, a także w dniu koncertu od godz. 17.00<br />
przed Katedrą.<br />
Ceny biletów:<br />
15,00 zł normalne<br />
10,00 zł ulgowe<br />
INSTYTUCJE WSPÓŁFINANSUJĄCE:<br />
* Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego<br />
* Województwo Zachodniopomorskie<br />
* <strong>Gmina</strong> Kamień <strong>Pomorski</strong><br />
* Parafia Rzymskokatolicka pw. św. Ottona<br />
w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m<br />
* Uzdrowisko Kamień <strong>Pomorski</strong><br />
* Zamek Książąt <strong>Pomorski</strong>ch w Szczecinie<br />
* Powiat Kamieński<br />
5
SPONSORZY:<br />
G. EN. Gaz Energia S.A. – Poznań<br />
POWER 4 ALL Sniatowo<br />
Lagoon Developments Poland Sp. z o.o. - Warszawa<br />
Centrum Rehabilitacji i Wypoczynku JANTAR - Dziwnówek<br />
* Bogumiła i Alfred Smolczyńscy, Rozwarowo<br />
* Bagińscy SPA, ul. Polna 5, 72-346 Pobierowo, tel. 091 387 82 00, 091 386 41 76<br />
* Apteka PASTYLKA - Henryka Kordal, Kamień <strong>Pomorski</strong>, ul. Kopernika 2,<br />
tel. 091 38 21 500<br />
* Sklep ze sprzętem audio-video - Walenty Bagiński, Kamień <strong>Pomorski</strong>,<br />
ul. Piastowa 1, tel. 091 38 20 437<br />
* Zespół Usług Projektowych i Inwestycyjnych MOTIW, Kamień <strong>Pomorski</strong>,<br />
ul. Wysockiego 12e/2, tel. 091 38 20 969<br />
* BUD-NAFT – Piotr Zawartka, Kamień <strong>Pomorski</strong>, Miłachowo 16,<br />
tel. 091 38 20 155<br />
* Studio BUCZNY-DESIGN – Anna Buczny, Szczecin, ul. Beżowa 54/9<br />
* Biuro Doradztwa Podatkowego - Henryk Grzybowski, Kamień <strong>Pomorski</strong>,<br />
ul. Strzelecka 1, tel. 091 38 21 520<br />
* Centrum ogrodnicze RAJ EWY – Wszystko do ogrodu i na działkę - Ewa<br />
i Stanisław Kuziemko, Kamień <strong>Pomorski</strong>, ul. Długosza 27, tel. 091 38 20 339<br />
* Hurtowa Sprzedaż Art. do Produkcji Rolnej - Jan Glok, Kamień <strong>Pomorski</strong>,<br />
ul. Wolińska 20, tel. 091 38 21 020<br />
* Serwis Samochodowy – Artur Walczak, Kamień <strong>Pomorski</strong>,<br />
ul. Rzemieślnicza 3, tel. 091 38 21 503<br />
* Kwiaciarnia KOLOROWA - Zofia Gbór, Kamień <strong>Pomorski</strong>, ul. Długosza,<br />
tel. 091 38 20 768<br />
* Hotel STAROMIEJSKI, Kamień <strong>Pomorski</strong> ul. Rybacka 3, tel. 091 38 22 644<br />
* Hotel POD MUZAMI, Kamień <strong>Pomorski</strong>, ul. Gryfitów 1, tel. 091 38 22 240<br />
* Hurtownia AWA, Anna i Wiesław Bieluniowie, Kamień <strong>Pomorski</strong>,<br />
ul. Orzeszkowej 8d<br />
* Salony Samochodowe CHLISZCZ, Kamień <strong>Pomorski</strong> – Gryfice,<br />
tel. 091 38 22 888<br />
* Salon Kosmetyczny – Teresa Sokal, Kamień <strong>Pomorski</strong>, ul. Wysockiego 1a,<br />
tel 091 38 22 679<br />
* Hurtownia Artykułów Spożywczych – Jerzy Adamiak, Kamień <strong>Pomorski</strong>,<br />
ul. Mieszka I<br />
* Spółdzielnia Usług Socjalnych, Warszawa, ul. Wał Miedzeszyński 391<br />
* Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m,<br />
ul. Szczecińska 2, tel. 091 38 20 888<br />
* OPONY-MYJNIE – Henryk Bysiak, Kamień <strong>Pomorski</strong>, ul. Orzeszkowej 17,<br />
tel. 091 38 21 000<br />
* Ciastkarnia Piekarnia ŻELEK, Kamień <strong>Pomorski</strong>, ul. Wolińska 21,<br />
tel. 091 38 23 100<br />
* Księgarnia WIEDZA - Jadwiga Abramowicz, Kamień <strong>Pomorski</strong>,<br />
ul. Jedności Narodowej, tel. 091 38 21 222<br />
* Zdzisław Laskowski, Chrząszczewo<br />
* Firma Handlowa TODA - Szczepan Toda, Kamień <strong>Pomorski</strong>, ul. Gryfitów 3,<br />
tel. 091 38 21 113<br />
6
Szanowni Państwo,<br />
minął rok od ostatniego festiwalowego lata, rok który<br />
okazał się niezwykle ważny dla życia kulturalnego Kamienia<br />
<strong>Pomorski</strong>ego. Udało się w tym czasie utworzyć Kamieński Dom<br />
Kultury, coraz bliżej też do powołania kolejnej instytucji kultury,<br />
którą będzie Muzeum Historii Ziemi Kamieńskiej. Jest jeszcze<br />
jeden powód do radości i satysfakcji. Międzynarodowy Festiwal<br />
Muzyki Organowej i Kameralnej – od lat duma mieszkańców miasta<br />
– doceniony został przez Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego,<br />
zdobywając tytuł laureata konkursu na wydarzenie<br />
promujące region zachodniopomorski. To zasłużone potwierdzenie<br />
doniosłej roli, jaką znakomity cykl piątkowych koncertów<br />
odgrywa w życiu kulturalnym nie tylko Kamienia <strong>Pomorski</strong>ego,<br />
jego rangi, znacznie wykraczającej poza granice naszego kraju oraz<br />
potencjału, jaki mimo upływu lat ciągle kryje w sobie ta wspaniała<br />
impreza. Nagroda ta stanowi ukoronowanie długoletniego wysiłku<br />
organizatorów i licznych sponsorów, bez zaangażowania których<br />
organizacja festiwalu nie byłaby możliwa. To z pewnością także powód<br />
do radości miłośników muzyki organowej i kameralnej, wiernych<br />
fanów festiwalowych. Państwa niezawodna obecność podczas<br />
koncertów stale mobilizuje nas do dalszej pracy, do stawiania sobie<br />
wciąż nowych wyzwań. 45-lecie festiwalu zbiega się z jubileuszem<br />
50-lecia Uzdrowiska w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m, co sprawia, że tegoroczne<br />
kamieńskie lato będzie z pewnością niezapomniane. W 11<br />
piątkowych koncertach dzieła dawnych i współczesnych mistrzów<br />
zaprezentują zarówno zasłużonej sławy wirtuozi, jak i debiutanci<br />
wyróżniający się wrażliwością i talentem. W <strong>program</strong>ie festiwalu<br />
znalazł się także koncert specjalny w niedzielę 28 czerwca, poświęcony<br />
pamięci ofiar pożaru, jaki zdarzył się w kwietniu w naszym<br />
mieście. Dzielimy ból po tej stracie, a pamięć o tragicznie zmarłych<br />
zachowamy w naszych sercach.<br />
Życząc Państwu wielu pięknych muzycznych wzruszeń,<br />
pozwalam sobie żywić nadzieję, że tegoroczny jubileuszowy festiwal<br />
okaże się dla Państwa niezapomnianą podróżą w krainę magicznych<br />
dźwięków, w której znajdą Państwo spokój i wytchnienie<br />
od zgiełku codzienności .<br />
Burmistrz Kamienia <strong>Pomorski</strong>ego<br />
Bronisław Grzegorz Karpiński<br />
7
Kalendarium koncertów<br />
Konkatedra kamieńska – piątki, godz. 19.00<br />
19 czerwca<br />
Koncert inauguracyjny<br />
Jerzy Dziubiński<br />
Grażyna Flicińska-Panfil<br />
Wojciech Maciejowski<br />
Jarosław Bręk<br />
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Koszalińskiej<br />
im. Stanisława Moniuszki<br />
Zespół Wokalistów Camerata Nova<br />
Szczeciński Chór Kameralny<br />
Sławek A. Wróblewski<br />
26 czerwca<br />
– organy<br />
– sopran<br />
– tenor<br />
– bas<br />
– dyrygent<br />
Sergiej Tcherepanov (Rosja, Niemcy)<br />
Kwartet smyczkowy Wilanów w składzie:<br />
Tadeusz Gadzina<br />
Paweł Łosakiewicz<br />
Ryszard Duź<br />
Marian Wasiółka<br />
– organy<br />
– skrzypce<br />
– skrzypce<br />
– altówka<br />
– wiolonczela<br />
28 czerwca<br />
Koncert dodatkowy<br />
Pamięci ofiar pożaru w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m<br />
Zespół Wokalistów i Instrumentalistów Camerata Nova<br />
Marzena Michałowska<br />
– sopran<br />
Roman Perucki<br />
– organy<br />
Eugeniusz Kus<br />
– dyrygent<br />
3 lipca<br />
Julian Gembalski<br />
Jakub Rabizo<br />
Orkiestra Kameralna z Prenzlau (Niemcy)<br />
– organy<br />
– skrzypce<br />
10 lipca<br />
Józef Serafin<br />
Bartłomiej Nizioł<br />
Tomasz Strahl<br />
– organy<br />
– skrzypce<br />
– wiolonczela<br />
17 lipca<br />
Marek Wolak<br />
– organy<br />
Zespół Instrumentów Dętych<br />
Mecklenburgische Bläserakademie Rostock (Niemcy)<br />
Gregor Witt<br />
– dyrygent<br />
8
24 lipca<br />
Daniel Prajzner<br />
Młodzieżowa Orkiestra Symfoniczna<br />
Jan Miłosz Zarzycki<br />
– organy<br />
– dyrygent<br />
31 lipca<br />
Pieter van Dijk (Holandia)<br />
– organy<br />
Romana Jakubowska-Handke<br />
– sopran<br />
Szczeciński Zespół Instrumentalistów w składzie:<br />
Ewa Murawska<br />
– flet<br />
Bogusław Jakubowski<br />
– klarnet<br />
Joanna Kraszewska<br />
– wiolonczela<br />
Barbara Stalmierska<br />
– harfa<br />
7 sierpnia<br />
Roman Perucki<br />
– organy<br />
Zespół Instrumentów Dętych Poznań Brass w składzie:<br />
Marek Galubiński<br />
– trąbka<br />
Mariusz Pikulski<br />
– trąbka<br />
Roman Popiołek<br />
– róg<br />
Piotr Banyś<br />
– puzon<br />
Jacek Kortylewicz<br />
– tuba<br />
Adam Skrzypczak<br />
– perkusja<br />
14 sierpnia<br />
Piotr Grajter<br />
Chór Chreszczatik (Kijów, Ukraina)<br />
Pawlo Struć<br />
– organy<br />
– dyrygent<br />
21 sierpnia<br />
Johannes Geffert (Niemcy)<br />
Konstanty Andrzej Kulka<br />
Andrzej Gębski<br />
Andrzej Wróbel<br />
– organy<br />
– skrzypce<br />
– skrzypce<br />
– wiolonczela<br />
28 sierpnia<br />
Koncert finałowy<br />
Z okazji jubileuszu 50-lecia Uzdrowiska<br />
w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m<br />
Irena Wisełka-Cieślar<br />
Marie Kobayashi (Francja, Japonia)<br />
Zespół Wokalistów Camerata Nova<br />
Oktet wiolonczelowy<br />
Eugeniusz Kus<br />
– organy<br />
– mezzosopran<br />
– dyrygent<br />
9
Programy koncertów<br />
19 czerwca<br />
Koncert inauguracyjny<br />
Wykonawcy:<br />
Jerzy Dziubiński<br />
– organy<br />
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Koszalińskiej<br />
im. Stanisława Moniuszki<br />
Zespół Wokalistów Camerata Nova<br />
Szczeciński Chór Kameralny<br />
Grażyna Flicińska-Panfil<br />
– sopran<br />
Wojciech Maciejowski<br />
– tenor<br />
Jarosław Bręk<br />
– bas<br />
Sławek A. Wróblewski<br />
– dyrygent<br />
W <strong>program</strong>ie:<br />
Johann Sebastian Bach – Preludium i fuga C-dur BWV 547<br />
(1685–1750)<br />
Dietrich Buxtehude<br />
(1637–1707)<br />
– Preludium fis-moll<br />
Karol August Freyer – Wariacje koncertowe na temat<br />
(1803–1883) pieśni kościelnej D. Bortniańskiego op. 3<br />
wyk. J. Dziubiński<br />
Franz Joseph Haydn – Oratorium Die Schöpfung<br />
(1732–1809) (Stworzenie świata - fragmenty)<br />
wyk: soliści, chóry i orkiestra<br />
S. A. Wróblewski<br />
Noty biograficzne:<br />
Jerzy Dziubiński jest absolwentem Akademii Muzycznej<br />
im. Fryderyka Chopina w Warszawie, którą ukończył w klasie<br />
organów prof. Joachima Grubicha. W latach 1984–1987, jako stypendysta<br />
Konfederacji Szwajcarskiej, kontynuował studia w klasie<br />
mistrzowskiej prof. L. Rogga w konserwatorium w Genewie,<br />
uwieńczone zdobyciem Premier Prix de Virtuosite. Uczestniczył<br />
w wielu mistrzowskich kursach interpretacyjnych, prowadzonych<br />
przez M.C. Alain, G. Litaize, M. Radulescu, M. Schneidera, H. Vogla<br />
oraz innych wybitnych wirtuozów gry organowej i pedagogów.<br />
Na konkursie organowym im. F. Liszta w Budapeszcie otrzymał nagrodę<br />
lipskiego stowarzyszenia Bach Gesellschaft, za najlepszą interpretację<br />
utworu J.S. Bacha. J. Dziubiński jest adiunktem Uniwersytetu<br />
Muzycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie, a także<br />
organistą i kierownikiem muzycznym ewangelicko-augsburskiego<br />
kościoła św. Trójcy w Warszawie. Koncertował we wszystkich waż-<br />
10
niejszych centrach muzycznych w Polsce oraz w dwudziestu krajach<br />
europejskich, USA i państwach Ameryki Południowej. Występuje<br />
także w duecie z żoną Emilią, a jako solista, z renomowanymi<br />
orkiestrami Sinfonia Varsovia i Concerto Avenna. Ma w dorobku<br />
wiele nagrań radiowych i płytowych.<br />
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Koszalińskiej<br />
im. Stanisława Moniuszki utworzona została w 1956 roku, początkowo<br />
jako Stowarzyszenie Koszalińska Orkiestra Symfoniczna.<br />
Jest instytucją kultury finansowaną z budżetu Urzędu Miasta<br />
Koszalina. Z orkiestrą występowała większość czołowych polskich<br />
dyrygentów. Byli wśród nich: Tomasz Bugaj, Jerzy Maksymiuk,<br />
Grzegorz Nowak, Marek Pijarowski, Jerzy Salwarowski, Tadeusz<br />
Strugała, Karol Stryja i Tadeusz Wojciechowski. Z jej towarzyszeniem<br />
grali i śpiewali wybitni soliści polscy: Rafał Blechacz, Halina<br />
Czerny-Stefańska, Kaja Danczowska, Lidia Grychtołówna, Barbara<br />
Hesse-Bukowska, Andrzej Hiolski, Krzysztof Jabłoński, Krzysztof<br />
Jakowicz, Ryszard Karczykowski, Konstanty Andrzej Kulka, Bartłomiej<br />
Nizioł, Witold Małcużyński, Wiesław Ochman, Janusz<br />
Olejniczak, Piotr Paleczny, Piotr Pławner, Regina Smendzianka,<br />
Wanda Wiłkomirska, Stafania Woytowicz i wielu innych. Występowali<br />
z nią także czołowi soliści zagraniczni. Orkiestra wielokrotnie<br />
koncertowała w byłej Czechosłowacji, Danii, Francji, Niemczech,<br />
Szwecji, na Ukrainie i we Włoszech. Jej szeroki repertuar obejmuje<br />
dzieła skomponowane w czasie od XVII do XXI wieku. Jego część<br />
została nagrana na trzynastu płytach kompaktowych.<br />
Zespół Wokalistów Camerata Nova został założony<br />
wraz z zespołem instrumentalistów w 1984 roku przez Eugeniusza<br />
Kusa, który do dnia dzisiejszego pozostaje jego dyrygentem<br />
i kierownikiem artystycznym. Występował podczas krajowych<br />
i międzynarodowych festiwali muzycznych w Austrii, Chinach,<br />
Danii, Francji, Hiszpanii, Niemczech i Szwajcarii. Specjalizuje się<br />
w wykonywaniu dzieł muzyki barokowej i współczesnej. Wysoko<br />
ocenione zostały jego interpretacje wielkich kantat i oratoriów<br />
J.S. Bacha, M. Durufle, G.G. Gorczyckiego, A. Greczaninowa. G.F.<br />
Haendla, J. Haydna, J.C.G. Loewego, W.A. Mozarta i G. Rossiniego.<br />
Zespół występuje także z koncertami a cappellowymi, sięgając<br />
po utwory muzyki chóralnej wszystkich epok i stylów. Wśród radiowych<br />
i telewizyjnych nagrań archiwalnych, a także płytowych,<br />
eksponowane miejsce zajmują partie chóralne z oratorium Mesjasz<br />
G.F. Haendla, Missa brevis Zoltana Kodály i Missa Festiva Aleksandra<br />
Greczaninowa. Dla Cameraty i jej dyrygenta komponują utwory<br />
najwybitniejsi szczecińscy kompozytorzy współcześni – Marek<br />
Jasiński i Janusz Stalmierski. Zespół Wokalistów Camerata Nova<br />
zaliczany jest do najlepszych kameralnych zespołów wokalnych<br />
w Polsce.<br />
Szczeciński Chór Kameralny jest sukcesorem i kontynuatorem<br />
działalności artystycznej Chóru Uniwersytetu Szczecińskiego,<br />
który założył i prowadził w latach 1969-2005 Eugeniusz<br />
Kus. Powstał w 2005 roku występując nadal pod kierunkiem swego<br />
11
pierwszego dyrygenta. W 2008 roku kierownictwo zespołu powierzone<br />
zostało Ludwice Mitkiewicz, związanej wcześniej z Chórem<br />
Akademickim Politechniki Szczecińskiej, Chórem Politechniki<br />
Szczecińskiej Collegium Maiorum, Chórem Uniwersytetu Szczecińskiego,<br />
a także z Zespołem Wokalistów i Instrumentalistów Camerata<br />
Nova. Szczeciński Chór Kameralny dysponuje obszernym<br />
i różnorodnym repertuarem, wykonując przede wszystkim utwory<br />
skomponowane na chór a cappella przez kompozytorów polskich<br />
i zagranicznych od renesansu do współczesności.<br />
Grażyna Flicińska-Panfil jest absolwentką Wydziału<br />
Wokalnego Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego<br />
w Poznaniu. Kształciła się w klasie śpiewu solowego prof. Bożeny<br />
Karwowskiej. Artystka specjalizuje się w wykonywaniu partii<br />
solowych w muzyce kantatowo-oratoryjnej. Posiada w dorobku<br />
większość najczęściej wykonywanych dzieł tego gatunku. Dokonała<br />
wielu nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i Telewizji oraz<br />
nagrań płytowych, między innymi z partiami solowymi w oratorium<br />
Mesjasz G.F. Haendla, kantatach J.S. Bacha oraz w wielu dziełach<br />
muzyki sakralnej. Występowała pod batutą wielu wybitnych<br />
dyrygentów – Kazimierza Korda, Stefana Marczyka, Krzysztofa<br />
Missony, Stefana Stuligrosza i innych. Obecnie jest profesorem<br />
Akademii Muzycznej w Poznaniu na wydziałach Wokalno-Aktorskim<br />
i Wychowania Muzycznego. Występowała na wielu estradach<br />
Europy i świata.<br />
Wojciech Maciejowski jest absolwentem Katolickiego<br />
Uniwersytetu Lubelskiego, na którym studiował muzykologię, podyplomowego<br />
Studium Dyrygenckiego Akademii Muzycznej im.<br />
F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy i Wydziału Wokalno-Aktorskiego<br />
Akademii Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu. Dyplom<br />
z wyróżnieniem uzyskał w klasie śpiewu solowego prof. Ewy<br />
Wdowickiej. W 1990 roku został stypendystą Towarzystwa Mozartowskiego<br />
i Akademii Mozarteum w Salzburgu, w której studiował<br />
interpretacje dzieł Wolfganga Amadeusa Mozarta, pod kierunkiem<br />
profesorów E. Häfligera i E. Tappy. Jest zdobywcą pierwszych nagród<br />
na Konkursie Sztuki Wokalnej im. Ady Sari i konkursie Moniuszkowskim<br />
w Warszawie w 1989 r. Od 1988 roku współpracuje<br />
w teatrami operowymi w Bytomiu, Krakowie, Łodzi, Poznaniu<br />
i w Szczecinie, a także w Antwerpii, Bernie, Brukseli, Frankfurcie<br />
nad Menem, Pradze i Salzburgu. Występował na wielu krajowych<br />
i międzynarodowych festiwalach muzycznych, śpiewając pod dyrekcją<br />
wybitnych dyrygentów polskich i zagranicznych. Ma w dorobku<br />
wiele archiwalnych nagrań radiowych i telewizyjnych, a także<br />
płytowych. W latach 1999–2003 był dyrektorem artystycznym<br />
Świnoujskich Dni Muzyki Viva la Musica. Od 1996 roku prowadzi<br />
klasę śpiewu solowego w poznańskiej uczelni muzycznej.<br />
Jarosław Bręk ukończył studia na Wydziale Wokalnym<br />
Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie,<br />
w klasie śpiewu solowego prof. Jerzego Artysza. Jest laureatem<br />
krajowych i międzynarodowych konkursów wokalnych w Dusz-<br />
12
nikach Zdroju (1998), Vercelli (1999) i Lizbonie (2000). Współpracował<br />
z renomowanymi orkiestrami: Sinfonia Varsovia, Hamburger<br />
Symphoniker, Orquesta Sinfónica del Principado de Asturias<br />
oraz ze znakomitymi dyrygentami: Edwardem Higginboottomem,<br />
Jackiem Kasprzykiem, Wojciechem Michniewskim, Markiem Pijarowskim<br />
i Antonim Witem. Występował w większości polskich<br />
filharmonii i śpiewał na scenach i estradach w Hiszpanii, Holandii,<br />
Japonii, Libanu, Niemiec, Rumunii, Włoch i Wysp Kanaryjskich.<br />
Wziął udział w światowym prawykonaniu Mass of the Angels C.W.<br />
Heimermanna, które odbyło się w Rzymie z okazji osiemdziesiątych<br />
urodzin papieża Jana Pawła II. Ma w dorobku fonograficznym<br />
sześć płyt kompaktowych oraz nagrania archiwalne dokonane dla<br />
wielu rozgłośni radiowych i stacji telewizyjnych.<br />
Sławek A. Wróblewski pochodzi z rodziny o bogatych<br />
tradycjach muzycznych. Pierwszych lekcji muzyki udzielał mu jego<br />
dziadek Adam Wróblewski, absolwent Konserwatorium Warszawskiego.<br />
Studiował w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina<br />
w Warszawie, w klasie fortepianu prof. Teresy Manasterskiej, kameralistyki<br />
fortepianowej prof. Jerzego Marchwińskiego i dyrygentury<br />
prof. Stanisława Wisłockiego (dyplom z wyróżnieniem).<br />
Był stypendystą Accademia Chigiana w Sienie i Akademii im.<br />
Gioacchino Rossiniego w Pesaro (Włochy). Brał udział w kursach<br />
mistrzowskich prowadzonych przez prof. Alberto Zeddę. Występował<br />
na wielu krajowych i międzynarodowych festiwalach muzycznych<br />
w Castel Gandolfo, Warszawie, Wenecji, Wrocławiu i innych<br />
miastach. Dokonał licznych archiwalnych nagrań radiowych<br />
i telewizyjnych. Od 1995 roku jest dyrygentem w Teatrze Wielkim<br />
– Operze Narodowej w Warszawie. Założył zespół kameralny Nowe<br />
Trio Warszawskie, z którym został laureatem konkursów interpretacyjnych<br />
w Łodzi (1989), Mulhouse-Ilzach (1992) i Osace (1993).<br />
Współpracuje z Warszawską Operą Kameralną, Operą Bałtycką<br />
w Gdańsku oraz Operą Krakowską. Prowadzi działalność pedagogiczną<br />
w Uniwersytecie Muzycznym im. Fryderyka Chopina<br />
i Zespole Państwowych Szkół Muzycznych im. F. Chopina w Warszawie.<br />
W 2003 roku otrzymał Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa<br />
Narodowego za wybitne osiągnięcia w pracy artystycznej<br />
i dydaktyczno wychowawczej.<br />
13
26 czerwca<br />
Wykonawcy:<br />
Sergiej Tcherepanov (Nimcy–Rosja)<br />
Kwartet smyczkowy Wilanów w składzie:<br />
Tadeusz Gadzina<br />
Paweł Łosakiewicz<br />
Ryszard Duź<br />
Marian Wasiółka<br />
– organy<br />
– skrzypce<br />
– skrzypce<br />
– altówka<br />
– wiolonczela<br />
W <strong>program</strong>ie:<br />
Robertsbridge Codex (1398) – Estampie<br />
Michael Radulescu<br />
(ur. 1943)<br />
Hugo Distler<br />
(1908–1942)<br />
– Organa und Estampie<br />
– Sonata op. 18-II<br />
wyk. S. Tcherepanov<br />
Franz Joseph Haydn – Kwartet smyczkowy op. 1 nr 1<br />
(1732—1809) Presto<br />
Menuetto<br />
Adagio<br />
Menuetto<br />
Presto<br />
wyk. Kwartet<br />
Guy Bovet<br />
(ur. 1942)<br />
Margerius Zarins<br />
– Salamanca<br />
– Wariacje na temat B-A-C-H<br />
wyk. S. Tcherepanov<br />
Antonín Dvořák – Kwartet smyczkowy op. 96<br />
(1841—1904) Amerykański<br />
Allegro ma non troppo<br />
Lento<br />
Molto vivace<br />
Vivace, ma non troppo<br />
wyk. Kwartet<br />
14
Noty biograficzne:<br />
Sergiej Tcherepanow urodził się w Kazachstanie.<br />
Ukończył studia w Konserwatorium im. Piotra Czajkowskiego<br />
w Moskwie oraz w Hochschule für Musik w Lubece i Hamburgu.<br />
Studiował grę na fortepianie pod kierunkiem prof. W. Mierżanowa<br />
i na organach u profesorów M. Haselböcka i W. Zerera. Doskonalił<br />
swoje umiejętności gry organowej pod kierunkiem profesorów<br />
J. Guillou, O. Latry, H. Vogla i M. Böckera. Otrzymał wiele znaczących<br />
nagród, wśród nich nagrodę stowarzyszenia A. Schnittgera.<br />
Jest wykładowcą Hochschule für Musik w Lubece, a także organistą<br />
w St. Petri-Kirche w Bosau. Koncertował w większości krajów<br />
Europy, a jako kameralista współpracował z Akademią Wiedeńską<br />
i zespołem Ars Antiqua Austria, występując podczas festiwali Salzburger<br />
Festspiele. Jest jurorem międzynarodowych konkursów<br />
organowych.<br />
Kwartet smyczkowy Wilanów rozpoczął działalność<br />
w 1967 roku, początkowo jako Kwartet Wilanowski. Jego nazwa<br />
wiązała się z pierwszymi koncertami w królewskiej rezydencji Jana<br />
III Sobieskiego. Kwartet koncertował we wszystkich krajach Europy,<br />
a także w Brazylii, Japonii, Kanadzie, Kolumbii, Peru i USA.<br />
Występował na najważniejszych międzynarodowych festiwalach<br />
muzycznych w Berlinie, La Chaise-Dieux, Cannes, Dreźnie, Graz,<br />
Helsinkach, Paryżu, Patras i Stuttgarcie. Uzyskał nagrody i wyróżnienia<br />
na konkursach muzycznych w Wiedniu (1971), Bordeaux<br />
(1972) i Monachium (1973). Dysponuje rozległym i różnorodnym<br />
repertuarem, który obok dzieł muzyki klasycznej i romantycznej<br />
obejmuje ponad sto dzieł muzyki współczesnej, najwybitniejszych<br />
kompozytorów drugiej połowy XX wieku. Przez dwadzieścia lat<br />
Kwartet występował podczas Międzynarodowych Festiwali Muzyki<br />
Współczesnej Warszawska Jesień. Dwukrotnie (1986 i 1990) został<br />
laureatem nagrody Związku Kompozytorów Polskich i Ministra<br />
Kultury i Sztuki za Wybitne Osiągnięcia w Propagowaniu Kultury<br />
Polskiej za Granicą. Współpracuje z najwybitniejszymi muzykami<br />
– solistami i kameralistami - z całego świata. Członkowie zespołu<br />
są wykładowcami Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina<br />
w Warszawie. Od 1990 roku Kwartet Wilanów pozostaje pod<br />
opieką Staromiejskiego Domu Kultury w Warszawie.<br />
15
Wykonawcy:<br />
28 czerwca (niedziela)<br />
Koncert dodatkowy<br />
Pamięci ofiar pożaru w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m<br />
Zespół Wokalistów i Instrumentalistów Camerata Nova<br />
Marzena Michałowska<br />
– sopran<br />
Roman Perucki<br />
– organy<br />
Eugeniusz Kus<br />
– dyrygent<br />
W <strong>program</strong>ie:<br />
Zbigniew Preisner<br />
(ur. 1955)<br />
– Requiem dla mojego przyjaciela<br />
Noty biograficzne:<br />
Zespół Wokalistów i Instrumentalistów Camerata<br />
Nova został założony w 1984 roku przez Eugeniusza Kusa, który<br />
do dnia dzisiejszego pozostaje jego kierownikiem artystycznym<br />
i dyrygentem. Siedzibą zespołu jest Zamek Książąt <strong>Pomorski</strong>ch<br />
w Szczecinie. Camerata Nova występowała podczas krajowych<br />
i międzynarodowych festiwali muzycznych w Austrii, Chinach,<br />
Danii, Francji, Hiszpanii, Niemczech , Polsce, Szwajcarii i we<br />
Włoszech. Specjalizuje się w wykonywaniu muzyki barokowej,<br />
odnosząc znaczące sukcesy w interpretacjach dzieł kantatowooratoryjnych<br />
J.S. Bacha, G.F. Haendla, A. Vivaldiego, A. Corellego,<br />
G.G. Gorczyckiego, J. Haydna, W.A. Mozarta, F.P. Schuberta,<br />
G. Rossiniego i M. Duruflé. Z zespołem występują wybitni soliści<br />
polscy i zagraniczni. Tworzą dla niego nowe dzieła dwaj najwybitniejsi<br />
szczecińscy kompozytorzy współcześni - Marek Jasiński i Janusz<br />
Stalmierski oraz Piotr Moss.<br />
Marzena Michałowska ukończyła studia na Wydziale<br />
Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego<br />
w Poznaniu, w klasie śpiewu solowego prof. Grażyny<br />
Flicińskiej-Panfil. Brała czynny udział w mistrzowskich kursach<br />
interpretacyjnych prowadzonych we Frankfurcie nad Menem,<br />
Londynie i w Warszawie przez profesorów: Poppy Holdena, Ryszarda<br />
Karczykowskiego i Jadwigę Rappe. W 2002 roku zdobyła<br />
drugą nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Wokalnym w Dusznikach<br />
Zdroju. Otrzymała również wyróżnienie i nagrodę specjalną<br />
za najlepsze wykonanie pieśni Karola Szymanowskiego podczas<br />
Ogólnopolskiego Konkursu Pieśni Artystycznej w Warszawie<br />
w 2003 r. Artystka współpracuje z Zespołem Muzyki Dawnej Cantores<br />
Viridimonti. W 2005 roku otrzymała stypendium Komische<br />
Oper w Berlinie.<br />
Eugeniusz Kus ukończył studia w Akademii Muzycznej<br />
im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu. Swoją wiedzę i umiejętności<br />
dyrygenckie pogłębiał i doskonalił w Akademii Muzycznej<br />
16
im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz w uczelniach muzycznych<br />
w Hadze, Rotterdamie i w Wiedniu, jako stypendysta rządów<br />
Austrii i Holandii. Od 1969 do 2005 roku był kierownikiem artystycznym<br />
i dyrygentem Chóru Uniwersytetu Szczecińskiego, a od<br />
1984 r. prowadzi założony przez siebie Zespół Wokalistów i Instrumentalistów<br />
Camerata Nova. Z tymi zespołami brał udział w wielu<br />
międzynarodowych i krajowych festiwalach muzycznych w kraju<br />
i niemal we wszystkich krajach Europy, a także w Brazylii, Chinach<br />
i w USA. Wielokrotnie uczestniczył w międzynarodowych<br />
seminariach dyrygenckich w Bułgarii, Chinach, Hiszpanii, Iraku,<br />
Niemczech, na Węgrzech, we Włoszech i w Stanach Zjednoczonych<br />
oraz w pracach jury międzynarodowych konkursów chóralnych<br />
w Bułgarii, Grecji, Niemczech i we Włoszech. Był wieloletnim<br />
dyrektorem Zamku Książąt <strong>Pomorski</strong>ch w Szczecinie, w którym<br />
organizował Międzynarodowe Festiwale Chóralne, Dni Muzyki<br />
Cerkiewnej, Dni Muzyki Sakralnej, trwający do dziś cykl Koncertów<br />
Południowych, Jesienne Salony Muzyczne , a także popularne<br />
koncerty na dziedzińcach zamkowych. Jest dyrektorem artystycznym<br />
prestiżowych festiwali muzycznych w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m,<br />
Kołobrzegu i Międzynarodowego Festiwalu Chóralnego w Szczecinie<br />
oraz profesorem Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego<br />
w Poznaniu.<br />
17
3 lipca<br />
Wykonawcy:<br />
Julian Gembalski<br />
Orkiestra Kameralna z Prenzlau (Niemcy)<br />
Jakub Rabizo<br />
– organy<br />
– skrzypce<br />
W <strong>program</strong>ie:<br />
Georg Friedrich Haendel<br />
(1685–1759)<br />
(arr. J. Gembalski)<br />
– Uwertura do oratorium Mesjasz<br />
wyk. J. Gembalski<br />
Franz Joseph Haydn – Uwertura Lo speziale gioccoso<br />
(1732–1809) (Aptekarz)<br />
Henry Purcell<br />
– Suita z semi-opery<br />
(ok. 1659–1695) The Fairy Queen Z 629<br />
Franz Peter Schubert – Rondo A-dur op. 438 na skrzypce<br />
(1797–1828) i smyczki<br />
F. Mendelssohn-Bartholdy – Andante D-dur<br />
(1809–1847<br />
wyk. Orkiestra<br />
J. Rabizo<br />
Alexandre Guilmant<br />
(1837–1911)<br />
Julian Gembalski<br />
(ur. 1950)<br />
– Fuga a la Haendel<br />
– Hommage a Haendel<br />
(improwizacja)<br />
wyk. J. Gembalski<br />
Wolfgang Amadeus Mozart – Serenada D-dur KV 203<br />
(1756–1791) Andante maestoso.<br />
Allegro assai<br />
wyk. Orkiestra<br />
Noty biograficzne:<br />
Julian Gembalski urodził się w Siemianowicach Śląskich.<br />
Jest absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej<br />
im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, którą ukończył na<br />
wydziałach Kompozycji i Teorii Muzyki oraz Instrumentalnym,<br />
w klasie organów prof. Henryka Klaji. W 1978 roku uczestniczył<br />
w kursie mistrzowskim prof. Flor Peetersa w Mechelen, a w latach<br />
1979 - 1980 studiował w Paryżu pod kierunkiem wybitnych wirtuozów<br />
gry organowej Andre Isoira i Michale Chapuis oraz muzykologa<br />
Jeana Saint-Arromana. Jest laureatem pierwszych nagród<br />
Konkursu Improwizacji Fortepianowej w Gdańsku oraz Konkursu<br />
Improwizacji Organowej w Weimarze (Niemcy). Uzyskał nagrody:<br />
krytyków muzycznych Orfeusz na XXXVIII Międzynarodowym<br />
18
Festiwalu Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień, imienia Karola<br />
Miarki, im. Wojciecha Korfantego oraz nagrodę Arcybiskupa<br />
Katowickiego Lux ex Silesia. Został odznaczony przez Papieża Jana<br />
Pawła II medalem Pro Ecclesia et Pontifice. Koncertuje niemal we<br />
wszystkich krajach Europy i w Stanach Zjednoczonych. Nagrywa<br />
dla Polskiego Radia, a także dla licznych radiofonii zagranicznych.<br />
Zarejestrował osiemnaście płyt, a wśród nich serię Sound of Silesian<br />
Organs. Jest autorem licznych publikacji i projektantem wielu<br />
organów, w tym pierwszych w Polsce organów w stylu francuskiego<br />
i północnoniemieckiego baroku. Julian Gembalski prowadzi<br />
klasę organów i pełni funkcję Kierownika Katedry Organów i Klawesynu<br />
Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach.<br />
W latach 1996 – 2002 piastował stanowisko Rektora tej<br />
Uczelni. Od wielu lat jest Archidiecezjalnym Wizytatorem Organów<br />
i Organistów oraz Przewodniczącym Sekcji Budowy Organów<br />
Komisji do spraw Muzyki Sakralnej w Katowicach. Założył pierwsze<br />
w Europie Środkowo-wschodniej muzeum organów.<br />
Orkiestra Kameralna z Prenzlau powstała w 1954<br />
roku. W 1994 roku zespół odbył pierwszą podróż koncertową po<br />
Danii, Pakistanie i USA. Muzycy koncertowali pod dyrekcją wybitnych<br />
dyrygentów gościnnych, występując również z wieloma znakomitymi<br />
solistami. Repertuar orkiestry jest nadzwyczaj obszerny<br />
i różnorodny. Obejmuje dzieła Claude Debussy’ego, Edwarda<br />
Elgara, Josepha Haydna, Andre Joliveta, Franza Lehara, Jacquesa<br />
Offenbacha, Gioacchino Rossiniego, Camille Saint-Saënsa, Johanna<br />
Straussa i wielu innych kompozytorów. Orkiestra Kameralna<br />
z Prenzlau wykonuje cykle koncertów kościelnych i serenadowych<br />
w Erfurcie, Greifswaldzie, Wittenbergu i innych miastach Niemiec.<br />
Występowała z powodzeniem na festiwalach muzycznych w Belgii,<br />
Holandii, Niemczech, Polsce i w Szwajcarii. Zespół ma w swoim<br />
dorobku artystycznym nagrania płytowe z utworami J.B. Vanhala,<br />
J.S. Bacha, W.A. Mozarta i M. Hausmanna.<br />
Jakub Rabizo jest koncertmistrzem Preussisches Kammerorchester<br />
w Prenzlau (Niemcy). Funkcje koncertmistrza pełnił<br />
również w Orkiestrze Symfonicznej Filharmonii Szczecińskiej im.<br />
Mieczysława Karłowicza, Zespole Wokalistów i Instrumentalistów<br />
Camerata Nova, Baltic Neopolis Orchestra (współzałożyciel), Das<br />
Sinfonie Orchester Berlin i Heidelberg Kammerorchester (koncertmistrz<br />
gościnny). Prowadził Deutsch-Polnisches Kammerorchester<br />
w Berlinie. Założył Trio a’la Quartett i Kwartet smyczkowy<br />
Art. Ton. Był również pierwszym skrzypkiem Kwartetu smyczkowego<br />
Sedina. Występuje jako solista, kameralista i muzyk orkiestrowy.<br />
Studia ukończył w 1999 roku z wyróżnieniem, w klasie<br />
skrzypiec prof. Mirosławy Pawlak w Akademii Muzycznej im.<br />
Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Umiejętności wirtuozowskie<br />
doskonalił w Hochschule für Musik w Monachium i Hochschule<br />
für Musik Hans Eisler, w których pracował pod kierunkiem profesorów<br />
Stephana Picarda i Any Chumachenko. Był uczestnikiem<br />
mistrzowskich kursów interpretacyjnych i seminariów prowadzonych<br />
przez profesorów: Brenno Ambrosiniego, Zachara Brona,<br />
Janusza Kucharskiego, Marka Lubotskiego, Henry Meyera, Wandy<br />
Wiłkomirskiej i Edwarda Zienkowskiego. Jest laureatem międzynarodowych<br />
konkursów muzyki kameralnej w Gdańsku (1997),<br />
Heerlen (Holandia – 1998), Przemyślu (1998) oraz zdobywcą<br />
Grand Prix i nagrody specjalnej za interpretację utworu P. Lantiera<br />
podczas Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej w Paryżu.<br />
Był stypendystą Ministra Kultury i Sztuki, Fundacji Medyceuszy<br />
Gdańskich i Akademii Muzycznej w Gdańsku. Ma w dorobku<br />
archiwalne nagrania radiowe i telewizyjne, dokonane w Gdańsku<br />
i w Szczecinie.<br />
19
10 lipca<br />
Wykonawcy:<br />
Józef Serafin<br />
Bartlomiej Nizioł<br />
Tomasz Strahl<br />
– organy<br />
– skrzypce<br />
– wiolonczela<br />
W <strong>program</strong>ie:<br />
Johann Sebastian Bach – Preludium i fuga a-moll BWV 551<br />
(1685–1750)<br />
– Preludium chorałowe Wir<br />
glauben all’ an einem Gott<br />
BWV 680–681 (2 opracowania)<br />
César Franck – III Chorał a-moll<br />
(1822–1890)<br />
wyk. J. Serafin<br />
Eugene Ysaÿe<br />
(1858-1931)<br />
Henryk Jabłoński<br />
(1915–1989)<br />
Zoltán Kodály<br />
(1882–1967)<br />
– III Sonata–Ballada na skrzypce solo<br />
wyk. B. Nizioł<br />
– 3 Capriccia na wiolonczelę solo<br />
wyk. T. Strahl<br />
– Duo op. 7 na skrzypce i wiolonczelę<br />
wyk. B. Nizioł i T. Strahl<br />
Noty biograficzne:<br />
Józef Serafin ukończył z odznaczeniem studia w Państwowej<br />
Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie, w klasie organów<br />
profesorów Bronisława Rutkowskiego i Jana Jargonia. W latach<br />
1970-1972 studiował w Hochschule für Musik und darstellende<br />
Kunst w Wiedniu, w klasie koncertowej prof. Antona Heillera,<br />
otrzymując dyplom z odznaczeniem. Jest laureatem pierwszych<br />
nagród uzyskanych na Ogólnopolskim Konkursie Muzyki Dawnej<br />
w Łodzi (1967) i Międzynarodowym Konkursie Organowym<br />
w Norymberdze (1972). Występował niemal we wszystkich krajach<br />
Europy, a także w Japonii, Kanadzie i w USA. Dokonał archiwalnych<br />
nagrań radiowych, telewizyjnych oraz płytowych. Brał<br />
udział w pracach jury wielu ogólnopolskich i międzynarodowych<br />
konkursów organowych. Jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego<br />
im. F. Chopina w Warszawie oraz profesorem i kierownikiem<br />
Katedry Organów Akademii Muzycznej w Krakowie. Był wykładowcą<br />
uniwersytetów w Japonii, Kanadzie i w USA, a w 1996 roku<br />
prowadził klasę mistrzowską w Seulu (Korea Południowa). Jest kierownikiem<br />
artystycznym festiwali muzyki organowej i kameralnej<br />
w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m, Leżajsku, Olkuszu i Sejnach.<br />
20
Bartłomiej Nizioł urodził się w Szczecinie. Naukę gry<br />
na skrzypcach rozpoczął w wieku pięciu lat. Studiował w Akademii<br />
Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu, w klasie skrzypiec<br />
prof. Jadwigi Kaliszewskiej oraz w Lozannie pod kierunkiem<br />
prof. Pierre’a Amolaya. Uczestniczył w mistrzowskich kursach<br />
interpretacyjnych, podczas których pracował pod kierunkiem<br />
wybitnych wirtuozów i pedagogów: Zachara Brona, Mauricio<br />
Fuksa, Ruggiero Ricci i Michaela Fischenschlagera. Jest laureatem<br />
pierwszych nagród międzynarodowych konkursów skrzypcowych<br />
w Adelajdzie (1991), Poznaniu (1991), Pretorii (1992), Brukseli<br />
(1992 – Konkurs Eurowizji) i w Paryżu (1993). Brał udział w wielu<br />
renomowanych międzynarodowych festiwalach muzycznych – Midem<br />
w Cannes, Festiwal de Radio France w Montpelier, Festiwal<br />
Skrzypcowy Zinoi Francescatti, Festiwal Les Solfeges de Deauville,<br />
Festiwal de Musique de Tulon i innych. Występował jako solista ze<br />
słynnymi orkiestrami – Orchestre Philharmonique de Radio France,<br />
English Chaber Orchestra, New Japan Philharmonic Orchestra i Sinfonia<br />
Varsovia. Koncertował w wielu znanych salach koncertowych<br />
– Barbican Centre w Londynie, Salle Pleyel i Theatre Chatelet w Paryżu,<br />
Schauspielhaus w Berlinie, Suntory Hall w Tokio, Theatro Hemina<br />
w Bordeaux i innych. Ma w dorobku liczne nagrania płytowe,<br />
radiowe i telewizyjne.<br />
Tomasz Strahl w roku 1989 ukończył studia w Akademii<br />
Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie<br />
wiolonczeli prof. Kazimierza Michalika. Od 1993 roku jest związany<br />
z macierzystą uczelnią, prowadząc w niej, jako profesor, klasę<br />
wiolonczeli. Studia muzyczne uzupełniał w ramach rocznego<br />
stypendium podyplomowego u prof. T. Kühne w Hochschule für<br />
Musik und darstellende Kunst w Wiedniu, jak również na kursach<br />
mistrzowskich w Weimarze, Łańcucie i w Warszawie. W wieku<br />
siedemnastu lat został laureatem Konkursu Młodych Talentów<br />
w Dreźnie oraz Ogólnopolskiego Konkursu im. D. Danczowskiego<br />
w Poznaniu. W 1978 r. zdobył pierwszą nagrodę w Akademickim<br />
Konkursie Wiolonczelowym w Warszawie, a w 1991 r. został laureatem<br />
V Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. N. Zabalety<br />
w San Sebastian (Hiszpania), na którym uzyskał również pierwszą<br />
nagrodę. Ma w dorobku wiele nagrań radiowych, telewizyjnych<br />
i płytowych. Koncertował w większości krajów europejskich w największych<br />
salach koncertowych. Występował z najbardziej renomowanymi<br />
orkiestrami symfonicznymi pod dyrekcją wybitnych<br />
dyrygentów.<br />
17 lipca<br />
21
17 lipca<br />
Wykonawcy:<br />
Marek Wolak<br />
– organy<br />
Zespół Instrumentów Dętych Mecklenburgische Bläserakademie<br />
Rostock (Niemcy)<br />
Gregor Witt<br />
– dyrygent<br />
W <strong>program</strong>ie:<br />
Georg Böhm – Preludium i fuga d-moll<br />
(1661–1733) – Preludium chorałowe Vater unser im<br />
Himmelreich<br />
Dietrich Buxtehude – Magnificat primi toni<br />
(1637–1707)<br />
wyk. M. Wolak<br />
F. Mendelssohn-Bartholdy – Nokturn C-dur<br />
(1809–1847<br />
wyk. Bläserakademie, G. Witt<br />
Johann Sebastian Bach – Preludium i fuga d-moll BWV 539<br />
(1685–1750) – Fuga c-moll BWV 574<br />
wyk. M. Wolak<br />
Richard Strauss – Suita B-dur op. 4 na 13 instrumentów<br />
(1864–1949) dętych drewnianych<br />
wyk. Bläserakademie, G. Witt<br />
Noty biograficzne:<br />
Marek Wolak naukę gry na organach rozpoczął w Państwowym<br />
Liceum Muzycznym w Krakowie u mgra J. Kuliga. Studiował<br />
w Akademii Muzycznej w Krakowie, w klasie organów prof. Jana<br />
Jargonia, uzyskując w 1988 roku dyplom z wyróżnieniem. Przebywał<br />
na rocznym stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki w Folkwang<br />
Hochschule für Musik w Essen, kształcąc się pod kierunkiem prof.<br />
G. Schneidera. Uczestniczył w mistrzowskich kursach interpretacyjnych<br />
w Mechelen, Zurichu i Essen. Koncertował w Niemczech,<br />
Polsce, Rumunii, Słowacji i w USA. Jest adiunktem w Międzyuczelnianym<br />
Instytucie Muzyki Kościelnej Akademii Muzycznej w Krakowie.<br />
Prowadzi także zajęcia w Archidiecezjalnej Szkole Muzycznej<br />
w Krakowie.<br />
Zespół Instrumentów Dętych Mecklenburgische<br />
Bläaserakademie składa się z grających na instrumentach dętych<br />
studentów Hochschule für Musik und Theater w Rostocku oraz<br />
członków Orchesterakademie, działającej przy Staatskapelle w Berlinie.<br />
Zespołem dyryguje prof. Gregor Witt, oboista, będący solistą<br />
berlińskiej kapeli państwowej i docentem wyższej szkoły muzycznej<br />
w stolicy Niemiec. Programy koncertowe Mecklenburgische Bläserakademie<br />
przygotowywane są przez profesorów G. Witta i Güntera<br />
Weidlicha. Członkowie zespołu są uczestnikami corocznych warsztatów<br />
muzycznych organizowanych także w 2008 roku przez Hochschule<br />
für Musik und Theater w Rostocku.<br />
22
24 lipca<br />
Wykonawcy:<br />
Daniel Prajzner<br />
Międzynarodowa Młodzieżowa<br />
Orkiestra Symfoniczna<br />
Jan Miłosz Zarzycki<br />
– organy<br />
– dyrygent<br />
W <strong>program</strong>ie:<br />
Johann Sebastian Bach – Preludium i fuga e-moll BWV 548<br />
(1685–1750)<br />
Jan Pieterszoon Sweelinck – Mein junges Leben hat ein End<br />
(1562–1621)<br />
F. Mendelssohn-Bartholdy – VI Sonata d-moll op. 65<br />
(1809–1847) Choral. Andante sostenuto.<br />
Allegro molto<br />
Fuga. Sostenuto e legato<br />
Finale. Andante<br />
wyk. D. Prajzner<br />
Ludwig van Beethoven – VII Symfonia A-dur op. 92<br />
(1770–1827) Poco sostenuto - Vivace<br />
Allegretto<br />
Presto<br />
Allegro con brio<br />
wyk. Orkiestra<br />
J.M. Zarzycki<br />
Noty biograficzne:<br />
Daniel Prajzner ukończył z wyróżnieniem studia<br />
w Akademii Muzycznej w Krakowie, w klasie organów prof. Mirosławy<br />
Semeniuk-Podrazy. Dalsze studia odbył pod kierunkiem<br />
prof. Pietera van Dijka w Hochschule für Musik w Hamburgu<br />
oraz w Konserwatorium w Amsterdamie. Jest laureatem międzynarodowych<br />
konkursów organowych w Opavie, Castellana Grotte<br />
i Kaliningradzie. Brał udział w wielu mistrzowskich kursach interpretacyjnych,<br />
a dwukrotnie był stypendystą Dartington International<br />
Summer School (klasa mistrzowska prof. D. Titteringtona).<br />
W 2006 roku otrzymał stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa<br />
Narodowego RP Młoda Polska oraz nagrodę Volksbank-Paderborn-Hoxter<br />
Młodzi twórcy w Europie. Koncertował na Litwie,<br />
w Niemczech, Norwegii, Polsce, Rosji i Szwajcarii. Jest organistą<br />
kościoła Najświętszej Marii Panny Wspomożenia Wiernych w Krakowie.<br />
Prowadzi klasę organów w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych<br />
im. Artura Malawskiego w Przemyślu. Jest asystentemstażystą<br />
w Katedrze Organów Akademii Muzycznej w Krakowie.<br />
23
Międzynarodowa Młodzieżowa Orkiestra Symfoniczna<br />
powstała podczas Letnich Warsztatów Artystycznych<br />
dla młodzieży uczelni, szkół i innych ośrodków kształcenia artystycznego,<br />
zorganizowanych przez Zamek Książąt <strong>Pomorski</strong>ch<br />
w Szczecinie. Członkami zespołu są młodzi muzycy z wielu miast<br />
Polski i innych krajów europejskich. Występy orkiestry na międzynarodowych<br />
festiwalach muzycznych w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m,<br />
Kołobrzegu i Szczecinie stanowią uwieńczenie pracy podczas<br />
wakacyjnych kursów interpretacyjnych prowadzonych przez dyrygenta<br />
Jana Miłosza Zarzyckiego. Ich uczestnicy prezentują się<br />
także podczas koncertów kameralnych i symfonicznych w salach<br />
szczecińskiego zamku, jak również w wielu miastach województwa<br />
Zachodniopomorskiego. Zespół występował podczas I Międzynarodowego<br />
Festiwalu Młodzieżowych Orkiestr Symfonicznych we<br />
Włoszech oraz Festspiele Mecklenburg–Vorpommern.<br />
Jan Miłosz Zarzycki otrzymał w 1990 roku dyplom<br />
ukończenia studiów na Wydziale Instrumentalnym Akademii Muzycznej<br />
im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. W 1994 roku<br />
uzyskał dyplom z wyróżnieniem w klasie dyrygentury prof. Marka<br />
Pijarowskiego w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we<br />
Wrocławiu. Wiedzę i umiejętności pogłębiał w Wiedniu i Berlinie,<br />
gdzie miał sposobność poznać sztukę dyrygencką Seiji Ozawy, Kurta<br />
Masura oraz Claudio Abbado. W 1988 roku został kierownikiem<br />
artystycznym i dyrygentem Studenckiej Orkiestry Kameralnej<br />
Jeunesses Musicales Akademii Muzycznej w Katowicach. Trzy lata<br />
później przejął prowadzenie Orkiestry Symfonicznej Państwowego<br />
Liceum Muzycznego w Katowicach, występującej także pod nazwą<br />
Orkiestry Symfonicznej im. K. Szymanowskiego. W kwietniu 1994<br />
r. wziął udział w I Ogólnopolskim Przeglądzie Młodych Dyrygentów<br />
im. Witolda Lutosławskiego w Białymstoku, na którym zajął ex<br />
aequo pierwsze miejsce oraz otrzymał trzy nagrody specjalne. Rezultatem<br />
konkursu był także roczny staż dyrygencki w Wielkiej Orkiestrze<br />
Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Dyrygował<br />
większością polskich orkiestr symfonicznych. Występował w Austrii,<br />
Czechach, Holandii, Rosji i we Włoszech. Do jego ostatnich<br />
sukcesów zaliczyć należy zdobycie trzeciej nagrody VII Międzynarodowego<br />
Konkursu Dyrygenckiego im. Artura Toscaniniego<br />
w Parmie.<br />
24
31 lipca<br />
Wykonawcy:<br />
Pieter van Dijk (Holandia)<br />
Romana Jakubowska-Handke<br />
Zespół instrumentalny w składzie:<br />
Ewa Murawska<br />
Bogusław Jakubowski<br />
Joanna Kraszewska<br />
Barbara Stalmierska<br />
– organy<br />
– sopran<br />
– flet<br />
– klarnet<br />
– wiolonczela<br />
– harfa<br />
W <strong>program</strong>ie:<br />
Johann Sebastian Bach – Preludium Es-dur BWV 552<br />
(1685–1750) – Dwa preludia chorałowe BWV 645 i 650:<br />
Wachet auf, ruft uns die Stimme<br />
Kommst du nun, Jesu, vom Himmel herunter<br />
wyk. P. van Dijk<br />
Joseph Haydn<br />
– Trio B-dur<br />
(1732—1809)<br />
Allegro<br />
Adagio<br />
Minuetto<br />
Presto<br />
wyk. Zespół instrumentalny<br />
F. Mendelssohn-Bartholdy – IV Symfonia A-dur op. 90 Włoska<br />
(1809–1847) (arr. M. Böcker) Andante con moto<br />
wyk. P. van Dijk<br />
Janusz Stalmierski<br />
– Błękitna klepsydra<br />
wyk. Zespół instrumentalny<br />
F. Mendelssohn-Bartholdy – IV Sonata B-dur op. 65<br />
Allegro con brio<br />
Andante religioso<br />
Allegretto<br />
Allegro maestoso e vivace<br />
wyk. P. van Dijk<br />
Noty biograficzne:<br />
Pieter van Dijk studiował w Musikhochschule w Arnheim,<br />
w klasie organów prof. B. Mattera, a następnie u profesorów:<br />
G. Leonhardta, M.C. Alain i J. Raasa. Został laureatem<br />
międzynarodowych konkursów organowych w Deventer i Innsbrucku.<br />
Obecnie jest profesorem Hochschule für Musik und Theater<br />
w Hamburgu oraz Konserwatorium w Amsterdamie. Gościnnie<br />
wykłada również w Antwerpii, Cambridge, Dreźnie, Gdańsku,<br />
25
Helsinkach, Oxfordzie, St. Petersburgu, Stuttgarcie i Tuluzie. Jest<br />
organistą Grote Saint Laurentkerk w Alkmaar. Występuje w krajach<br />
europejskich oraz w USA. Ma w swoim dorobku wiele nagrań<br />
płytowych. Publikuje artykuły prasowe na tematy muzyczne. Jest<br />
dyrektorem artystycznym Holland Orgelfestiwal.<br />
Romana Jakubowska-Handke jest absolwentką Akademii<br />
Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu,<br />
którą ukończyła z wyróżnieniem w klasie śpiewu solowego prof.<br />
Stanisława Romańskiego. Jest laureatką Konkursu Arii i Pieśni im.<br />
Jana Kiepury w Krynicy oraz uczestniczką Konkursu Wokalnego<br />
im. Luciano Pavarottiego w Modenie (Włochy). Za kreacje wokalne<br />
i aktorskie na scenie Opery i Operetki w Szczecinie została<br />
uhonorowana dwukrotnie nagrodą publiczności Bursztynowym<br />
pierścieniem oraz nagrodą Wojewody Szczecińskiego. Obecnie<br />
jest solistką Teatru Wielkiego w Poznaniu, współpracującą z wieloma<br />
innymi teatrami operowymi w Polsce. Występowała na scenach<br />
operowych w Austrii, Danii, Francji, Holandii, Luksemburga<br />
i Niemiec. Współpracuje z wieloma filharmoniami w Polsce, jako<br />
wykonawczyni partii solowych w wielkich dziełach kantatowo-oratoryjnych.<br />
Uczestniczyła w wielu krajowych i międzynarodowych<br />
festiwalach muzycznych. Ma w dorobku liczne archiwalne nagrania<br />
radiowe i telewizyjne. Dokonała nagrań płytowych dla szwedzkiej<br />
i polskich firm fonograficznych. W repertuarze operowym posiada<br />
pierwszoplanowe partie w operach Ludwiga van Beethovena, Georgesa<br />
Bizeta, Piotra Czajkowskiego, Georga Gershwina, Stanisława<br />
Moniuszki, Wolfganga Amadeusa Mozarta, Giacomo Pucciniego,<br />
Carla Marii von Webera i innych kompozytorów.<br />
Szczeciński Zespół Instrumentalny stanowią młodzi<br />
muzycy prowadzący stałą działalność artystyczną przede wszystkim<br />
w Szczecinie. Ewa Murawska jest absolwentką Akademii<br />
Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. W tej<br />
Uczelni pracuje obecnie na stanowisku adiunkta jej Szczecińskiej<br />
Filii. Prowadzi ożywioną działalność koncertową jako flecistka -<br />
solistka i kameralistka. Bogusław Jakubowski, absolwent poznańskiej<br />
uczelni muzycznej, jest adiunktem szczecińskiej filii Akademii<br />
Muzycznej im. I.J. Paderewskiego w Poznaniu oraz pierwszym<br />
klarnecistą Filharmonii Szczecińskiej im. Mieczysława Karłowicza.<br />
Z orkiestrą symfoniczną tej instytucji artystycznej związana jest<br />
również Barbara Stalmierska, harfistka, absolwentka poznańskiej<br />
Akademii Muzycznej, podobnie jak wiolonczelistka Joanna<br />
Kraszewska, która z upodobaniem prowadzi w stolicy Pomorza<br />
Zachodniego rozległą działalność pedagogiczną. Wszyscy członkowie<br />
kwartetu biorą czynny udział w życiu muzycznym Szczecina<br />
i wielu miast województwa, którego to miasto jest stolicą. Koncertują<br />
nie tylko w Polsce, ale również poza granicami kraju.<br />
26
7 sierpnia<br />
Wykonawcy:<br />
Roman Perucki<br />
– organy<br />
Zespół Instrumentów Dętych Poznań Brass w składzie:<br />
Marek Galubiński<br />
– trąbka, tr. piccolo<br />
Mariusz Pikulski<br />
– trąbka, fliegerhorn<br />
Roman Popiłek<br />
– róg<br />
Piotr Banyś<br />
– puzon<br />
Jacek Kortylewicz<br />
– tuba<br />
Adam Skrzypczak<br />
– perkusja<br />
W <strong>program</strong>ie:<br />
Friedrich W. Marhull – Sonata op. 65<br />
Allegro maestoso<br />
Andantino<br />
Finale<br />
wyk. R. Perucki<br />
Adam Jarzębski<br />
(1590 – 1648 lub 9)<br />
Wojciech Długoraj<br />
(1557 (8) – 1619)<br />
(arr. M. Pikulski)<br />
– Tamburetta<br />
– Polska Suita Renesansowa<br />
Allegro<br />
Andante<br />
Allegro maestoso<br />
Jan z Lublina<br />
– Jeszcze Marcinie<br />
(I połowa XVI w.) (arr. M. Matuszewski)<br />
Fryderyk Chopin – 2 Preludia op. 28<br />
(1810–1849)<br />
nr 4 e-moll<br />
nr 7 A-dur<br />
wyk. Poznań Brass<br />
César Franck<br />
(1822–1890)<br />
– I Chorał E-dur<br />
wyk. R. Perucki<br />
Georg Friedrich Haendel – Wejście królowej Saby<br />
(1685–1759) (arr. Scott Stuer)<br />
Henry Purcell<br />
(1659–1695)<br />
– Sound the Trumpet<br />
(arr. Arthur Frackenpohl)<br />
Richard Wagner – Sheep may safely Graze<br />
(1813–1883) (arr. Jack Gale)<br />
Michael Praetorius – Four Dances from Terpsichore<br />
(1571–1621) (arr. Peter Reeve)<br />
27
Entrée<br />
Volta<br />
La Canarie<br />
Bourrée<br />
wyk. Poznań Brass<br />
F. Mendelssohn-Bartholdy – I Sonata f-moll op. 65<br />
(1809—1847) Allegro moderato e serioso<br />
Adagio<br />
Andante<br />
Allegro assai vivace<br />
wyk. R. Perucki<br />
Noty biograficzne:<br />
Roman Perucki ukończył w 1985 roku studia w Akademii<br />
Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, w klasie<br />
organów prof. Leona Batora. Uczestniczył w mistrzowskich organowych<br />
kursach interpretacyjnych w Polsce i poza granicami<br />
kraju. Pracę pedagogiczną rozpoczął jako asystent, dochodząc<br />
do stanowiska profesora w macierzystej akademii muzycznej. Jest<br />
pierwszym organistą Katedry Oliwskiej. Koncertował w większości<br />
krajów europejskich oraz w Japonii i w USA. Jest jurorem<br />
międzynarodowych konkursów organowych. Prowadził mistrzowskie<br />
kursy interpretacyjne w Polsce, Niemczech i w Rosji. Posiada<br />
w dorobku nagrania płytowe i archiwalne. Nagraną przez niego<br />
płytę Messe pour les paroisses F. Couperina Bogdan Pociej uznał<br />
za najlepsze nagranie płytowe w Polsce w 1991 roku, a druga płyta<br />
Oliwska była nominowana do nagrody Fryderyka. Roman Perucki<br />
otrzymał watykańskie odznaczenie Pro Ecclesiae et Pontifice oraz<br />
nagrodę miasta Gdańska w dziedzinie kultury za 1998 rok. W tym<br />
samym roku za swe nagrania został uhonorowany platynową płytą.<br />
Jest dyrektorem Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku oraz<br />
prezesem <strong>Pomorski</strong>ego Stowarzyszenia Musica Sacra, z którym<br />
organizuje między innymi Międzynarodowy Konkurs Organowy<br />
im. J.P. Sweelincka w Gdańsku oraz cykl koncertów Bliżej Bacha,<br />
oraz Towarzystwa Przyjaciół Archikatedry w Gdańsku-Oliwie.<br />
Koncertował we wszystkich krajach Europy oraz w Ameryce Południowej,<br />
Australii, Japonii i USA. Wykonał ponad dwa tysiące<br />
recitali organowych w najbardziej renomowanych salach koncertowych<br />
i największych świątyniach w Europie.<br />
Kwintet Instrumentów Dętych Poznań Brass został<br />
założony w 1990 roku. Tworzy go sześciu muzyków grających na<br />
trąbkach, rogu, puzonie i tubie. Zazwyczaj zespół występuje jako<br />
kwintet (dwie trąbki, róg, puzon i tuba). Bogaty repertuar poznańskich<br />
kameralistów obejmuje utwory muzyki barokowej, klasycznej,<br />
romantycznej, sakralnej, a także przeboje muzyki rozrywkowej<br />
i filmowej. Poznań Brass specjalizuje się w wykonawstwie<br />
muzyki wieżowej. Koncertował we wszystkich centrach kultury<br />
muzycznej w Polsce, występując na międzynarodowych festiwalach<br />
w Dusznikach Zdroju, Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m i wielu innych.<br />
Zespół jest laureatem Międzynarodowego Konkursu Kwintetów<br />
Dętych Blaszanych w Moers (Niemcy) w 1995 roku. Koncertował<br />
w wielu krajach Europy.<br />
28
14 sierpnia<br />
Wykonawcy:<br />
Piotr Grajter<br />
– organy<br />
Chór kameralny Chreszczatik (Kijów, Ukraina)<br />
Pawlo Struć<br />
– dyrygent<br />
W <strong>program</strong>ie:<br />
Flor Peeters – Mała suita op. 130<br />
(1903–1986)<br />
Bernard Pietrzak<br />
(1924–1978)<br />
– Al fresco<br />
Johann Sebastian Bach – Passacaglia c-moll BWV 582<br />
(1685–1750)<br />
wyk. P. Grajter<br />
Artemij Wedel – XXIV Koncert chóralny<br />
(1767 - 1806) K Tiebie Gospodi wozzowu…<br />
Dmitry Bortnyanski – XXXV Koncert chóralny<br />
(1751 - 1825) Gospodi kto obitajet w żiliszczie<br />
Twojem<br />
Mikoła Łysenko – Koncert chóralny<br />
(1842 - 1912) Komo pojdu ot lica Twojego Gospodi<br />
Michaiło Szuch<br />
– Swiatyj Boże<br />
Maksim Berezowski – Koncert chóralny<br />
(1745 - 1777) Nie otwierżi mienie wo wremia starosti<br />
Wyk. Chór<br />
Noty biograficzne:<br />
Piotr Grajter ukończył studia w Akademii Muzycznej<br />
Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów, uzyskując w latach 1980 i 1982<br />
dyplomy z wyróżnieniem w zakresie gry na organach w klasie<br />
prof. Mirosława Pietkiewicza i teorii muzyki, dyplom pod kierunkiem<br />
prof. A. Kędry. W roku 1984 ukończył również studia kompozytorskie<br />
w klasie prof. J. Bauera. W latach 1981–1982 studiował<br />
w klasie organów prof. E.U. von Kamecke w Hamburgu. Brał<br />
również udział w międzynarodowych kursach interpretacyjnych<br />
prowadzonych przez profesorów: J.E. Köhlera, M. Šlechtę i F. Peetersa.<br />
Występował podczas wielu krajowych i międzynarodowych<br />
festiwali w kraju i zagranicą: w Belgii, Czechach, Danii, Francji,<br />
Mołdawii, Niemczech, Słowacji i Ukrainie. Był jurorem międzynarodowych<br />
konkursów organowych w Kaliningradzie i w Łodzi. Jest<br />
profesorem akademii muzycznych w Bydgoszczy i w Łodzi, gdzie<br />
prowadzi klasy organów.<br />
29
Chór kameralny Chreszczatik założony został w 1994<br />
roku przez zasłużoną działaczkę kultury ukraińskiej Larysę Buchonską,<br />
która prowadziła i dyrygowała nim do 2007 roku. Zespół<br />
specjalizuje się w wykonywaniu utworów współczesnych kompozytorów<br />
ukraińskich, mając w repertuarze utwory światowej,<br />
ukraińskiej i rosyjskiej klasyki chóralnej. Wykonuje również pieśni<br />
ludowe. Systematycznie występuje w cerkwiach i salach koncertowych<br />
Kijowa i wielu innych miast Ukrainy, a także w Anglii, Danii,<br />
Francji, Hiszpanii, Irlandii, na Łotwie, w Polsce i w Rosji. Brał<br />
udział w wielu międzynarodowych festiwalach i konkursach chóralnych<br />
zdobywając liczne nagrody i wyróżnienia w Irlandii, Niemczech<br />
i na Węgrzech. W 2008 roku Chór Kameralny Chreszczatik<br />
zajął drugie miejsce w kategorii chórów profesjonalnych na Festiwalu<br />
Hajnowskie Dni Muzyki Cerkiewnej. Ma w dorobku nagrania<br />
archiwalne dokonane dla rozgłośni radiowych i stacji telewizji<br />
ukraińskiej. Współpracuje z Orkiestrą Kameralną Radia i Telewizji<br />
Ukrainy. Od 2007 roku dyrygentem zespołu jest Pawlo Struć.<br />
Wykonawcy:<br />
21 sierpnia<br />
Johannes Geffert (Niemcy)<br />
Konstanty Andrzej Kulka<br />
Andrzej Gębski<br />
Andrzej Wróbel<br />
– organy<br />
– skrzypce<br />
– skrzypce<br />
– wiolonczela<br />
W <strong>program</strong>ie:<br />
Antonio Vivaldi<br />
– Koncert h-moll dell Sign. Meck<br />
(1678–1741) Allegro<br />
Adagio<br />
Allegro<br />
Wolfgang Amadeus Mozart – Fantazja f-moll KV 594<br />
(1756 - 1791)<br />
wyk. J. Geffert<br />
Francisco Geminiani<br />
(1687 - 1762)<br />
Johann Sebastian Bach<br />
(1685 - 1750)<br />
Karol Lipiński<br />
(1790–1861)<br />
– Affetuoso i Giga<br />
– Gavotte i Giga<br />
– Kaprys D-dur<br />
wyk. K. A. Kulka<br />
Johann Sebastian Bach – Toccata, adagio i fuga BWV 564<br />
(1685–1750)<br />
wyk. J. Geffert<br />
Karol Lipiński – Duetto op. 16<br />
(1790–1861)<br />
wyk. K.A. Kulka, A. Gębski<br />
– Rondeau de Koncert op. 18<br />
wyk. K.A. Kulka, A. Gębski, A. Wróbel<br />
30
Noty biograficzne:<br />
Johannes Geffert urodził się w roku 1951, jako syn<br />
sławnego organisty z Bonn Hansa Gefferta. Po studiach u prof.<br />
M. Schneidera w Köln kontynuował je w Anglii pod kierunkiem<br />
prof. N. Kynastona. W latach 1974–1979 był kantorem kościoła<br />
św. Anny w Aachen, a od 1980 do 1998 r. organistą Kreuzkirche<br />
w Bonn oraz Beethovenhalle. Obecnie jest profesorem Hochschule<br />
für Musik w Köln oraz dziekanem Wydziału Muzyki Kościelnej tej<br />
uczelni. Ma w swoim dorobku ponad dwadzieścia pięć nagrań płytowych.<br />
Koncertuje w całej Europie, w USA, Ameryce Południowej<br />
i Japonii. Jest jurorem wielu międzynarodowych konkursów organowych.<br />
Konstanty Andrzej Kulka jest absolwentem Akademii<br />
Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, którą ukończył<br />
w klasie skrzypiec prof. Stefana Hermana z najwyższym odznaczeniem.<br />
Jest laureatem Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego<br />
im. Nicolo Paganiniego w Genui (Włochy) oraz Międzynarodowego<br />
Konkursu Muzycznego Radiofonii Niemieckich w Monachium.<br />
Koncertuje niemal we wszystkich krajach Europy, Azji, Australii<br />
oraz obu Ameryk. Występuje z renomowanymi orkiestrami symfonicznymi<br />
pod dyrekcją najwybitniejszych dyrygentów.<br />
Andrzej Gębski ukończył studia w Akademii Muzycznej<br />
im. Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie skrzypiec<br />
prof. Mirosława Ławrynowicza. Swoje umiejętności wirtuozowskie<br />
doskonalił na mistrzowskich kursach interpretacyjnych, podczas<br />
których pracował pod kierunkiem profesorów W.A. Marschnera<br />
i K. Lewina. Występował z Chopin Akademia Orchestra w charakterze<br />
muzyka orkiestrowego i solisty. Uzyskał tytuł laureata międzynarodowych<br />
konkursów skrzypcowych w Łodzi, Krakowie i w Paryżu.<br />
Od 1997 roku jest skrzypkiem, a od 2002 prymariuszem<br />
zespołu Camerata Vistula. W 1999 roku, z małżonką Anną Betley,<br />
utworzył duet skrzypcowy, który koncertuje w kraju i zagranicą.<br />
Uczestniczył w wielu międzynarodowych festiwalach muzycznych,<br />
między innymi w Hinterzarten (Niemcy), Budapeszcie (Węgry)<br />
i w Warszawie. Ma w dorobku liczne nagranie archiwalne i dwie<br />
płyty kompaktowe.<br />
Andrzej Wróbel ukończył studia w Akademii Muzycznej<br />
im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W 1972 roku został wykładowcą<br />
w macierzystej Uczelni. W latach 1966–1986 był członkiem<br />
Zespołu Kameralistów Filharmonii Narodowej w Warszawie<br />
prowadzonej przez Karola Teutscha. W 1972 roku założył Kwartet<br />
Polski zdobywając z tym zespołem wiele nagród i wyróżnień. Był<br />
muzykiem orkiestry symfonicznej Filharmonii Narodowej i koncertmistrzem<br />
Opery Kameralnej w Warszawie. Wraz z Jerzym<br />
Maksymiukiem założył Polską Orkiestrę Kameralną, a w 1986 roku<br />
utworzył zespół Camerata Vistula. Koncertuje w krajach Europy<br />
i obu Ameryk. Ma w dorobku liczne nagrania płytowe, radiowe<br />
i telewizyjne. Jest autorem redakcji i opracowań wielu utworów<br />
kompozytorów polskich i zagranicznych, skomponowanych dla<br />
zespołów kameralnych. W 2003 roku zorganizował I Festiwal Polskiej<br />
Muzyki Kameralnej.<br />
31
Wykonawcy:<br />
28 sierpnia<br />
Koncert finałowy<br />
Z okazji jubileuszu 50-lecia Uzdrowiska<br />
w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m<br />
Irena Wisełka-Cieślar<br />
Marie Kobayashi (Francja, Japonia)<br />
Oktet wiolonczelowy w składzie:<br />
Tomasz Szczęsny<br />
Wiktor Cisoń<br />
Małgorzata Liberska<br />
Grażyna Harasimowicz<br />
Małgorzata Wilczyńska<br />
Ewa Klepczyńska<br />
Maja Nizińska<br />
Justyna Narloch<br />
Zespół Wokalistów Camerata Nova<br />
Eugeniusz Kus<br />
– organy<br />
– mezzosopran<br />
– koncertmistrz<br />
– wiolonczela<br />
– wiolonczela<br />
– wiolonczela<br />
– wiolonczela<br />
– wiolonczela<br />
– wiolonczela<br />
– wiolonczela<br />
– dyrygent<br />
W <strong>program</strong>ie:<br />
Henry Purcell<br />
(1659–1695)<br />
Anonim<br />
– Trumpet tune<br />
– Minue frances, Passacalles<br />
Johann Sebastian Bach – Passacaglia c-moll BWV 582<br />
(1685–1750)<br />
Alfred Hollins<br />
(1865–1942)<br />
– A trumpet minuet<br />
Jacob Nicolas Lemmens – Fanfare<br />
(1823–1881)<br />
wyk. I. Wisełka-Cieślar<br />
Marek Jasiński<br />
(ur. 1949)<br />
Piotr Moss<br />
(ur. 1949)<br />
– Stabat Mater<br />
– Stabat Mater<br />
wyk. Zespół Camerata Nova,<br />
Oktet, M. Kobayashi<br />
(W sześćdziesięciolecie urodzin kompozytora)<br />
32
Noty biograficzne:<br />
Irena Wisełka-Cieślar jest absolwentką Akademii<br />
Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi, którą<br />
ukończyła z wyróżnieniem w klasie organów prof. J. Kucharskiego.<br />
Brała udział w wielu mistrzowskich kursach interpretacyjnych,<br />
na których pracowała pod kierunkiem profesorów: J.E. Köhlera,<br />
G. Boveta, J. Regnery’ego, H. Wulfa i B. Oberhammera. Występowała<br />
podczas wielu krajowych i międzynarodowych festiwali<br />
muzycznych w Polsce. Jako solistka i kameralistka koncertowała<br />
w Austrii, Finlandii, Francji, Holandii, Niemczech, Szwecji i we<br />
Włoszech. Dokonała wielu prawykonań i nagrań utworów polskich<br />
kompozytorów współczesnych, rejestrując je na płytach i radiowych<br />
taśmach archiwalnych. Prowadzi klasę organów w Akademii<br />
Muzycznej w Łodzi, gdzie od 2005 pełni funkcję prorektora.<br />
W 2008 roku otrzymała tytuł profesora sztuk muzycznych. Jest inicjatorką<br />
i kierownikiem artystycznym koncertów Niedziela z muzyką<br />
u św. Mateusza w Łodzi.<br />
Marie Kobayashi jest absolwentką Narodowego Instytutu<br />
Sztuk Pięknych i Muzyki w Tokio. W 1982 roku przeniosła<br />
się do Paryża, gdzie kształciła się pod kierunkiem profesorów<br />
Régine Crespin, Michaela Roux i Williama Christie. W 1993 roku<br />
otrzymała tytuł doktora sztuki w Narodowym Uniwersytecie Sztuk<br />
Pięknych i Muzyki w Tokio. Jest zdobywczynią międzynarodowych<br />
nagród i wyróżnień w Barcelonie, Clermont-Ferrand i w Paryżu.<br />
Dysponuje obszernym repertuarem, wykonując pieśni, arie<br />
i solowe partie kantatowo-oratoryjne w dziełach Antonio Vivaldiego,<br />
Wolfganga Amadeusa Mozarta, Giacomo Pucciniego, Maurice<br />
Ravela, Gustawa Mahlera, Igora Strawińskiego, Pierra Bouleza,<br />
Albana Berga i Piotra Mossa. Współpracuje z kompozytorem<br />
Bruno Coulaisem przy tworzeniu muzyki filmowej i operowej.<br />
Występuje także z korsykańskim zespołem śpiewu polifonicznego<br />
A Fileta. Śpiewała pod batutą wybitnych dyrygentów: Pierra Bouleza,<br />
Philippa Herreweghe, Mścisława Rostropowicza, Dawida<br />
Robertsona i innych. Dokonała archiwalnych nagrań radiowych,<br />
a także płytowych. Od 2004 roku prowadzi, jako profesor, klasę<br />
śpiewu w Państwowym Konserwatorium w Strassburgu.<br />
Tomasz Szczęsny jest absolwentem szczecińskich szkół<br />
muzycznych I i II stopnia, które ukończył z wyróżnieniami. Studia<br />
odbył w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu<br />
w klasie wiolonczeli prof. Stanisława Firleja. Uczestniczył<br />
w Międzynarodowym Konkursie Wiolonczelowym im. Witolda<br />
Lutosławskiego w Warszawie (2002 r.) oraz w krajowym Konkursie<br />
im. Johanna Sebastiana Bacha w Zielonej Górze (1996 r.). Po ukończeniu<br />
studiów rozpoczął jako koncertmistrz pracę w Orkiestrze<br />
Symfonicznej Filharmonii Szczecińskiej im. Mieczysława Karłowicza.<br />
Na tym samym stanowisku pracuje również w Zespole Wokalistów<br />
i Instrumentalistów Camerata Nova. Był związany z Orkiestrą<br />
Kameralną Academia założoną przez <strong>Pomorski</strong>e Stowarzyszenie<br />
Instrumentalistów. Współpracuje z Orkiestrą Kameralną Baltic<br />
33
Neopolis Orchestra. Jako kameralista jest wiolonczelistą kwartetu<br />
smyczkowego Sedina oraz Baltic Neopolis Quartett. Ma klasę wiolonczeli<br />
w Szczecińskiej Filii Akademii Muzycznej im. Ignacego<br />
Jana Paderewskiego w Poznaniu. Prowadzi ożywioną działalność<br />
koncertową w wielu centrach kultury muzycznej w Polsce, a także<br />
w Francji, Holandii, Niemczech i Szwecji. Ze szczecińskimi orkiestrami<br />
symfonicznymi i kameralnymi wykonywał partie solowe<br />
w koncertach i innych utworach na wielonczelę solo i orkiestrę:<br />
Antonio Vivaldiego, Josepha Haydna, Edouarda Lalo, Maxa Brucha<br />
i Witolda Lutosławskiego. Ma w dorobku archiwalne nagrania<br />
radiowe i telewizyjne oraz kompaktowe nagrania płytowe.<br />
Oktet wiolonczelowy został założony w związku z realizacją<br />
projektu wykonania Stabat Mater na oktet wiolonczelowy<br />
i mezzosopran Piotra Mossa. Składa się z muzyków prowadzących<br />
działalność artystyczną i pedagogiczną w Koszalinie i w Szczecinie<br />
oraz studentów Szczecińskiej Filii Akademii Muzycznej im. Ignacego<br />
Jana Paderewskiego w Poznaniu. Są oni członkami orkiestr<br />
symfonicznych Filharmonii Koszalińskiej oraz Filharmonii im.<br />
Mieczysława Karłowicza w Szczecinie. Występują jako soliści, kameraliści<br />
i muzycy orkiestrowi.<br />
Zespół Wokalistów Camerata Nova nota biograficzna<br />
patrz s. 11<br />
Eugeniusz Kus nota biograficzna patrz s. 16<br />
34
Krótka historia organów<br />
konkatedry kamieńskiej<br />
Najstarsze organy kamieńskiej świątyni mogły zostać<br />
wybudowane jeszcze przed 1400 rokiem. Heinrich Berghaus<br />
przytoczył w swej obszernej rozprawie o Księstwie <strong>Pomorski</strong>m<br />
wzmiankę z 24 sierpnia 1433 roku, informującą, że w minionych<br />
czasach kapituła utrzymywała organistę, który w poszczególne<br />
święta na organach zbudowanych dla chwały Bożej zwykł grywać.<br />
W 1308 roku w katedrze wybuchł pożar, który strawił<br />
ją niemal doszczętnie. Podczas odbudowy i rozbudowy świątyni,<br />
która zajęła dużo czasu, skoro prace złotnicze rozpoczęto dopiero<br />
na przełomie XIV i XV stulecia, wybudowane zostały prawdopodobnie<br />
pierwsze organy kamieńskie. Kiedy w grudniu 1534 roku,<br />
na podstawie ustaleń Sejmu w Trzebiatowie, ewangelicki biskup<br />
Bartholomäus Suave przejął kamieńską katedrę od ostatniego biskupa<br />
rzymskokatolickiego Erasmusa Manteuffla, zastał królewski<br />
instrument w stanie wymagającym przynajmniej generalnego remontu.<br />
Stare organy miały jeszcze służyć pierwszemu ewangelickiemu<br />
organiście Johannesowi Stielkovenowi i jego następcy<br />
do roku 1580, kiedy to podjęta została decyzja budowy większego<br />
i świetniejszego instrumentu.<br />
Po długich dyskusjach i sporach zadanie to zdecydowano<br />
się powierzyć warsztatowi organmistrzowskiemu miejscowego<br />
rzemieślnika Adriana Zickermanna, który pochodził ze starej<br />
i znanej rodziny budowniczych organów. Wybudował on w katedrze<br />
okazały instrument liczący 60 rejestrów. Z powodu braku<br />
stałej, systematycznej konserwacji i niezbędnych napraw bieżących,<br />
już po upływie 17 lat powstała konieczność przeprowadzenia<br />
w latach 1594-1597 gruntownego remontu, przy okazji którego<br />
wzmocniono nowy chór. Zabiegi te wystarczyły na trzydzieści lat.<br />
W 1628 roku powzięty został zamiar przeprowadzenia kolejnego<br />
generalnego remontu, tym razem związanego ze zmianą dyspozycji<br />
i wymianą piszczałek. Remont ten nie został jednak wykonany<br />
z powodu wielkiego pożaru, który 4 czerwca 1630 roku strawił częściowo<br />
wieżę i poważnie uszkodził organy. Wreszcie w 1669 roku<br />
znalazły się środki finansowe na budowę nowych organów, gdyż<br />
dalsze remontowanie starego instrumentu okazało się całkowicie<br />
nieopłacalne.<br />
My z Bożej łaski Ernest Bogusław książę de Croy i Arechot,<br />
świętego Cesarstwa Rzymskiego książę, margrabia de Havre,<br />
hrabia i pan na Fontenoy, Bayonne i Domp Martin, jako też na<br />
Nowogardzie i Maszewie, tajny radca Jego Elektorskiej Wysokości<br />
Pana Brandenburgii, namiestnik Księstwa Pruskiego, <strong>Pomorski</strong>ego<br />
i Księstwa Kamieńskiego oraz proboszcz katedralny w Kamieniu [...]<br />
postanowiliśmy sobie, że polecimy zbudować nowe organy na nasz<br />
koszt, dla katedry w Kamieniu [...] konstruktor organów dla wykonania<br />
tego dzieła już się zgłosił [...] zatem praca w Imię Boże ma być<br />
rozpoczęta. Środki finansowe przeznaczone na pokrycie kosztów<br />
budowy i materiały stanowiły część sumy, jaką Ernest Bogusław<br />
otrzymał od Wielkiego Elektora Friedricha Wilhelma za zrzeczenie<br />
się na jego rzecz tytułu księcia i biskupa kamieńskiego. Oszczędny<br />
książę, w liście do syndyka organów katedralnych Walentego Wintera,<br />
dnia 6 listopada 1669 roku zwrócił uwagę, że znaczna część<br />
35
piszczałek organowych jest w bardzo dobrym stanie (163) i należy<br />
je ponownie wykorzystać. Już 15 listopada tegoż roku książę wystosował<br />
uroczysty memoriał do prałatów katedry, informujący<br />
o podjęciu decyzji budowy nowych organów. Wiele wskazuje na<br />
to, że wybranym konstruktorem był Friedrich Breyer, autor dwóch<br />
wersji proponowanej dyspozycji instrumentu. Z nieznanych powodów<br />
zrezygnował on jednak z powierzonego zadania, w związku<br />
z czym rozpoczęto pertraktację z budowniczym organów w Kościele<br />
Mariackim w Stralsundzie Michaelem Berigelem. Formalną<br />
umowę zawarto z nim jednak dopiero w 1670 roku.<br />
Nowe organy wybudowane zostały w ciągu dwóch lat.<br />
Odbiór instrumentu, ukończonego w 1672 roku, nastąpił w dniach<br />
29-30 listopada, a dokonał go sławny budowniczy organów Balthasar<br />
Heldt. Próba instrumentu wypadła bardzo pomyślnie. Organy<br />
miały 13 metrów szerokości, 9 metrów wysokości i liczyły ogółem<br />
2660 piszczałek. W liście pochwalnym datowanym 16 grudnia<br />
1672 roku napisano: Po wspaniałym kazaniu zabrzmiało. Te Deum<br />
Laudamus. [...] następnie organy przegrane zostały we wszystkich<br />
głosach [...] niczego nie trzeba było poprawiać [...] Znakomitemu<br />
konstruktorowi [...] z powodu tak sławetnie dokonanego dzieła<br />
udzielono pochwały. Na podstawie decyzji Rady Kapituły otrzymał<br />
on wynagrodzenie w wysokości czterech tysięcy talarów. Odbiór<br />
instrumentu nie oznaczał jednak ostatecznego zakończenia prac<br />
przy organach. Całą furę drewna zużyto na czynności przy budowie<br />
szafy organowej, a w latach 1682-1683 stargardzki malarz<br />
Johann Schmidt, wraz z zespołem współpracowników, wykonał<br />
niezbędne prace malarskie i złotnicze przy prospekcie. Na wynagrodzenie<br />
wykonawców wykończeniowych prac przy organach<br />
wykonanych w ciągu 36 tygodni książę wyasygnował kwotę 335 talarów,<br />
co musiało wystarczyć na zakup złota, farb, zasłon i bieżące,<br />
drobne naprawy.<br />
Odbierając nowy instrument M. Berigela organmistrz<br />
Balthasar Heldt nie sprawdził prawdopodobnie stabilności posadowienia<br />
prospektu. Potrzeba było aż dziesięciu lat, aby uznano za<br />
konieczne dokonania budowlanych poprawek jego zamocowania.<br />
Dnia 19 listopada 1683 roku zawarta została umowa z czeladnikiem<br />
budowlanym, który miał zlikwidować usterki konstrukcyjne<br />
i sprawić, aby organy stały mocno. Efekt podjętych starań okazał<br />
się taki, że już w 1696 roku, zaledwie trzynaście lat po wykonanych<br />
korektach konstrukcyjnych, konieczne stało się zlecenie wykonania<br />
nowej podbudowy organów mistrzowi Philippowi Treikelowi.<br />
Wyniki jego prac zostały stosunkowo szybko zweryfikowane. Dnia<br />
15 maja 1726 roku organmistrzowie Heldt i Richter stwierdzili, że<br />
pozytyw wymaga nowego podparcia. Problem ten powrócił jak bumerang,<br />
gdyż trzynaście lat później B. Heldt podniósł go ponownie.<br />
Przy okazji pierwszego generalnego remontu nowego<br />
instrumentu w latach 1787-1837 zostały wykonane nowe podpory.<br />
Nie spełniły one jednak swego zadania, skoro po niedługim czasie<br />
zostały wymontowane, podczas kolejnych prac wzmacniających<br />
konstrukcyjnie sam instrument i jego prospekt.<br />
W 1800 roku opiekę nad kamieńskim instrumentem<br />
przejęła szczecińska firma organmistrzowska Grüneberga, założona<br />
w 1782 roku. Georg Friedrich Grüneberg przebudował instrument,<br />
zmieniając częściowo specyfikę jego brzmienia i eliminując<br />
ostatecznie problem stabilności jego posadowienia. W 1820 roku<br />
36
po raz kolejny dokonał modyfikacji układu głosów organowych,<br />
zmieniając dalszą część rejestrów. W połowie XIX stulecia opiekę<br />
i konserwatorską nad kamieńskim instrumentem przejęła inna<br />
szczecińska firma budowy organów F.C. Kaltschmidta. W trakcie<br />
pierwszego remontu nie wprowadziła ona istotniejszych zmian<br />
w dyspozycji instrumentu. Miały one nastąpić dopiero w 1888<br />
roku, w którym kamieńskie organy przestały już właściwie przypominać<br />
barokowy instrument wybudowany przez Michaela<br />
Berigela. Stało się tak za sprawą Barnima Grüneberga i zespołu<br />
jego współpracowników. Barnim, syn i następca Augusta Wilhelma,<br />
urzeczony duchem romantyzmu i zafascynowany muzyką<br />
organową Ferenca Liszta, Feliksa Mendelssohna-Bartholdy’ego<br />
i Maxa Regera, zmienił diametralnie dyspozycję królewskiego instrumentu,<br />
przebudowując je na 44-głosowe organy romantyczne<br />
z elektro-pneumatycznymi wiatrownicami, nowymi grupami głosów<br />
i nowoczesnymi, jak na owe czasy, rozwiązaniami mechaniki<br />
rejestrowania. W nowej szacie brzmieniowej organy dotrwały do<br />
czasu II wojny światowej. W trakcie działań wojennych w 1941<br />
roku znalazły się ponownie w rękach ekipy remontowej Feliksa<br />
Grüneberga, którego firma przeniesiona została już ze Szczecina<br />
do pobliskich Zdrojów (Finkenwalde). Feliks postanowił przywrócić<br />
kamieńskiemu instrumentowi dawny, barokowy kształt<br />
brzmieniowy, a tym samym dyspozycję zamyślaną przez Fryderyka<br />
Breyera, a później Michaela Berigela. Nadzór merytoryczny nad<br />
pracami ekipy remontowej powierzono wybitnemu organmistrzowi<br />
Rudolfowi von Beckerathowi z Hamburga. Niestety poważnie<br />
zaawansowane prace nie zostały doprowadzone do końca. W 1945<br />
roku instrument został splądrowany i w poważnej części zniszczony.<br />
Najpoważniejsze braki dotyczyły piszczałek prospektowych.<br />
Do stanu ponownej używalności doprowadził instrument Kurt<br />
Berendt, budowniczy organów z Wałcza. W lipcu 1964 roku, prace<br />
przy organach kamieńskich rozpoczęła firma organmistrzowska<br />
Zygmunta Kamińskiego z Warszawy. Nadzór merytoryczny nad<br />
zakresem i jakością prowadzonych prac przyjęła Katedra Organów<br />
Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie. W 1965<br />
roku, po raz pierwszy po ćwierćwieczu milczenia, organy katedry<br />
kamieńskiej zabrzmiały jako instrument niemal pełni koncertowy,<br />
wymagający jednak dalszych prac remontowych. Organom daleko<br />
było przecież do dawnej świetności. Jak stwierdził znakomity<br />
rzeczoznawca zabytkowych organów Marian Dorawa: Jedynym<br />
i słusznym wyjściem powinna być rekonstrukcja zmierzająca w kierunku<br />
odtworzenia pierwotnego instrumentu Berigela i to zarówno<br />
od strony strukturalno-technicznej, jak i akustyczno-muzycznej.<br />
W 1992 roku Zygmunt Kamiński złożył ofertę gruntownej<br />
rekonstrukcji organów kamieńskich. Wymianie bądź naprawie<br />
miało podlec 80 procent piszczałek drewnianych i metalowych, jak<br />
również stół gry i wiatrownice. Dalsza historia prac remontowych<br />
i konstrukcyjnych przy organach konkatedry związana jest z Zakładem<br />
Organmistrzowskim Bronisława Cepki.<br />
Wszystko wskazuje na to, że w XXI stuleciu respektowana<br />
będzie nadal ostatnia wola księcia Ernesta Bogusława de<br />
Croy: Życzymy sobie [...] aby Bóg Wszechmogący nowe organy do<br />
końca świata zachować raczył oraz aby organy ogrywane były przez<br />
sprawnego organistę.<br />
Dr Mikołaj Szczęsny<br />
37
Dyspozycja głosów organów<br />
Katedry w Kamieniu <strong>Pomorski</strong>m<br />
I Manual RP<br />
Gedackt 8<br />
Quintadena 8<br />
Prinzipal 4<br />
Gedacktflöte 4<br />
Octave 2<br />
Quinte 1 1/3<br />
Octave 1<br />
Sesquialtera 2<br />
Scharff 4-5X<br />
Krummhorn 8<br />
II Manual OW<br />
Schalmey 4<br />
Barpfeife 8<br />
Cymbel 3X<br />
Scharff 4-6X<br />
Terz 1 3/5<br />
Nasat 2 2/3<br />
Blockflöte 2<br />
Gemshorn 4<br />
Octave 4<br />
Koppelflöte 8<br />
Prinzipal 8<br />
Dulzian 16<br />
II Manual HW<br />
Trompette 8<br />
Clairon 4<br />
Mixtur 6-8X<br />
Rauschquinte 2X<br />
Octave 2<br />
Quinte 2 2/3<br />
Hohflöte 4<br />
Octave 4<br />
Spillpfeife 8<br />
Gedackt 8<br />
Rohrflöte 4<br />
Prinzipal 8<br />
Quintadena 16<br />
Pedal<br />
Prinzipalbas 16<br />
Subbas 16<br />
Quintbas 10 2/3<br />
Oktawbas 8<br />
Rohrflötenbas 8<br />
Octave 4<br />
Nachthorn 2<br />
Mixtur 4X<br />
Posaune 16<br />
Trompette 8<br />
Koppel<br />
Manualkoppel<br />
HW/OW<br />
Manuelkoppel<br />
HW/RP<br />
Pedalkoppel HW/<br />
Ped<br />
38