m kn n 0k − ∑ =
m kn n 0k − ∑ =
m kn n 0k − ∑ =
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Inne propozycje uczynienia podpisu RSA bezpieczniejszym<br />
Poszukiwanie tzw. udowadnialnie bezpiecznych schematów podpisów zaowocowało nie tylko<br />
propozycją PSS, ale takŜe innymi wariantami „preparowania” podpisywanej wiadomości.<br />
W 1993 roku Bellare i Rogaway zaproponowali schemat tzw. Full Domain Hash (FDH), w<br />
którym zakłada się, Ŝe wartość funkcji skrótu ma długość binarną taką samą, jak moduł<br />
RSA stosowany podczas szyfrowania kluczem prywatnym (nie są potrzebne Ŝadne bajty,<br />
ani ciągi uzupełniające):<br />
s = H(m) d mod n.<br />
Pewnym krokiem zgodnym z tą propozycją jest opublikowanie przez NIST jako<br />
normatywnych nowych funkcji skrótu SHA-256, SHA-384 i SHA-512, dających skróty o<br />
długościach binarnych „ukrytych” w nazwach tych funkcji.<br />
Ogólny wniosek, jaki wypływa z ostatnich analiz bezpieczeństwa schematu podpisu RSA<br />
jest następujący: wartości funkcji skrótu powinny być dłuŜsze, niŜ dotychczas zalecane w<br />
standardach „de facto” i „de jure”.<br />
Ostatnio pojawiają się takŜe propozycje, by w schemacie podpisu RSA z odtwarzaniem<br />
wiadomości wykorzystywać do szyfrowania i podpisywania ten sam moduł, lecz ze względu<br />
na „świeŜość” pomysłu wypada nieco poczekać na jego pełną i obiektywną ocenę.<br />
W.Chocianowicz – Kryptologia – semestr zimowy 2008/2009<br />
str.147