gazeta 23-2003 - strony.p65 - Policja.pl
gazeta 23-2003 - strony.p65 - Policja.pl
gazeta 23-2003 - strony.p65 - Policja.pl
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Wrocław – Poitiers:<br />
policyjne partnerstwo bez granic<br />
Wrocław i Poitiers, położone we francuskim<br />
departamencie La Vienne, od wielu już lat są<br />
miastami partnerskimi, często też przebywają<br />
w naszym mieście policjanci z Poitiers, równie<br />
często nasi przedstawiciele bywają we<br />
Francji.<br />
Dziwnym jednakże trafem te oficjalne kontakty<br />
dotychczas nie miały odzwierciedlenia w koleżeńskich<br />
spotkaniach w ramach IPA. Na początku<br />
tego roku otrzymaliśmy pocztą internetową<br />
od kolegów z Francji pytanie, czy bylibyśmy<br />
zainteresowani przyjęciem delegacji<br />
IPA z Poitiers? Oczywiście, byliśmy. Po szeregu<br />
konsultacji ustaliliśmy, że nasi francuscy<br />
koledzy mogliby zamieszkać na czas<br />
pobytu u konkretnych polskich rodzin policyjnych.<br />
Nie przedstawiało większych<br />
trudności znalezienie chętnych do takiej<br />
formy gościny ze <strong>strony</strong> naszych członków.<br />
Akces do przyjęcia gości zgłosili kol: Józef<br />
Semenowicz, Zbigniew Słysz, Barbara<br />
Świderska oraz Rafał Kruk.<br />
Spacer po wrocławskim rynku<br />
Już od pierwszych chwil pobytu było ciekawie.<br />
Na lotnisku oczekiwaliśmy wraz z dwoma<br />
tłumaczami – Tadeuszem Nowickim i Mariuszem<br />
Borowikiem – na przylot samolotu<br />
z naszymi gośćmi. Gdy pojawiła się grupa<br />
Francuzów, jeden z naszych tłumaczy podszedł<br />
do nich i zapytał czy są oni delegacją<br />
policjantów z Poitiers. Owszem byli i przylecieli<br />
do Wrocławia na obchody związane<br />
z Unią Europejską i zaproszenie władz miejskich.<br />
Po dłuższych wyjaśnieniach okazało<br />
się, że nie jest to nasza grupa, lecz oficjalni<br />
przedstawiciele francuskich policjantów. Zajęliśmy<br />
się nimi do momentu pojawienia się<br />
16 Wiadomoœci Sekcji Polskiej IPA<br />
ich opiekuna, który<br />
gdzieś się zawieruszył.<br />
W międzyczasie pojawili<br />
się również nasi<br />
goście. Byli bardzo<br />
sympatyczni i –wbrew<br />
uprzednim obawom –<br />
okazało się, że kilkoro<br />
z nich posługuje się<br />
jako tako językiem niemieckim<br />
i angielskim,<br />
co umożliwiło nam od<br />
razu bezpośredni kontakt<br />
z pominięciem tłumaczy.<br />
Po krótkim powitaniu<br />
gości (zbliżała<br />
się już pora kolacji,<br />
a francuscy koledzy<br />
byli już jedenaście godzin<br />
w podróży) przed-<br />
stawiono im program na dzień następny. Po<br />
czym udaliśmy się wszyscy do domów wraz<br />
z przydzielonymi nam<br />
wcześniej (ze względu<br />
na kryterium znajomości<br />
języków) kolegami. Warunki<br />
zakwaterowania<br />
gości były bardzo zróżnicowane<br />
i tak, jak w naszym<br />
przypadku nie nastręczyło<br />
to żadnego<br />
problemu, ponieważ posiadamy<br />
własny domek<br />
na wsi (okazało się, że<br />
nasi goście Betty i Chrystian<br />
posiadają taki sam<br />
domek tylko... o sto lat<br />
starszy) to w przypadku<br />
innych naszych członków<br />
wymagało to trochę<br />
ekwilibrystyki,<br />
zwłaszcza np.<br />
gdy posiadali<br />
oni tylko M-3.<br />
Wyszliśmy jednak z założenia, iż najważniejsze<br />
jest serdeczne, koleżeńskie<br />
przyjęcie gości, a nie wykwintne<br />
apartamenty, tego też zresztą pragnęli<br />
nasi goście, rezygnując z pobytu<br />
w hotelach. Założenie to okazało<br />
się całkowicie słuszne i również<br />
w przyszłości mamy zamiar prefero-<br />
wać kontakty w podobnym stylu.<br />
Pierwszego dnia staraliśmy się nie<br />
forsować naszych przyjaciół obfitym<br />
programem, ze względu na ich zmęczenie<br />
długą podróżą, następny dzień jednak<br />
był już całkiem inny. Około godziny dziesią-<br />
Część oficjalna – wręczanie pamiątek i upominków, Sobótka, „Rezerwat<br />
Przyrody”<br />
tej rano podjął nas gościnnie zastępca Komendanta<br />
Miejskiego Policji we Wrocławiu,<br />
mł. insp. Leszek Kulik, aktywny członek IPA,<br />
który przedstawił ogólnie problematykę związaną<br />
z pracą policji w naszym regionie. Następnie<br />
zwiedziliśmy co ciekawsze wydziały<br />
w komendzie. Zaskoczyła nas nieco reakcja<br />
francuskich kolegów, którzy stwierdzili, że posiadamy<br />
część sprzętu i urządzeń nowocześniejszego<br />
i lepszej jakości, niż oni w Poitiers<br />
(kryminalistyka). W świetle ogólnych narzekań<br />
na przestarzały sprzęt było to zaskoczenie podwójne.<br />
Tłumaczyliśmy sobie, że być może wynika<br />
to z faktu, iż Poitiers jest miastem kilkakrotnie<br />
mniejszym od Wrocławia .<br />
Bywają w czasie takich spotkań czasami jeszcze<br />
dziwniejsze spostrzeżenia, tak na przykład<br />
w czasie jednego z częstych w naszym<br />
regionie kontaktów z kolegami z Niemiec dowiedzieliśmy<br />
się, że według nich Polska w po-<br />
Gościnnie u zastępcy Komendanta Miejskiego Policji we<br />
Wrocławiu mł. insp. Leszka Kulika<br />
równaniu z Niemcami charakteryzuje się<br />
o wiele większą... czystością i porządkiem