Pokaż treść!
Pokaż treść!
Pokaż treść!
Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
— 135 —<br />
dotąd więc istnieje on tylko w teoryi. Miejmy zresztą<br />
nadzieję, źe skrupulatne obserwacye meteorologiczne,<br />
prowadzone na całej kuli ziemskiéj, dostarczą nam<br />
kiedyś ogólniejszych danych klimatologicznych, a tém<br />
samém i dowodów, stanowczo rozstrzygających o losie<br />
teoryi Adhémara.<br />
*<br />
Uwadze naszéj nasuwają się teraz jeszcze inne,<br />
ważne zarzuty. Coroczne przewyźki ciepła, jakie mają<br />
istotnie miejsce, są zbyt małoznaczące, aby je można<br />
poczytywać za jedyną przyczynę różnicy klimatów je-<br />
dnéj i drugiéj półkuli ziemi. Przewyźki takie powstają<br />
bardzo wolno. Długość zimy na jednéj półkuli rośnie<br />
stopniowo, t. j. nie zwiększa się po upływie peryodu<br />
10.500 lat nagle o 7 dni na rok. Przewyżka ta rośnie<br />
w ciągu wieków i dopiero w ciągu tysiącoleci dochodzi<br />
pełnych dni siedmiu. Powolność więc działania<br />
tych przewyżek na wzrastanie lodów na jednym biegunie<br />
a umniejszanie się takowych na drugim, jest<br />
wielką, a głównie w początkach i pod koniec epoki<br />
10.500 letniéj. Taki stąn rzeczy usuwa prawie możność<br />
gwałtownego kataklizmu. Widzimy więc, źe logika<br />
zdaje się raczéj sprzyjać dokonaniu się odmiany lądów<br />
w sposób powolny i spokojny w ciągu kilku tysięcy lat.<br />
Trzeba bardzo wiele cieplika, więcej chyba, niż go<br />
znajdujemy w rachunku Adhémara, aby lody podbiegunowe<br />
przeprowadził do stanu płynnego tak gwałtownie,<br />
jak to chce autor teoryi.<br />
http://rcin.org.pl