Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
S a y f a | 228<br />
Kutsal Işık. Yalap biçimi eski kayıtlarda Tanrının bir sıfatı olarak da yer alır. (Kaynak: Türk Söylence<br />
Sözlüğü, <strong>Deniz</strong> <strong>Karakurt</strong>)<br />
� Yalap: (Yal). Işık anlamı vardır. Yalabımak fiili, parıldamak, aydınlanmak demektir.<br />
(Bakınız: YARUK)<br />
YALBUZ: Söylencesel Dağı.<br />
Eşdeğer: ALVUZ<br />
Aşılmaz yüksekliğe sahiptir. Etrafı sularla çevrilidir. Toğrul ve Kongrul Kuşu burada yaşar. Düşsel<br />
canlıların yaşadığı yerdir. Ortadoğu kültürlerinin etkisiyle Kaf Dağı daha fazla ön plana çıkmıştır. Bu<br />
dağ İran kültüründe Elbürz olarak geçer. Peri kızlarının yaşadığı mekan olarak kabul edilir. (Kaynak:<br />
Türk Söylence Sözlüğü, <strong>Deniz</strong> <strong>Karakurt</strong>)<br />
� Yalbuz: (Yal/Al). Ateş anlamı içerir. Yalazlanmak sözcüğü ile aynı köktendir. Yalabımak<br />
parıldamak, ışıldamak demektir. Elbis, Yelbis gibi kavramlarla yakından alakalıdır.<br />
(Bakınız: KAFDAĞI, YELBİS)<br />
YALÇUK ANA: Ay Tanrıça.<br />
Eşanlam: 1. AY ANA, 2. UCAH (UYAH, ÜCEH) ENE<br />
Moğolca: SAR (SARAN) ECE<br />
Göğün altıncı katında oturur. Parlaklığı, ışığı ve güzelliği sembolize eder. Bazı Türk boyları aydan<br />
türediklerine inanırlar. Ay’ın hilal şekli sembolize edilmiş iki boğa boynuzunu andırır ki, Ay ve Boğa<br />
unsurlarının birbirleriyle ilişkilendirilmesinin farklı bir yönünü ortaya koyar. Boğa ilk defa Sümerlerde<br />
kabul edilmiştir, ayrıca Aya adlı Sümer Tanrıçası güneşin karısı olarak ifade edilir, yani bu Tanrıçanın<br />
Türkçedeki Ay olması muhtemeldir. Ural Batır (Ural Han) söylencesinde Gök Tanrısı Samrav’ın iki<br />
karısı vardır birisinin adı Ay Ana’dır. (Diğeri de Güneş Ana’dır.)Pek çok medeniyette ay dişil olarak<br />
tasavvur edilmiş ve güzelliğin simgesi olarak algılanmıştır. Türklerde Ay ile bağlantılı pek çok kavram<br />
vardır.<br />
- Ayça: Hilal,<br />
- Ayla: Hale,<br />
- Ayas: Mehtap,<br />
- Aybar: Dolunay<br />
- Aytolu: Doluay<br />
- Aydan: Yarımay<br />
- Ayçıl: Yakamoz.<br />
(Kaynak: Türk Söylence Sözlüğü, <strong>Deniz</strong> <strong>Karakurt</strong>)<br />
� Yalçuk: (Yal). Ateş anlamı içerir. Yalazlanmak sözcüğü ile aynı köktendir.<br />
� Ay: (Ay). Parlaklık, ışık, temizlik, yükselmek gibi anlamları vardır. Aymak fiili ise kendinde<br />
olmayı, bilinci, kendine gelmeyi ifade eder. 1. Dünya’nın uydusu olan gök nesnesi. 2. Gökcismi<br />
Ay’ın dönüşüyle bağlantılı olarak, yılın belirli zaman dilimlerine ayrılmış olan bölümlerinden<br />
her biri.<br />
(Yansı: YALÇUK ATA)<br />
YALÇUK ATA: Ay Tanrı.<br />
Eşanlam: 1. AY ATA, 2. UYAH (UCAH, ÜCEH) EDE<br />
Moğolca: SAR (SARAN) ECEGE<br />
D e n i z K A R A K U R T <strong>TÜRK</strong> <strong>SÖYLENCE</strong> <strong>SÖZLÜĞÜ</strong>