Create successful ePaper yourself
Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.
S a y f a | 136<br />
KORIK HAN: Dağ Tanrısı.<br />
Sümerlerde Kur, dağ demektir. Saygıdeğer yaşlılara da Korık denir. Günümüzde halk dilinde “Korum”,<br />
sarp yer anlamında kullanılır. (Kaynak: Türk Söylence Sözlüğü, <strong>Deniz</strong> <strong>Karakurt</strong>)<br />
� Korık: (Kor/Gor). Ateş Parçası demektir. Korumak, korkutmak, koramak (yanmak) gibi<br />
anlamları vardır.<br />
KORBOLKO: Ateş Kuşu.<br />
Ateşi insanlara getiren söylencesel kuş. Tanrı Ülgen tarafından gönderilmiştir. Bazen ateşi, bazen de<br />
ateşi yakmaya yarayacak olan çakmaktaşlarını getirdiği söylenir. Bu taşların biri ak, diğeri karadır.<br />
Birbirine sürtünce kıvılcım çakar. Bazı masallarda ak ve kara iki saç telini birbirine sürtünce de<br />
kıvılcımlar çaktığı söylenir. Kimi söylencelerde ise Tanrı Ülgen bu kuşun kılığına girerek kendisi<br />
getrirmiştir bu taşları. (Kaynak: Türk Söylence Sözlüğü, <strong>Deniz</strong> <strong>Karakurt</strong>)<br />
� Korbolko: Kor “Ateş” + Bol “Bulmak”, Ateşi bulan demektir.<br />
KORKUT ATA: Söylencesel Ozan.<br />
Dede Korkut olarak da bilinir. Ozanların atasıdır. Sıra dışı özellikleri vardır. Kopuz çalar, öyküler<br />
anlatır. Çok uzun yıllar yaşamıştır. Kopuzun bulucusu odur. İslamiyetle birlikte bir evliya olarak kabul<br />
görmüştür fakat İslam öncesi dönemlerde çok geriye giden bir karakterdir. Allah(c.c)’ın izniyle<br />
gelecekten haber verir. Kor’dan çıkmış bir kadının oğludur. Kuşların dilini bilir. Pek çok söylence de<br />
onun adına rastlanır. Şamanlığı, şeyhliği, ozanlığı, bahşılığı, evliyalığı, erenliği hepsi birbirine bağlıdır<br />
ve her kültürde bunlardan en az birkaçına sahip olarak tanımlanır. Çok uzun yıllar yaşadığı anlatılır.<br />
Kendisinden bahsedilirken “Ölü dersem ölü değil, diri dersem diri değil” sözleriyle bahsedilir<br />
kendisinden. Bilgedir ve hikmet sahibidir. Kendi ölümünü uykuda haber almıştır. Evrensel düzenin<br />
başlayıp bittiği yer olan dünyanın merkezinde suların üzerinde huzur bulur. Ölümden kaçarak<br />
dünyanın dört bir yanını dolaşır ancak yine de en sonunda bunun mümkün olmadığını anlar. Bir<br />
anlamda Sümerlerden beri var olan Gılgamışın ölümsüzlük arayışının bir uzantısıdır bu yolculuklar.<br />
Tüm hayvanların ve özellikle de kuşların dilini bilir. Ayrıca kendisinin “Tuman” adını verdiği bir yiğit de<br />
tüm kuşların dilini bilir. Korkuta Ata’nın insanlara ad vermesi, Yaratılış çağlarının önce nesnelerin<br />
adlarının oluşmaya başlamasıyla yakından ilgisi vardır. Dede Korkut kitabında 12 öykü yer alır bunlar<br />
tarih boyunca dilden dile, aktarılan bir sözlü gelenek ürünüdür, 16. Yüzyılda yazıya geçirilmişlerdir. Bir<br />
kısmının sonunda Korkut Ata şöyle seslenir:<br />
Hani dediğim erenler,<br />
Dünya benimdir diyenler,<br />
Ecel aldı yer gizledi,<br />
Fani Dünya kime kaldı,<br />
Gelimli gidimli Dünya,<br />
Son ucu ölümlü Dünya.<br />
(Kaynak: Türk Söylence Sözlüğü, <strong>Deniz</strong> <strong>Karakurt</strong>)<br />
� Korkut: (Kor/Gor). Çok büyük, ulu, heybetli, korku veren demektir. Ayrıca korkutucu düş<br />
anlamında da kullanılır. Kelime kökünde kor, korumak, korkutmak, koramak (yanmak) gibi<br />
anlamları vardır.<br />
KOROĞLU: Söylencesel Kahraman.<br />
Eşdeğer: KÖROĞLU, GOROĞLU<br />
D e n i z K A R A K U R T <strong>TÜRK</strong> <strong>SÖYLENCE</strong> <strong>SÖZLÜĞÜ</strong>