ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ...
ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ...
ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ...
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
1. GİRİŞ Tamer KAYIŞ<br />
Pestisitlerin subletal dozlarının parazitoidlerin parazitleme gücünü azaltması<br />
ve buna ilaveten parazitoid çıkış oranını düşürmesi biyolojik kontrol programlarında<br />
negatif bir faktör olarak karşımıza çıkmaktadır. Bununla beraber bu etkilerin türden<br />
türe farklılık gösterebileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.<br />
Biyolojik kontrol programlarında amaca ulaşılabilmesi için bu tür biyolojik<br />
kontrol ajanlarının maksimum sayıda ve etkin bir şekilde üretilmesi ve ekosisteme<br />
dâhil edilmesi gerekmektedir. Bunun için de zararlı türünün olduğu kadar onların<br />
doğal düşmanlarının da fiziksel, biyokimyasal ve davranışsal özelliklerinin de iyi<br />
bilinmesi gerekmektedir.<br />
Yukarıda verilen bilgiler doğrultusunda yapılması planlanan çalışmada farklı<br />
diazinon konsantrasyonlarının Pimpla turionellae’nin eşey oranı, bazı antioksidan<br />
enzim aktiviteleri ve protein ve glikojen miktarına etkilerinin araştırılması<br />
planlanmıştır.<br />
1.1. Oksidatif Stres<br />
Serbest radikaller organizmalarda sürekli olarak oluşturulan ve antioksidan<br />
savunma sistemi tarafından düzenli olarak ortadan kaldırılan moleküllerdir. Bu<br />
mekanizmada serbest radikallerin oluşumu ile bunların antioksidan sistem tarafından<br />
ortadan kaldırılması arasında bir denge söz konusudur ki bu dengeye oksidatif denge<br />
adı verilir. Oksidatif denge sağlandığı sürece organizma serbest radikallerin olumsuz<br />
etkilerinden zarar görmez. Antioksidan savunma mekanizmasının yetersiz kalması<br />
veya serbest radikal oluşumunun artması nedeniyle oksidatif dengenin serbest<br />
radikaller yönüne kayması durumunda oksidatif stres meydana gelir (Serafini ve Del<br />
Rio, 2004; Hermes-Lima ve Zenteno-Savin, 2002).<br />
Az miktarda serbest radikal oluşumu bazı durumlarda, örneğin bakterilerin<br />
nötrofiller tarafından oksijen radikalleri ile öldürülmesi gibi, organizmaya yararlı<br />
olabilir. Bunun yanında fazla miktarda serbest radikal oluşumu sonucu oluşan<br />
oksidatif stres ile hücrede DNA, proteinler, lipitler, karbonhidratlar ve enzimlerin<br />
zarar görmesine yol açabilir (Song, 2004; Nordberg ve Arner, 2001).<br />
4