<strong>www</strong>.<strong>notindir</strong>.<strong>com</strong>levhasına çok güç uyan şeylerin, akla yakın duruma geldiğini görürüz; bunlar yalnızeskikitap lardaki ipuçları değil, yerkürenin her yanında eleştirici araştırmalarımızıbekleyen «güç gerçekler»dir de.İnsanın yapacağı son aşama, bugüne kadar süregelen varlığını haklı göstermek vegelişmek için gösterdiği çabaların, gerçekte, uzaydaki varoluşla ilişki kurmak içingeçmişinden ders almak olduğunu, anlamak olacaktır. Bu aşamaya varılınca da, enkurnaz, en katı düşünceli kişiler bile, insanın görevinin, evreni kolonize etmek ve ruhsalödevinin, bütün güç ve deneylerden edinilmiş bilgilerini bu yola yöneltmek olduğunukabul edecektir.Var olan bütün güçler ve zekâlar, uzay araştırmalarının emrine verilir verilmez, dünyaüzerindeki savaşların saçmalığı apaçık ortaya çıkacaktır. Her ırktan insanlar, halklar,uluslar, uluslarüstü bir birleşmeyle, uzak gezegenlere yolculuk işiyle uğraşmayabaşlayınca, dünya bütün küçük sorunlarıyla birlikte evrenin doğal akışı karşısında hakettiği yeri alacaktır.Okültistler[5]artık lambalarını söndürebilir, simyacılar potalarını yok edebilir, gizlikardeşlik örgütleri kukuletalarını çıkarabilirler. İnsanlığa binlerce yıldır büyük birkurnazlıkla yutturulan saçmalıklara artık bu dünyada yer yoktur. Evren kapılarını açaraçmaz daha iyi bir geleceğe ulaşılacaktır.Uzak geçmişimizin anlaşılmasındaki büyük kuşkuculuğumu, bugün elimizde olanbilgilere dayandırıyorum. Kuşkuculuğu yalnız Thomas Mann'ın 1920'Ierdeki birkonuşmasında belirttiği biçimde anlıyorum:«Kuşku duyanın olumlu yönü, her şeyi mümkün kabul etmesidir!»DOKUZUNCU BÖLÜM: GÜNEY AMERİKA'NIN DERİN SIRLARI VE BAŞKAGARİPLİKLERİNSANLIK TARİHİNİN son iki bin yıllık döneminden kuşkuyla söz etmeye niyetimolmadığını belirtmiştim, ancak Yunan ve Roma tanrıları ile birçok efsane ve destanüzerinde, çok uzak geçmişin etki ve izleri olduğuna inanıyorum. İnsanlık ortayaçıktığından beri türlü gelenekler var olagelmişti. Daha yeni kültürlerde de bu eskigeleneklerin, dolayısıyla çok uzak geçmişin izleri görülür.Guatemala ve Yucatan ormanlarındaki kalıntılar, Mısır'ın dev binalarıylakarşılaştırılabilir. Meksika başkentinin 60 mil güneyindeki Cholula Piramiti'nin tabanalanı, Keops Piramiti'ninkinden daha geniştir. Mexico City'nin 30 mil kuzeyindekiTeotihuacan Piramiti ise ek binalarıyla birlikte 12 kilometre karelik bir alanı kaplar.Bütün binalar yıldızlara göre sıralanmıştır. Teotihuacan'dan söz eden en eski kitaplar,tanrıların burada toplandıklarını ve insanlık hakkında, daha «homo sapiens» ortayaçıkmadan karar aldıklarını anlatır.
<strong>www</strong>.<strong>notindir</strong>.<strong>com</strong>Dünyanın en doğru takvimi olan Maya takviminden ve Mayaların Venüs formülündendaha önce söz etmiştim. Bugün, Chichen Itza, Tikal, Copan ve Palenque'deki bütünbinaların bu akıl almaz takvime bağlı olarak yapıldıkları ispatlanmıştır. Mayalar,piramitleri ihtiyaçları olduğu için yapmamışlardı. Tapınakları ihtiyaçları olduğu içinkurmamışlardı. Bütün bu görkemli binalar, takvim her elli iki yılda, belirli sayıdabasamaklar yapılmasını emrettiği için yapılmışlardı. Yani her taş, takvimle bağlantılıydıve bitirilen her bina belirli astronomik gereklere kesinlikle uyuyordu.Ancak M.S. 600 yıllarında tam anlamıyla akıl almaz bir şey oldu! Ansızın ve gözlegörülür bir nedene dayanmaksızın bu insanlar büyük güç ve sabırla yaptıkları şehirleri,zengin tapınakları, birer sanat eseri olan piramitleri, heykellerle çevrili alanları ve çokgeniş stadyumları terk ederek gittiler. Binalar, caddeler ve bütün taş işleri ormanakarışarak yıkıntı haline geldiler. Hiç bir yerli bir daha o bölgeye dönmedi.Bu çok büyük ulusal göçün eski Mısır'da da olduğunu düşünelim. Kuşaklar boyutapınaklar, piramitler, şehirler, su kanalları ve yollar yapan, bu yüksek binaları süslemekiçin ilkel araçlarıyla taşları kazıyan halk, binlerce yıl süren bu görevleri bitince, herşeylerini bırakıp çorak kuzeye göç etmiş olsunlar. Böyle bir tutum, yakından tanıdığımıztarihsel olaylar incelenince hemen anlamsızlaşır, çünkü gülünçtür. Zaten bir tutum nekadar anlaşılmaz durumdaysa, onu açıklamaya çalışan düşünceler de o kadar çok sayıdaolur. Bunun en güzel örneğini Maya göçünün açıklanmaya çalışılmasında görüyoruz:Öne sürülen ilk düşünce, Mayaların yabancılar tarafından şehirlerden atıldığıdır.Ancakkültür ve uygarlıklarının doruğunda bulunan Mayaları kim yenebilirdi? Üstelikbölgede hiç bir askerî çatışma izine rastlanmamıştı. Göçü doğuran nedenin iklimdekibüyük bir değişiklik olduğu düşüncesi göz önüne alınabilir. Ancak bu görüşü dedestekleyecek herhangi bir iz yoktur. Olamaz da, çünkü Mayaların eski ülkelerininsınırıyla, yeni krallıklarının arasındaki uzaklık topu topu 352 kilometredir ve bu uzaklık,iklimdeki felâket derecesinde bir değişimden kaçmak için kesinlikle yeterli değildir.Mayaların bir salgın hastalık yüzünden göç ettiklerini ileri süren düşünce de araştırmalaryapılınca çürüyüp gitmektedir. Bu görüşlerin ardından karşımıza su sorular çıkar:Kuşaklar arasında bir savaş mı olmuştu? Gençler yaşlılara karşı mı ayaklanmışlardı? Sivilbir savaş mı kopmuştu? Yoksa bir ihtilâl mi? Bütün bu sorulara bir çırpıda karşılıkverilebilir: Eğer durum böyle olsaydı, nüfusun belli bir bölümü, özellikle yenikler, ülkeyiterk ederler, galip gelenlerse oldukları yerde kalırlardı. Oysa arkeolojik araştırmalar birtek Maya'nın bile bu bölgede kalmadığını göstermiştir. Bütün halk, kutsal yerleriniormanda savunmasız bırakarak göç etmişti.Bu konuda benim de birtakım varsayımlarım var; ancak bunlar da ötekiler gibi,ispatlanmış değil. Saydığım açıklamaların ihtimal hesaplarını düşünmeden, kendigörüşlerimi cesaretle ortaya koyacağım.Çok eski dönemlerde Mayaların atalarını uzaylı yaratıklar olduğunu sandığım, tanrılarziyaret etmişlerdi. Birtakım delillerin eski Amerikan kültürünü kuranların, eski Doğu'dangöç ettiklerini ileri süren teoriyi destekler görünmesine rağmen, Maya dünyasındadoğunun hiç bilmediği ve özenle korunan bazı kutsal astronomi, matematik ve takvim