<strong>www</strong>.<strong>notindir</strong>.<strong>com</strong>iskelesi kurularak yapıldığı ortaya çıkar. Mağara tabanının yüksekliğinde, binlerce yıldırherhangi bir değişme olmamıştır. İnsan, bu Büyük Merih tanrısına bakınca, hayal gücünühiç zorlamadan biruzay -ya da dalgıç- elbisesi giydiğini söyleyebilir. Kafasında güçlü vegeniş omuzlarından başlayan bir başlık vardır. Burun ve ağız yerine birtakım yarıklargöze çarpar. Eğer bu resim tek olsaydı, şans eseri, ya da ressamının çok geniş hayal gücüsonucu çizildiğini düşünebilirdik. Ancak bu garip varlığı gösteren şekiller Tassili'dekibirçok mağarada ve az değişikliklerle Kaliforniya'nın (A.B.D.) Tulare bölgesi kayaresimlerinde de vardır.İlkel insanların, ellerinden bu kadar gelebildiği için çarpık çurpuk şeyler çizdiği, ilerisürülemez. Çünkü aynı mağara adamı, hayvan ve normal insan resimlerini üstün birbeceri ve ustalıkla duvara işlemiştir. Bu da onun ne gördüyse onu çizdiğini gösterir! InyoCounty'de (Kaliforniya) bir mağara duvarında, ilk bakışta çift çerçeveli bir hesap cetveliolduğu anlaşılan bir geometrik biçim vardır. Arkeologlar bunun tanrıları gösteren birresim olduğunu ileri sürerler.İran'da Siyalk bölgesinde bulunan bir çömleğin üstünde kocaman dik boynuzları olan,bilinmeyen türden bir hayvan resmi vardır. Olabilir, neden olmasın? Ne var ki buboynuzların her birinde, sağa ve sola doğru uzanan beşer helezon vardır. Arkeologlar buresme de tanrı sembolü etiketini yapıştırmışlardır. İnsanlar onların bilinmezliği veolağanüstülüklerinden yararlanarak, açıklanamayan bir dolu şeyi açıklayıverdiler.Bulunan her biçim, bir araya getirilen her kırık çömlek, yeniden düzenlenen her kalıntı,bir anda eski bir dine bağlanıverir. Eğer bulunan nesne, var olan dinlerden hiç birineuymuyorsa, silindir şapkadan çıkan tavşan gibi yepyeni, uyduruk bir din yaratılır. Her şeyistenen biçime sokulmuştur; insanlar da bilginler de rahattır artık...Ama, ya Tasilli, Amerika ve Fransa mağara adamları, gerçekten gördükleri şeylerinresmini çizmişlerse? Çubuklardaki, boynuzlardaki helezonlar, ilkel insanın gördüğüantenlerse? Var olmaması gereken şeylerin var olduğu bir gerçek değil mi? Daha önce debelirttiğim gibi, ilkel ressamlar gördükleri şeyi kusursuz olarak resimlerine geçirebilmeyeteneğine sahiptiler: Güney Afrika'daki «Brandbergli beyaz kadın» resmi, rahatlıklayirminci yüzyıl resimleriyle yarışabilir. Kadının üstünde kısa kollu bir kazak, bacaklarınıiyice saran bir pantolon vardır. Ayrıca eldiven ve terlik giymektedir. Arkasında, elindedikenli bir sopa tutan, çok karmaşık, maskeli başlık giymiş zayıf bir adam durmaktadır.Resim bir bütün olarak gerçekten çağımızda çizilmiş havası verir. Ancak GüneyAfrika'da bir mağara duvarında bulunmuştur!İsveç ve Norveç mağararesimlerinde görülen tanrılarının hepsinin tek tip, tuhaf kafalarıvardır. Arkeologlara göre bunlar hayvan kafalarıdır, ilkel insanların hayvanları hem kesipyediği, hem onlara tapındığı gülünç ve saçma bir düşüncedir. Üstelik bu tanrılarınyanında kanatlı gemiler ve sık sık çizilmiş tipik antenler de görülmektedir.Kafası boynuzlu, güzel elbiseli insan resimleri Val Camonica'da da (Brescia, İtalya)mağara duvarlarını süslemektedir. (Resim 13) Kafasıanten li,uzay elbiseli resimlerdünyanın yalnız bir bölgesinde bulunsaydı, onlarla ilgili bir tek söz bile etmezdim. Oysa buresimler,dünya nın hemen her bölgesinde vardır. Bu durum insanın aklına, «Neden apayrı
<strong>www</strong>.<strong>notindir</strong>.<strong>com</strong>yerlerde yaşayan insanlar ortak özellikleri olan resimler çizmişlerdir?» sorusunugetirmiyor mu? Hele bu özellikler anten, elbise, başlık v.b.'yse...Geçmişe yirminci yüzyıl gözüyle baktığımızda ve arada kalan boşlukları teknolojiçağının getirdiği boyutlarla doldurduğumuzda, tarihi örten kara perdenin aralandığınıgörüyoruz. Bundan sonraki bölüm kutsal kitapların varsayımımız açısındanincelenmesiyle ilgilidir. Sanıyorum ortaya çıkacak gerçekler, tarih araştırmacılarınındevrimci soruları susturma isteğini engelleyecektir.DÖRDÜNCÜ BÖLÜM:T ANRI BİR ASTRONOT MUYDU?TEVRAT sırlar ve çelişkilerle doludur. Sözgelişi, yaradılış bölümüdünya nın oluşmasınıtam bir ideolojik doğrulukla anlatır. Peki ama bu bölümün yazarları minerallerdenbitkilerin, bitkilerden de hayvanların oluştuğunu nerden biliyorlardı?Yaradılış Bölümü i, 26'da şöyle der:«Ve Tanrı, kendi benzerliğimiz ve görüntümüzde insanı yaratalım, dedi.»Tek ve eşsiz Tanrı neden çoğul olarak konuşuyor? Neden 'ben' değil 'biz', 'benim' değil'bizim' diyor? Tanrı'nın kendi yaptığı işlerden söz ederken tekil şahısta konuşmasıgerekmez mi?«Ve insan yeryüzünde çoğalmaya başladı ve kız çocukları doğdu. Tanrı'nın oğulları,insanın kız çocuklarını beğendiler ve aralarından seçtiklerini eş olarak aldılar.» (YaradılışBölümü i, 1-2).İnsanın kız çocuklarını kendilerine eş olarak alan 'Tanrı'nın oğulları' kimlerdi? Tanrı birtek olduğuna göre 'Tanrı'nın çocukları' neyin nesiydiler?«O günlerde dünyada devler yaşıyordu. Daha sonra Tanrı'nın oğulları, insanın kızlarınaçocuklar verdiler. Onlar eski ve şanlı insanlardan olma güçlü insanlar oldular.» (YaradılışBölümü vi, 4).Karşımıza yine insanlarla çiftleşen Tanrı'nın oğulları çıkıyor. İlk kez devlerden sözedilmesi de burada. «Devler» hemen bütün eskikitap larda, doğu ve batı mitolojisinde,Tiahuanaco efsanelerinde, Eskimo destanlarında sayfalarca yer kaplayan bir konudur. Bubakımdan, bir zamanlar gerçekten var olduklarına inanmamız gerekir. Acaba 'devler'nasıl yaratıklardı? Dev binaları kuran, kocaman tasları oradan oraya sürükleyenatalarımız mı, yoksa teknik yetenekleri olan iriuzay lılar mı? Kesin olan bir tek şey var:Tevrat 'devler'den söz ediyor ve onları 'Tanrı'nın oğulları' olarak tanımlıyor.' Tanrı'nınoğulları' ise insanlarla çiftleşiyor ve çoğalıyorlar!Yaradılış Bölümü xix,1-28'de Sodom ve Gomora felâketinin ayrıntılı ve heyecanlı