Turkish Journal of Social Research - Eski Sayılar - Türkiye Sosyal ...
Turkish Journal of Social Research - Eski Sayılar - Türkiye Sosyal ...
Turkish Journal of Social Research - Eski Sayılar - Türkiye Sosyal ...
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Kobi’lerin Borçlanma Yapılarına Ampirik Bir Bakış<br />
2. LİTERATÜR TARAMASI<br />
Firmaların finansal davranışları ve sermaye yapılarına ilişkin<br />
teorik çalışmalar 1950’li yıllara kadar dayanmaktadır. Modigliani<br />
ve Miller (1958), yatırım politikasının veri olduğu, vergilerin ve<br />
işlem maliyetlerinin göz ardı edildiği durumda iki farklı önerme<br />
ileri sürmüştür. Bunlardan ilki, seçilecek olan finansman politikasının<br />
firmanın piyasa değerini etkilemeyeceği, bu değerin sadece<br />
yatırım kararlarından etkileneceği yönündedir. İkinci önerme ise,<br />
kaldıraçtan yararlanan bir firmanın hisse senedi getirisine, öz sermaye<br />
maliyetine finansal risk priminin ilave edilmesiyle ulaşılacağıdır.<br />
Ancak Modigliani ve Miller (1963) vergi tasarrufu sağlayan<br />
borcun, sermaye yapısı içindeki payının artmasıyla sermaye maliyetinin<br />
azaltacağı ve böylelikle firma değerinin artacağını belirtmiştir.<br />
Modigliani-Miller teorisi, firma büyüklüğünün sermaye<br />
yapısı üzerinde etkili olmadığını ileri sürmesine rağmen, Mills ve<br />
Schumann (1985), Hutchinson (1995), Berger ve Udell (1998) ve<br />
Romano vd, (2000) firma büyüklüğü, sermaye yapısı ve borçlanma<br />
düzeyi arasında anlamlı bir ilişkinin var olduğunu ampirik olarak<br />
ortaya koymuşlardır.<br />
Bu konudaki diğer bir yaklaşım ise Myers ve Majluf (1984)<br />
tarafından ileri sürülen finansman hiyerarşisi teorisidir. Bu yaklaşım<br />
asimetrik bilgiye dayalı olarak firma finansal yapısını açıklamaya<br />
çalışmaktadır. Myers (1984), firmaların finansman ihtiyacını karşılamada<br />
bir hiyerarşi belirlediğini vurgulamıştır. Bu teori, Scherr vd,<br />
(1990), Holmes ve Kent (1991) ve Hamilton ve Fox (1998) tarafından<br />
küçük işletmelere uygulanmıştır. Küçük işletmeler, genellikle<br />
tüm hisselerine sahip ve aynı zamanda yöneticisi olan bir kişinin<br />
kontrolünde olan işletmelerdir. Dolayısıyla firma sahibi kendi firmasını<br />
sıkıntıya sokmayacak biçimde optimal sermaye yapısını gözetmeksizin<br />
fonları kullanmak ister. Sonuç olarak, küçük işletmeler<br />
kendi tasarrufları ve faaliyetleri sonucu elde edilen fonları birincil<br />
kaynak olarak, kısa ve uzun vadeli fonları ise ikincil kaynak olarak<br />
ve en son alternatif olarak da yeni ortak alma yoluyla finansman<br />
sağlama yolunu tercih ederler (Lopez-Gracia ve Aybar-Arias 2000),<br />
Mills ve Schumann (1985). Hutchinson (1995), Berger ve Udell<br />
(1998) ve Romano vd, (2000) finansman hiyerarşisi teorisinin bü-<br />
TSA / Yıl: 11, S: 2, Ağustos 2007 121