"Dil gölgesi"nde bir Åair - ElazÄ±Ä Ä°zzetpaÅa Vakfı
"Dil gölgesi"nde bir Åair - ElazÄ±Ä Ä°zzetpaÅa Vakfı
"Dil gölgesi"nde bir Åair - ElazÄ±Ä Ä°zzetpaÅa Vakfı
You also want an ePaper? Increase the reach of your titles
YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.
Bir varmış <strong>bir</strong> yokmuş<br />
A. FARUK GÜLER<br />
Çocukluğumda masallar hep <strong>bir</strong> varmış, <strong>bir</strong><br />
yokmuş ile başlardı. Ama adı üstü<strong>nde</strong> masaldı<br />
onlar ve daima iyiler kazanır, kötüler cezasını bulurdu.<br />
Büyüdükçe masalların gerçek olmadığını anlıyor<br />
insan. Tekerlemelerin ise anlamsız olduğunu sanıyorsun.<br />
Oysa tekerlemeler çocukların dünyasında büyük<br />
anlamlar taşımasa da insan büyüdükçe fark ediyor tekerlemelerdeki<br />
gerçeği.<br />
Çevremizdeki insanları sevme nedenlerimizden<br />
<strong>bir</strong>isi ve belki en önemlisi kendi hayatımıza olan tanıklıkları.<br />
Bir anlamda onların sayesi<strong>nde</strong> kendi yaşamlarımızı<br />
somutlaştırıyor ve yaşadığımız gerçeğine<br />
şahit kılıyoruz. Tanıkların <strong>bir</strong>er <strong>bir</strong>er bu dünyadan<br />
çekilip gitmeleri hem kendi yaşam gerçeğimize olan<br />
inancımızı azaltıyor; hem de bizleri yalnız kılıyor. Yalnızlaştıkça<br />
yalanların içerisi<strong>nde</strong> büyüdüğümüzü fark<br />
edip hayatın ne denli boş ve <strong>bir</strong> o kadar gelip geçici<br />
olduğunu kavrıyoruz. Masallar işte bu noktada devreye<br />
giriyor. Ve her masalın başlangıcında büyük <strong>bir</strong><br />
zevkle söylediğimiz “<strong>bir</strong> varmış; <strong>bir</strong> yokmuş” ifadesi<br />
kendisini gerçeğe <strong>bir</strong> adım daha yaklaştırıyor.<br />
Oysa insan inanmak istemiyor, gidenlerin ardından<br />
bakakalınca kabullenmek zor geliyor. Gitmek belki<br />
kolay olan, ya arkada bırakılanlar Arkada bakakalmak,<br />
hafızalarda yer alan onlarca hatıranın ağırlığının<br />
yanı sıra sırtımıza yüklenen onlarca sorumluluğu beraberi<strong>nde</strong><br />
getirmiyor mu Ta ki kendi yolculuğumuzun<br />
başlayacağı o ana kadar.<br />
Dünyaya gözünüzü açıp da aile içerisi<strong>nde</strong> yaşam<br />
kavgasına ortak olduğunuz kardeşinizin bu mücadeleden<br />
erken vazgeçmesine ne dersiniz Oysa ailenize<br />
dair tüm <strong>bir</strong>ikimlerin devamını sağlayacak olan iki<br />
kardeşten <strong>bir</strong>isinin erken vedası karşısında duyulan<br />
o şaşkın ve <strong>bir</strong> o kadar yalnız kalışa hangi merhem<br />
Ağabeyim Şükrü Güler’e<br />
derman olacaktır ki! Geleceğe dönük kurduğunuz tüm<br />
hayallerde yer verdiğiniz, varlığından güç aldığınız <strong>bir</strong>aderinizin<br />
hayatı boyunca yaptığı tek yanlış sizi yarı<br />
yolda bırakmak olsaydı hayata boş gözlerle bakmak<br />
dışında ne söyler, neler hissederdiniz<br />
“Güçlü ol” diyenlere küfredercesine baktıktan<br />
sonra onların sözleri<strong>nde</strong>ki içi boş ama çaresiz ifadeyi<br />
görünce cevaplar da anlamsız kalmıyor mu Susmak,<br />
belki de en güzeli. Sözcüklerin değerlerini yitirdiği <strong>bir</strong><br />
ortamda 14 ay süren <strong>bir</strong> mücadeleden yenik ayrılan<br />
tarafın imzaladığı <strong>bir</strong> sözleşmedir yazdığım cümleler.<br />
Kardeşim bıraktığı için kaybettim kendi savaşımı. Ve<br />
yeniden doğmak gerekiyor küllerin içi<strong>nde</strong>n. Kendim<br />
için değil elbet bu uyanış, geride kalanlara karşı; <strong>bir</strong>aderin<br />
bıraktığı tüm yarım kalmışları tamamlama<br />
gayesi. Ve <strong>bir</strong> dönüm noktası aynı zamanda. Kaknüs<br />
her zaman aynı şarkıyı söylemiyor maalesef. Artık neşeli<br />
değil tüm şarkılar. Her yeniden doğuş beraberi<strong>nde</strong><br />
yeni <strong>bir</strong> melodiyi mırıldanıyor. Bu bazen hüzzam oluyor<br />
bazen nihavent. Seçmek mümkün değil, seçileni<br />
söylemeye başlıyorsun. Nefesin tükenip de <strong>bir</strong> başkasına<br />
nefes verdiğin o ana değin.<br />
Yahya Kemal’in Sessiz Gemi’si limandan böyle<br />
ayrılmıyor muydu “Rıhtımda kalanlar bu seyahatten<br />
elemli / Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli”<br />
Bir siyah ufka bakarcasına fotoğraflara bakıyor insan.<br />
Zamanı dondurduğumuz o karelerde geçmişe dönük<br />
hatıraları yeniden yeniden yeniden yaşamaya çalışıyoruz.<br />
Ama hiç<strong>bir</strong>i o ânı <strong>bir</strong> daha yaşatmıyor ve asıl korkunuz<br />
baktıkça unutmaya başladığınızı fark ettiğiniz<br />
zaman çıkıyor ortaya.<br />
Masalları severim çocukluğumdan beri. Kocaman<br />
<strong>bir</strong> hayatın özetidir başlangıcındaki tekerlemeler. Bir<br />
varmış, <strong>bir</strong> yokmuş ile başlayan…■<br />
77<br />
eylül-ekim-kasım<br />
2010